III SA/Wa 566/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Katarzyna Owsiak po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2011 r. postanawia odrzucić skargę. R. z siedzibą w W. (zwana dalej "Skarżącą" lub "Spółką"), reprezentowana przez adw. B.B., działającego jako kurator ustanowiony w postępowaniu podatkowym, wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. (dalej "DIS") z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2011 r. Do skargi załączono uwierzytelnione za zgodność z oryginałem zaświadczenie z dnia [...] stycznia 2017 r., z którego wynika, że postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r., wydanym przez Sąd Rejonowy dla W. [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego w sprawie o sygn. akt [...], B.B. został ustanowiony kuratorem uprawnionym do reprezentowania Skarżącej w toku postępowania odwoławczego w zakresie podatku od towarów i usług o numerze [...] za okres od stycznia do grudnia 2011 r., toczącego się przez DIS. Zarządzeniem z dnia 3 lutego 2017 r. wezwano kuratora Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentu, z którego wynika jego umocowanie do występowania w imieniu Skarżącej przed sądami administracyjnymi. Wskazane wezwanie zostało doręczone kuratorowi – adw. B.B. w dniu 20 lutego 2017 r., co wynika z dowodu doręczenia znajdującego się w aktach sprawy. Kurator odpowiadając na powyższe wezwanie, przy piśmie z dnia 21 lutego 2017 r., wyjaśnił, iż błędnie przyjęto, że kurator zobowiązany jest reprezentować Spółkę w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Kurator wskazał, że zgodnie z orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 marca 2016 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 2110/15, kurator ustanowiony do postępowania administracyjnego nie może reprezentować skarżącego przed sądem administracyjnym. Ostatnią czynnością jaką może on dokonać na podstawie powołanego postanowienia sądu powszechnego było wniesienie skargi do sądu administracyjnego (postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2013 r. sygn. akt II OSK 2990/12). Wobec powyższego, kurator stwierdził, że będąc ustanowiony przez sąd powszechny, może wnieść skargę do sądu administracyjnego na decyzję kończącą postępowanie administracyjne, w którym został ustanowiony. Po czym, zdaniem kuratora, po wniesieniu przez niego skargi, sąd administracyjny powinien podjąć dalsze czynności celem zapewnienia Skarżącej właściwej możliwości obrony jej praw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd zobligowany jest dokonać jej kontroli pod względem przedmiotowym, podmiotowym, jak i pod względem spełnienia przez nią wymagań formalnych oraz jej terminowości. Jeżeli w toku tego wstępnego badania skargi Sąd dojdzie do wniosku, że nie spełnia ona któregokolwiek z wyżej wskazanych wymogów zobligowany jest ją odrzucić, chyba, że braki skargi dają się usunąć. W takim przypadku bowiem Sąd wzywa stronę do ich usunięcia stosownie do regulacji art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Zgodnie z treścią przywołanego przepisu w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., w przypadku nieuzupełnienia przez skarżącego braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca. W niniejszej sprawie skarga została złożona przez B.B., który w toku postępowania podatkowego został ustanowiony dla strony postępowania kuratorem. Wyznaczenie w toku postępowania podatkowego B.B. jako kuratora dla Spółki niemogącej prowadzić swoich spraw w związku z brakiem zarządu, nie umożliwiało mu, w ocenie Sądu, skutecznego powoływania się na możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W tym miejscu wyjaśnić należy, że znajdujące się aktach sądowych sprawy zaświadczenie z dnia [...] stycznia 2017 r., potwierdzające ustanowienie adw. B.B. kuratorem dla Skarżącej, celem reprezentowania jej interesów w toku postępowania odwoławczego o numerze [...], toczącego się przed DIS, na mocy postanowienia Sądu Rejonowego dla W. [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego w sprawie o sygn. akt [...] z dnia [...] listopada 2016 r., nie może zostać uznane za obejmujące również upoważnienie do reprezentowania interesów Skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Postanowienie to zostało wydane w oparciu o regulacje art. 138 § 3 Ordynacji podatkowej dla celów postępowania podatkowego, co również w sposób niebudzący wątpliwości wynika już z samej sentencji omawianego rozstrzygnięcia. Zdaniem Sądu, rozstrzygająca o zakresie umocowania kuratora jest treść wspomnianego postanowienia Sądu Rejonowego dla W. [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] listopada 2016 r. (karta 3068 akt administracyjnych), która wskazuje na uprawnienie B.B. do reprezentowania Skarżącej w toku postępowania odwoławczego w zakresie podatku od towarów i usług o numerze [...] za okres od stycznia do grudnia 2011 r., toczącego się przed DIS. Treść powyższego postanowienia nie budzi wątpliwości i nie może być interpretowana ani rozszerzająco, ani zawężająco. Tak rozumiany zakres uprawnienia do reprezentacji Skarżącej znajduje potwierdzenie w znanemu Sądowi z urzędu postanowieniu Sądu Rejonowego dla W. [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] listopada 2016 r. (karta 25 akt sądowych sprawy III SA/Wa 242/16), w którym Sąd ustanawiający B.B. kuratorem w postępowaniu odwoławczym za 2011 r., wskazuje moment wydania decyzji przez DIS jako kończący postępowanie odwoławcze, co skutkuje ustaniem kurateli. Wobec powyższego należy przyjąć, że udzielone adwokatowi upoważnienie zostało ograniczone co do jego zakresu do postępowania odwoławczego i nie uprawnia go ono do reprezentacji Skarżącej w toku postępowania sądowoadministracyjnego. W postanowieniu Sądu Rejonowego, ustanawiającym B.B. kuratorem Skarżącej w toku postępowania odwoławczego prowadzonego przez DIS, nie ma żadnej wzmianki, że mocą tego postanowienia jego reprezentacja rozciąga się na wnoszenie środków zaskarżenia czy reprezentację przed sądem administracyjnym, wobec czego rozszerzająca interpretacja postanowienia jest niedopuszczalna. Stanowisko zbieżne z prezentowanym przez Sąd w przedmiocie konieczności literalnego odczytania zakresu umocowania kuratora zawarte jest w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt I FSK 1803/15. Zaprezentowane tam poglądy Sąd w pełni podziela. Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.