II SA/Sz 430/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.),, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 lipca 2017 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę. Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 138 §1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), zwanej dalej "k.p.a." oraz art. 9a w zw. z art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2016 r., poz. 2147 ze zm.), zwanej dalej "u.g.n.", po rozpatrzeniu odwołania E. K. od decyzji Starosty C. z [...] r., znak:[...] o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, oznaczonej jako działki nr[...] , obręb S., gmina B., poprzez zezwolenie Spółce A. z o.o. z siedzibą w P. na realizację inwestycji celu publicznego - budowy odcinka napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Z uzasadnienia decyzji organu II instancji wynika, że Starosta C. na wniosek Spółka A. z o.o. z [...] r., decyzją z [...] r., znak:[...] , ograniczył sposób korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] , obręb S., gmina B., księga wieczysta nr [...] stanowiącej własność E. K. . Ograniczenie ma polegać na zezwoleniu Spółka A. z o.o. z siedzibą w P. na zakładanie i przeprowadzenie na działce nr [...] przewodów i urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej (linii napowietrznej 110 kV relacji[...] ) w postaci 1 stanowiska słupowego wraz z fundamentami o wysokości [...] m i powierzchni zajęcia nie przekraczającej [...] m2 oraz 6 przewodów roboczych i 2 odgromowych o szerokości pomiędzy skrajnymi przewodami do 9m, w przedziale wysokości ich zawieszenia od 5,85m do 36m nad gruntem, na części przedmiotowej nieruchomości o całkowitej powierzchni zajęcia [...] m2 wyznaczonej pasem technologicznym o szerokości 20 m (2x10 m od osi linii); Dokładny przebieg linii wraz z pasem technologicznym oraz obszarem zajęcia nieruchomości, zostały określone na załączniku graficznym stanowiącym integralną część decyzji starosty. Ostateczna decyzja, o której mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n. stanowi podstawę dokonania wpisu w księdze wieczystej. Wpisu dokonuje się na wniosek starosty wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej. Uzasadniając zaskarżoną decyzję starosta szczegółowo opisał przebieg postępowania poprzedzającego wydanie decyzji, wskazał podstawę prawną wydania rozstrzygnięcia. Organ orzekający stwierdził, iż złożenie wniosku przez inwestora zostało poprzedzone prawidłowo przeprowadzonymi rokowaniami oraz, że ograniczenie następuje zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (uchwała nr VI/27/15 Rady Gminy B. z dnia 29 kwietnia 2015 r. - Dz. U. Woj. Zach. z 9 czerwca 2015 r., poz. 2319), jak również realizuje postulat minimalizacji uciążliwości dla właściciela nieruchomości. Sama inwestycja realizuje cel publiczny, o którym mowa w art. 6 pkt 2 u.g.n., przyczyniając się do zwiększenia bezpieczeństwa energetycznego oraz efektywności zasilania obecnych i przyszłych odbiorców energii elektrycznej m.in. na terenie województwa[...] . E. K. wniosła odwołanie od powyższej decyzji zarzucając jej naruszenie art. 124 ust. 1-2 u.g.n. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie, naruszenie art. 7, 76 § 1, 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego i pominięcie pism skarżącej, w których wyraża zgodę na realizację przedmiotowej inwestycji, naruszenie art. 105 § 1 k.p.a. i zaniechanie uzasadnionego umorzenia postępowania, naruszenie art. 97 k.p.a. poprzez zaniechanie zawieszenia postępowania w sytuacji, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Właścicielka nieruchomości twierdzi, że od początku wyrażała zgodę na realizację inwestycji. W tym zakresie złożyła stosowne oświadczenie przed notariuszem. Tymczasem rokowania ze strony inwestora prowadzone były wyłącznie w kierunku ustanowienia służebności przesyłu. Takie rokowania wybiegają poza warunki określone ustawą bowiem nie zmierzają do uzyskania zgody na prowadzenie prac budowlanych, ale zobowiązują do zadysponowania nieruchomością w celu ustanowienia na niej ograniczonego prawa rzeczowego (służebności), co wykracza poza ramy zgody na wykonanie prac. Rokowania nie toczyły się zatem w przedmiocie uzyskania od właściciela zgody, a w przedmiocie ustanowienia służebności przesyłu. Tymczasem należy podkreślić różnice pomiędzy administracyjnym charakterem czynności a służebnością przesyłu. Organ administracji powinien natomiast wydawać rozstrzygnięcia w oparciu o przepisy prawa a nie stosując się do oczekiwań inwestora. Przepisy u.g.n. stanowią natomiast stricte o zgodzie a nie o jej formie. Inwestor nie wykazywał w niniejszej sprawie woli polubownego załatwienia sprawy, dążąc do załatwienia sprawy w trybie administracyjnym. Ponieważ właściciel wyraził zgodę, o której mowa w art. 124 brak było jakichkolwiek przesłanek do wydania decyzji administracyjnej ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości, wnioskodawca winien był przedstawić odpowiedniej treści porozumienie co do uzyskania zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane, zaś chcąc uzyskać na nieruchomości ograniczone prawo rzeczowe w postaci służebności przesyłu, ma możliwość wystąpienia na drogę postępowania sądowego. W tym zakresie (ustanowienia służebności przesyłu) odwołująca się złożyła wniosek do Sądu Rejonowego w C., co winno skutkować zawieszeniem postępowania w trybie art. 97 k.p.a., z uwagi na wystąpienie zagadnienia wstępnego. Podsumowując, w ocenie E. K. , inwestor, wstępując na drogę administracyjną, pomimo zgody właściciela, na dysponowanie nieruchomością dopuścił się nadużycia prawa, zmierzając do jego obejścia celem uzyskania trwałego dostępu do terenu. Ponadto organ I instancji nie dokonał analizy możliwości zastosowania niniejszej sprawie art. 124b. Mając na uwadze powyższe, odwołująca się wniosła o zmianę kwestionowanej decyzji poprzez odmowę ograniczenia sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości. Alternatywnie właścicielka wniosła o umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie lub uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że podstawę materialnoprawną ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości stanowi rozdział IV działu III u.g.n. oraz przytoczył treść przepisów art. 112 ust. 2 i 3 oraz art. 124 ust. 1. Następnie przytoczył przepis art. 124 ust. 3, który stanowi, że udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1 rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań. Z powołanych przepisów wynikają w ocenie organu przesłanki, jakie winny być spełnione zanim zostanie podjęty tryb administracyjny w zakresie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oraz wyznaczają i ograniczają zakres ustaleń dokonywanych przez organ orzekający. Decyzja wydana w trybie art. 124 u.g.n. powinna jednoznacznie wskazywać zarówno przebieg inwestycji przez nieruchomość, jak i zakres uszczuplenia władztwa właściciela (użytkownika wieczystego), i to tylko w zakresie niezbędnym do wykonania danej inwestycji oraz zgodnie z warunkami wynikającymi z planu, a w przypadku jego braku, z warunkami wynikającymi z decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Starosta C. w decyzji z [...] r. wskazał, że ograniczeniu w sposobie korzystania podlega nieruchomość oznaczona jako działka nr [..] z obrębu S., gmina B., księga wieczysta nr[...] , poprzez zezwolenie inwestorowi Spółka A. z o.o. z siedzibą w P. na zakładanie i przeprowadzenie na wymienionej działce przewodów i urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej (linii napowietrznej 110 kV relacji[...] ) w postaci 1 stanowiska słupowego wraz z fundamentami o wysokości 36m i powierzchni zajęcia nie przekraczającej 56 m2 oraz 6 przewodów roboczych i 2 odgromowych o szerokości pomiędzy skrajnymi przewodami do 9m, w przedziale wysokości ich zawieszenia od 5,85m do 36m nad gruntem, na części przedmiotowej nieruchomości o całkowitej powierzchni zajęcia 3830 m2 wyznaczonej pasem technologicznym o szerokości 20 m (2x10 m od osi linii). Dokładny przebieg linii wraz z pasem technologicznym, osią linii 110 kV, oznaczeniem istniejących słupów przeznaczonych do demontażu, miejscem posadowienia projektowanych słupów, zostały określone na załączniku graficznym do decyzji starosty. Wojewoda uznał zatem, że kwestionowana decyzja określa przedmiot ograniczenia i jego terytorialny zakres oraz prawidłowo wskazuje przebieg inwestycji przez przedmiotowe działki. Przesłanka minimalizacji uciążliwości nie wynika wprost z brzmienia art. 124 ust. 1 u.g.n. i została wypracowana w orzecznictwie sądowym. W niniejszej sprawie należy stwierdzić, że nie może być mowy o odmiennym przebiegu inwestycji z uwagi na ustalenia stosownego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wraz z załącznikiem mapowym. Zakres ingerencji w prawo własności został zredukowany do niezbędnego minimum (w wyniku realizacji inwestycji nie zmieni się trasa linii elektroenergetycznej jak i jej napięcie znamionowe - 110 kV). Należy jednocześnie zaznaczyć, że inwestor, posiadając wyspecjalizowane służby eksploatacyjne, ma wiedzę m.in. odnośnie szerokości pasa, w tym również powierzchni niezbędnej do prowadzenia prawidłowej eksploatacji linii. Organ odwoławczy na podstawie informacji zawartej na stronie internetowej Urzędu Regulacji Energetyki ustalił, że obszar działania operatora systemu dystrybucyjnego Spółka A. z o.o. z siedzibą w P. wynika z udzielonej temu przedsiębiorstwu koncesji na okres od [...] r., obejmującej dystrybucję energii elektrycznej na potrzeby odbiorców zlokalizowanych m.in. na obszarze gminy B. (wydruk w aktach sprawy), za pomocą sieci dystrybucyjnych m.in. o napięciu 110 kV. Inwestor – Spółka A. z o.o. - jako operator systemu dystrybucyjnego - zgodnie z ustawą z 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012 r., poz. 1059 ze zm.), jest zobowiązany zapewnić ciągłość i niezawodność dostaw energii przy zachowaniu obowiązujących wymagań jakościowych oraz zapewnić bieżące i długookresowe bezpieczeństwo funkcjonowania tego systemu, eksploatację, konserwację, remonty oraz niezbędną rozbudowę sieci dystrybucyjnej. Stosownie do art. 124 ust. 1 u.g.n. ograniczenie, o którym mowa w decyzji, następuje zgodnie z planem miejscowym. Ponadto należy mieć na uwadze, czy inwestycja stanowi realizację celu publicznego. Zgodnie z art. 6 pkt 2 u.g.n. takim celem jest m.in. budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Celem tego przepisu jest umożliwienie lokalizowania inwestycji celu publicznego również dla kompletnych inwestycji energetycznych - od źródła wytwarzania, poprzez linie przesyłowe, do linii dystrybucyjnych dostarczających energię odbiorcom końcowym. Zakres prac obejmuje budowę odcinka napowietrznej jednotorowej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą obejmującą posadowienie słupów wraz z fundamentami, co mieści się w pojęciu inwestycji celu publicznego. Głównym celem przebudowy linii jest poprawa warunków równowagi i pewności zasilania województw [...] na trasie linii, jak również poprawa bezpieczeństwa energetycznego oraz zwiększenie niezawodności i efektywności funkcjonowania krajowego i regionalnego systemu dystrybucyjnego i przesyłowego; zniwelowanie zagrożenia przerwaniem dostaw energii; zapewnienie pokrycia zapotrzebowania i ciągłości dostaw energii elektrycznej dla zasilanych za ich pośrednictwem obecnych i przyszłych odbiorców na znacznym obszarze, w tym instytucji pożytku publicznego, gospodarstw domowych, zakładów przemysłowych; poprawa stanu technicznego i modernizacja sieci dystrybucyjnej oraz jej dostosowanie do potrzeb rozwoju sektora energetyki. Powyższe przesądza o ponadlokalnym charakterze inwestycji. Zdaniem organu, znaczenie lokalne lub ponadlokalne danej inwestycji jest przy tym ważne przede wszystkim w odniesieniu do przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowiących o zakresie studiów, planów miejscowych i wojewódzkich. Przedmiotowa odwołującej, której dotyczy wniosek inwestora objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (mpzp) dla przebiegu linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110 kV w obrębach Pławno, Pławienko, Płoszkowo, Przeczno, Strumienno, Breń i Klasztorne, przyjętym uchwałą nr VI/27/15 Rady Gminy B. , z 29.4.2015 r. - Dz. U. Woj. Zach. z 9.6.2015 r., poz. 2319. Działka [...] , obr. S., gmina B. , położona jest na terenie oznaczonym symbolem E25. Zgodnie z § 10 mpzp ustalono tam tereny infrastruktury elektroenergetycznej, dla których: 1) ustala się przeznaczenie podstawowe - napowietrzna linia elektroenergetyczna wysokiego napięcia 110 kV; 2) dopuszcza się przeznaczenie uzupełniające - inne obiekty infrastruktury technicznej oraz działalność rolnicza związaną z uprawą i wypasem; 3) dopuszcza się wysokość obiektów infrastruktury technicznej - maks. 45 m nad powierzchnią terenu. Powyższy plan nie wskazuje przy tym alternatywnych tras przebiegu przedmiotowej linii 110 kV. Zgodnie z § 1 pkt 4 planu jako pas technologiczny należy rozumieć pas terenu znajdujący się pod linią elektroenergetyczną wysokiego napięcia 110 kV oraz w jej bezpośrednim sąsiedztwie wyznaczony granicami planu, nie szerszy niż 10 m na każdą ze stron od osi linii, dla którego obowiązują ograniczenia w zagospodarowaniu i użytkowaniu terenów. Stosownie do § 7 mpzp, w zakresie obsługi infrastrukturalnej: dopuszcza się lokalizację infrastruktury technicznej; dopuszcza się utrzymanie, rozbudowę, przebudowę oraz likwidację istniejącej infrastruktury technicznej; dopuszcza się lokalizację linii elektroenergetycznych: dla niskiego i średniego napięcia - kablowych lub napowietrznych, dla wysokiego napięcia - wyłącznie napowietrznych; dla linii elektroenergetycznych wysokiego napięcia 110 kV ustala się pas technologiczny, w którym zakazuje się zagospodarowania i użytkowania terenów w sposób zagrażający funkcjonowaniu linii. Integralną częścią uchwały jest załącznik nr 1 (arkusz 8) do mpzp określający przebieg linii przez przedmiotową działkę. Jak zauważył Starosta C., pomimo braku w mpzp i obowiązującej w czasie jego uchwalania ustawie z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2015 r., poz.199 ze zm.), definicji pojęcia "infrastruktury technicznej", niewątpliwie wymienione we wniosku inwestora przewody i urządzenia służące do dystrybucji energii elektrycznej (linii 110 kY relacji [...] ) spełniają kryteria uznania ich za infrastrukturę techniczną za czym przemawia zarówno wykładnia językowa, jak i systemowa tego pojęcia (art. 143 ust. 2 Ugn). Ponadto w aktach sprawy znajduje się oświadczenie uprawnionego geodety – T. K., z [...] r., o zgodności proponowanego przebiegu linii 110 kV z zapisami mpzp. Organ II instancji uznał zatem, że planowana inwestycja jest zgodna z planem miejscowym Przesłanką warunkującą wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości brak zgody właściciela (użytkownika wieczystego) nieruchomości na realizację inwestycji. Stosownie bowiem do art. 124 ust. 3 u.g.n., udzielenie zezwolenia, o którym mowa w art. 124 ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem odnośnie do uzyskania zgody na wykonanie prac przez inwestora. Nieosiągnięcie zgody pomiędzy właścicielem nieruchomości a inwestorem upoważnia organ administracyjny do wydania decyzji na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. Konieczne jest zatem ustalenie, czy złożenie wniosku przez inwestora poprzedzone zostało udokumentowanymi rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości. Zdaniem organu, według przyjętych poglądów, nie ma jedynego, określonego sposobu przeprowadzenia rokowań. Strony zmierzające do załatwienia sprawy w sposób określony w art. 124 ust. 3 u.g.n. nie są związane jakimikolwiek regułami w zakresie przeprowadzenia rokowań oprócz obowiązku zainicjowania ich poprzez przedstawienie przez jedną z nich propozycji rozstrzygnięcia. Rokowania mogą zostać zatem zakończone w dowolnym czasie, chociażby gdy - w ocenie którejś ze stron - nie ma szans na zawarcie porozumienia. Nie przewidziano przy tym jakiejś szczególnej formy ich zakończenia. Oznacza to, że strony samodzielnie i dowolnie decydują nie tylko o tym, czy na ich skutek dojdą do porozumienia skutkującego dokonaniem czynności prawnej, lecz również o tym, kiedy je zakończyć. Niemożność uzyskania zgody właściciela oznacza stan, gdy nie odpowiedział on na zaproszenie do rokowań, sprzeciwił się wyrażeniu zgody albo też strony postawiły sobie wzajemnie takie warunki, że uznały je za niemożliwe do przyjęcia. Jeżeli zatem, mimo przedstawienia stanowisk, nie doszło do zawarcia umowy, to tym samym właściciel nie wyraził zgody na wykonywanie prac, przy czym okoliczność czy inwestor zaproponował właścicielowi nieruchomości warunki dla niego korzystne, czy takie, które są dla niego nie do przyjęcia nie może być weryfikowana w trybie art. 124 u.g.n. (np. wyrok NSA z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 357/11; wyroki WSA w Warszawie: z dnia 22 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 1785/12; z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1657/11). Nie istnieje przy tym wymóg prowadzenia "skutecznych rokowań". Może je przerwać każdy z uczestników negocjacji. Jeśli np. właściciel nieruchomości co do zasady wyraża zgodę na polubowne załatwienie sprawy i realizację inwestycji, ale żąda przedstawienia mu innych, w jego ocenie korzystniejszych warunków niż przedstawione, inwestor może uznać, że negocjacje zakończyły się wynikiem negatywnym. W postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 124 ust. 1 organ administracji nie ocenia natomiast treści dokumentacji z prowadzonych rokowań i nie wyjaśnia przyczyn braku zgody właściciela na realizacje inwestycji, lecz dokonuje przede wszystkim ustalenia faktu ich negatywnego wyniku. Powyższy wywód prowadzi do potwierdzenia niewadliwych ustaleń organu I instancji, że przed wszczęciem postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie strony prowadziły rokowania udokumentowane w aktach sprawy - stosownie do art. 124 ust. 3 u.g.n. W tej sprawie inwestor prowadził z właścicielem korespondencję w sprawie uzgodnienia warunków udostępnienia nieruchomości na potrzeby realizacji inwestycji, określił przedmiot robót budowlanych, wskazał ich zakres, przekazał propozycję stosownego porozumienia (umowy cywilnoprawnej), przedstawił ofertę cenową odnośnie do ustanowienia służebności przesyłu, udostępnił stosowne wzory porozumień, wskazywał dodatkowe terminy, wreszcie uprzedził właściciela o zamiarze wystąpienia do Starosty C. z wnioskiem w trybie art. 124 ust 1 u.g.n. (pisma z[...] ). wraz ze zwrotnymi potwierdzeniami odbioru). Zdaniem organu, rokowania nie były prowadzone jedynie dla pozoru, czemu przeczy długość ich trwania oraz zwiększanie w ich toku kwoty proponowanego wynagrodzenia dla właściciela nieruchomości. Historia prowadzonej przez strony korespondencji (w tym pisma E. F.-S. - pełnomocnika E. K. z [...] r.) jednoznacznie dowodzi, że strony nie doszły do porozumienia w kwestii oczekiwanej formy udzielenia zgody na realizację inwestycji. Należy przy tym podzielić stanowisko inwestora wyrażone w piśmie z [...] r., że z uwagi na charakter prowadzonych rokowań, w których co do zasady występują strony o spornych interesach oraz prezentujące stanowiska korzystne z punktu widzenia ich subiektywnych interesów - ewentualne porozumienie przybrać powinno postać dwustronnej umowy cywilnoprawnej, tj. zgodnych oświadczeń woli stron. Tytułem tym nie musi być tylko i wyłącznie służebność przesyłu, może to być również prawo o charakterze obligacyjnym, o ile zawarcie umowy kreującej takiej prawo będzie wyrazem woli obu stron. W niniejszej sprawie oczekiwaną przez inwestora formą udzielenia zgody było porozumienie odnośnie do ustanowienia służebności przesyłu. W aktach sprawy znajduje się akt notarialny repertorium A nr [...] z [...] r. - protokół z przyjęcia oświadczenia E. K. o wyrażeniu zgody na zakładanie i przeprowadzenie na przedmiotowej działce przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych i naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń; na przebudowę linii wysokiego napięcia 110 kV relacji [...] ; na udostępnienie wymienionej nieruchomości w celu wykonania robót związanych z przebudową linii, wejście osób oraz dojazd na teren nieruchomości sprzętu niezbędnego do wykonania stosownych prac. Ponadto strona w prowadzonej z inwestorem korespondencji deklarowała zgodę na realizację inwestycji, jednak nie w formie proponowanej przez inwestora (choć, jak wynika z akt sprawy [..] r. zwróciła się do Sądu Rejonowego w C. o ustanowienie służebności przesyłu na przedmiotowej działce). Brak wypracowania przez strony wspólnego stanowiska wyrażanego zawarciem stosownej umowy, skutkuje niemożnością uznania, że doszło do wyrażenia zgody, o której mowa w art. 124 ust. 1 i 3 u.g.n. Należy jednocześnie wyjaśnić, że na podstawie art. 129 ust 5 u.g.n. - starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej wydaje odrębną decyzję o odszkodowaniu, w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji. Wyceny szkód dokona powołany przez organ rzeczoznawca majątkowy. Na obecnym etapie organ administracji rozstrzyga natomiast, że budowa linii 110 kV relacji [...] na działce [...] , obr. S., gmina B. , jest inwestycją celu publicznego zgodną z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, oraz że w sprawie przeprowadzono udokumentowane rokowania, które okazały się bezskuteczne. We wniosku z [...] r. inwestor wniósł o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej w przedmiotowej sprawie. Biorąc pod uwagę art. 89 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji przeprowadza rozprawę, gdy zapewni to przyspieszenie lub uproszczenie postępowania lub gdy wymaga tego przepis prawa, starosta stwierdził, że w niniejszej sprawie żaden przepis prawa nie nakazuje organowi przeprowadzenia rozprawy. Ustalenia te należy uznać za prawidłowe. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie było poprzedzone rokowaniami pomiędzy inwestorem a właścicielem nieruchomości. Rozprawa administracyjna przyczyniłaby się raczej do wydłużenia niż przyspieszenia postępowania. Co istotne, strony mogą cały czas dążyć do poza administracyjnego rozwiązania sporu poprzez zawarcie stosownego porozumienia czy ewentualne ustanowienie służebności przesyłu. Organ II instancji nie podziela zastrzeżeń zawartych w piśmie pełnomocnik strony z [...] r. odnośnie do potrzeby zastosowania w niniejszej sprawie art. 124b u.g.n. Zdaniem organu II instancji realizacja przedmiotowej inwestycji mieści się w dyspozycji art. 124 ust. 1 u.g.n. W zakresie pojęciowym wymienionego przepisu, czytanym łącznie z art. 6 u.g.n., mieści się nie tylko budowa obiektów lub urządzeń lecz również ich przebudowa. Uzasadnienie do uchwały nr VI/27/15 Rady Gminy B. z 29.4.2015 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla przebiegu linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110 kV w obrębach Pławno, Pławienko, Płoszkowo, Przeczno, Strumienno, Breń i Klasztorne wyraźnie wskazuje, że celem sporządzenia planu jest umożliwienie przebudowy linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110 kV relacji [...] , która stanowi istotny element krajowego systemu bezpieczeństwa. Plan ten został wyłożony do publicznego wglądu i nie wniesiono do niego uwag (zob. załącznik nr 3 do ww. uchwały Rady Gminy B. ). Inwestor złożył wniosek na podstawie art. 124 ust. 1 i 2 u.g.n. i taki wniosek rozpatrywał organ administracji. Przedmiotowa inwestycja nie stanowi jedynie wymiany pojedynczych słupów, czy przewodów, ale ma charakter liniowy i stanowi przebudowę całej linii wysokiego napięcia 110 kV relacji [...] . Przy tym organ orzekający na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. nie kwalifikuje w sposób wiążący robót budowlanych wymagających uzyskania ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Jego rolą jest ocena, czy roboty te pozostają zgodne z miejscowym planem lub posiadaną przez inwestora decyzją lokalizacyjną, określenie na czym one polegają oraz konkretyzacja zakresu ograniczenia sposobu korzystania z prawa własności. Słusznie również starosta uznał, że rozpatrywanie przez Sąd Rejonowy w C. wniosku o ustanowienie służebności przesyłu na przedmiotowej działce nie stanowi zagadnienia wstępnego skutkującego obligatoryjnym zawieszeniem postępowania w niniejszej sprawie. Pod pojęciem "zagadnienia wstępnego" rozumieć należy kwestię prawną która nie była jeszcze prawomocnie przesądzona na właściwej drodze, wyłaniającą się w toku postępowania administracyjnego, gdy jej uprzednie rozstrzygnięcie, a więc poprzedzające rozpatrzenie sprawy, leży w kompetencji innego organu lub sądu. Konieczne jest przy tym istnienie bezpośredniej zależności pomiędzy uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Przy czym nie chodzi tu o konieczność wyjaśnienia nawet poważnych wątpliwości dotyczących aspektów prawnych sprawy, lecz o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego, bez rozstrzygnięcia którego nie jest możliwe wydanie orzeczenia w sprawie głównej. Stąd przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. wymaga istnienia miedzy rozstrzygnięciem sprawy, a zagadnieniem wstępnym związku bezpośredniego, rozumianego jako bezwzględne uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W przypadku braku takiego związku, zawieszenie postępowania na tej podstawie nie jest dopuszczalne. Rozpatrywanie przez sąd powszechny wniosku o ustanowienie służebności przesyłu na przedmiotowej działce w żaden sposób nie pozbawia organów administracji możliwości wydania rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. E. K. wniosła skargę na decyzję Wojewody Z. w S. z dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. Zaskarżonej decyzji zarzuca: 1. Naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy: a) art. 9 i 11 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości stanowiącej działkę o numerze ewidencyjnym [...] o powierzchni [...] ha, obręb S. gmina B. , dla której Sąd Rejonowy w C. V prowadzi księgę wieczystą za nr [...] stanowiącej własność E. K. ; poprzez zezwolenie wnioskodawcy Spółka A. z o.o. ul.[...] , [...] na zakładanie i przeprowadzanie przewodów i urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej (linii napowietrznej 110 kV relacji [...] ) w postaci 1 stanowiska słupowego wraz z fundamentami o wysokości do 36 m i powierzchni zajęcia gruntu nie przekraczającej 56 m2 oraz 6 przewodów roboczych i 2 odgromowych o szerokości pomiędzy skrajnymi przewodami do 9 m w przedziale wysokości ich zawieszenia od 5,85 m do 36 m nad gruntem, na części przedmiotowej nieruchomości o całkowitej powierzchni zajęcia 3830 m2 wyznaczonej pasem technologicznym (zajęcia) o szerokości 20 m (2x10 metrów od osi linii); b) art. 7, 76 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie, wyrażającej się całkowitym pominięciem pism skarżącej, wyrażających zgodę na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów; 2. Naruszenie przepisów prawa materialnego: b) art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami poprzez jego błędne zastosowanie w sytuacji kiedy w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione przesłanki określone w przepisie umożliwiające ograniczenie przez organ sposobu korzystania z nieruchomości, z uwagi na fakt, iż skarżąca wyrażała zgodę na zakładanie i przeprowadzanie na działce o numerze ewidencyjnym 13 przewodowi urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej (linii napowietrznej 110 kV[...] ) w postaci 1 stanowiska słupowego wraz z fundamentami o wysokości do 36 m i powierzchni zajęcia gruntu nie przekraczającej 56 m2 oraz 6 przewodów roboczych i 2 odgromowych o szerokości pomiędzy skrajnymi przewodami do 9 m w przedziale wysokości ich zawieszenia od 5,85 m do 36 m nad gruntem, na części przedmiotowej nieruchomości o całkowitej powierzchni zajęcia 3830 m2 wyznaczonej pasem technologicznym (zajęcia) o szerokości 20 m (2x10 metrów od osi linii); W oparciu o tak sformułowane zarzuty: - na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a), b), c) p.p.s.a. skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, a także poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Ponadto: - na podstawie art. 200 p.p.s.a. wniosła o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych; - na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. wniosła o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji, a na wypadek, gdyby organ nie uwzględnił przedmiotowego wniosku, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wnoszę o uwzględnienie tego wniosku przez Sąd. W uzasadnieniu skargi E. K. podniosła, że podstawą wydawanych w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięć jest art. 124 ust. 1 u.g.n. W przedmiotowej sprawie niewątpliwie organy korzystają z przysługującego im uprawnienia, jednakże w ocenie skarżącego w przedmiotowym przypadku bezpodstawnie. Owa bezpodstawność wyraża się przede wszystkim we wskazanych poniżej okolicznościach. Bezspornym jest, iż w związku z potrzebą przebudowy napowietrznej linii energetycznej wnioskodawca powinien podjąć rokowania z właścicielem nieruchomości w celu uzyskania zgody na zakładanie i przeprowadzanie na działce o numerze ewidencyjnym 13 przewodów i urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej (linii napowietrznej 110 kV relacji [...] ) w postaci 1 stanowiska słupowego wraz z fundamentami o wysokości do 36 m i powierzchni zajęcia gruntu nie przekraczającej 56 m2 oraz 6 przewodów roboczych i 2 odgromowych o szerokości pomiędzy skrajnymi przewodami do 9 m w przedziale wysokości ich zawieszenia od 5,85 m do 36 m nad gruntem, na części przedmiotowej nieruchomości o całkowitej powierzchni zajęcia 3830 m2 wyznaczonej pasem technologicznym (zajęcia) o szerokości 20 m (2x10 metrów od osi linii). W trakcie prowadzonych pomiędzy stronami rokowań skarżąca od początku wyrażała zgodę na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, wyrażając tym samym zgodę na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane najpierw w formie ustnej co zostało przez nią określone w piśmie z dnia [...] r. a następnie potwierdzone w formie aktu notarialnego z dnia [...] r. W piśmie tym oraz akcie notarialnym jasno zostało określone stanowisko, iż skarżąca wyraża zgodę na przeprowadzanie prac oraz na dysponowanie przez Spółka A. nieruchomością na cele budowlane poprzez zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Jednakże wnioskodawca w prowadzonych rokowaniach żądał od skarżącej zawarcia umowy w zakresie służebności przesyłu, w związku z powyższym uznał, iż przeprowadzone rokowania nie doprowadziły do zawarcia umowy dotyczącej służebności. Przepis dotyczący prowadzonych rokowań, tj. art. 124 ust. 3 u.g.n. jak również art. 124 ust. 1u.g.n. nie mówią w żaden sposób o potrzebie zawarcia umowy dotyczącej służebności przesyłu, czego w trakcie rokowań żądał wnioskodawca. Przepisy dotyczące ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości wyrażają tylko potrzebę braku zgody właściciela nieruchomości na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel łub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyrazi zgody. W przypadku natomiast wyrażenia zgodny na powyższe w ocenie skarżącej nie zostały spełnione przesłanki ustawowe umożliwiające ograniczenie sposobu korzystania. W trakcie prowadzonych rokowań pismem z dnia [...] r. skarżąca informowała o wyrażeniu zgody i wskazywała wprost cyt.: "wyrażam zgodę na przebudowę linii w granicach jej nieruchomości i udziela w tym zakresie zgody Inwestorowi na prowadzenie prac budowlanych, pod warunkiem naprawienia przez Inwestora szkody na gruncie powstałej w związku z prowadzonymi pracami budowlanymi.", nadto przedłożyła Inwestorowi oświadczenia w formie aktu notarialnego, dlatego też trudno zatem mówić o braku zgody. Skarżąca zwróciła również uwagę, że przepis nie mówi o tym w jakiej formie winno być sporządzone porozumienie pomiędzy stronami. Powoływanie się przez organ II instancji w uzasadnieniu decyzji na treść art. 112 ust 2 i ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami w zakresie tego, iż organ może wydać decyzję jeżeli prawa nie mogą być nabyte w drodze decyzji. Tenże przepis nadal nie mówi o potrzebie zawarcia umowy w zakresie służebności przesyłu, bowiem jest to unormowanie cywilistyczne. Prawa czy też obowiązki stron, które mogą być dochodzone w postępowaniu cywilnym. Organ administracji nie może regulować rodzaju stosunku cywilnoprawnego który łączyłby strony. Taka sytuacja powodowałaby okoliczność przekroczenia przez organ nałożonych na niego uprawnień ustawowych. Wielokrotnie podczas prowadzonego postępowania skarżąca podkreślała różnice pomiędzy administracyjnym charakterem czynności a służebnością przesyłu. Uprawnienia funkcjonujące w obszarze prawa prywatnego i publicznego nie są tożsame, nadto, tworzenie nowych ograniczonych praw rzeczowych, które powstawałyby na mocy decyzji administracyjnej, naruszałoby zasadę numerus clausus tych praw. Dlatego uprawnienia wynikające z decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n., stanowiącej publicznoprawne ograniczenie prawa własności, są w istocie odmienne od uprawnień wynikających z regulacji prywatnoprawnych, mimo że niektóre z tych uprawnień są podobne do uprawnień stanowiących treść służebności przesyłu. Jednakże wnioskodawca poprzez porozumienie rozumiał jedynie ustanowienie służebności przesyłu i w tym zakresie prowadził rokowania. Rokowania zaś nie sprowadzają się do zawarcia umowy służebności przesyłu a do wyrażenia zgody o jaką wnioskuje wnioskodawca. Takowa zgoda została przez skarżącą na etapie rokowań wyrażona. Okolicznością bezsporną jest, iż skarżąca wyrażała zgodę administracyjną co do nieruchomości, nie wyrażała jednak zgody na ustanowienie jednocześnie służebności przesyłu, co nie jest też przedmiotem postępowania administracyjnego. Wnioskodawca, zdaniem skarżącej- winien był przedstawić odpowiedniej treści porozumienie co do uzyskania zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane, zaś chcąc uzyskać na nieruchomości ograniczone prawo rzeczowe w postaci służebności przesyłu w przypadku braku porozumienia ma możliwość wystąpienia na drogę postępowania sądowego, które ureguluje służebność przesyłu, to zaś nie stanowi żadnych przeszkód i nie koliduje z możliwością prowadzenia w tym czasie prac budowlanych na nieruchomości (na które właściciel wyraził zgodę) związanych z zakładaniem i przeprowadzeniem na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. W ocenie skarżącej inwestor występując na drogę administracyjną mimo zgody właścicielki na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane dopuścił się nadużycia prawa, zmierzając do jego obejścia bowiem mając zgodę właściciela zamierza pozyskać trwały dostęp do terenu powołując się na treść art. 124 ust. 1 i 2 u.g.n. Wojewoda Zachodniopomorski w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje: Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r., poz. 2147 ze zm.), dalej "u.g.n.". Zgodnie z tym przepisem, starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej może w drodze decyzji ograniczyć sposób korzystania z nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje – jak stanowi cytowany przepis – zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Z powyższego przepisu wynikają następujące przesłanki uzasadniające decyzyjne ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości: 1/ uzasadniona miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego potrzeba przeprowadzenia przez daną nieruchomość inwestycji liniowej celu publicznego, służącej przesyłaniu lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, łączności publicznej i sygnalizacji wraz z niezbędnymi do korzystania z tych przewodów i urządzeń obiektów; 2/ brak zgody właściciela nieruchomości na przeprowadzenie przez jego nieruchomość opisanej wyżej inwestycji. Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie, materiał dowodowy zawarty w aktach administracyjnych uprawniał do stwierdzenia, że spełnione zostały wszystkie wymienione wyżej przesłanki ustawowe pozwalające na decyzyjne ograniczenie sposobu korzystania z opisanej na wstępie działki stanowiącej własność skarżącej. Po pierwsze budowa linii energetycznej została przesądzona w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (uchwała nr VI/27/15 Rady Gminy B. z dnia 29 kwietnia 2015 r. - Dz. U. Woj. Zacho. z 9 czerwca 2015 r., poz. 2319) a planowane zamierzenie jest niewątpliwie inwestycją celu publicznego w rozumieniu art. 6 pkt 2 u.g.n. Nie budzi wątpliwości sądu, że w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, kwestia prowadzenia rokowań i nie dojścia do porozumienia między inwestorem a właścicielem gruntu jest oczywista. Nie doszło bowiem do złożenia takich oświadczeń, które pozwoliłyby w sposób bezkonfliktowy zrealizować cel, którego dotyczy wniosek złożony w trybie wskazanego powyżej przepisu materialnoprawnego. W realiach badanej sprawy nie jest przedmiotem sporu, że strony nie dokonały żadnych wspólnych ustaleń umożliwiających sprawne i swobodne wykonanie prac, dla zrealizowania których nastąpiło decyzyjne ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości poprzez udzielone inwestorowi zezwolenie. Skarżąca zarzuca organom m.in., iż prowadziły postępowanie administracyjne z naruszeniem art. 7 i art. 8 k.p.a. prowadząc je w sposób, który uwzględniał wyłącznie interesy inwestora nie biorąc pod rozwagę argumentów właściciela, w tym tego, że udzieliła zgody na przebudowę linii w granicach nieruchomości stanowiącej jej własność oraz prowadzenie prac budowlanych pod warunkiem naprawienia szkody prowadzonymi robotami. Tymczasem inwestor - Spółka A. proponował zawarcie umowy poprzez wyrażenie zgody na ustanowienie służebności przesyłu, z czym skarżąca się nie zgadzała, albowiem w jej ocenie służebność może zostać ustanowiona tylko na podstawie orzeczenia sądu i z takim wnioskiem do sądu powszechnego wystąpiła. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 lutego 2016 r. sygn. akt I OSK 2864/15 zwrócił uwagę, "że charakter zezwolenia uregulowanego w przepisie art. 124 ust.1 u.g.n. bywa w literaturze różnie oceniany – jako rodzaj ograniczonego prawa rzeczowego (co nie wydaje się szczególnie trafne), jako rodzaj administracyjnego ograniczenia prawa własności znajdującego podstawę w art. 140 k.c., bądź jako ograniczenia, które "odpowiadają w istocie służebności gruntowej" lub "zbliża się treściowo do służebności przesyłu". Trzeba jednak zaznaczyć, że trwały administracyjny tytuł prawny do nieruchomości, jaki powstaje na podstawie decyzji wydanej na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n., i służebność przesyłu ustanawiana na podstawie art. 3051 k.c. to dwa różne tytuły prawne, z których przedsiębiorca może korzystać według swego wyboru, przy czym uzyskanie jednego z nich, w zasadzie wyklucza potrzebę uzyskania drugiego." Z treści powyższego wyroku wynika zatem m.in., że zawarcie umowy służebności przesyłu (co wbrew twierdzeniom skarżącej jest możliwe w trybie pozasądowym poprzez zawarcie umowy, którą – w razie braku porozumienia- zastępuje orzeczenie sądu powszechnego wydane w trybie nieprocesowym), co proponował inwestor inicjując rokowania ze skarżącą jest możliwe i prawnie dopuszczalne, natomiast w razie pomyślnego przebiegu rokowań mogło zapobiec wystąpieniu na drogę administracyjnoprawną i wydanie decyzji organiczającej. Z akt administracyjnych sprawy załączonych do skargi oraz stanowiska skarżącej zaprezentowanego w skardze wynika, że w prowadzonych rokowaniach E. K. nie zaakceptowała propozycji inwestora, natomiast inwestor nie przedłożył innej propozycji aniżeli ta, która dotyczyła zawarcia służebności przesyłu. Skoro każda ze stron we wzajemnych kontaktach podkreślała jedynie słuszność prezentowanego przez siebie stanowiska ( skarżąca oświadczenie w sprawie zgody z równoczesnym wystąpieniem do sądu powszechnego o ustanowienie służebności przesyłu, inwestor- tylko umowa służebności przesyłu), to organy słusznie uznały, że w rokowaniach strony nie osiągnęły konsensusu. Brak porozumienia stron w tym zakresie był wystarczający do stwierdzenia, że złożenie wniosku o wydanie kontrolowanej obecnie decyzji, zostało poprzedzone etapem nieskutecznych negocjacji. Nie sposób zgodzić się z twierdzeniem skarżącej, że wyrażenie -na warunkach skarżącej- zgody na dysponowanie przez inwestora nieruchomością na cele budowlane uzasadnia brak możliwości zastosowania w niniejszej sprawie art. 124 ust. 1 u.g.n. Rolą organów było wyłącznie zbadanie faktu, czy rokowania się odbyły oraz, czy na ich podstawie strony zawarły umowę, czy też do porozumienia pomiędzy stronami nie doszło. Organy nie są natomiast upoważnione do oceny samych rokowań, w tym stanowiska zaprezentowanego przez strony. W niniejszej sprawie, jak już wyżej wskazano, strony przedstawiły takie warunki, które były dla nich wzajemnie nie do przyjęcia i w konsekwencji nie osiągnęły wymaganego porozumienia. W świetle przepisu art. 124 ust. 1 u.g.n. taki stan rzeczy wyczerpuje przesłankę do wystąpienia przez inwestora o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości. Decyzje wydane przez organy w tym zakresie nie naruszają przepisów prawa materialnego oraz procedury administracyjnej. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.