II SA/Bk 316/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski, sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Rektora Uniwersytetu w B. z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium doktoranckiego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; 2. zasądza od Rektora Uniwersytetu w B. na rzecz skarżącego K. P. kwotę 200,00 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Rektor Uniwersytetu w B., decyzją z dnia [...].12.2016 r. o nr [...] odmówił przyznania K. P. stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2016/2017. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (czyli odwołanie) został złożony do tego samego organu. Z załączonego do akt administracyjnych, na stronie 4-tej, oryginału wniosku (odwołania) wynika, że wpłynął on do sekretariatu Prorektora ds. studenckich w dniu [...].01.2017 r. i został mu nadany numer [...]. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie został zaopatrzony datą i nie posiada własnoręcznego podpisu odwołującego, tj. K. P. Nie posiada żadnego podpisu. Decyzją z dnia [...].02.2017 r. o nr [...] Rektor Uniwersytetu w B. utrzymał w mocy decyzję nr [...] z dnia [...].12.2016 r. w przedmiocie odmowy przyznania stypendium doktoranckiego K. P. na rok akademicki 2016/2017. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wywiódł K. P. formułując stosowne zarzuty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż te, które zostały w niej przedstawione. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zmianami), dalej P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57 "a" (ten ostatni przepis, tj. art. 57 "a" w sprawie nie ma zastosowania). Mając na uwadze powyższą regulację prawną, z urzędu należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą nieważności wymienioną w art. 156 § pkt 2 kpa, albowiem została ona wydana bez podstawy prawnej. Jak już była o tym mowa na wstępie, złożone odwołanie nie zawiera własnoręcznego podpisu K. P. Zgodnie z art. 63 § 3 k.p.a., podanie wniesione pisemnie powinno być podpisane przez wnoszącego. Gdy podanie wnosi osoba, która nie może lub nie umie złożyć podpisu, podanie podpisuje za nią inna osoba przez nią upoważniona, czyniąc o tym wzmiankę obok podpisu. Stosownie do przepisu art. 64 § 1 k.p.a. jeżeli w podaniu nie wskazano adresu wnoszącego i nie ma możności ustalenia tego adresu na podstawie posiadanych danych, podanie pozostawia się bez rozpoznania. Jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania (§ 2). Stwierdzić zatem należy, że z art. 63 § 3 k.p.a. wynika, iż podanie (odwołanie) wniesione pisemnie winno być podpisane przez wnoszącego, przez co należy rozumieć umieszczenie własnoręcznego podpisu przez tę osobę pod treścią takiego dokumentu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2007 r., V SA/Wa 1338/06, Lex nr 337449). Odwołanie bez oryginalnego podpisu strony, a więc niespełniające określonych w art. 63 § 3 k.p.a. wymogów, nie jest odwołaniem w rozumieniu art. 127 § 1 i art. 128 k.p.a., a jego rozpoznanie jest dotknięte wadą nieważności określoną w przepisie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 25 lipca 2012 r., II SA/Gd 215/12, Lex nr 1225767, wyrok WSA w Poznaniu z 8 listopada 2013 r. sygn. II SA/Po 875/13). Również w doktrynie przyjmuje się, że rozpoznanie odwołania niepodpisanego przez stronę stanowi wydanie decyzji bez podstawy prawnej, a więc dotkniętej wadą z art. 156 § 1 pkt 2 kpa obwarowaną sankcją nieważności (komentarz do Kodeksu Postępowania Administracyjnego B. Adamiak, J. Borkowski, Wydawnictwo C.H. Beck, wydanie 13, str. 662-663). W sytuacji, gdy skarżący wniósł odwołanie bez złożenia pod nim własnoręcznego podpisu, organ winien był wezwać go w trybie art. 64 § 2 w zw. z art. 63 § 3 k.p.a. do usunięcia w terminie 7 dni tego braku formalnego poprzez jego podpisanie, pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpoznania. Rektor Uniwersytetu w B. rozpoznając niepodpisane odwołanie, a więc wniesione nieskutecznie, działał bez podstawy prawnej. Dlatego też na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 kpa należało stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji. Z uwagi na taki sposób rozstrzygnięcia przez Sąd i powody tego rozstrzygnięcia, Sąd nie mógł w niniejszej sprawie dokonać oceny zasadności zawartych w skardze zarzutów.