V SA/Wa 38/16

WyrokWSA w Warszawie2017-03-02

Skład orzekający: Andrzej Kania, Dorota Mydłowska, Bożena Zwolenik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wyegzekwowanie zaległości w płatności opłat abonamentowych przez organ administracji publicznej czyni postępowanie w przedmiocie umorzenia tych zaległości bezprzedmiotowym?
Ratio decidendi
Wyegzekwowanie zaległości w płatności opłat abonamentowych nie czyni postępowania w przedmiocie umorzenia tych zaległości bezprzedmiotowym, jeśli decyzja o umorzeniu nie została wydana przed dniem wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Organ administracji publicznej ma obowiązek rozpatrzyć wniosek o umorzenie, nawet jeśli część należności została już wyegzekwowana, a brak jest jednoznacznego wskazania daty wygaśnięcia zobowiązania na skutek egzekucji.
Stan faktyczny
Strona złożyła wniosek o umorzenie zaległości w płatności opłat abonamentowych. Organ administracji wydał decyzję, w której częściowo umorzył postępowanie, częściowo odmówił umorzenia, a częściowo umorzył zaległości. Strona wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej i K.p.a. WSA uznał, że wyegzekwowanie części zaległości nie czyni postępowania bezprzedmiotowym i uchylił decyzję w części dotyczącej umorzenia postępowania.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję w części umarzającej postępowanie administracyjne (punkt 2 decyzji); w pozostałej części skargę oddalił; zasądził od Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji na rzecz J. R. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Protokolant st. specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2017 r. sprawy ze skargi J.R. na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego, odmowy umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych oraz umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części umarzającej postępowanie administracyjne (punkt 2 decyzji); 2. w pozostałej części skargę oddala; 3. zasądza od Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji na rzecz J. R. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi złożonej przez J.R. (dalej: "Wnioskodawca", "Strona", "Skarżący") jest decyzja Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (dalej: "KRRiT" lub "organ") z dnia [...] października 2015 r. Nr [...] , którą ww. organ: 1. uchylił w całości zaskarżoną decyzję [...] z dnia [...] października 2013 r. 3. umorzył postępowanie administracyjne prowadzone z wniosku J.R. o umorzenie zaległości w płatności opłat abonamentowych, w części dotyczącej okresu od 01.01.2008 r. do 31.03.2008 r., od 01.05.2008 r. do 31.07.2008 r., od 01.09.2008 r. do 31.11. 2008 r., od 01.01.2009 r. do 28.02.2009 r., od 01.05.2009 r. do 31.05.2009 r., od 01.09.2009 r. do 30.09.2009 r., od 01.01.2010 r. do 31.01.2010 r., od 01.05.2010 r. do 31.05.2010 r., od 01.09.2010 r. do 30.09.2010 r., od 01.01.2011 r. do 31.01.2011 r., od 01.05.2011 r. do 31.05.2011 r.; od 01.09.2011 r. do 30.09.2011 r., od 01.01.2012 r. do 31.01.2012 r., od 01.05.2012 r. do 31.05.2012 r.,od 01.09. 2012 r. do 30.09.2012 r., od 01.01.2013 r. do 31.01.2013 r. w wysokości 402, 23 zł wraz z odsetkami w wysokości 125, 73 zł. 4. odmówił umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych za okresy: od 01. 04. 2008 r. do 30. 04. 2008 r. od 01. 08. 2008 r. do 31.08.2008 r., od 01.12.2008 r. do 31.12.2008 r., od 01.03.2009 r. do 30.04.2009 r., od 01.06.2009 r. do 31.08.2009 r., od 01.10. 2009 r. do 31.12. 2009 r., od 01.02.2010 r. do 28. 02. 2010 r. w wysokości 108, 42 zł wraz z odsetkami w wysokości 204 zł. 5. umorzył zaległości w płatności opłat abonamentowych za okresy: od 01.03.2010 r. do 30.04.2010 r., od 01.06.2010 r. do 31.08.2010 r., od 01.10.2010 r. do 31.12.2010 r., od 01.02.2011 r. do 30.04.2011 r., od 01.06.2011 r. do 31.08.2011 r., od 01.10.2011 r. do 31.12.2011 r., od 01.02.2012 r. do 30.04.2012 r., od 01.06.2012 r. do 31.08.2012 r., od 01.10.2012 r. do 31.12.2012 r., od 01.02.2013 r. do 31.05.2013 r. w kwocie 232, 65 zł wraz z odsetkami w wysokości 447, 76 zł. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Pismem z dnia 6 maja 2013 r. Skarżący wystąpił do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (data wpływu pisma do organu: 9 maja 2013 r.) z prośbą o anulowanie postępowania egzekucyjnego z tytułu zaległości w płatności opłat abonamentowych "...od 01/2008 do okresu bieżącego...", powołując się na trudną sytuację finansową, wyjaśnił, iż od 2000 r. pobiera zasiłek przedemerytalny, uprawniający do bezpłatnego abonamentu. Do podania załączył kopię zawiadomienia ZUS-u z dnia 21 lipca 2004 r. o wypłacie zasiłku przedemerytalnego, kopię formularza zwolnienia z opłat za używanie odbiorników rtv, kopię decyzji Starostwa Powiatowego w P. z dnia [...] września 2000 r. oraz zawiadomienie z dnia [...] kwietnia 2013 r. o zajęciu prawa majątkowego. Pismem z dnia 19 lipca 2013 r. KRRiT poinformował Stronę o prawie wystąpienia z wnioskiem o umorzenie przedmiotowej zaległości wskazując jednocześnie katalog dokumentów, które mogą stanowić podstawę do przyznania takiej ulgi. W dniu 6 sierpnia 2013 r. do akt sprawy załączono kopię formularza zwolnienia z opłat rtv, kopię odcinka pobieranej emerytury za 08/2012, kopię odcinka pobieranego przez żonę Wnioskodawcy uposażenia za pracę, kopię zawiadomienia ze Spółdzielni Mieszkaniowej z dnia 19 marca 2013 r, o zmianie opłat czynszowych, kopię faktury VAT za energię elektryczną, kopię faktury za gaz. Wnioskodawca wskazał również, iż od wielu lat posiada uprawnienie do bezpłatnego abonamentu, ale "...dopiero w dniu 2 maja 2013 r. dopełnił obowiązku zgłoszenia tego stanu w Urzędzie Pocztowym". W dniu [...] października 2013 r. organ wydał decyzję [...] odmawiającą umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych rtv wraz z odsetkami za zwłokę w ich uiszczaniu. Strona złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Po ponownej analizie przywołanych przez Wnioskodawcę argumentów, w dniu [...] grudnia 2014 r. została wydana decyzja Nr [...] odmawiająca umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych oraz umarzająca odsetki za zwłokę. Od ww. decyzji Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wyrokiem z dnia 10 czerwca 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 933/15 Sąd stwierdził nieważność ww. decyzji Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, wskazując, iż została wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa; pismo Skarżącego z dnia 15 listopada 2013 r. uznane przez organ za wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy nie zostało opatrzone oryginalnym podpisem Strony odwołującej się, a organ nie wezwał Skarżącego do osobistego podpisania pisma. Jednocześnie organ został zobowiązany do ponownego przeprowadzenia postępowania administracyjnego uwzględniającego zasady ogólne określone w Kodeksie postępowania administracyjnego (ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), dalej: "K.p.a.", wyrażone w art. 7, art. 8 oraz art. 11 K.p.a. Mając powyższe na uwadze, pismem z dnia 8 września 2015 r. organ wezwał Stronę do usunięcia braków formalnych wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, poprzez złożenie podpisu pod powyższym wnioskiem, a następnie pismem z dnia 1 października 2015 r. do uzupełnienia materiału dowodowego potwierdzającego występowanie w sprawie przesłanek określonych art. 10 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1204), dalej: "ustawa o opłatach abonamentowych rtv". W dniu 14 października 2015 r. do akt sprawy załączono kopię decyzji ZUS z dnia [...] marca 2015 r. o waloryzacji zasiłku przedemerytalnego Strony, kopie odcinków pobieranego przez żonę Strony wynagrodzenia za pracę za miesiące 07/2015 oraz 08/2015, kopię faktury za telewizję cyfrową [...] , kopię faktury za gaz, kopię faktury za leki, kopie dowodów opłaty za czynsz oraz kopię faktury za prąd. Wnioskodawca wyjaśnił również, że ponosi koszty związane z wizytami w prywatnych gabinetach lekarskich oraz opłaty za ubezpieczenie i telefon, co stanowi kwotę ok. 105 zł. Organ wskazał, że zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych rtv KRRiT może umorzyć lub rozłożyć na raty zaległości w płatności opłat abonamentowych, odsetki za zwłokę w ich uiszczaniu, opłatę za używanie niezarejestrowanego odbiornika radiofonicznego lub telewizyjnego oraz odsetki za zwłokę w jej uiszczeniu w wyjątkowych sytuacjach, jeżeli przemawiają za tym szczególne względy społeczne lub przypadki losowe. W postępowaniu, o którym mowa w art. 10 ww. ustawy, organ działa w ramach uznania administracyjnego. Po przeprowadzeniu analizy zebranego materiału dowodowego, KRRiT nie dopatrzyła się przesłanek, wskazujących na wystąpienie w sprawie wyjątkowych okoliczności, szczególnych względów społecznych lub przypadków losowych uzasadniających uwzględnienie żądania Strony w całości. Organ ustalił, że Wnioskodawca prowadzi dwuosobowe gospodarstwo domowe z żoną, pobiera świadczenie przedemerytalne w wys. 1214, 47 zł brutto, żona otrzymuje uposażenie w wys. 2 056, 80 zł brutto. Po stronie wydatków Wnioskodawca wskazał opłatę za telewizję cyfrową w wys. 32, 90 zł, gaz w wys. 15, 54 zł, faktury za leki w wys. 250, 93 zł, czynsz w wys. 400, 03 zł, prąd w wys. 81, 01 zł/m-c oraz gaz w wys. 23, 32 zł/m-c. Podnoszone przez Wnioskodawcę okoliczności dotyczące stanu zdrowia, choroby przewlekłe i konieczność ciągłej diagnostyki, mimo wezwania do przedstawienia dokumentów potwierdzających sytuację zdrowotną, nie zostały przez Stronę udowodnione. W świetle powyższych ustaleń organ stwierdził, iż sytuacja materialna Strony nie potwierdza, iż obowiązek zapłaty należności wiązałby się z utratą środków niezbędnych do zapewnienia właściwej egzystencji. Ciężary finansowe ponoszone przez Wnioskodawcę (zakup leków, czynsz, bieżące opłaty) nie dowodzą, iż uregulowanie zaległości mogłoby doprowadzić do pogorszenia stanu majątkowego, a wskazywane przez Stronę obciążenia finansowe związane z utrzymaniem gospodarstwa domowego nie są nadmierne w zestawieniu z osiąganymi dochodami rodziny. Z tego względu organ nie dostrzegł nadzwyczajnych okoliczności uzasadniających uwzględnienie żądania Strony w całości. Organ podkreślił również, że powstanie zaległości nie było następstwem nadzwyczajnych okoliczności, czy też szczególnych względów społecznych niezależnych od postępowania Wnioskodawcy. Jednocześnie organ stwierdził, że z akt sprawy wynika, iż nieprzerwanie od 2000 r. do chwili obecnej Strona pobiera zasiłek przedemerytalny, co uprawnia do zwolnienia z opłat abonamentowych rtv na podstawie przepisów ustawy z dnia 13 czerwca 2008 r. o zmianie ustawy o opłatach abonamentowych (Dz.U. Nr 13 poz. 70), które weszły w życie 1 marca 2010 r. Na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych rtv, od opłat abonamentowych zwalnia się m.in. osoby, posiadające prawo do zasiłku przedemerytalnego, określonego w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W tych okolicznościach za uzasadnione organ uznał częściowe uwzględnienie wniosku Strony, stwierdzając, że przedłożony przez Stronę dowód w postaci decyzji o przyznaniu zasiłku przedemerytalnego nie daje podstawy do całkowitego umorzenia należności, jednakże w związku z zaistnieniem okoliczności, o których mowa w kryteriach przyjętych uchwałą KRRiT nr [...], postanowił umorzyć zaległości za okres posiadania przez Stronę ww. uprawnień, tj. od 1 marca 2010 r. do 31 maja 2013 r. Organ odwoławczy, przy udziale Poczty Polskiej S.A., zweryfikował kwotę zaległości istniejącej pod numerem identyfikacyjnym Strony: [...] , a oceniając zasadność wniosku o przyznanie ulgi w spłacie ww. zobowiązań wg stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania decyzji, stwierdził, że zaległości za okres od 01.01.2008 r. do 31.01.2008 r., od 01.05.2008 r. do 31.07.2008 r., od 01.09.2008 r. do 31.11.2008 r., od 01.01.2009 r. do 28.02.2009 r., od 01.05.2009 r. do 31.05.2009 r., od 01.09.2009 r. do 30.09.2009 r., od 01.01.2010 r. do 31.01.2010 r., od 01.05.2010 r. do 31.05.2010 r., od 01.09.2010 r. do 30.09.2010 r., od 01.01.2011 r. do 31.01.2011 r., od 01.05.2011 r. do 31.05 2011 r., od 01.09.2011 r. do 30.09.2011 r., od 01.01.2012 r. do 31.01.2012 r., od 01.05.2012 r. do 31.05.2012 r., od 01.09.2012 r. do 30.09.2012 r., od 01.01.2013 r. do 31.01.2013 r. zostały wyegzekwowane przez Urząd Skarbowy. Organ uznał, że zobowiązanie z tytułu opłat abonamentowych wygasło w zakresie, w którym należność została wyegzekwowana, co powoduje brak podstaw do merytorycznego rozpatrzenia wniosku w części dotyczącej zaległości za okres wyegzekwowany. KRRiT podkreśliła, że zarówno w doktrynie, jak w orzecznictwie sądów administracyjnych uznaje się, że bezprzedmiotowość postępowania zachodzi wówczas, gdy organ administracji stwierdzi w sposób oczywisty brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Pismem z dnia [...] listopada 2015 r. Skarżący wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na ww. decyzję KRRiT wnosząc o jej uchylenie w części odmawiającej umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych oraz w części umarzającej postępowanie administracyjne w przedmiocie umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów: - art. 62 § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), dalej: "O. p.", poprzez jego niezastosowanie oraz dowolne zaliczenie wyegzekwowanej kwoty, - art. 59 § 1 pkt 1 O. p. poprzez błędne przyjęcie, iż wyegzekwowana kwota doprowadziła do wygaśnięcia zobowiązania z tytułu opłaty abonamentowej za poszczególne okresy rozliczeniowe, - art. 6 i 8 w związku z art. 105 § 1, 107 § 1 i § 3 K.p.a. poprzez niewskazanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia dotyczącej umorzenia postępowania w zakresie zaległości w opłacie abonamentowej, - art. 7 w związku z art. 77 K.p.a. poprzez wadliwe prowadzenie postępowania wyjaśniającego oraz dowodowego w sprawie. W odpowiedzi na skargę KRRiT wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Z kolei, w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o opłatach abonamentowych rtv, za używanie odbiorników radiofonicznych oraz telewizyjnych pobiera się opłaty abonamentowe. Domniemywa się że osoba, która posiada odbiornik radiofoniczny lub telewizyjny w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu, używa tego odbiornika. Na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych, odbiorniki radiofoniczne i telewizyjne podlegają, dla celów pobierania opłat abonamentowych za ich używanie, zarejestrowaniu w placówkach pocztowych operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r. poz. 1529 ze zm.). Zgodnie z art. 178 ust. 1 ustawy Prawo pocztowe, Poczta Polska S.A. pełni obowiązki operatora wyznaczonego w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie tej ustawy. Z zacytowanych powyżej przepisów wynika, że opłata z tytułu posiadania czy to odbiornika radiowego czy telewizyjnego jest obligatoryjną należnością z tytułu posiadania tego typu urządzenia. Opłaty te przeznaczone są dla KRRiT z przeznaczeniem na realizację misji telewizji publicznej. W świetle przepisów omawianej ustawy, opłata jest daniną publiczną o przymusowym, bezzwrotnym charakterze. Charakter opłat abonamentowych był także przedmiotem rozważań Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 16 marca 2010 r. o sygn. akt K 24/08 wskazał, że opłata abonamentowa jest daniną publiczną. Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych rtv, w wyjątkowych sytuacjach, jeżeli przemawiają za tym szczególne względy społeczne lub przypadki losowe, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji może umorzyć lub rozłożyć na raty zaległości w płatności opłat abonamentowych, odsetki za zwłokę w ich uiszczaniu, opłatę, o której mowa w art. 5 ust. 3 oraz odsetki za zwłokę w jej uiszczeniu. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się jednolicie, iż zapis "może" (użyty w art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych rtv) dowodzi tego, że umorzenie należności nawet w przypadku zaistnienia okoliczności, które przemawiałyby za umorzeniem zaległości pozostawione jest swobodnemu uznaniu i ocenie KRRiT, która każdorazowo bada indywidualne okoliczności obrazujące sytuację wnioskodawcy. Pismem z dnia 6 maja 2013 r. Skarżący wystąpił do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (data wpływu pisma do organu: 9 maja 2013 r.) z prośbą o anulowanie postępowania egzekucyjnego z tytułu zaległości w płatności opłat abonamentowych "...od 01/2008 do okresu bieżącego...". Prawidłowo zatem organ wezwał Skarżącego do usunięcia braków formalnych podania (wniosku) poprzez sprecyzowanie żądania. W piśmie z dnia 5 sierpnia 2013 r. Skarżący sprecyzował żądanie wnosząc o umorzenie kwoty zaległości w płatności opłat abonamentowych wraz z odsetkami za okres od dnia 1 stycznia 2008 do dnia 31 maja 2013. Postępowanie administracyjne wszczynane jest na żądanie strony lub z urzędu (art. 61 § 1 K.p.a.). Kończy je wydanie decyzji rozstrzygającej istotę sprawy w całości lub w części albo w inny sposób kończącej sprawę w danej instancji (art. 104 § 2 K.p.a.). Zasadnicze znaczenie dla prawidłowego procedowania ma zatem ustalenie zakresu postępowania, owej istoty sprawy. W toku procedowania przed KRRiT część zaległości o umorzenie, której Skarżący wnosił (numer identyfikacyjny [...] ), została wyegzekwowana, co organ potwierdza w uzasadnieniu decyzji (str. 7). Organ odwoławczy, przy udziale Poczty Polskiej S.A., zweryfikował kwotę zaległości oceniając zasadność wniosku o przyznanie ulgi w spłacie ww. zobowiązań wg stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania decyzji. Jednakże ani z uzasadnienia decyzji ani z akt sprawy nie wynika w jakiej dacie na skutek egzekucji wygasło ww. zobowiązanie. Skarżący również nie neguje tej okoliczności, potwierdzając uzyskaną przez organ informację o ściągnięciu zaległości w drodze postępowania egzekucyjnego. Natomiast ustalenie daty wygaśnięcia zobowiązania na skutek jego wyegzekwowania ma zasadnicze znaczenie dla określenia przedmiotu postępowania w rozpoznawanej sprawie. W zakresie objętym sporem, zaskarżoną decyzję oparto na podstawie art. 105 § 1 K.p.a., zgodnie z którym gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Należy podkreślić, że w podstawie prawnej decyzji nie powołano art. 105 § 1 K.p.a. Zdaniem Sądu o bezprzedmiotowości postępowania, w rozumieniu art. 105 K.p.a., w realiach niniejszej sprawy mogłoby stanowić wyegzekwowanie zaległości będącej przedmiotem wniosku na dzień złożenia wniosku. Należy podkreślić, że w podobnej sprawie, rozpoznawanej na gruncie postępowania podatkowego, w wyroku z dnia 9 października 2006 r. o sygn. akt I FSK 1/06, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "...zapłata podatku dokonana po wszczęciu postępowania w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej (szerzej po wszczęciu postępowania "ulgowego") nie czyni tegoż postępowania bezprzedmiotowym, w związku z czym nie daje ona podstaw do jego umorzenia na podstawie art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa". Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela to stanowisko orzecznicze. KRRiT nie wykazała w uzasadnieniu kontrolowanej decyzji (wbrew wymogowi art. 107 § 1 K.p.a.), dlaczego stoi na stanowisku, że wyegzekwowanie należności publicznoprawnej przesądza o bezprzedmiotowości postępowania dotyczącego wniosku o jej umorzenie. Za uzasadniony Sąd uznał zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 6 (zasada legalności działania organów administracji publicznej) i art. 8 (zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa) w związku z art. 105 § 1, 107 § 1 i § 3 K.p.a. Pełne przedstawienie toku rozumowania organu wydającego decyzję powinno być zawarte w uzasadnieniu decyzji zgodnym z art. 107 § 3 K.p.a. i realizującym zasadę przekonywania wyrażoną w art. 11 K.p.a. Uchybienia w tym zakresie - zależnie od ich stopnia - mogą skutkować uchyleniem decyzji obarczonej taką wadą, zwłaszcza, gdy decyzja ma charakter uznaniowy, a z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszym przypadku. Z zasady prawdy obiektywnej, wyrażonej w art. 7 K.p.a., będącej naczelną zasadą postępowania administracyjnego wynika, iż organy administracji publicznej prowadzące postępowanie mają obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w taki sposób, aby ustalić stan faktyczny zgodny z rzeczywistością, a zwłaszcza mają obowiązek dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnej sprawy na podstawie analizy całego materiału dowodowego i swoje stanowisko wyrazić w uzasadnieniu podjętej decyzji (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2001 r. sygn. akt I SA 1110/01, LEX 75 516). W ocenie Sądu w niniejszym postępowaniu doszło do naruszenia ww. przepisów, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co musiało skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. W konsekwencji charakteru stwierdzonej wadliwości Sąd uznał za przedwczesne wypowiadanie się o zarzutach skargi dotyczących odmowy umorzenia przedmiotowej zaległości. Ponownie rozpatrując sprawę KRRiT ustali w pierwszej kolejności - zwracając się na podstawie art. 7 K.p.a. o stosowne informację do Poczty Polskiej S.A. – zakres istoty niniejszej sprawy. Następnie po przeprowadzeniu postępowania spełniającego wymogi K.p.a. wyda zgodną z prawem decyzję. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. W pozostałej części Sąd skargę oddalił jako niezasadną, o czym orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a., w punkcie 2 sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. *

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło