III SA/Kr 567/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 3 marca 2017 r. nr [...] po rozpoznaniu odwołania U. Z. – dalej skarżąca, od decyzji wydanej przez Wójta Gminy z dnia 11 stycznia 2017r. nr [... w sprawie przyznania skarżącej zasiłku celowego w wysokości 3.000,00 zł na częściowe pokrycie wydatków powstałych w wyniku zdarzenia losowego i opatrzonej rygorem natychmiastowej wykonalności, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższa decyzja organu II instancji została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 21 marca 2017 r. na wskazany przez skarżącą adres, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy. Decyzja zawierała pouczenie, że przysługuje na nią skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, którą wnosi się za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji. W dniu 19 kwietnia 2017 r. (data nadania w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe) skarżąca wniosła bezpośrednio do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej skargę na ww. decyzję. W dniu 27 kwietnia 2017 r. Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej przekazał powyższą skargę do organu administracji za pośrednictwem którego powinna być wniesiona tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Organ przekazał Sądowi skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w dniu 29 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej ppsa, skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy stanowi natomiast, iż skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd. Z kolei w myśl art. 54 § ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Skarżąca, aby zainicjować i zachować właściwą drogę postępowania sądowo administracyjnego powinna zatem złożyć skargę bezpośrednio do organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi w terminie wskazanym w art. 53 § 1 ppsa. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 ppsa. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu ustawowego, trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (lub organ) w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienia NSA: z dnia 19 listopada 2008 r. I FSK 1668/08, z dnia 16 września 2008 r. II OSK 1489/07, z dnia 10 października 2007 r. II OSK 1433/07, z dnia 30 listopada 2006 r. sygn. akt II OSK 1674/06, z dnia 12 stycznia 2009 r. II OSK 1918/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, czyli po upływie trzydziestu dni liczonych od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3). Jest ono równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego wraz z pouczeniem o sposobie wniesienia skargi do Sądu, została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 21 marca 2017 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął zatem swój bieg od dnia 22 marca 2017 r., a upływał w dniu 20 kwietnia 2017 r. Skarżąca wniosła skargę w dniu 19 kwietnia 2017 r., a więc w terminie otwartym do jej wniesienia, jednakże nadała ją na adres organu I instancji – Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, zamiast za pośrednictwem organu administracji właściwego w sprawie. Organ I instancji przekazał tę skargę do właściwego organu administracji w dniu 27 kwietnia 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym). Z powyższego wynika więc, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, o którym mowa w art. 53 § 1 ppsa. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.