II SA/Ke 260/17

PostanowienieWSA w Kielcach2017-06-30

Skład orzekający: Dorota Chobian

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę rady gminy wniesiona bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, lub z ponownym wezwaniem w tej samej sprawie, spełnia wymogi formalne dopuszczające ją do rozpoznania przez sąd administracyjny?
Ratio decidendi
Skarga na uchwałę rady gminy wniesiona bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa lub z ponownym wezwaniem w tej samej sprawie, które byłoby bezskuteczne, nie spełnia wymogów formalnych. Brak dowodu na wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, mimo zobowiązania sądu do jego uzupełnienia, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący S. W. złożył skargę na uchwałę Rady Gminy Masłów dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Rada Gminy wniosła o odrzucenie skargi, argumentując, że skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi, a ponowne wezwanie w tej samej sprawie byłoby bezskuteczne. Sąd zobowiązał skarżącego do przedstawienia dowodu wezwania organu, czego skarżący nie uczynił.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2017 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi S. W. na uchwałę Rady Gminy Masłów z dnia 28 października 2010 r. nr LIII/409/2010 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa "Domaszowice II" na terenie gminy Masłów postanawia odrzucić skargę. S. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na uchwałę Rady Gminy Masłów z dnia 28 października 2010 r. nr LIII/409/2010 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa "Domaszowice II" na terenie gminy Masłów. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Masłów wniosła o jej odrzucenie podnosząc, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa. Dodała, że wezwanie takie skarżący wystosował 11 kwietnia 2016 roku, lecz to wezwanie poprzedzało wniesioną przez skarżącego skargę z 8 czerwca 2016 r., która została odrzucona przez WSA w Kielcach postanowieniem z 27 września 2016 r., sygn. akt II SA/Ke 674/16. Organ podkreślił, że środek odwoławczy na uchwałę można wnieść tylko raz, a ta sama osoba nie może wielokrotnie wzywać do usunięcia naruszenia prawa w tej samej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z kolei w myśl art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W tym miejscu należy zauważyć, że przepisy art. 101 ust. 1 oraz częściowo art. 52 p.p.s.a. zostały zmienione od 1 czerwca 2017 r. W tym bowiem dniu weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2017.935), która zmieniła ich treść. W niniejszej sprawie jednak będą miały zastosowanie przepisy w brzmieniu sprzed zmiany z 1 czerwca 2017 r., gdyż zgodnie z art. 17 ust. 2 tej ustawy przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (dotyczy art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym), art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Zatem warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na zaskarżoną uchwałę było uprzednie wezwanie Rady Gminy w Masłowie przez skarżącego do usunięcia naruszenia i następnie wniesienie jej w terminie 60 dni, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sadowym, a ponadto zawierać między innymi, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie, zarówno z treści skargi jak i z odpowiedzi na nią wynika, że skarżący opisanej procedury nie zachował. Zarządzeniem z 4 maja 2017 r., doręczonym 25 maja 2017 r., skarżący został zobowiązany do złożenia dowodu, że wezwał organ do usunięcia naruszenia. Jednak do dnia wydania niniejszego postanowienia dowodu takiego nie przedstawił. Nadto zgodzić się należy z organem, że ponowne wezwanie do usunięcia naruszenia w tej samej sprawie byłoby bezskuteczne zwłaszcza w sytuacji, gdy jak to wynika z porównania skarg w obu sprawach (niniejszej oraz II SA/Ke 674/16) podnoszone w nich zarzuty oraz zakres zaskarżenia są takie same. Mając na uwadze powyższe skarga podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia oraz gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło