I SA/Ke 290/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak, Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Szyszka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi ,,M-Z." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na informację Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu na odrzucenie wniosku o dofinansowanie oddala skargę. Zarząd Województwa Ś. (Zarząd, Instytucja Zarządzająca) skierował do "M- Z." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Spółka) pismo nr [...]z [...] r. zawierające informację o odrzuceniu projektu pn. "Zakup innowacyjnej maszyny CNC do produkcji znaków drogowych oraz budowa hali produkcyjno-usługowej dla rozwoju firmy "M- Z." sp. z o.o. (Projekt), złożonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2014 – 2020, Działanie 2.5, Wsparcie inwestycyjne sektora MŚP. Wskazano, że Projekt spełnił kryteria dopuszczające (ogólne i sektorowe) i otrzymał 48 punktów. Oznacza to, że nie uzyskał wymaganego minimum, tj. co najmniej 60% maksymalnej możliwej liczby punktów. W związku z powyższym został odrzucony na etapie oceny merytorycznej. Wynik oceny merytorycznej powyższego Projektu wraz z uzasadnieniem przedstawiono w karcie informacyjnej będącej załącznikiem do pisma. Spółka złożyła protest do Zarządu Województwa Ś., w którym nie zgodziła się z wynikiem oceny merytorycznej w zakresie kryterium 3 - stopień innowacyjności Projektu, w którym Projekt otrzymał 1 punkt o wadze 4 na maksymalną liczbę 16 punktów, kryterium 5 – charakter wdrażanej innowacji, w którym przyznano 1 punkt o wadze 4 oraz kryterium 7 – dodatkowe efekty Projektu w którym wnioskodawcy przyznano 1 punkt na 7 możliwych. Uzasasadniając zarzuty Spółka odwołała się do danych zawartych w punktach 3 - 1 podpunkt 3, 3-5 podpunkt 3 oraz 4-4 podpunkt 3 biznes planu podniosząc, że maszyna MZDN 1600 jest innowacyjna w skali europejskiej. Potwierdzeniem jest specyfikacja urządzenia. Podniosła, że maszyna została wprowadzona do sprzedaży przez spółkę I. już w roku 2010, z tym, że wyniku prowadzonytch przez producenta prac badawczo rozwojowych powstają nowe, udoskonalone wersje. Przygotowana specjalnie pod potrzeby spółki M-ZNAK maszyna nie posiada swojego odpowiednika na świecie. Usprawnienia jakie zastosowano w tej maszynie w zakresie m.in. automatyki, pracy głowic, czy rozłożenia sił naprężających, stanowią o jej wyjątkowości i innowacyjności wykraczającej poza Europę, co potwierdza informacja od producenta maszyny. Zakwestionowała wyprowadzenie oceny w zakresie powszechnej dostępności produktu oraz produkcji z realizacji sprzedaży za pośrednictwem internetu. Podniosła, że w jej ocenie w województwie świętokrzyskim nie ma ani jednego producenta znaków, lokalne firmy oferujące znaki są tylko pośrednikami sprzedającymi produkty zakupione u producentów spoza województwa ś.. Oferowane przez nich znaki nie posiadają stosownych certyfikatów i aprobat technicznych, ewentualni lokalni producenci znaków wykonują je za pomocą giętarek do metalu, które zaginają blachę pod kątem 90°, niezgodnie z Rozporządzeniem 1393 Ministra Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji, z 31 lipca 2002 r., w sprawie znaków i sygnałów drogowych. Odnosząc się do kryterium 5 Spółka nie zgodziła się z przyznaniem 1 punktu za innowację procesową, Zdaniem Spółki, ktora powołała się na definicję innowacji produktowej według Podręcznik Oslo Manual, Projekt dotyczy także innowacji produktowej. Podniosła, że w biznes planie informowała, że jest głównie dystrybutorem znaków, zajmuje się montażem znaków oraz częściowo produkcją znaków, które muszą być wysyłane do specjalnego zagięcia ich krawędzi poza rynek świętokrzyski. Zakup innowacyjnej maszyny do produkcji znaków jest absolutną innowacją produktową w Spółce na obszarze wykraczającym poza Europę. Odnosnie kryterium 7 - dodatkowe efekty projektu, skarżaca zakwestionowała ocenę 0 punktów z uwagi na niezastosowanie nowych zaawansowanych technolologii informacynych i komunikacyjnch (TIK). Podniosła, że jakkolwiek w punkcie 4-4- Informacja o planowanej inwestycji, podpunkt 8, mylnie zadeklarowała, że nie przewiduje zastosowania technologii informacyjnych i komunikacyjnych, to z wcześniejszego opisu jasno wynika, że ten projekt przewiduje zastosowanie TIK. W tym zakresie powołała się na zapis punktu 3-1 podpunkt 7, w ktorym wskazano, że zamierza we własnym zakresie wprowadzić oprogramowanie w firmie i u dotychczasowych klientów, które pozwoli na bezpośrednie zamawianie produktu bez konieczności komunikacji z biuren handlowym (przedstawicielem) oraz podpunkt 12 w którym zadeklarowała, że planuje w przyszłości, niezależnie od projektu wprowadzenie systemu informatycznego (B2B) między firmą, a kontrahentami w celu szybszej, bardziej efektywnej współpracy. Oprogramowanie zautomatyzuje procesy biznesowe oraz wymianę danych, możliwe będzie składanie zamówień, otrzymywania faktur drogą elektroniczną" Zarząd Województwa Ś. w rozstrzygnięciu z dnia 11 kwietnia 2017 r. nr DPR.III-433.2.5.129.2017 nie uwzględnił protestu. Podtrzymał stanowisko oceniających w zakresie przyznanej punktacji przy ocenie kryterium nr 3, 5 oraz 7. Organ podtrzymał ocenę, iż założony przez wnioskodawcę projekt pn. "Zakup innowacyjnej maszyny CNC do produkcji znaków drogowych oraz budowa hali produkcyjno-usługowej dla rozwoju firmy "M-ZNAK" prowadzi do wdrożenia innowacji stosowanej w skali ponadlokalnej. Podniósł,, że maszyna CNC MZDN 1600 znajduje się w stałej ofercie firmy I., co wynika z powszechnie dostępnej informacji na stronie internetowej, przy czym specyfikacja techniczna załączona przez wnioskodawcę jest tożsama z opisem i parametrami urządzenia oferowanego powszechnie na stronie internetowej samego sprzedawcy. Nie kwestionując pewnego udoskonalenia czy usprawnienia maszyny - zastosowania innowacyjnego urządzenia w skali samego przedsiębiorstwa, która ma być przygotowana specjalnie pod potrzeby M-Z. Sp. o.o., poprzez zastosowanie automatyki, odmiennej pracy głowic czy rozłożeniu sił naprężających organ wskazał, że efektem końcowym realizacji zakładanego projektu są znaki drogowe, które obligatoryjnie winny spełniać określone normy i wymagania wskazane w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunkach ich umieszczenia na drogach (Dz. U. Nr 220, poz. 2181). Wszystkie podmioty zajmujące się produkcją znaków drogowych (przykładowo firma działająca na terenie K.: D. Sp. z o.o.) muszą obligatoryjnie przestrzegać wymogów i norm narzuconych w Załączniku nr 1 do Rozporządzenia w zakresie wielkości, wymiaru, widoczności, barwy, odblaskowości, liternictwa, stosowanych napisów, zasad doboru typu foli na lica znaków, czy konstrukcji znaków. Produktu finalnego w przedmiotowej produkcji nie można unowocześniać, udoskonalać czy w jakikolwiek sposób zmieniać. Winien być zgodny z obowiązującymi przepisami w tym zakresie. Odnosząc się do kryterium 5 organ podniósł, że zgodnie z informacjami zawartymi w biznes planie, Spółka specjalizuje się już w zakresie produkcji oraz montażu oznakowania pionowego, posiada w swojej ofercie znaki drogowe. Z informacji znajdujących się na stronie internetowej wynika iż Spółka oferuje usługi m.in. w zakresie: wykonania i montażu oznakowania pionowego docelowego: znaki drogowe typowe i tablice drogowskazowe. Również na jej stronie internetowej można znaleźć informację, iż (...) firma "M-Z." głównie specjalizuje się w branży drogowej w zakresie produkcji oraz montażu oznakowania pionowego. (...) Odpowiednio przeszkolona i wyspecjalizowana kadra realizuje kompleksowo zadania związane z projektowaniem, produkcją, utrzymaniem i montażem oznakowania drogowego, w tym bramownic i konstrukcji wsporczych tablic. Efektem finalnym realizacji przedmiotowego projektu będą znaki drogowe i tablice informacyjne - produkt "znormalizowany" jak również powszechnie dostępny i oferowany na rynku przez wielu producentów. Zatem, nie można mówić, iż wnioskodawca wdraża w ramach swojej inwestycji innowację produktową. Z uwagi na fakt, iż w ramach przedmiotowej inwestycji nastąpi zakup maszyny, a tym samym zmiana technologii produkcji, usprawnienie pracy głowic, poprawa powtarzalności procesu, czyli zastosowana zostanie ulepszona metoda produkcji, należy uznać, iż w tym przypadku mamy do czynienia z wdrożeniem innowacji procesowej. Podtrzymując ocenę w zakresie kryterium 7 organ wskazał, że pomimo zawartego opisu w pkt 3-1 biznes planu dotyczącego zamierzeń wprowadzenia oprogramowania we własnym zakresie, organ nie mógł pominąć zapisu znajdującego się w pkt 4-4 Informacja o planowanej inwestycji, w którym wnioskodawca odpowiada na wprost zadane pytanie, tj. Czy projekt przewiduje zastosowanie zaawansowanych technologii informacyjnych i komunikacyjnych (TIK)?, a jeśli tak, opisać jakich i na czym polegają. Wnioskodawca udziela odpowiedzi, iż "Projekt nie przewiduje zastosowania zaawansowanych technologii informacyjnych i komunikacyjnych". Wnioskodawca wskazuje również, iż (...) planuję w przyszłości, niezależnie od projektu wprowadzenie systemu informatycznego (B2B) między firmą, a kontrahentami w celu szybszej, bardziej efektywnej współpracy. Zawarty w biznes planie opis poddaje w wątpliwość, czy realizacja powyższego planu nastąpi w okresie realizacji projektu i czy w ogóle będzie miała miejsce. Na powyższe rozstrzygnięcie, Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniosła o stwierdzenie, że ocena Projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję Zarządzjącą. Zarzuciła: naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, poprzez przeprowadzenie wyboru projektów do dofinansowania w sposób nieprzejrzysty, nierzetelny bez zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów, w szczególności poprzez nieprawidłowe sformułowanie sposobu oceny poszczególnych kryteriów pozwalające oceniającym na dowolność niektórych ocen oraz pominięcie istotnych dla oceny okoliczności, co miało istotny wpływ na wynik oceny, a w konsekwencji doprowadziło do negatywnej oceny merytorycznej wniosku skarżącego, mimo iż prawidłowo dokonana ocena oraz prawidłowe przygotowanie regulaminu konkursu, a w szczególności kryteriów oceny oraz sposobu dokonywania oceny doprowadziłaby do sytuacji, w której wniosek skarżącego uzyskałby w ocenie co najmniej 60 punktów, co przesądziłoby o zakwalifikowaniu go do projektów objętych dofinansowaniem, naruszenie § 6 Regulaminu Konkursu w związku z kryterium nr 3, 5 i 7 Karty oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie poprzez zaniechanie szczegółowej analizy dokumentacji aplikacyjnej i protestu skarżącej, a także błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie instrukcji dokonywania oceny punktowej oraz: bezzasadne uznanie, że projekt skarżącej jest na poziomie ponadlokalnym, a w konsekwencji przyznanie projektowi minimalnej liczby punktów w ramach przedmiotowego kryterium; bezzasadne uznanie, że projekt dotyczy wyłącznie innowacji procesowej, podczas gdy inwestycja dotyczy nadto innowacji produktowej, a w konsekwencji przyznanie projektowi minimalnej liczby punktów w ramach przedmiotowego kryterium; bezzasadne przyjęcie, wyłącznie na pkt 4.4 Informacji o planowanej Inwestycji, w którym skarżący omyłkowo zadeklarował, iż projekt nie przewiduje zastosowania technologii informacyjnych i komunikacyjnych, pomimo, iż w punkcie 3-1 biznes planu, skarżąca wskazuje na planowane wprowadzenie oprogramowania w firmie i u dotychczasowych klientów, które pozwoli na bezpośrednie zamawianie produktu bez konieczności komunikacji z biurem handlowym, a także w pkt 12 biznes planu wskazuje na planowane w przyszłości wprowadzenie systemu informatycznego B2B między firmą a kontrahentami w celu szybszej, bardziej efektywnej współpracy, iż zawarty w biznes planie opis poddaje w wątpliwość, czy realizacja powyższego planu nastąpi w okresie realizacji projektu i czy w ogóle będzie miała miejsce, a w konsekwencji przyznanie projektowi minimalnej liczby punktów w ramach przedmiotowego kryterium; Uzasadniając stanowisko Spółka podniosła, że Instytucja Zarządzająca rozpatrując wniesiony protest w zakresie kryterium 3, 5, 7. oparła swoje rozstrzygnięcie na błędnych ustaleniach faktycznych, wynikłych z niedokonania szczegółowej analizy wniosku. W przedmiotowych kryteriach Instytucja Zarządzająca dokonała błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania postanowień Regulaminu Konkursu, a w szczególności, stanowiącej załącznik do Regulaminu, Instrukcji dokonywania oceny punktowej w ramach kryteriów. Konsekwencją wskazanych naruszeń było przyznanie wnioskowi skarżącej mniejszej liczby punktów, niż rzeczywiście wynikająca ze spełnienia kryteriów oceny. W przypadku kryterium nr 3 Stopień innowacyjności produktu Instytucja Zarządzająca przy ocenie merytorycznej przyznała 1 na 4 z możliwych do uzyskania punktów (po zważeniu 4 punkty). Instytucja Zarządzająca bezzasadnie uznała, że Projekt jest na poziomie ponadlokalnym, a w konsekwencji przyznała minimalną liczbę punktów w sytuacji, gdy winien otrzymać maksymalną liczbę punktów. Skarżąca zakwestionowała stanowisko organu, że maszyna MZDN 1600 oferowana jest na rynku od 2012r., wskazując, że jakkolwiek jest oferowana od 2010 r., to wprowadzone pod koniec 2015 r. przez producenta usprawnienia czynią maszynę innowacyjną w skali światowej. Firma M-Z.będzie pierwszym odbiorcą najnowszego modelu tej generacji. Zarzuciła, że organ wskazując na powszechną dostępność produktu za pośrednictwem Internetu pomija, że jest to powszechny sposób udostępniania produktów, że lokalne firmy oferujące znaki drogowe są tylko pośrednikami oferującymi produkty zakupione u producentów spoza województwa. Podniosła, iż jest głównym dystrybutorem znaków drogowych, zajmuje się ich montażem, oraz tylko częściowo produkcją, ponieważ półprodukt musi być wysyłany poza granice województwa ś. do specjalnego zagięcia ich krawędzi. W regionie nie ma dostępnych urządzeń, służących do tego celu. Podtrzymała zarzut podnoszony w proteście że oferowane przez lokalne firmy znaki drogowe, nie posiadają stosownych certyfikatów i aprobat technicznych, bowiem tylko producent znaków, wytwarzający je w odpowiedniej technologii zgodnej z Rozporządzeniem nr 1393 Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z 31 lipca 2002 r. może wydać stosowne certyfikaty i aprobaty techniczne na dany znak. Odnosząc się do oceny kryterium nr 5 - Charakter wdrażanej innowacji skarżąca zarzuciła, że organ bezzasadnie uznał, że projekt dotyczy wyłącznie innowacji procesowej, podczas gdy inwestycja dotyczy nadto innowacji produktowej, co skutkowało przyznaniem projektowi minimalnej liczby punktów w ramach przedmiotowego kryterium. Zdaniem skarżącej nowa technologia pozwoli na otrzymanie produktu o większym zaokrągleniu krawędzi, co wiązać się będzie z brakiem konieczności montażu wsporników pod obejmy do znaków, co potwierdza tezę, że jest to także innowacja produktowa. Za pomocą maszyny oprócz standardowych znaków, będzie mógł produkować wszelkie znaki znajdujące się na Europejskich drogach, np. znaki typu E, co do tej pory nie było możliwe na jednej maszynie. Zarzucił brak spójności pomiędzy Instrukcją dokonywania oceny punktowej projektu, w której wskazana została liczba punktów w zależności od rodzaju wdrażanej innowacji i wynosi: 1 p - projekt dotyczy innowacji procesowej, 2 pkt - produkt dotyczy innowacji produktowej, a wynikiem oceny punktowej, zgodnie z którą w kryterium nr 5 przewidziana punktacja oscyluje od 1 do 2 punktów. W przypadku spełnienia jednocześnie kryterium innowacyjności procesowej oraz innowacyjności produktowej, maksymalną liczbą jaką winno się uzyskać byłaby liczba 3, po zważeniu 12. W instrukcji dokonywania oceny punktowej Instytucja Zarządzająca w kryterium nr 5 nie wskazała rozłączności poszczególnych rodzajów wdrażanej innowacji, co prowadzi do wniosku, że spełniając oba kryteria, punktacja oscyluje od 1-3 punktów. Stanowi to naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, przez nieprawidłowe sformułowanie Instrukcji dokonywania oceny punktowej projektu oraz sposobu oceny poszczególnych kryteriów pozwalające oceniającym na dowolność niektórych ocen lub pominięcie istotnych dla oceny okoliczności, co miało istotny wpływ na wynik oceny. Odnośnie oceny kryterium nr 7 - Dodatkowe efekty projektu, skarżąca zarzuciła bezzasadne, wybiórcze oparcie się wyłącznie na pkt 4.4 Informacji o planowanej Inwestycji, w którym skarżący omyłkowo zadeklarował, iż Projekt nie przewiduje zastosowania technologii informacyjnych i komunikacyjnych, pomimo, iż w punkcie 3-1 biznes planu, wskazuje na planowane wprowadzenie oprogramowania w firmie oraz u dotychczasowych klientów, które pozwoli na bezpośrednie zamawianie produktu bez konieczności komunikacji z biurem handlowym, a także w pkt 12 biznes planu wskazuje na planowane w przyszłości wprowadzenie systemu informatycznego B2B między firmą a kontrahentami w celu szybszej, bardziej efektywnej współpracy. Instytucja Zarządzająca w sposób całkowicie dowolny oraz pozbawiony bezstronności uznała, że projekt nie przewiduje zastosowania TIK - 0 pkt. Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem Instytucji Zarządzającej zawartym w odpowiedzi na protest, która wyraziła wątpliwość czy realizacja planu w tym zakresie nastąpi w okresie realizacji projektu i czy w ogóle będzie miała miejsce. Zdaniem Spółki kryterium dodatkowych efektów projektu w postaci "przewidywania" zastosowania TIK jest kryterium nieostrym, pozwalającym Instytucji Zarządzającej podejmowania decyzji w sposób dowolny, pozbawiony rzetelności i obiektywności, oraz poddający w wątpliwość bezstronność. W odpowiedzi na skargę Zarząd podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonym rozstrzygnięciu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U.2016.1066) Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem. Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. 2016.718 ze zm.), określanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy wdrożeniowej, które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a., z wyłączeniami, o których mowa w art. 64 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 61 ust.1 ustawy wdrożeniowej, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3). Przystępując do kontroli oceny wniosku należy wskazać, że procedura odwoławcza została wyczerpana. Skarżąca, po otrzymaniu informacji o odrzuceniu projektu na etapie oceny merytorycznej (pismo z 14 lutego 2017 r.) wniosła w terminie przewidzianym ustawą protest, który nie został przez Instytucję Zarządzającą RPOWŚ uwzględniony. W ustawowym terminie 14 dni skarżąca złożyła skargę do WSA w Kielcach. Oznacza powyższe, że możliwa jest merytoryczna ocena przez sąd złożonej skargi. Stosownie do art. 9 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, Instytucja Zarządzająca, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa, została zobowiązana do przygotowania propozycji kryteriów wyboru projektów i wyboru projektów do dofinansowania. Zgodnie z art. 37 ust.1 i 2 ustawy wdrożeniowej wybór projektów do dofinansowania jest przeprowadzany przez właściwą instytucję w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art.125 ust.3 lit.a rozporządzenia ogólnego. Wybór projektów w trybie konkursowym następuje na podstawie regulaminu określonego przez właściwą instytucję. Regulamin określa zasady przeprowadzenia konkursu, zawierając w swej treści pozycje wymienione szczegółowo w art. 41 ust. 2 pkt 1-12 ustawy wdrożeniowej w tym; "kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia" (pkt 7). Konkurs w rozpoznawanej sprawie został przeprowadzony na podstawie regulaminu określonego przez Zarząd Województwa Ś., który wyznaczał ramy prawne postępowania konkursowego i do którego reguł podmioty uczestniczące miały obowiązek zastosowania się. Zgodnie z zasadami projekt poddawany jest ocenie formalnej określonej w § 6 pkt II regulaminu oraz jednoetapowej ocenie merytorycznej opisanej w § 6 pkt III regulaminu. Stosownie do § 6 III pkt 5 ocena przeprowadzana jest w oparciu o kryteria dopuszczające ogólne i sektorowe, a następnie poddawana jest ocenie prowadzonej w oparciu o kryteria punktowe (§ 6 III pkt 6 regulaminu). Zasady punktacji merytorycznej Instytucja Zarządzająca określiła w załącznikach do regulaminu (wzór karty oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie w ramach RPOWŚ oraz instrukcja dokonywania oceny punktowej), w którym wskazano kryteria i sposób oceny projektu. W przypadku stwierdzenia, że w wyniku oceny merytorycznej projekt nie spełnia któregokolwiek z kryteriów dopuszczających lub nie uzyskał wymaganej minimalnej liczby punktów, wniosek zostaje odrzucony a Zespól oceniający wyczerpująco uzasadnia podjętą decyzję (6 pkt 13 ). Spór między stronami dotyczy przeprowadzonej przez Zarząd Województwa oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu w oparciu o kryteria punktowe w zakresie kryterium nr 3, nr 5 i nr 7, a w konsekwencji zasadności odrzucenia Projektu na etapie oceny merytorycznej, z uwagi na nieuzyskanie przez Projekt wymaganego minimum tj. 60% maksymalnej możliwej liczby punktów. Projekt uzyskał 48 punktów. W art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zawarto zasady ogólne dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania. Wymieniona tam zasada przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczy każdego etapu konkursu - począwszy do momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów wymieniona w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest natomiast z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru (por. Komentarz do art. 37 zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, Jacek Jaśkiewicz, publ. e/LEX). Warunkiem koniecznym dla przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania zgodnie z regułami określonymi w art. 61 ust. 8 pkt 2 art. 61 ust. 8 pkt 1 a art. 37 ust 1 art. 37 ust.1 i 2 ustawy wdrożeniowej jest określenie reguł wyboru w sposób jasny i precyzyjny, jednoznacznie określający konsekwencje prawne określonego działania lub zaniechania uczestników konkursu. Standardom takim nie odpowiadają systemy stwarzające zbyt szerokie pole do interpretacji dla podmiotów czy organów je stosujących, pozwalające na dowolność ocen lub na tyle nieostre, że ich stosowanie narusza zasady równości, przejrzystości, rzetelności lub bezstronności. Wadliwość prawna lub faktyczna przyjętych reguł wyboru, która pozwala na dowolność i nieweryfikowalność oceny projektów, może być – zdaniem Sądu - utożsamiana z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 61 ust. 8 pkt 1 a ustawy wdrożeniowej. Każdorazowo jednak należy tę kwestie rozpatrywać indywidualnie, badając nie tylko sam fakt wystąpienia uchybień w szeroko rozumianej procedurze konkursowej, ale także potencjalny wpływ ich wystąpienia na ocenę projektu składanego przez wnioskodawcę. Sąd podziela ocenę organu w zakresie zaskarżonych kryteriów. Według Instrukcji dokonywania oceny punktowej Projektu przy badaniu kryterium nr 3 - stopień innowacyjności projektu, przedmiotem oceny jest ustalenie czy projekt prowadzi do wdrożenia innowacji stosowanej w skali ponadlokalnej, w okresie do trzech lat – 1 punkt, stosowanej w skali – regionu w okresie do trzech lat – 2 punkty, stosowanej w skali kraju w okresie do trzech lat – 3 punkty, stosowanej w skali europy, w okresie do trzech lat – 4 punkty. W ramach działania 2.5 innowacja ma miejsce, gdy nowy lub ulepszony produkt/usługa zostaje wprowadzony na rynek albo nowy lub ulepszony proces zostaje zastosowany w produkcji, przy czym ten nowy produkt/usługa lub proces są innowacyjne przynajmniej w skali ponadlokalnej tj stosowane w danym powiecie nie dłużej niż trzy lata. Weryfikacja nastąpi w oparciu o zapisy wniosku, opinię o innowacyjności oraz dodatkowe dokumenty czy dane potwierdzające innowacyjność projektu (np. dokumenty patentowe, publikacje naukowe, dostępne badania, wynik przeszukiwania baz danych, literatura fachowa). W zakresie tego kryterium projekt otrzymał jeden punkt o wadze 4. Dokonując oceny tego kryterium Zarząd stwierdził, że maszyna, o której dofinansowanie Spółka zabiega jest na rynku od 2012 r., ponadto pomimo nowoczesności i wysokiej jakości produkcji efektem finalnym wdrożenia projektu będzie produkcja znaku drogowego, produktu dostępnego powszechnie, produkowanego powszechnie (nawet lokalnie), sprzedawanego nawet przy pomocy portali internetowych. Rozstrzygając protest organ podkreślił, że zastosowanie innowacyjnego urządzenia w skali samego przedsiębiorstwa nie ma wpływu na wynik finalny jakim są znaki drogowe, który to produkt musi spełniać wymogi i normy zawarte w załączniku do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunkach ich umieszczania na drogach. W ocenie skarżącej maszyna jakkolwiek została wprowadzona do sprzedaży przez spółkę I. już w 2010 r., jest przedmiotem prac badawczych, podlega ciągłej modyfikacji, zaś przygotowana na potrzeby spółki nie posiada odpowiednika na świecie. Ponadto skarżący zakwestionował stanowisko organu, że dla oceny ma znaczenie fakt powszechnej dostępności finalnego produktu, skarżący eksponuje różnice w jakości produktów dostępnych na rynku i produktu otrzymanego w ramach projektu. Zdaniem Sądu ocena kryterium dokonana została przez Zarząd w sposób prawidłowy, nie naruszający zasad określonych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Projekt zakładał zakup innowacyjnej maszyny CNC do produkcji znaków drogowych oraz budowę hali produkcyjno usługowej. Charakteryzując Projekt Spółka wyjaśniła, że specjalizuje się w branży drogowej zakresie produkcji oraz montażu oznakowania pionowego, aplikacji na jezdniach i drogach oznakowania poziomego oraz urządzeń i elementów bezpieczeństwa drogowego. Planowanym do wdrożenia nowym produktem są znaki drogowe i tablice informacyjne, dzięki automatyzacji produkcji nowe produkty będą miały bardzo mały współczynnik błędu w zakresie takich parametrów technicznych jak wymiary, kształt kolor, wytrzymałość na warunki atmosferyczne oraz absorpcję zanieczyszczeń, przez co produkt będzie bezkonkurencyjny na rynku. (3.1 biznes plan). Z opisu kryterium wynika, że konicznym dla jego spełnienia jest wykazanie w projekcie, że nowy lub ulepszony produkt/usługa zostaje wprowadzony na rynek albo nowy lub ulepszony proces zostaje zastosowany w produkcji przy czym ten nowy produkt/usługa lub proces są innowacyjne przynajmniej w skali ponadlokalnej tj. stosowane w danym powiecie nie dłużej niż trzy lata. Organ nie kwestionował, że maszyna CNC MZDN 1600 stanowi w skali przedsiębiorstwa innowacyjne urządzenie, szczególnie wobec udoskonalenia i usprawnienia maszyny będącej w ofercie spółki I. specjalnie na potrzeby Spółki, poprzez zastosowanie automatyki, odmiennej pracy głowic, rozłożeniu sił naprężających pozwalającej na zastosowanie automatyki. Zasadnie jednak wskazał, że usprawnienie procesu produkcji nie przekłada się na innowacyjność samego produktu jakim są znaki drogowe, tablice informacyjne, które muszą obligatoryjnie spełniać wymogi i normy zawarte w załączniku do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 3 lipca 2003 r. Efektu finalnego w postaci produkcji nie można zatem udoskonalać, unowocześniać i zmieniać. Eksponowana przez skarżącego okoliczność, że dzięki maszynie będzie mógł sam realizować proces produkcji, dotychczas musiał bowiem korzystać z usług innych firm (obróbka i cięcie stali), potwierdza stanowisko organu, że w skali przedsiębiorstwa nastąpi usprawnienie procesu produkcji. Skoro jednak efektem końcowym jest produkt, który musi ściśle odpowiadać parametrom określonym w rozporządzeniu, nie ma miejsca wprowadzenia na rynek nowych produktów, jakkolwiek sam proces produkcji będzie przebiegać inaczej. Podkreślenia wymaga, że dokonując oceny spełnienia przez Projekt tego kryterium, organ nie ocenia jaki będzie wpływ zakupu maszyny na konkurencyjność, która stanowi odrębne kryterium i ocena w tym zakresie nie jest przedmiotem zaskarżenia. Z powyższych względów ocena kryterium nr 3 nie narusza art. 37 ust 1 ustawy wdrożeniowej. Sąd podziela też argumentację organu w zakresie oceny kryterium 5 – charakter wdrażanej innowacji. Z opisu kryterium wynika, że w przypadku innowacji procesowej projekt otrzymuje 1 punkt, zaś w przypadku innowacji produktowej 2 punkty, przy wadze jednego punktu 4. Przyznanie 1 punktu w związku z oceną, że Projekt stanowi innowację procesową znajduje uzasadnienie. Sąd podziela argumentację organu, że zakup maszyny CNC MZDN 1600, a w konsekwencji udoskonalenie realizowanego przez skarżącego procesu produkcji znaków drogowych, w sytuacji gdy produkt finalny – znaki drogowe, tablice informacyjne są produktami znormalizowanymi, przesądza że ma miejsce innowacja procesowa. To, że skarżący w biznes planie zakwalifikował zakup maszyny jako innowację produktową i procesową nie pozbawia organu prawa do oceny projektu pod kątem omawianego kryterium. Można podzielić zarzut, że wobec jednoznacznego opisu kryterium nr 5 (1 punkt innowacja procesowa, 2 punkty innowacja produktowa) wskazanie w wyniku oceny punktowej w rubryce punktacja 1-2 oraz podanie jako maksymalnej liczby punktów 8 nie jest prawidłowe. Należy jednak podnieść, że jakkolwiek wadliwość prawna lub faktyczna przyjętych reguł wyboru, która pozwala na dowolność i nieweryfikowalność oceny projektów, może być utożsamiana z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 61 ust. 8 pkt 1 a ustawy wdrożeniowej, to każdorazowo kwestia ta winna być rozpatrywana indywidualnie, przy uwzględnieniu nie tylko samego faktu wystąpienia uchybienia w szeroko rozumianej procedurze konkursowej, ale także potencjalnego wpływu ich wystąpienia na ocenę projektu składanego przez wnioskodawcę. Skoro organ prawidłowo przyjął, że ma miejsce wyłącznie innowacyjność procesowa i przyznał Projektowi 1 punkt – zgodnie Instrukcją dokonywania oceny punktowej, wskazane uchybienie nie ma wpływu wynik oceny. Spór dotyczy także oceny kryterium wyboru operacji oznaczonego numerem 7. W zakresie tego kryterium projekt otrzymał jeden punkt na 7 możliwych. Organ przyjął, że projekt spełnia kryterium w zakresie wprowadzenia nowych rozwiązań organizacyjnych lub marketingowych (innowacji nietechnologicznych). Zdaniem Zarządu nie zostało spełnione kryterium w zakresie przyczynienia się realizacji projektu do nawiązania współpracy z innymi podmiotami, które umożliwi nawiązanie współpracy z kontrahentami i kooperantami oraz wzrost ich konkurencyjności przez stosowanie nowoczesnych kanałów współpracy, automatyzacje procesów biznesowych i wymiany danych. Skoro wnioskodawca nie przedstawił dokumentów o uruchomieniu współpracy z innymi podmiotami, a zgodnie z opisem kryterium współpraca musi być potwierdzona umową, porozumieniem bądź innym dokumentem dołączonym do wniosku o dofinansowanie, stanowisko Zarządu o nie przyznaniu 3 punktów przewidzianych w ramach tego kryterium należy podzielić. Zgodnie z Instrukcją dokonywania oceny punktowej warunkiem przyznania 2 punktów było wykazanie wystąpienia tzw. efektu proekologicznego, tj. wykazania, że realizacja projektu przyczyni się do pozytywnego wpływu na środowisko naturalne. Wnioskodawca zadeklarował neutralny wpływ projektu na środowisko. Wobec jednoznacznej deklaracji Spółki ocena w tym zakresie nie może budzić wątpliwości. Odnośnie efektu zastosowania zaawansowanych technologii informacyjnych i komunikacyjnych (TIK) stosownie do opisu Instrukcji premiowane będą projekty przewidujące zastosowanie nowoczesnych rozwiązań teleinformatycznych wewnątrz przedsiębiorstwa jak również w relacjach pomiędzy przedsiębiorcą a klientem końcowym (B2C). Odmawiając przyznania 1 punktu za to kryterium Instytucja Zarządzająca odwołała się do zapisu w Informacji o planowanej inwestycji (4-4 pkt 8), w którym wnioskodawca jednoznacznie oświadczył, ż projekt nie przewiduje zastosowania technologii informacyjnych i komunikacyjnych. Nie można organowi, który oparł swoją ocenę na jednoznacznej negatywnej informacji Spółki w zakresie stosowania zaawansowanych technologii informacyjnych i komunikacyjnych (TIK) postawić zarzutu dowolności, wadliwości oceny. Weryfikacja spełnienia kryteriów przeprowadzona jest przez organ w oparciu o dane i informacje przedstawione przez wnioskodawcę we wniosku i załącznikach. Na wnioskodawcy, który ubiega się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt. II GSK 1500/11, z 3 lutego 2017 r. sygn. akt II GSK 60/17, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przystępując do konkursu Spółka winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Brak podanej informacji lub też podanie informacji w sposób niejednoznaczny winien zostać oceniony negatywnie. Informacje na które powołuje się spółka, a dotyczące zamieszczenia w punkcie 3-1 podpunkt 7 oraz w punkcie 4-4 podpunkt 12 zamiaru wprowadzenia oprogramowania w firmie i u dotychczasowych klientów, które pozwoli na bezpośrednie zamawianie produktu zawierają zastrzeżenie, że zamierzenia są niezależne od projektu, co jak zasadnie podnosi organ budzi wątpliwości czy realizacja nastąpi w okresie realizacji projektu. Zasadą dofinansowania jest możliwość weryfikowania wydatkowanego dofinansowania. Możliwość taka nie istnieje przypadku zaakceptowania wzajemnie się wykluczających danych lub danych nieprecyzyjnych W ocenie Sądu, wobec jednoznacznego oświadczenia Spółki, że Projekt nie przewiduje zastosowania technologii informacyjnych i komunikacyjnych nie było podstaw do uznania, że w zakresie tego kryterium istniały wątpliwości, które winny być usuwane w trybie § 6 III pkt 11 Regulaminu. Nie można zgodzić się też z zarzutem, że to kryterium zostało sformułowane niejednoznacznie. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, oddalił skargę