II SA/Wa 1449/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędziowie WSA Ewa Marcinkowska, Janusz Walawski, , Protokolant specjalista Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2017 r. sprawy ze skargi I.L. na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie mianowania na stanowisko służbowe - oddala skargę - Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej wydał w dniu [...] marca 2004 r. decyzję nr [...] o przeniesieniu [...] I. L. z dniem [...] maja 2004 r. ze służby w Komendzie Miejskiej PSP w [...] do dalszego pełnienia służby w Komendzie Powiatowej PSP w [...]. Przeniesienie miało nastąpić na wniosek strażaka z dnia [...] lutego 2004 r. umotywowany zmianą miejsca zamieszkania. Miejski Komendant Państwowej Straży Pożarnej w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...], na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (tekst jednolity Dz.U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1230 ze zm.) zwolnił I. L. ze służby w Państwowej Straży Pożarnej z dniem [...] kwietnia 2004 r. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności. [...] Komendant Wojewódzki Straży Pożarnej w [...] decyzją z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Miejskiego Komendanta PSP w [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...]. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej przez I.L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2006 r. sygn. akt IV SA/Po 741/04, skargę oddalił. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 20 czerwca 2007 r. sygn. akt I OSK 1243/06, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznając sprawę ponownie wyrokiem z dnia 28 listopada 2007 r. sygn. akt IV SA/Po 671/07, uchylił zaskarżoną decyzję. [...] Komendant Wojewódzki w [...] rozpoznając sprawę ponownie, decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję o zwolnieniu I. L. ze służby w części określającej datę zwolnienia i ustalił ją na dzień [...] lipca 2004 r., zaś w pozostałym zakresie utrzymał ją w mocy. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi I. L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 11 września 2008 r. sygn. akt IV SA/Po 80/08, uzupełnionym wyrokiem z dnia 5 listopada 2008 r., po rozpoznaniu skargi I. L. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w [...] z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...], w przedmiocie zwolnienia ze służby uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję nr [...] Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. oraz orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 lipca 2009 r. sygn. akt I OSK 1400/08 oddalił skargę kasacyjną [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 września 2008 r. sygn. akt IV SA/Po 80/08. Komendant Powiatowy PSP w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2010 r. mianował I. L. na stanowisko [...] w KPPSP w [...] w służbie stałej z dniem [...] marca 2010 r. I. L. wniósł odwołanie od ww. decyzji w części dotyczącej daty mianowania na stanowisko służbowe. [...] Komendant Wojewódzki PSP w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego PSP w [...] nr [...] z dnia [...]marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 24 listopada 2010 r. sygn. akt IV SA/Wr 346/10 oddalił skargę I. L. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie mianowania na stanowisko służbowe. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej I. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 listopada 2010 r. sygn. akt IV SA/Wr 346/10, wyrokiem z dnia 27 października 2011 r. sygn. akt I OSK 504/11 oddalił skargę kasacyjną. NSA stwierdził, że rozważając kwestię daty mianowania I. L. na stanowisko służbowe w Komendzie Powiatowej PSP w [...] nie można w żadnym razie pominąć, że w dniu, z jakim nastąpiło przeniesienie go do pełnienia służby w Komendzie Powiatowej PSP w [...] ([...] maja 2004 r.) w obrocie prawnym funkcjonowała już i wywoływała skutki prawne decyzja Komendanta Miejskiego PSP w [...] (z dnia [...] kwietnia 2004 r.) o zwolnieniu ze służby, której postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Zatem do dnia uprawomocnienia się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 września 2008 r. sygn. akt IV SA/Po 80/08, którym uchylono decyzję o zwolnieniu ze służby, nie mogło nastąpić mianowanie skarżącego na stanowisko służbowe tak w Komendzie Powiatowej w [...], jak i w jakiejkolwiek innej jednostce organizacyjnej PSP. Mianowanie funkcjonariusza na stanowisko służbowe może bowiem nastąpić, jeżeli stosunek służby trwa. NSA wskazał, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, iż decyzja o mianowaniu na stanowisko ma charakter konstytutywny; konstytuuje bowiem nowy status służbowy strażaka. Cechą zaś tego rodzaju decyzji jest to, że mogą wywoływać skutki jedynie na przyszłość. Sąd kasacyjny podkreślił, że w sprawie tej znaczenie ma to, iż mianowanie nie mogło nastąpić z dniem, z jakim dokonano przeniesienia, tj. [...] maja 2004 r., gdyż wcześniej wydana została decyzja o zwolnieniu skarżącego ze służby w PSP, opatrzona rygorem natychmiastowej wykonalności. Dopiero po wyeliminowaniu decyzji o zwolnieniu z obrotu prawnego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 września 2008 r., który stał się prawomocny w dniu 17 lipca 2009 r., mógł zostać reaktywowany stosunek służbowy, po ustaleniu gotowości strażaka do pełnienia służby i to rozumianej nie tylko jako subiektywny zamiar podjęcia służby ale i jako obiektywną możliwość wykonywania zadań strażaka. Wówczas dopiero możliwe było uregulowanie statusu służbowego skarżącego poprzez mianowanie na stanowisko służbowe. NSA podkreślił jednocześnie, że skutki wyroku uchylającego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 (lit. a, b lub c) P.p.s.a. zaskarżoną do sądu decyzję administracyjną realizują się z chwilą, kiedy wyrok staje się prawomocny (ex nunc). Inaczej sytuacja się przedstawia, gdy sąd wyrokiem stwierdza nieważność decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Prawomocny wyrok sądu stwierdzający nieważność zaskarżonej decyzji znosi skutki nią wywołane, tak jak by nie została wydana (ex tunc). Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 września 2008 r. takiego skutku nie wywołał, Sąd uchylił bowiem na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. zaskarżone decyzje o zwolnieniu I. L. ze służby w PSP. Mianowanie na stanowisko służbowe w Komendzie Powiatowej PSP w [...] nie mogło więc nastąpić z datą przeniesienia skarżącego do pełnienia służby w tej jednostce. W dniu [...] grudnia 2015 r. I. L. wystąpił do [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP z wnioskiem o zmianę decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. w części dotyczącej daty mianowania na stanowisko służbowe ustalonej w decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego PSP w [...] na dzień [...] maja 2010 r., z uwagi na interes strony oraz interes społeczny, w trybie art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego. [...] Komendant Wojewódzki PSP decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2016 r., na podstawie art. 155 k.p.a., odmówił zmiany decyzji własnej nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. w zakresie żądania strony. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał na fakt, że decyzja o mianowaniu strażaka jest decyzją konstytutywną, która wywołuje skutki prawne na przyszłość. W ocenie organu nie jest możliwa zmiana decyzji o mianowaniu na stanowisko w taki sposób, że data mianowania strażaka jest wcześniejsza niż dzień wydania decyzji. Ponadto [...] Komendant Wojewódzki PSP podkreślił, że za zmianą daty mianowania strażaka nie przemawia zarówno słuszny interes strony jak i interes społeczny, a spełnienie żądania strony wiązałoby się z naruszeniem obowiązującego prawa i zasad współżycia społecznego. Strażak wniósł odwołanie do Komendanta Głównego PSP, zarzucając organom PSP obrazę prawa materialnego przez niewłaściwą wykładnię art. 33 ustawy o PSP oraz naruszenie zasad podległości służbowej. W ocenie strony, konstytutywny charakter decyzji o mianowaniu nie stoi na przeszkodzie, aby ustanowić w niej datę mianowania na dzień wcześniejszy niż dzień wydania decyzji, co zresztą wielokrotnie miało być praktykowane przez organy PSP - na co strona podaje przykłady innych decyzji personalnych, które miałyby łamać powyższą zasadę. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 24 listopada 2010 r. sygn. akt IV SA/Wr 346/10 wyraźnie podkreślił, że decyzją wydaną w dniu [...] marca 2010 r. (o charakterze konstytutywnym) organy PSP nie mogły mianować I. L. na stanowisko służbowe z dniem poprzedzającym datę wydania decyzji. Decyzja o mianowaniu wywoływać może jedynie skutki prawne na przyszłość. Jako zgodna z prawem została oceniona także decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP nr [...] utrzymująca w mocy decyzję o mianowaniu na stanowisko służbowe z dniem [...] marca 2010 r. Komendant Główny PSP, w kontekście rozważań WSA przedstawionych w powyższym wyroku, za właściwe uznał postępowanie [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP w sprawie wniosku strony o zmianę decyzji własnej utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji w sprawie mianowania. Organ wskazał, że przepis art. 155 k.p.a. pozwala w uproszczony sposób zmienić wydaną uprzednio, prawomocną decyzję administracyjną. Jednakże taka zmiana nie może być dowolna. Niezbędne jest spełnienie czterech przesłanek: istnienie decyzji ostatecznej, za jej uchyleniem lub zmianą przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony, zgoda strony na zmianę lub uchylenie decyzji oraz brak przeciwwskazań w przepisach ustaw szczególnych. Natomiast żądanie strony, co do zasady sprowadza się do ustanowienia przez organy nowej daty mianowania na stanowisko - wcześniejszej niż data wydania decyzji o mianowaniu. Organ wskazał, że wielokrotnie już podkreślano w toczących się postępowaniach, iż decyzja o mianowaniu na stanowisko służbowe konstytuuje stosunek administracyjnoprawny i jako taka może wywoływać skutki prawne wyłącznie na przyszłość. Również jej konstytutywnego charakteru nie zmienia fakt poprzedzenia jej inną decyzją - decyzją o przeniesieniu do innej jednostki organizacyjnej PSP. W ocenie organu, nie bez znaczenia pozostaje fakt, że decyzja o mianowaniu strażaka na stanowisko służbowe w Komendzie Powiatowej PSP w [...] nie została wydana bezpośrednio po wydaniu przez Komendanta Głównego PSP decyzji o przeniesieniu go do tej jednostki organizacyjnej PSP. W okresie tym miało miejsce zwolnienie strażaka ze służby w PSP, które dokonało się decyzją ostateczną. Niewątpliwie, czasowo strażak pozostawał poza służbą w PSP i służby tej nie świadczył. Organ wskazał też, że przedmiotem niniejszego postępowania jest jedynie zaskarżona decyzja. Stąd też nie jest właściwe w tym miejscu badanie przez organ legalności i zasadności innych decyzji administracyjnych, na które powołuje się strona w swoim odwołaniu. Decyzja Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. stała się przedmiotem skargi I.L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji z powodu uchybienia przepisom postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie, w szczególności art. 6, 7, 8, 9, 10, 77 § 1, 78 § 1, 80, 107 § 3 oraz 110 k.p.a., jak również przepisów prawa materialnego, tj. ustawy o Państwowej Straży Pożarnej poprzez niewłaściwą wykładnię art. 33 tej ustawy polegającą na pominięciu treści art. 37c i art. 37d ust. 3 w zw. z art. 32 ust. 3, a w konsekwencji również art. 33. W ocenie skarżącego, prawidłowa wykładnia art. 33 uwzględniająca treść art. 37c i art. 37d ust 3 w zw. z art. 32 ust.3 prowadzi do wniosku, że w przypadku decyzji dotyczącej mianowania na stanowisko służbowe wydanej na wskutek wcześniejszej decyzji dotyczącej przeniesienia do innej jednostki organizacyjnej, ustawodawca uznaniu organu właściwego w sprawie mianowania pozostawił jedynie określenie stanowiska i uposażenia, i to też w ograniczonym zakresie, gdyż ani stanowisko, ani też uposażenie nie może być niższe od dotychczasowego. Pozostałe składniki decyzji w sprawie mianowania określa bowiem wcześniejsza decyzja dotycząca przeniesienia do innej jednostki organizacyjnej. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ nie odniósł się w pełni do zarzutów zawartych w odwołaniu, czym uchybił przepisom postępowania w stopniu mogącym mięć wpływ na rozstrzygnięcie. Organ rozpatrując sprawę, pomimo zgłoszenia dowodów mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie (dołączone do odwołania odpisy decyzji w sprawie mianowania na stanowisko służbowe wydanych przez Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w [...]), nie uwzględnił ich nie wyjaśniając motywów, którymi się kierował. W toku postępowania odwoławczego organ uchybił również normie procesowej określonej w art. 10 § 1 kpa, która nakłada na organy administracji publicznej przed wydaniem decyzji umożliwienie stronie wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny PSP wniósł o jej oddalenie, powołując dotychczasowe ustalenia. Organ wskazał również, że art. 33 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, którego błędną wykładnię zarzuca skarżący, wskazuje na elementy jakie winien w szczególności określać akt mianowania. Na żadnym etapie toczących się postępowań w sprawie organy PSP nie dokonywały wykładni tego przepisu. Podobnie nie ma znaczenia w przedmiotowej sprawie przepis art. 32 ust. 3 ustawy o PSP, który wskazuje organ odwoławczy od decyzji o mianowaniu wydawanych przez Komendanta Głównego PSP oraz art. 37c - regulujący przeniesienia w służbie. Natomiast art. 37d ust. 3, wskazany w skardze, nie znajduje się w ustawie o PSP. Ponadto, w uzasadnieniu swojej decyzji organ wskazał, że w jego ocenie, bez znaczenia dla sprawy pozostają inne decyzje wydawane przez kierownika jednostki organizacyjnej PSP, wskazane przez stronę, jako dowody mające podważyć tezę o konstytutywnym charakterze decyzji o mianowaniu. Odnosząc się do zarzutu ograniczenia stronie prawa do czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym organ wskazał, że przeprowadzone postępowanie polegało na ocenie formalnoprawnej. Opierało się ono na aktach sprawy, w tym dokumentach nadesłanych przez stronę i aktach osobowych strażaka, których treść jest mu znana. W postępowaniu tym nie gromadzono też żadnych nowych dowodów, co do których wymagane byłoby stanowisko strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Sąd podziela stwierdzenie organu, iż w sprawie niniejszej brak było podstaw do zastosowania przepisu art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23), zwanej dalej k.p.a. i zmiany w tym trybie decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. w zakresie daty mianowania na stanowisko służbowe poprzez ustalenie tej daty na dzień [...] maja 2004 r. Zgodnie z art. 155 k.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli występują łącznie trzy przesłanki: strona wyraża zgodę na zmianę lub uchylenie decyzji ostatecznej, przepisy szczególne nie sprzeciwiają się temu oraz przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. W ustawie o Państwowej Straży Pożarnej nie ma wyłączenia stosowania art. 155 k.p.a. w odniesieniu do decyzji administracyjnych wydanych na jej podstawie. Ustalenie to nie zmienia jednakże trafności zajętego przez organ stanowiska, co do braku możliwości stosowania tego przepisu w niniejszej sprawie. Jest bezsporne, że decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. w sprawie mianowania na stanowisko służbowe ma charakter konstytutywny, co zostało potwierdzone także w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2011 r. sygn. akt I OSK 504/11. Jak już wskazał NSA w powołanym wyroku, a który to pogląd podziela Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę, cechą tego rodzaju decyzji jest to, że może ona wywoływać skutki jedynie na przyszłość. Zgodnie z art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Wobec stwierdzenia już przez Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyroku, że mianowanie nie mogło nastąpić z dniem, z jakim dokonano przeniesienia, tj. [...] maja 2004 r., gdyż wcześniej wydana została decyzja o zwolnieniu skarżącego ze służby w PSP, opatrzona rygorem natychmiastowej wykonalności, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie jest możliwa zmiana daty mianowania skarżącego na stanowisko służbowe także w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 155 k.p.a. Powyższe prowadziłoby bowiem do obejścia przepisów prawa, tj. ustawy o Państwowej Straży Pożarnej. Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie stwierdził, że do dnia uprawomocnienia się wyroku WSA w Poznaniu z dnia 11 września 2008 r. sygn. akt IV SA/Po 80/08 nie mogło nastąpić mianowanie skarżącego na stanowisko służbowe w Komendzie Powiatowej w [...], jak i w jakiejkolwiek innej jednostce organizacyjnej PSP. W sprawie niniejszej nie jest możliwa zatem zmiana decyzji o mianowaniu skarżącego na stanowisko służbowe poprzez określenie daty mianowania na dzień [...] maja 2004 r., albowiem nie można ustalić daty mianowania na dzień, w którym skarżący nie pozostawał w służbie. Ustalenie takie, jak stwierdził NSA w powołanym wyżej wyroku, nie mogło być dokonane w postępowaniu prowadzonym w trybie zwykłym i zdaniem Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę nie mogło zostać dokonane także w postępowaniu prowadzonym na gruncie art. 155 k.p.a. z powodów wskazanych wyżej. Podkreślenia wymaga, że choć samo określenie słuszny interes strony, o którym mowa w art. 155 k.p.a. jest niezdefiniowane, to niewątpliwie nie chodzi w nim o każdy interes strony (rozstrzygnięcie zgodne z wolą strony), ale o interes zgodny przede wszystkim z prawem. Okoliczności faktyczne sprawy jednoznacznie przesądzają o braku możliwości ustalenia daty mianowania na stanowisko służbowe na dzień żądany przez skarżącego, co trafnie wskazały organy. Choć zatem sama strona wyraziła zgodę na zmianę decyzji, to za zmianą tą nie przemawia tak interes strony jak i interes społeczny. Nie do pogodzenia z interesem społecznym byłoby bowiem ustalenie – poprzez zmianę decyzji – daty mianowania na dzień [...] maja 2004 r., gdy skarżący pozostawał poza służbą. Zarzuty skargi Sąd uznał w świetle powyższego za niezasadne. W sprawie tej organy dokonały prawidłowej wykładni i trafnie nie znalazły podstaw do zastosowania art. 155 k.p.a. Nieuzasadnione są zarzuty naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, tj. wymienionych w skardze art. 6, 7, 8, 9, 10, 77 § 1, 78 § 1, 80, 107 § 3 oraz 110 k.p.a. W postępowaniu organy uwzględniły wszystkie okoliczności faktyczne i prawne mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy z wniosku skarżącego. Organ nie powoływał żadnych nowych okoliczności, czy ustaleń, które nie byłyby znane stronie postępowania. Wprawdzie brak zawiadomienia strony o możliwości wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem decyzji, stanowi naruszenia art. 10 k.p.a., jednakże uchybienie to nie miało wpływu na wynik niniejszej sprawy. Postępowanie opierało się bowiem na dokumentach znanych stronie. W zaskarżonej decyzji organ prawidłowo wskazał także, że przedmiotem postępowania zakończonego tą decyzją nie było badanie innych aktów, na które strona powołała się w odwołaniu. Nie stanowiło zatem uchybienia procesowego nie przeprowadzenie z nich dowodów. Nie jest też zasadny zarzut naruszenia przepisów ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, w tym art. 33 i kolejnych tej ustawy, albowiem wobec odmowy zmiany decyzji w trybie art. 155 k.p.a. przepisy te nie były w sprawie stosowane. Organ wskazał jedynie, że zmiana decyzji poprzez uwzględnienie wniosku skarżącego prowadziłaby do zmiany daty mianowania strażaka w sposób sprzeczny z art. 33 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej i wbrew ocenie prawnej dokonanej przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 października 2011 r. sygn. akt I OSK 504/11, które to ustalenie organu jest prawidłowe, a wynika wprost z powołanego wyroku NSA, którym organ jest związany. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w wyroku.