I OZ 988/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1066/16 wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w sprawie ze skargi A. Z. na akt Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 12 kwietnia 2017 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – wezwał pełnomocnika A. Z. do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2017 r. orzekające o zwrocie kosztów postępowania w sprawie. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia przedmiotowego wezwania. Na powyższe zarządzenie A. Z. wniósł zażalenie wskazując, że w art. 227 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 20146 r., poz. 718 – dalej "p.p.s.a.") przewidziano wyjątek od obowiązku uiszczania wpisu, zgodnie z którym zażalenia na postanowienia w przedmiocie kosztów sądowych nie podlegają opłacie. Skarżący powołał się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2016 r., sygn. akt I OZ 1323/16. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Wyjątek zawiera art. 227 § 1 i § 2 p.p.s.a., który stanowi, że od zażaleń na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy, nie pobiera się opłat sądowych. Jednak zarówno wykładnia językowa, jak i systemowa tego przepisu wskazują, że nie będzie on miał zastosowania w przypadku zażalenia na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania. Zażalenie takie nie jest bowiem zażaleniem wniesionym na podstawie art. 227 § 1 p.p.s.a., lecz na podstawie art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. Pojęcia kosztów postępowania, o których mowa w art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. i kosztów sądowych, do których odwołuje się art. 227 p.p.s.a., nie mogą być ze sobą utożsamiane. Kategoria kosztów postępowania jest pojęciem szerszym, obejmującym swym zakresem, obok kosztów sądowych (opłaty sądowe i zwrot wydatków – art. 211 p.p.s.a.), również inne należności wymienione w art. 205 § 1 i 2 p.p.s.a. (np. wynagrodzenie pełnomocnika, koszty przejazdów). Istotne jest także umiejscowienie art. 227 § 2 p.p.s.a. w rozdziale 2 zatytułowanym "Koszty sądowe", stanowiącym wyróżnioną i odrębną od rozdziału 1 dotyczącego zwrotu kosztów postępowania część działu V poświęconego problematyce kosztów postępowania. Wobec powyższego uznać należy, że zwolnienie przewidziane w art. 227 § 2 p.p.s.a. dotyczy jedynie postanowień (zarządzeń) wydanych w przedmiocie kosztów sądowych. Wyłączenie obowiązku uiszczenia opłaty sądowej (wpisu) w przypadku zażaleń na postanowienia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania pozostawałoby w sprzeczności z literalnym brzmieniem tej regulacji i systematyką aktu prawnego, prowadząc tym samym do zakwestionowania racjonalności rozwiązań prawnych przyjętych przez ustawodawcę. Podobne stanowisko Naczelny Sąd Administracyjny zajął m. in. w postanowieniach z dnia 18 listopada 2016 r., sygn. akt I OZ 1287/16, z dnia 25 listopada 2016 r., sygn. akt I OZ 1381/16, 29 listopada 2016 r., sygn. akt I OZ 1482/16. Natomiast powołane przez skarżącego w zażaleniu postanowienie NSA z dnia 17 listopada 2016 r., sygn. akt I OZ 1323/16, które wyraża pogląd odmienny, jest stanowiskiem odosobnionym, którego Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszym składzie nie podziela. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zaskarżone zarządzenie nie narusza przepisów obowiązującego prawa. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie 184 w związku z art. 197 i art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.