I OZ 1019/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. H. na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 260/17 pozostawiające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bez rozpoznania w sprawie ze skargi P. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych postanawia: oddalić zażalenie. Pismem z dnia 25 stycznia 2017 r. P. H. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych. W wyniku przekazania wskazanego wyżej wniosku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Przewodniczący Wydziału III zarządzeniem z dnia 28 lutego 2017 r. zobowiązał wnioskodawczynię do uzupełnienia braku formalnego tego pisma poprzez wniesienie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w terminie 7 dni skargi na ww. decyzję - pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania. Zarządzenie zostało doręczone wnioskodawczyni w dniu 9 marca 2017 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki - k. 14 akt sądowych). Zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2017 r. (sygn. akt III SA/Gd 260/17) sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej: "p.p.s.a."), pozostawił bez rozpoznania powyższy wniosek P. H., bowiem strona wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu Sądu, nie uzupełniła braku formalnego wniosku w zakreślonym terminie. Wskazano, że co prawda w dniu 15 marca 2017 r. wnioskodawczyni nadała drogą pocztową podpisaną skargę, jednakże nie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku - zgodnie z treścią zarządzenia Przewodniczącego z dnia 28 lutego 2017 r. – lecz bezpośrednio do Sądu. W takim przypadku dla zachowania terminu zasadnicze znaczenie miała data przekazania (nadania) skargi przez sąd właściwemu organowi administracji publicznej. W niniejszej sprawie termin do uzupełnienia skargi upływał w dniu 16 marca 2017 r., natomiast skarga została przekazana organowi w dniu 21 marca 2017 r., a zatem już po upływie terminu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła P. H., wnosząc o jego uchylenie. Skarżąca podniosła, że Sąd błędnie przyjął, iż strona dokonała niewłaściwego skierowania swojego wniosku bezpośrednio do Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu jest pismem procesowym w rozumieniu art. 45 § 1 P.p.s.a., z którym ustawa wiąże dodatkowe wymagania formalne. W myśl art. 87 § 4 p.p.s.a. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu należy dokonać uchybionej czynności procesowej. Niedopełnienie przez wnoszącego o przywrócenie terminu, we wskazanym wyżej terminie, uchybionej czynności procesowej, jest brakiem formalnym, podlegającym usunięciu w ramach postępowania naprawczego przewidzianego w art. 49 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2005 r., sygn. akt I OZ 437/05, opubl. ONSAiWSA 2006/1/6). W przedmiotowej sprawie skarżąca prawidłowo została wezwana do usunięcia braku formalnego złożonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi poprzez wniesienie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargi na opisaną na wstępie decyzję w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jednak - jak wynika z akt sprawy - w zakreślonym terminie strona nie uczyniła zadość temu wezwaniu. Mimo wyraźnego pouczenia zawartego w zarządzeniu Przewodniczącego z dnia 28 lutego 2017 r. o trybie wniesienia skargi za pośrednictwem organu, skarżąca nadała skargę w przedostatnim dniu terminu bezpośrednio do Sądu. W takiej sytuacji słusznie przyjęto, iż za datę wniesienia skargi można uznać dopiero dzień, w którym Sąd pierwszej instancji przekazał skargę Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Gdańsku, które wydało zaskarżoną decyzję, tj. 21 marca 2017 r. Nieuzupełnienie zaś braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu w zakreślonym terminie, który upływał w dniu 16 marca 2017 r., zgodnie z art. 49 § 2 P.p.s.a., obligowało Przewodniczącego (w niniejszej sprawie w osobie sędziego sprawozdawcy) do zarządzenia pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Bez wpływu na prawidłowość powyższego zarządzenia pozostaje argumentacja zawarta w zażaleniu, bowiem strona błędnie utożsamia wniosek z dnia 25 stycznia 2017 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z samą skargą, która została wniesiona przez skarżącą bezpośrednio do Sądu w dniu 15 marca 2017 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej). Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.