I OZ 1400/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 29 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia U. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 czerwca 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 567/17 odrzucające skargę U. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia [...] marca 2017 r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania U. Z. od decyzji wydanej przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, działającego z upoważnienia Wójta Gminy Z., z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w sprawie przyznania skarżącej zasiłku celowego w wysokości 3.000,00 zł na częściowe pokrycie wydatków powstałych w wyniku zdarzenia losowego i opatrzonej rygorem natychmiastowej wykonalności, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższa decyzja organu II instancji została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 21 marca 2017 r. na wskazany przez nią adres, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy. Decyzja zawierała pouczenie o przysługującej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, którą wnosi się za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji. W dniu 19 kwietnia 2017 r. (data nadania w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe) skarżąca wniosła bezpośrednio do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. (dalej: "GOPS" w Z.) skargę na ww. decyzję. W dniu 27 kwietnia 2017 r. GOPS w Z. przekazał powyższą skargę do organu administracji, za pośrednictwem którego powinna być wniesiona tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie w dniu 29 maja 2017 r. przekazało Sądowi skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2017 r. (sygn. akt III SA/Kr 567/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm.- zwaną dalej: "p.p.s.a.") - odrzucił skargę U. Z. na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] marca 2017 r. uznając, że została ona wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. W przypadku bowiem złożenia skargi do Sądu Wojewódzkiego za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego - zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. - działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, o zachowaniu ustawowego terminu do wniesienia skargi decyduje data przekazania właściwemu organowi administracji publicznej. W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 3 marca 2017 r. wraz z pouczeniem o sposobie wniesienia skargi do Sądu, została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 21 marca 2017 r., zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg od dnia 22 marca 2017 r. i upływał w dniu 20 kwietnia 2017 r. Skarżąca wniosła skargę w dniu 19 kwietnia 2017 r., a więc w terminie otwartym do jej wniesienia, jednakże nadała ją na adres organu I instancji – GOPS w Z., zamiast za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie. Organ I instancji przekazał tę skargę do właściwego organu administracji w dniu 27 kwietnia 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym). Biorąc zatem pod uwagę datę przekazania Sąd uznał, że skarga została złożona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie U. Z. powołując się na treść orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 2851/06, w którym przywołano normę art. 65 k.p.a., podniosła, że skarga została złożona w terminie, a popełniono jedynie błąd proceduralny polegający na przesłaniu jej za pośrednictwem organu I instancji, a nie organu II instancji. W ocenie skarżącej popełnienie powyższej pomyłki uzasadnia sytuacja życiowa strony. W dniu 30 grudnia 2016 r. rodzina skarżącej ucierpiała w trakcie pożaru, który naruszył konstrukcję budynku. Z powodu tej tragedii skarżąca mieszkająca z szóstką dzieci i niepełnosprawną matką żyje w ciągłym stresie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Ustawa nie przewiduje w tym zakresie żadnych wyjątków. Z zestawienia powyższych przepisów wynika, że aby skutecznie wnieść do sądu skargę na decyzję organu administracji, skarżący musi to uczynić za pośrednictwem organu, którego decyzję kwestionuje, w terminie prawem przewidzianym. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, że w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu lub organu niewłaściwego (w tym do organu I instancji), sąd lub organ powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (por.: postanowienia NSA: z dnia 27 lutego 2009 r. sygn. akt I FSK 1597/08; z dnia 12 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1918/08; z dnia 11 marca 2009 r. sygn. akt I OSK 234/09, dnia 10 października 2007 r. sygn. akt II OSK 1433/07). W niniejszej sprawie zaskarżona przez U. Z. została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2017 r., a zatem za pośrednictwem tego organu należało wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Bezspornym jest, że powyższa decyzja doręczona została skarżącej w dniu 21 marca 2017 r., zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 20 kwietnia 2017 r. W dniu 19 kwietnia 2017 r. skarżąca błędnie wniosła skargę do organu, przed którym toczyło się postępowanie w pierwszej instancji, w związku z czym Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. przekazał ją do organu właściwego. Biorąc pod uwagę, że czynnikiem decydującym o zachowaniu terminu do wniesienia skargi jest data przekazania tego pisma do właściwego organu, uznać należało, że nadanie skargi U. Z. do SKO w Krakowie nastąpiło w dniu 25 kwietnia 2017 r. (nie jak błędnie przyjął Sąd pierwszej instancji w dniu 27 kwietnia 2017 r.), a zatem już po upływie trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Powyższe uchybienie kwalifikowało zaś skargę do odrzucenia stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Odnosząc się do kwestii wskazanych w zażaleniu należy stwierdzić, że w procedurze administracyjnej, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie (art. 65 § 1 k.p.a.). Podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu (art. 65 § 2 k.p.a.). Zauważyć jednak należy, iż skarga do sądu administracyjnego, w odróżnieniu od podania składanego na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego, podlega rygorom wynikającym z ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, że w przypadku wniesienia skargi do niewłaściwego organu, termin do jej wniesienia jest zachowany tylko wówczas, gdy skarga zostanie przed upływem terminu przekazana organowi właściwemu, czyli temu, za pośrednictwem którego strona skarżąca winna ją skierować do sądu administracyjnego. Ewentualne ryzyko przekroczenia w/w terminu procesowego oraz skutki z tym związane (odrzucenie skargi) obciążają stronę postępowania. Także podniesiona w tym kontekście argumentacja zawarta w powołanym przez skarżącą postanowieniu WSA w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 2851/06 nie mogła odnieść zamierzonego skutku. Po pierwsze Sąd ten nie rozważał zagadnienia przekazania skargi za pośrednictwem niewłaściwego organu, lecz kwestię wniesienia przez stronę zażalenia do niewłaściwego sądu wojewódzkiego, po drugie doszedł do konstatacji, że za datę skutecznego wniesienia zażalenia należało uznać dzień, w którym sąd niewłaściwy przekazał zażalenie sądowi właściwemu. Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.