III SA/Wr 241/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Maciej Guziński, Sędzia WSA Magdalena Jankowska – Szostak, Małgorzata Malinowska – Grakowicz, (sprawozdawca), Protokolant specjalista Monika Tarasiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 7 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi J. B. na czynność Zarządu Województwa D. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny merytorycznej projektu oddala skargę. W rozstrzygnięciu protestu z dnia [...] marca 2017 r. (Nr [...]) IZ RPO WD wskazała, że ocena merytoryczna wniosku o dofinansowanie projektu została przeprowadzona w przeważającym stopniu prawidłowo. W dalszej części uzasadnienia IZ RPO WD odniosła się kolejno do tych kryteriów merytorycznych, z którymi nie zgadza się skarżąca. W pierwszej kolejności IZ RPO WD odniosła się do Kryterium merytorycznego nr 3 "Czy zaplanowane w ramach projektu wartości wskaźników są adekwatne w stosunku do potrzeb i celów projektu, a założone do osiągnięcia wartości są realne" i wskazała, że skarżąca w proteście nie zgodziła się z opinią I Oceniającego w zakresie ilości przyznanych punktów oraz konieczności uwzględnienia we wniosku dodatkowych wskaźników projektowych. Zdaniem IZ RPO WD zaproponowane przez Oceniającego dodatkowe wskaźniki wpisują się w już zawarte we wniosku wskaźniki lub nie stanowią odzwierciedlenia zakresu merytorycznego, a jedynie kwestie porządkowe, które nie wymagają wskaźników. Ponadto skoro skarżąca we wniosku o dofinasowanie, jako jedno ze źródeł weryfikacji wskaźnika wskazała: "4 zaświadczenie o ukończeniu szkoleniu (warunek, co najmniej 80% obecności na szkoleniach)", to w ocenie IZ RPO WD nie ma konieczności wskazywania dodatkowego wskaźnika. Dlatego też IZ RPO WD uznała, że ocena została przeprowadzona w sposób częściowo prawidłowy, a skoro uznała jeden zarzut I Oceniającego za bezzasadny to podwyższyła punktację o 3 pkt w stosunku do punktów przez niego przyznanych. Końcowo IZ RPO WD wskazała, że jeden dodatkowy punkt został wskazany przez Oceniającego, jako warunkowy, przy czym brak jest w uzasadnieniu zarzutu na podstawie, którego zostały odjęte kolejne 2 punkty. Skarżąca nie zgodziła się również z opinią II Oceniającego w zakresie ilości przyznanych punktów ze względu na nie podanie wskaźników rezultatu w podziale na płeć i określenie grupy docelowej osób z niepełnosprawnościami na poziomie 36 osób. Tymczasem w opinii IZ RPO WD skarżąca, na podstawie przywołanych statystyk, mogła określić liczbę kobiet i mężczyzn pochodzących z obszarów wiejskich tym bardziej, że wskazała we wniosku, iż kobiety stanowić będą 60% uczestników a mężczyźni tylko 40 %, a spośród wszystkich uczestników tj. 288 osób aż 173 osoby będą pochodziły z obszarów wiejskich. W ocenie IZ RPO WD fakt, że skarżąca różnicuje liczbę kobiet i mężczyzn biorących udział w projekcie świadczy o tym, że dysponuje danymi, które pozwalają na określenie wskaźników w podziale na płeć, dlatego skarżąca powinna wskazać przyczynę, dla której takiego podziału nie dokonała. Przykładowo skarżąca mogła powołać się na to, że obrała spory margines w przypadku określenia liczby osób, które wezmą udział w szkoleniach, lecz ich nie ukończą i/lub nie podniosą kwalifikacji (np. na 288 uczestników projektu kwalifikacje nabędzie 231), nie pozwoliło jej na przedstawienie wskaźników rezultatu w podziale na kobiety i mężczyzn. Skarżąca w proteście wskazała, że nie ma żadnych funkcjonalnych powodów by czynić w tym zakresie założenia, co w opinii IZ RPO WD jest niespójne z tym co opisuje w części 3.1.3 wniosku. Odrębną kwestią natomiast jest określenie liczby niepełnosprawnych kobiet i mężczyzn, która jest trudna do przewidzenia ze względu na specyfikę tej grupy docelowej. Biorąc powyższe pod uwagę, IZ RPO WD uznała ww. zarzuty Oceniającego – w tym zakresie - za zasadne. Odnosząc się do kryterium merytorycznego nr 4. "Czy dobór grupy docelowej jest adekwatny do założeń projektu oraz RPO WD 2014 - 2020, w tym czy zawiera wystarczający opis: grupy docelowej, jaka będzie wspierana w ramach projektu; potrzeb i oczekiwań uczestników projektu w kontekście wsparcia, które ma być udzielane w ramach projektu; barier, na które napotykają uczestnicy projektu; skali zainteresowania potencjalnych uczestników projektu; sposobu rekrutacji uczestników projektu, w tym kryteriów rekrutacji zapewnienia dostępności rekrutacji dla osób z niepełnosprawnościami?", IZ RPO WD wskazała, że skarżąca w proteście nie zgodziła się z uwagą I Oceniającego dotyczącą braku opisu składu komisji rekrutacyjnej. Skarżąca zacytowała w proteście zapis Instrukcji wypełniania wniosku: "Szczegółowość opisu przebiegu rekrutacji może być oceniana z uwzględnieniem faktu, czy opis ten zawiera wskazanie np. czasu i miejsca rekrutacji, dokumentów, które będą wymagane na etapie rekrutacji od potencjalnych uczestników projektu, zasad tworzenia list rezerwowych potencjalnych uczestników oraz osoby odpowiedzialnej/osób odpowiedzialnych za przeprowadzenie procesu rekrutacji z ramienia Wnioskodawcy (o ile wskazanie poszczególnych elementów przez Wnioskodawcę jest możliwe na etapie opracowywania wniosku o dofinansowanie oraz uzasadnione charakterem projektu)." W opinii IZ RPO WD skarżąca w sposób szczegółowy opisała zatem sposób rekrutacji, a dodatkowo wskazała, że "Powołana zostanie Komisja Rekrutacyjna, która dokona oceny formularzy/testów." Nie można, zdaniem IZ PRO WD wymagać od skarżącej personalnego wskazania składu komisji. W proteście skarżąca nie zgodziła się również z zarzutami I Oceniającego i cytując zapisy w części 3.2 wniosku o dofinansowanie, oświadczyła, że wskazała na bariery uczestników projektu i poinformowała na jakiej podstawie je określiła. Skarżąca podniosła, że wskazane bariery dotyczą potencjalnej grupy docelowej, a nie osób zakwalifikowanych do projektu dlatego, że zbadanie potrzeb i oczekiwań uczestników projektu będzie możliwe dopiero na etapie rekrutacji. IZ RPO WD odnosząc się do powyższego stwierdziła, że skarżąca założyła w projekcie następujące bariery w zakresie nabywania umiejętności TIK: bariery finansowe, niedostosowania programu wsparcia do potrzeb, niedostosowania organizacji szkoleń do indywidualnych potrzeb, ograniczenia czasowe związane z obowiązkami rodzinnymi, bariery związane z niepełnosprawnością, bariery psychologiczne, niechęć do nowinek i zmian. IZ RPO WD zwróciła uwagę na zapis w treści wniosku: Zidentyfikowano na podstawie: doświadczenia w realizacji projektów wsparcia na rzecz grupy docelowej (ankiety/rozmowy), informacji z OPS/instytucji rynku pracy/samorządów/osób z gr. docelowej), [...] oraz [...]w 12.15'. Tym samym - w opinii IZ RPO WD - skarżąca w sposób szczegółowy przedstawiła bariery uczestnictwa w projekcie opierając się przy tym nie tylko na własnym doświadczeniu, lecz także na konsultacjach z instytucjami społecznymi, instytucjami rynku pracy oraz samymi zainteresowanymi udziałem w projekcie. Skarżąca nie zgodziła się nadto z uwagą dotyczącą braku opisu realizowanych projektów, cytując fragment zapisów wniosku: ""A" od 2009 współpracuje przy realizacji projektów (jako podwykonawca części zadań merytorycznych) dotyczących aktywizacji społeczno-zawodowej oraz edukacji na terenie całej Polski, m.in. Dolnego śląska, Śląska, Opolszczyzny, Małopolski, Mazowsza, Pomorza, Wielkopolski. Współpracuje m.in. z, [...],[...] z W., Stowarzyszeniem [...] (szkolenia dla osób niepełnosprawnych), Stowarzyszeniem [...],[...] S.A w N., [...]z Ł., [...] s.c. [...] z R. W szczególności realizowane działania nakierowane są na aktywizację zawodową edukację osób bezrobotnych, w wieku 25-64 oraz w wieku 50+. [...] od 2005 realizuje projekty dotyczące aktywizacji zawodowej/edukacji/wpisany do RIS pod numerem [...]. Zrealizował jako lider na tym na obszarze objętym niniejszym projektami w okresie 12-15 projekty w zakresie [...]) w których szkolenia w zakresie podstaw obsługi [...]) skierowane były do osób nieposiadających umiejętności obsługi komputera/[...] w wieku +25, w tym +50, niepełnosprawnych, osób z wykształceniem co najwyżej średnim. Udział w projektach ukończyło w sumie 1135 osób w tym 929 osób w wieku 25+ z wykształceniem co najwyżej średnim oraz ponad 100 osób niepełnosprawnych nr projektów: [...] w sumie o wartości ponad 2,5 min złotych). Większość uczestników pochodziła z obszarów wiejskich 85% uczestników zdało egzaminy/uzyskało certyfikaty [...] Bezpośrednio na obszarze niniejszego projektu zrealizował projekt. Wzrost kompetencji ICT mieszkańców Aglomeracji W. w trakcie którego przeszkolono 635 osób z wykształceniem co najwyżej średnim. Ponadto zrealizował jako partner 5 projektów w obszarze szkoleń [...]na terenie Małopolski i Mazowsza (2014-2015) wsparciem objęto 800 osób w tym w wieku 25+ z wykształceniem co najwyżej średnim. Wskazane doświadczenie ze względu na charakter wsparcia (szkolenia z zakresu [...]) grupy docelowe (osoby w wieku +25 w tym +50, z obszarów wiejskich, niepełnosprawni oraz osiągane rezultaty (85% efektywność w zakresie certyfikacji gwarantuje efektywną realizacje projektu. W szczególności gwarantuje to doświadczenie w zakresie pracy z grupami docelowymi w tym z obszaru realizacji przedmiotowego projektu. Lider zrealizował również w latach 12-15 projekty dotacyjne w tym m.inn. na obszarze powiatów k./z. ([...])- 42 dotacje i l. ([...]) dotacji. Potencjał społeczny lidera/partnera mogą potwierdzić m.in. Gmina W., Gmina W., Agencja [...] z N., Fundacja [...],[...] Sp. z o.o, [...],[...] W., [...]". W opinii IZ RPO WD skarżąca nie opisała jednak swojego doświadczenia, podczas gdy szczegółowo opisała doświadczenie partnera. Podsumowując ocenę I Oceniającego względem Kryterium nr 4 IZ RPO WD stwierdziła, że ocena została przeprowadzona w sposób nieprawidłowy. Biorąc powyższe pod uwagę, IZ RPO WD uznała zarzut I Oceniającego za bezzasadny i podwyższyła punktację o 3 pkt w stosunku do punktów przez niego przyznanych. Skarżąca nie zgodziła się również z opinią II Oceniającego dotyczącą oceny tego kryterium w zakresie braku opisu podejmowanych działań z zakresu trudności w rekrutacji osób z niepełnosprawnościami. Skarżąca powołała się na zapisy wniosku dotyczące ogólnego procesu rekrutacji, jednak nie ma w nich dodatkowych informacji z zakresu specjalnego podejścia do osób z niepełnosprawnościami. Skarżąca odniosła się do odsetka osób z niepełnosprawnościami w ogóle społeczeństwa. W opinii IZ RPO WD nie ma konieczności planowania działań zaradczych przy problemach rekrutacyjnych tylko dla jednej z grup występującej w projekcie. Skarżąca nie zgodziła się również z uwagą II Oceniającego dotyczącą braku opisu składu komisji rekrutacyjnej, cytując przy tym stosowny zapis Instrukcji wypełniania wniosku. W tym zakresie IZ RPO WD powieliła swoją ocenę. Podsumowując zaś ocenę II Oceniającego względem Kryterium nr 4 IZ RPO WD stwierdziła, że oceny zostały przeprowadzone w sposób nieprawidłowy. Biorąc powyższe pod uwagę, IZ RPO WD uznała zarzut II Oceniającego za bezzasadny i podwyższyła punktację o 1 pkt w stosunku do punktów przez niego przyznanych. W zakresie Kryterium merytorycznego nr 5 "Czy we wniosku o dofinansowanie projektu przedstawiono wystarczający opis: zadań realizowanych w ramach projektu; uzasadnienia potrzeby realizacji zadań, w kontekście przedstawionej diagnozy; wartości wskaźników, które zostaną osiągnięte w ramach zadań (jeśli dotyczy); roli partnerów w realizacji poszczególnych zadań, Jeśli przewidziano ich realizację w ramach partnerstwa wraz z uzasadnieniem (jeśli dotyczy); trwałości i wpływu rezultatów projektu (jeśli dotyczy)?", IZ RPO WD wskazała, ze skarżąca nie zgodziła się z zastrzeżeniami w zakresie niespójności podziału zadań pomiędzy Lidera i partnera podnosząc, iż są to uwagi techniczne a nie merytoryczne i jako takie powinny zostać wskazane jako uchybienia z możliwością oceny warunkowej. Aczkolwiek IZ RPO WD podniosła, że elementem części 4.1 zadania, jest przedstawienie osób odpowiedzialnych za zadania i wskazanie roli Partnerów, dlatego obydwaj Oceniający nie popełnili uchybienia obniżając punktację w tej części wniosku za niespójne informacje w tym zakresie, bowiem jak wskazują zapisy Instrukcji, punkty 4.1, 4.3 i 4.5, są ze sobą powiązane. Tym samym niespójność opisu w jednej z tych części wniosku może wpłynąć na obniżenie punktacji w powiązanej z nią części wniosku. IZ RPO WD ponadto wyjaśniła, że decyzja o skierowaniu bądź nieskierowaniu wniosku do negocjacji jest podejmowana przez każdego z Oceniających w sposób indywidualny i niezależny. Biorąc powyższe pod uwagę, IŻ RPO WD uznała zarzuty I i II Oceniającego za zasadne. Skarżąca nie zgodziła się z II Oceniającym, który stwierdził, że działania podejmowane na rzecz wyrównywania nierówności za względu na płeć są opisane zbyt ogólnie. Skarżąca zacytowała zapisy z części 3.1.1 wniosku, w której przedstawiła analizę sytuacji równościowej. Skarżąca zacytowała również działania podjęte w tym celu na etapie rekrutacji działań szkoleniowych i zarządzania projektem. IZ RPO WD stwierdziła, że skarżąca zaplanowała działania na rzecz równości szans kobiet i mężczyzn. Skarżąca zamieściła we wniosku informację, czy w obszarze oddziaływania istnieją nierówności uwarunkowane płcią, tj. w zakresie korzystania z narzędzi TIK istnieje nierówność wśród kobiet i mężczyzn. Skarżąca podjęła w tym celu działania, obejmując wsparciem większą grupę kobiet niż mężczyzn (60%K i 40%M), uwzględniając szczególną sytuację kobiet w procesie rekrutacji i w trakcie szkoleń, poprzez indywidualne podejście do ustalenia terminów szkoleń oraz pomoc wolontariuszy w opiece nad osobami zależnymi. Skarżąca ponadto zapewni realizację równości szans w zarządzaniu projektem, gdyż zaplanowała przygotowanie regulaminu wewnętrznego w zakresie przestrzegania równości szans kobiet i mężczyzn oraz przeprowadzenie szkolenia w tym zakresie. Ponadto zapewni elastyczny czas pracy, co pozwoli na godzenie życia zawodowego z osobistym. Biorąc powyższe pod uwagę, IZ RPO WD uznała ww. zarzuty II Oceniającego za bezzasadne. Podsumowując zaś oceny I i II oceniającego Kryterium nr 5 IZ RPO WD stwierdziła, że ocena I Oceniającego została przeprowadzona w sposób prawidłowy, a ocena II Oceniającego w sposób częściowo prawidłowy. Biorąc powyższe pod uwagę, IZ RPO WD uznała zarzut II Oceniającego za bezzasadny i podwyższyła punktację o 1 pkt w stosunku do punktów przez niego przyznanych. W zakresie Kryterium merytorycznego nr 8. "Czy podmioty zaangażowane w realizację projektu posiadają odpowiedni potencjał (kadrowy, techniczny, finansowy) do realizacji projektu", IZ RPO WD podniosła, że skarżaca nie zgodziła się z I i II Oceniającym, którzy podnoszą, iż skarżąca wymienia we wniosku osoby, które dopiero planuje zatrudnić, a zgodnie z Instrukcją należy wskazać tylko posiadany potencjał kadrowy, w szczególności osoby na stałe współpracujące. Podobnie Oceniający odnoszą się do personelu projektu, nie wiadomo, bowiem na jakich warunkach zostaną zatrudnieni i czy są pracownikami skarżącej. Skarżaca oświadczyła, że zgodnie z treścią "Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków", zasady konkurencyjności i rozeznania rynku nie stosuje się do wydatków rozliczanych metodami uproszczonymi, a w związku z tym, że zarówno koszty bezpośrednie jak i pośrednie są rozliczane ryczałtem, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do przeprowadzania procedury konkurencyjności - zarzut ten nie był podnoszony przez Oceniających. Wskazała ponadto, że zapisy "Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie" nie zawierają katalogu dopuszczalnych form zatrudnienia personelu, który wykluczałby umowę zlecenie i osoby stale współpracujące. IZ RPO WD stwierdziła, że skarżaca poinformowała wprawdzie we wniosku, iż zamierza zatrudnić do zarządzania projektem osoby trwale współpracujące wskazane w pkt 4.5, niemniej jednak we wniosku brak jest informacji na temat formy, czy też zakresu tej współpracy. Trudno, zatem stwierdzić, czy "współpraca" wskazana we wniosku wpisuje się w definicję określoną w Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie. IZ RPO WD zwróciła uwagą, ze Instrukcja nie zawiera w tym zakresie wyjątków i nie rozróżnia definicji "współpracy" w zależności od tego, czy zasada konkurencyjności i rozeznanie rynku obowiązują skarżącą czy też nie. Zdaniem IZ RPO WD z ww. zapisów wyraźnie wynika, że potencjał kadrowy jest oceniany na podstawie posiadanego stanu zatrudnienia oraz form współpracy i nie dotyczy osób, które Wnioskodawca dopiero planuje zatrudnić. Biorąc powyższe pod uwagę IZ RPO WD uznała ww. zarzuty I i II Oceniającego za zasadne. Odnosząc się do Kryterium merytorycznego nr 9. "Czy Wnioskodawca lub partnerzy w przypadku projektu realizowanego w partnerstwie, posiadają doświadczenie w realizacji przedsięwzięć, w tym przedsięwziąć finansowanych ze środków innych niż środki funduszu UE: - w obszarze, w którym udzielane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu; - na rzecz grupy docelowej, do której kierowane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu; - na określonym terytorium, którego dotyczyć będzie realizacja projektu?" IZ RPO WD podniosła, że skarżąca nie zgodziła się z zarzutami I i II Oceniającego w zakresie obniżenia punktacji ze względu brak doświadczenia Lidera. Skarżąca w proteście prawidłowo zacytowała zapisy wniosku, ale wskazała doświadczenie Partnera jako doświadczenie Lidera. Pomijając tą pomyłkę Lider nie posiada takowego doświadczenia. IZ RPO WD wskazała, że na podstawie tego opisu wniosku sprawdzana jest wiarygodność Wnioskodawcy i partnerów (jeśli dotyczy), w tym przede wszystkim możliwość skutecznej realizacji projektu, której najważniejszą rękojmią jest doświadczenie odpowiadające specyfice danego projektu. Wnioskodawca powinien wykazać doświadczenie swoje i partnerów (jeśli dotyczy) w realizacji różnego rodzaju przedsięwzięć, a nie jedynie tych realizowanych przy udziale środków funduszy strukturalnych. Dotyczy to również przedsięwzięć aktualnie realizowanych i zrealizowanych w okresie ostatnich trzech lat w stosunku do roku, w którym składany jest wniosek o dofinansowanie, w których Wnioskodawca/partnerzy (jeśli dotyczy) uczestniczy/uczestniczą lub uczestniczył/uczestniczyli jako partner. W opisie należy jednak, jak podkreśliła IZ RPO WD, uwzględnić przede wszystkim przedsięwzięcia ściśle związane z zakresem planowanego do realizacji projektu (pod względem obszaru, grupy docelowej, planowanych zadań itp.). Ponadto należy zauważyć że Instrukcja wypełniania wniosku wskazuje - za każdym razem gdy jest mowa o doświadczeniu - "Wnioskodawca i partnerzy (jeśli dotyczy)" - zatem należy to czytać łącznie. Oceniający dokonali zatem prawidłowej oceny kryterium z uwzględnieniem doświadczenia Lidera i Partnera. Podsumowując ocenę I i II Oceniającego względem Kryterium nr 9 IZ RPO WD stwierdziła, że ocena została przeprowadzona w sposób prawidłowy. W zakresie Kryterium merytoryczne nr 10. "Czy wydatki są niezbędne do realizacji projektu I osiągnięcia jego celów?" IŻ RPO WD podniosła, że skarżąca w proteście nie zgładziła się z opinią I Oceniającego w zakresie obniżenia punktacji za brak aktualnego rozeznania rynku i powołanie się na realizowany projekt w 2012 r. Skarżąca podniosła, iż nie jest to właściwe kryterium do tej uwagi, a tym samym obniżenia punktacji. IZ RPO WD przychyliła się do stanowiska skarżącej i uznała zarzut I Oceniającego za bezzasadny i podwyższając punktację o 1 pkt w stosunku do punktów przez niego przyznanych. W przypadku natomiast Kryterium merytoryczne nr 11 "Czy budżet projektu został sporządzony w sposób prawidłowy?" IŻ RPO WD poniosła, że skarżąca nie zgodziła się z opinią I Oceniającego w zakresie wymiaru czasu pracy trenerów. IŻ RPO WD podtrzymała stanowisko I Oceniającego, gdyż skarżąca winna zaplanować wymiar czasu pracy poszczególnych trenerów, na etapie przygotowywania wniosku o dofinansowanie wie ile planuje grup szkoleniowych, ilu zatrudnić trenerów, więc powinien zostać wskazany wymiar czasu pracy trenerów. Skarżąca nie zgodziła się również z opinią II Oceniającego o odjęciu jednego punktu bez podania uwagi merytorycznej. IZ RPO WD po analizie zapisów uwag II Oceniającego przychyliła się do stanowiska skarżącej (brak sformułowanego zarzutu). Podsumowując ocenę II Oceniającego, IZ RPO WD stwierdziła, że oceny zostały przeprowadzone w sposób nieprawidłowy. Biorąc powyższe pod uwagę, IZ RPO WD uznała opinię II Oceniającego za bezzasadną i podwyższyła punktację o 1 pkt w stosunku do punktów przez niego przyznanych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu strona skarżąca zarzuciła ww. rozstrzygnięciu naruszenie: 1) kryterium nr 3 poprzez bezpodstawne uznanie w rozstrzygnięciu protestu (nieuwzględniającym protestu), iż Projekt nie powinien uzyskać maksymalnej liczby punktów w tym kryterium, 2) art. 57 ustawy o zasadach realizacji oraz kryterium nr 4 poprzez bezzasadne podwyższenie punktacji w tym kryterium jedynie o trzy punkty na cztery punkty możliwe, skoro zaś Organ sam podzielił argumentację Wnioskodawcy przedstawioną w proteście i przyznał, iż ocena Projektu została przeprowadzona w sposób nieprawidłowy, . 3) art. 57 ustawy o zasadach realizacji oraz kryterium nr 5 poprzez bezpodstawne nieuwzględnienie protestu spowodowane tym, iż treść rozstrzygnięcia protestu nie odnosi się do argumentów Wnioskodawcy w nim przedstawionych, które przesądzają, iż odjęcie przez oceniających jednej trzeciej możliwych do zdobycia punktów jest nieuzasadnione ze względu na techniczny (formalny) charakter uchybienia, 4) 57 ustawy o zasadach realizacji oraz kryterium nr 8 poprzez bezpodstawne nieuwzględnienie protestu spowodowane tym, iż treść rozstrzygnięcia protestu nie odnosi się do argumentów Wnioskodawcy w nim przedstawionych, które przesądzają, iż Wnioskodawca posiada odpowiedni potencjał do prawidłowej realizacji Projektu, 5) art. 57 ustawy o zasadach realizacji oraz kryterium nr 9 poprzez bezpodstawne nieuwzględnienie w ramach oceny Projektu w tym kryterium łącznego doświadczenia lidera i partnera wspólnie ubiegających się o udzielenie wsparcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Według § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Stosownie zaś do art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 217; zwanej dalej - "ustawa" bądź "u.p.s.f."), w przypadku nieuwzględnienia protestu (...), wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j. t. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.), sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy ustrojowej). Do kryterium legalności nawiązał ustawodawca również w art. 61 ust. 8 pkt 1 u.p.s.f., skoro w przepisie tym nakazał sądom uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą (lub – pośredniczącą). A contrario, jeśli ocenę przeprowadzono zgodnie z prawem, skarga podlega oddaleniu, stosownie do art. 61 ust. 8 pkt 2 u.p.s.f. Ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowych w perspektywie finansowej 2014-2020 określa ogólne reguły postępowania dotyczące wyboru projektów do dofinansowania. Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wszystkim wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. W myśl art. 37 ust. 2 ustawy projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego (czyli rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006). Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektów w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1). Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i: 1) uzyskały wymaganą liczbę punktów albo 2) uzyskały kolejno największą liczbę punktów, w przypadku gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów, o których mowa w pkt 1. Konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu (art. 41 ust. 1 ustawy), który m.in. określa kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy). Podkreślić należy, że zasadniczo reguła postępowania konkursowego polega na wyłonieniu najlepszego projektu, takiego, który zagwarantuje osiągnięcie we właściwym programie operacyjnym założonego celu. Godzi się przy tym zauważyć, że skoro projekt zostaje zgłoszony w trybie konkursowym, to na podmiocie aplikującym spoczywa ciężar przekonania instytucji - dokonującej wyboru najlepszych z punktu widzenia celów danego priorytetu, w ramach którego organizowany jest konkurs projektów – do wiarygodności swych oświadczeń w aspekcie spełnienia obowiązujących w danym naborze kryteriów. Niewątpliwie prawidłowa, wszechstronna ocena spełnienia przesłanek, by mogła być uznana za rzetelną, nie może opierać się jedynie na przyjęciu wprost założenia, że wszystkie twierdzenia zamieszczone w projekcie są miarodajne, lecz winna zostać dokonana ich analiza aby ustalić, czy stan deklarowany odpowiada rzeczywistemu oraz w jakim wymiarze. Oceny dokonuje się na podstawie treści wniosku, stąd faktyczna możliwość realizacji wyrażonych w nim intencji wnioskodawcy ma z tej treści wynikać. Rzeczą zatem wnioskodawcy – co wymaga podkreślenia Sądu - jest takie opracowanie projektu, aby w omawianej materii nie budził wątpliwości (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt III SA/WR 181/15). Spór pomiędzy stronami postępowania sądowego dotyczył merytorycznej oceny projektu przez Zarząd Województwa D. z punktu widzenia kryteriów merytorycznych: nr 3, nr 4, nr 5, nr 8 i nr 9. Zarzuty niewłaściwej oceny poszczególnych kryteriów w ocenie merytorycznej oraz nieuwzględnienia zapisów wniosku i stanu faktycznego związanego z charakterem projektu i jego realizacją sprowadzał się do polemiki z oceną wyrażoną przez oceniających, podtrzymaną następnie w zaskarżonym rozstrzygnięciu. W tym miejscu wyjaśnić należy, że krajowy model kontroli sądowej nad rozdziałem środków pomocowych podlega autonomii proceduralnej. Model ten ewaluował od braku kontroli sądowej po rozwiązania przyjęte w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przeniesione z modyfikacjami do ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów (por. J. Jaśkiewicz, Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Komentarz, wyd. II, SIP LEX, Wprowadzenie punkt 3). Mimo poszerzenia dostępu do drogi sądowej i sprecyzowania trybu kontroli sądowej - jego zakres pozostał niezmienny. Rzeczą sądu jest wyłącznie kontrola prawa, sąd administracyjny nie jest władny dokonywać oceny słuszności, efektywności, racjonalności kryteriów konkursowych, ani tym bardziej zastępować oceniających lub weryfikować merytorycznie wiedzę ekspercką. Sądowa kontrola legalności działań instytucji zarządzającej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona do kryterium legalności rozumianym stricte jako zgodność albo niezgodność oceny z prawem powszechnie obowiązującym i niesprzecznymi z nim postanowieniami systemu realizacji. Odnosząc się do zakresu kryterium legalności to, zgodnie z wypracowanym w sprawach z zakresu polityki spójności stanowiskiem sądów administracyjnych, rozpatrując skargę wniesioną na nieuwzględnienie protestu bądź negatywną ocenę tego projektu, sąd administracyjny bada legalność oceny projektu w zakresie dyskrecjonalności merytorycznej oceny instytucji zarządzającej. Przypomina to kontrolę sądową decyzji uznaniowych czy raczej aktów opartych na opiniach biegłych, w ramach której sąd ocenia czy argumentacja organu nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu, opisu Instrukcji. Sąd administracyjny nie ma natomiast kompetencji do merytorycznej weryfikacji oceny projektu, dokonanej na podstawie opinii ekspertów, na przykład poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania zasad tej oceny wynikających z prawa unijnego takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność (por. wyrok NSA z 17 grudnia 2013 r., II GSK 2249/13, orzeczenia.nsa.gov.pl). Podobnie sądowa ocena opinii eksperta polega na badaniu, czy jest ona spójna, wyczerpująca, logiczna i czy odpowiada na zasadnicze pytania. Treść merytoryczna oceny nie mieści się w granicach kontroli sądu administracyjnego, bowiem to oceniający jest ekspertem w danej dziedzinie (por. wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2011 r., II GSK 1115/10). Dokonując kontroli w tak zakreślonych granicach, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że ocena wniosku przedstawionego przez stronę skarżącą przeprowadzona została w sposób nienaruszający prawo, w związku z czym nie zachodziły przesłanki do uwzględnienia skargi. Dokonana zaś przez ekspertów ocena kryteriów merytorycznych nie narusza zasad określonych, takich jak przejrzystość, rzetelność, bezstronność wyboru projektów oraz równość wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania czyli w konsekwencji nie narusza zasady równego dostępu do pomocy. Ocena projektu dokonana przez IZ RPO WD została przeprowadzona zgodnie z prawem, w tym zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności, tj. w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Dokonując oceny, uwzględniono w ocenie Sądu wszystkie informacje zawarte we wniosku, a formułując ocenę wskazano konkretne braki we wniosku. Uwagi oceniających są jednoznaczne, logiczne i uzasadniają wyrażone stanowisko. W ocenie Sądu - jako prawidłową należy uznać ocenę - Kryterium merytorycznego nr 3 "Czy zaplanowane w ramach projektu wartości wskaźników są adekwatne w stosunku do potrzeb i celów projektu, a założone do osiągnięcia wartości są realne". Z treści (znanej i cytowanej zresztą przez skarżącą) Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach RPO WD 2014-2020 wynika, że "Wartość bazowa i wartość docelowa wskaźnika podawane są w ujęciu ogółem (O) oraz - jeżeli dane, którymi dysponuje Wnioskodawca na to pozwalają - w podziale na kobiety (K) i mężczyzn (M). Wartość "O" ("ogółem") wylicza się wtedy automatycznie. W przypadku, gdy wskaźniki projektu nie są w podziale na płeć, należy zaznaczyć checkbox "Edytuj kolumnę Wartość bazowa wskaźnika" lub "Edytuj kolumnę wartość docelowa wskaźnika O", w celu odblokowania pola "Wartość bazowa wskaźnika O" lub "Wartość docelowa wskaźnika O". Umożliwi to ręczne wpisanie łącznej planowanej liczby uczestników projektu. Należy jednak podkreślić, że jedną z możliwości uzyskania punktu za spełnienie standardu minimum jest wskazanie wartości docelowej wskaźników w podziale na płeć (szczegóły w dalszej części instrukcji). W zależności od potrzeb oraz charakteru wskaźnika jego wartość bazowa i wartość docelowa mogą być określone z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku". Z powyższego zapisu Instrukcji wynika zatem, że niewskazanie wskaźników w "podziale na kobiety (K) i mężczyzn (M)" jest wprawdzie możliwe, aczkolwiek jedynie w przypadku, gdy dane, którymi Wnioskodawca (skarżąca) dysponuje na to nie pozwalają. W ocenie Sądu, IZ RPO WD prawidłowo uznała, że taka sytuacja nie zachodziła w przypadku skarżącej. Z treść wniosku skarżącej wynika bowiem, że - wbrew zarzutom skargi - dysponowała ona danymi, które umożliwiały jej określenie (ścisłe doszacowanie) liczby kobiet i mężczyzn pochodzących z obszarów wiejskich. Świadczą o tym chociażby dane wskazane przez skarżącą we wniosku min. że: - kobiety będą stanowić 60% uczestników a mężczyźni tylko 40 %, a spośród wszystkich uczestników tj. 288 osób aż 173 osoby będą pochodziły z obszarów wiejskich; - "ze względu na diagnozę sytuacji kobiet i mężczyzn w obszarze wykluczenia ICT i powiązanych z nim problemów społecznych i związanych z zatrudnieniem, zaplanowano objęcie wsparciem większej ilości kobiet (173 osoby 60%) niż mężczyzn (115 osób-40%). Pozwoli to wyrównać istniejące nierówności w zakresie umiejętności korzystania z technologii ICT, a jednocześnie pośrednio zwiększy szansę na uzyskanie zatrudnienia przez kobiety (które, jak wynika z analizy, stanowią większość wśród bezrobotnych i biernych zawodowo mieszkańców powiatów objętych projektem), gdyż, jak wskazują przedstawione analizy, jedną z najczęściej wymaganych przez Pracodawców kompetencji są umiejętności korzystania z TIK. Ponadto projekt promuje edukację ustawiczną na obszarach wiejskich, co pozwoli na zwiększenie ilości kobiet zamieszkałych na tych obszarach i korzystających z różnych form dokształcania"(część 3.1.3 wniosku ). Skoro zatem skarżąca wyraźnie różnicowała liczbę kobiet i mężczyzn biorących udział w projekcie, wskazując dodatkowo ich liczbę, to nie sposób przyjąć, że nie dysponowała danymi, pozwalającymi jej na określenie wskaźników w podziale na płeć. W zakresie Kryterium nr 4 "Czy dobór grupy docelowej jest adekwatny do założeń projektu oraz RPO WD 2014 - 2020, w tym czy zawiera wystarczający opis: grupy docelowej, jaka będzie wspierana w ramach projektu; potrzeb i oczekiwań uczestników projektu w kontekście wsparcia, które ma być udzielane w ramach projektu; barier, na które napotykają uczestnicy projektu; skali zainteresowania potencjalnych uczestników projektu; sposobu rekrutacji uczestników projektu, w tym kryteriów rekrutacji zapewnienia dostępności rekrutacji dla osób z niepełnosprawnościami?" strona skarżąca zarzuciła "bezzasadne podwyższenie punktacji w tym kryterium jedynie o trzy punkty na cztery możliwe, skoro zaś organ sam nie podzielił argumentacji przedstawionej w proteście i przyznał, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób nieprawidłowy". W ocenie Sądu z tak postawionym zarzutem nie sposób się jednak zgodzić. Z karty oceny merytorycznej w ramach etapu oceny formalno – merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu konkursowego w ramach EFES wynika bowiem, że w ramach oceny kryterium nr 4 I oceniający sformułował de facto trzy zarzuty: pierwszy odnoszący się do braku opisu składu komisji rekrutacyjnej, drugi do wskazania barier uczestnictwa w projekcie oraz trzeci dotyczący braku opisu realizowanych projektów. Z treści rozstrzygnięcia protestu wynika natomiast, że IZ RPO WD nie zgodziła się z pierwszym i z drugim zarzutem. Odnośnie pierwszego zarzutu IZ RPO WD uznała, że nie można było wymagać od skarżącej personalnego wskazania składu komisji, zaś co do drugiego zarzutu wskazał, że skarżąca w sposób szczegółowy przedstawiła bariery uczestnictwa w projekcie opierając się przy tym nie tylko na własnym doświadczeniu, lecz także na konsultacjach z instytucjami społecznymi, instytucjami rynku pracy oraz samymi zainteresowanymi udziałem w projekcie. IZ RPO WD podzieliła natomiast pogląd I Oceniającego (co uszło najwyraźniej uwadze skarżącej) odnośnie trzeciego zarzutu, gdyż w jej opinii skarżąca "nie opisała swojego doświadczenia, jednakże szczegółowo opisała doświadczenia partnera". Tym samym IZ RPO WD choć w podsumowaniu przyznała, że "ocena została przeprowadzona nieprawidłowo", to w rzeczywistości uznała nieprawidłowość oceny tylko co do dwóch z trzech zarzutów. Dlatego też IZ RPO WD podwyższyła punktację o 3 punkty (a nie o maksymalne 4 punkty tak jak sugerowała skarżąca) w stosunku do punktów przyznanych przez I oceniającego. Maksymalne podwyższenie punktacji przyznanej przez I oceniającego mogłoby bowiem mieć miejsce w przypadku, gdyby IZ RPO WD uznała, że ocena I oceniającego jest nieprawidłowa, aczkolwiek w zakresie wszystkich trzech zarzutów. Dlatego też w tym zakresie Sąd uznał zarzut skarżącej za niezasadny. Przechodząc do kolejnego kryterium tj. Kryterium merytorycznego nr 5 "Czy we wniosku o dofinansowanie projektu przedstawiono wystarczający opis: zadań realizowanych w ramach projektu; uzasadnienia potrzeby realizacji zadań, w kontekście przedstawionej diagnozy; wartości wskaźników, które zostaną osiągnięte w ramach zadań (jeśli dotyczy); roli partnerów w realizacji poszczególnych zadań, Jeśli przewidziano ich realizację w ramach partnerstwa wraz z uzasadnieniem (jeśli dotyczy); trwałości i wpływu rezultatów projektu (jeśli dotyczy)?" wskazać należy, że zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach RPO WD 2014 – 2020 jego punkty 4.1, 4.3 i 4.5 są niewątpliwie – jak słusznie podniosła IŻ RPO WD - ze sobą powiązane. Z Instrukcji wynika bowiem wprost, że "Zadania określane w pkt. 4.1 wniosku o dofinansowanie powinny być bowiem spójne i logicznie powiązane między sobą oraz z innymi elementante wniosku oraz wykonalne (możliwe do zrealizowania) w ramach zasobów, które będą dostępne w trakcie realizacji projektu. Do zadań wskazanych w punkcie 4.1 wniosku Wnioskodawca powinien odnosić się m.in. w punktach 4.3 i 4.5 wniosku, opisując potencjał partnerów. Opis ten powinien być również podstawą dokonania podziału budżetu (przyporządkowanie zadań lub kosztów do poszczególnych partnerów i Wnioskodawcy)". Skoro zatem we wniosku o dofinansowanie znajdują się oczywiste sprzeczności np. chociażby w opisie zadań 1-3 dotyczących realizacji szkoleń wskazano, że to partner będzie odpowiedzialny za przeprowadzenie kampanii informacyjnej/rekrutacyjnej, zaś w części 4,3 wniosku wskazano, że partner do realizacji szkoleń z zakresu IT zaangażuje osoby współpracującej, z kolei w punkcie 4,5 wskazano, że "Lider odpowiada za realizację całości projektu, koordynację działań, rekrutację, logistyczną organizację szkoleń oraz przeprowadzenie egzaminów", to stanowiły one podstawę do obniżenia punktacji w zakresie tego Kryterium, co też słusznie uczynili I i II Oceniający. Jako niezasadny należy uznać także zarzut skarżącej co do nieprawidłowości dokonanej oceny Kryterium merytorycznego nr 8. "Czy podmioty zaangażowane w realizacją projektu posiadają odpowiedni potencjał (kadrowy, techniczny, finansowy) do realizacji projektu". Z treści wniosku wynika bowiem, że skarżąca wymienia we wniosku osoby, które dopiero planuje zatrudnić, podczas gdy należało wskazać tylko posiadany potencjał kadrowy (co wymaga podkreślenia Sądu), w szczególności osoby na stałe współpracujące. Taka interpretacja zapisów wniosku w ramach Kryterium nr 8 wynika wprost z treści Instrukcji, zgodnie z którą w ramach opisu Kadry zaangażowanej w realizację projektu (osoby/stanowiska w projekcie i ich niezbędne kompetencje, wymiar czasu pracy, zakres obowiązków) należało opisać "potencjał kadrowy Wnioskodawcy i partnerów i wskazać sposób jego wykorzystania w ramach projektu (wskazać kluczowe osoby, które zostaną zaangażowane do realizacji projektu oraz ich planowaną funkcję w projekcie wraz z syntetycznym opisem ich doświadczenia - i jeśli to możliwe - wskazaniem tych osób z imienia i nazwiska). Istotnym jest to, aby Wnioskodawca już na etapie tworzenia wniosku o dofinansowanie przeanalizował, czy posiadany już potencjał kadrowy będzie mógł być wykorzystywany do realizacji projektu. Należy wskazać tylko posiadany potencjał kadrowy, a więc w szczególności osoby na stałe współpracujące i planowane do oddelegowania do projektu. Dotyczy to w szczególności osób zatrudnionych na umowę o pracę oraz trwale współpracujących z Wnioskodawcą np. w przypadku wolontariusza - na podstawie umowy o współpracy, a nie tych, które Wnioskodawca dopiero chciałby zaangażować (np. na umowę zlecenie)". Z powyższego wynika, że potencjał kadrowy był oceniany na podstawie posiadanego stanu zatrudnienia oraz form współpracy i nie dotyczył – wbrew zarzutom skarżącej – osób, które skarżąca ewentualnie planowała zatrudnić. Po przeanalizowaniu treści protestu oraz zaskarżanego rozstrzygnięcia, Sąd nie dopatrzył się, aby IŻ RPO WD nie odniosła się "do wszystkich argumentów protestu". Końcowo przechodząc do Kryterium merytorycznego nr 9. "Czy Wnioskodawca lub partnerzy w przypadku projektu realizowanego w partnerstwie, posiadają doświadczenie w realizacji przedsięwzięć, w tym przedsięwziąć finansowanych ze środków innych niż środki funduszu UE: - w obszarze, w którym udzielane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu; - na rzecz grupy docelowej, do której kierowane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu; - na określonym terytorium, którego dotyczyć będzie realizacja projektu?" wskazać należy, że w opisie tego kryterium (pkt 4.4) należało opisać potencjał społeczny Wnioskodawcy i partnerów (jeśli dotyczy). Ponadto – jak wynika z treści Instrukcji – "opis potencjału społecznego powinien dawać możliwość oceny zdolności społecznych Wnioskodawców i partnerów (jeśli dotyczy) do podjęcia i efektywnej realizacji określonego przedsięwzięcia. Zdolności społeczne opisywane powinny być w kontekście szeroko rozumianego kapitału społecznego Wnioskodawcy i partnerów (jeśli dotyczy) wyrażonego poprzez umiejętności do samoorganizowania się i współpracy oraz zaangażowania w poprawę sytuacji społeczności (grupy docelowej), na rzecz której podejmowane będą działania w ramach projektu. Wnioskodawca powinien przedstawić kapitał społeczny swój i partnerów (jeśli dotyczy) poprzez opis efektów dotychczas zrealizowanych przez siebie i partnerów (jeśli dotyczy) projektów/działań/akcji na rzecz społeczności, czy podjętej współpracy z innymi organizacjami/instytucjami publicznymi. Opis powinien umożliwić ocenę umiejscowienia planowanego do realizacji projektu w kontekście szerszych działań podejmowanych przez Wnioskodawcę i partnerów (jeśli dotyczy) w ramach prowadzonej działalności. Na podstawie tych informacji oceniający powinni mieć możliwość szerszego spojrzenia na działalność Wnioskodawcy i partnerów (jeśli dotyczy) prowadzoną w okresie ostatnich trzech lat w stosunku do roku, w którym składany jest wniosek o dofinansowanie oraz określenia poziomu doświadczenia merytorycznego i skuteczności Wnioskodawcy i partnerów (jeśli dotyczy). I co ważniejsze - opisując potencjał społeczny swój i partnerów (jeśli dotyczy) Wnioskodawca powinien przede wszystkim uzasadnić, w jakim zakresie doświadczenie jego i partnerów (jeśli dotyczy) jest adekwatne do realizacji projektu. Adekwatność doświadczenia powinna być rozpatrywana w szczególności w kontekście dotychczasowej działalności (i możliwości weryfikacji jej rezultatów) danego Wnioskodawcy i partnerów (jeśli dotyczy) prowadzonej w okresie ostatnich trzech lat w stosunku do roku, w którym składany jest wniosek o dofinansowanie: - w obszarze, w którym udzielane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu oraz; - na rzecz grupy docelowej, do której kierowane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu oraz - na określonym terytorium, którego dotyczyć będzie realizacja projektu. Na podstawie tego opisu wniosku sprawdzana jest wiarygodność Wnioskodawcy i partnerów (jeśli dotyczy), w tym przede wszystkim możliwość skutecznej realizacji projektu, której najważniejszą rękojmią jest doświadczenie odpowiadające specyfice danego projektu. Wnioskodawca powinien wykazać doświadczenie swoje i partnerów (jeśli dotyczy) w realizacji różnego rodzaju przedsięwzięć, a nie jedynie tych realizowanych przy udziale środków funduszy strukturalnych. Dotyczy to również przedsięwzięć aktualnie realizowanych i zrealizowanych w okresie ostatnich trzech lat w stosunku do roku, w którym składany jest wniosek o dofinansowanie, w których Wnioskodawca i partnerzy (jeśli dotyczy) uczestniczy/uczestniczą lub uczestniczył/uczestniczyli jako partner. W opisie należy jednak uwzględnić przede wszystkim przedsięwzięcia ściśle związane z zakresem planowanego do realizacji projektu (pod względem obszaru, grupy docelowej, planowanych zadań itp.). I choć skarżąca prawidłowo zacytowała ww. zapisy Instrukcji to wskazała doświadczenie Partnera jako doświadczenie Lidera. Ponadto opis potencjału Lidera należało uznać – co też słusznie zostało podniesione –za niewystarczający. Z treści wniosku wynika chociażby, że Lider współpracował w realizacji projektów jako podwykonawca części zadań merytorycznych, przy czym skarżaca nie wskazała żadnych weryfikowalnych w tym zakresie danych w postaci chociażby danych jednego projektu. Dlatego też doświadczenia Lidera – w tym kontekście –prawidłowo zostało uznane za niewystarczające. Odnosząc się do zarzutów skargi w zakresie tego kryterium Sąd nie dopatrzył się, aby IZ RPO WD "bazowała na niewłaściwej interpretacji zapisów wniosku o dofinansowanie". Ponadto – wbrew zarzutom skargi "doświadczenie Lidera i Partnera" zostało przez Oceniających ocenione łącznie, co znalazło nawet potwierdzenie w treści rozstrzygnięcia protestu, gdzie wskazano, że skoro Instrukcja wypełniania wniosku wskazuje za każdym razem gdy jest mowa o doświadczeniu: "Wnioskodawca i partnerzy (jeśli dotyczy)" - to należy to czytać łącznie. Końcowo dodać należy, że Sąd, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 30 marca 2010 r. (II GSK 309/10; wyrok dostępny jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres: www.cbois.nsa.gov.pl, w skrócie: CBOSA"), iż to na wnioskodawcy ubiegającym się o wsparcie ciąży obowiązek dokładnego przedstawienia wszelkich informacji, które mają przekonać ekspertów, że to właśnie jego projekt zasługuje na przyznanie dofinansowania. W odmiennym przypadku wnioskodawca winien liczyć się z konsekwencjami. Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargę na mocy art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 61 ust. 8 pkt 2 u.p.s.f.