II SA/Bk 373/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi H. S. i M. C. na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r. znak [...] Prezydent Miasta B., na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 oraz art. 147 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: K.p.a.), odmówił H. S. oraz M. C. wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną własną decyzją z dnia [...] października 2014r., nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą J. G. pozwolenia na budowę samoobsługowej, trzystanowiskowej myjni samochodowej wraz z infrastrukturą techniczną na części działki nr [...] przy ul. [...] i części działki nr [...] przy ul. [...] w B. Jak wskazał organ, decyzja o pozwoleniu na budowę została następnie przeniesiona na rzecz J. G. oraz W. T. - wspólników spółki cywilnej J. s.c. w B. Uzyskała ona przymiot ostateczności w dniu [...] października 2014 r., zaś postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. została sprostowana w zakresie oczywistej omyłki. Organ pierwszej instancji wskazał, że w piśmie z dnia [...] września 2016 r. H. S. oraz M. C. wystąpiły do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. (dalej: PINB) z prośbą o uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] października 2014 r. Jednobrzmiące egzemplarze ww. pisma wystosowały również do wiadomości innych organów. Po tym jak jeden egzemplarz pisma trafił m.in. do Wojewody P., organ ten wezwał wnioskodawczynie do jego sprecyzowania, co uczyniły w piśmie z dnia [...] października 2016 r. Wskazały w nim, że wniosek "o uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę" jest wnioskiem o wznowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. postępowania zakończonego ww. pozwoleniem na budowę. Uwzględniając to wyjaśnienie, przy piśmie z dnia [...] października 2016 r. Wojewoda przekazał wniosek o wznowienie (pismo z dnia [...] września 2016 r.) Prezydentowi Miasta według właściwości (art. 65 §1 K.p.a.). Zdaniem Prezydenta, powyższa kwalifikacja pisma z dnia [...] września 2016 r. jako wniosku o wznowienie została potwierdzona przez strony w dwóch kolejnych pismach wyjaśniających (stanowiących odpowiedzi na wezwanie o wskazanie terminu dowiedzenia się o decyzji): z dnia [...] listopada 2016 r. oraz z dnia [...] listopada 2016 r., przy czym w tym ostatnim strony wskazały, że o przysługującym im prawie do wzruszenia decyzji ostatecznej dowiedziały się z pisma Wojewody z dnia [...] września 2016 r., a nadto nie są w stanie przedstawić dowodów na brak doręczenia im powiadomienia o toczącym się postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na budowę myjni. Jak wskazał też organ pierwszej instancji, z informacji uzyskanej od PINB wynika, że strony w dniu [...] sierpnia 2016 r. pisemnie zwróciły uwagę na sporną inwestycję, w związku z czym w dniu [...] sierpnia 2016 r. na terenie inwestycji przeprowadzono kontrolę nie stwierdzając jednak podstaw do wszczęcia postępowania przez organ nadzoru budowlanego, o czym w piśmie z dnia [...] sierpnia 2016 r. poinformowano wnioskodawczynie. Zdaniem Prezydenta, zgłoszony wniosek o wznowienie postępowania został wniesiony z uchybieniem miesięcznego terminu na jego złożenie (art. 148 § 2 K.p.a.). Strony dwukrotnie wzywano do wykazania zachowania ustawowego terminu (w pismach z dnia [...] października 2016 r. oraz z dnia [...] listopada 2016 r.), przy czym za pierwszym razem wyznaczono 14-dniowy termin, zaś odpowiedzi udzielono dopiero w piśmie z dnia [...] listopada 2016 r. (doręczonym organowi w dniu [...] listopada 2016 r., mimo, że doręczenie wezwania miało miejsce w dniu [...] października 2016 r.). W obydwu udzielonych odpowiedziach (druga w piśmie z dnia [...] listopada 2016 r.) wnioskodawczynie wskazały, że dowiedziały się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia "z pisma Wojewody P. z dnia [...] września 2016r znak: [...], na które odpowiedzieliśmy pismem z dnia [...] września 2016r. oraz z dnia [...] października br.". Organ ustalił, że powoływane przez strony pismo z dnia [...] września 2016 r. zostało im doręczone w dniu [...] września 2016 r., jednakże nie jest to pismo, z którego po raz pierwszy dowiedziały się o pozwoleniu na budowę myjni. Zdaniem Prezydenta, o pozwoleniu strony wiedziały już w dacie [...] lipca 2016 r. kiedy do Prezydenta wpłynęło pismo wnioskodawczyń z dnia [...] lipca 2016 r. zawierające prośbę o ustalenie, czy "usytuowanie myjni samochodowej jest zgodne z rozp. Ministra Infrastruktury z dn. 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie" oraz o wyjaśnienie "dlaczego samochody do myjni tj. do obiektu użyteczności publicznej, wjeżdżają i wyjeżdżają od strony drogi wewnętrznej tzw. osiedlowej, a nie od ulicy gminnej np. [...] czy [...]". Jak wskazał organ pierwszej instancji, w treści tego pisma wnioskodawczynie same wskazały na posiadaną przez siebie wiedzę o pozwoleniu na budowę myjni, bowiem sformułowały zapytanie: "czy wydając zezwolenie na budowę uwzględniono fakt, iż kolejki do myjni uniemożliwiają a przynajmniej w znaczny sposób utrudniają korzystanie z drogi publicznej i parkingów wzdłuż tej drogi. W załączniku zdjęcia (...)". Jak podkreślił organ, do pisma z dnia [...] lipca 2016r. dołączona została dokumentacja zdjęciowa, zaś najwcześniejsze załączone zdjęcie pochodzi z dnia [...] grudnia 2015r. A zatem wnioskodawczynie wiedziały już wówczas, że zamierzenie budowlane zostało zrealizowane. Także Prezydent Miasta zauważył, że adresatem pisma z dnia [...] września 2016 r. stanowiącego wniosek o wznowienie postępowania był przede wszystkim PINB. Pismo zostało nadane w placówce pocztowej w dniu [...] września 2016 r., wpłynęło do PINB w dniu [...] września 2016 r., zaś zostało przekazane Prezydentowi Miasta według właściwości na podstawie art. 65 § 1 K.p.a. przy piśmie z dnia [...] września 2016 r. Data [...] września 2016 r. ma zatem znaczenie dla ustalenia zachowania miesięcznego terminu na złożenie wniosku o wznowienie. Termin ten, jak wskazał Prezydent, nie został zachowany i w takiej sytuacji nie istnieją prawne możliwości wznowienia postępowania. Natomiast dzień [...] września 2016 r. jest początkiem biegu terminu na załatwienie sprawy przez organ pierwszej instancji czyli Prezydenta Miasta. Końcowo organ pierwszej instancji wskazał, że nie znalazł również podstaw do wszczęcia postępowania z urzędu na podstawie art. 145 § 1 pkt 6 K.p.a., tj. z uwagi na wydanie decyzji bez uzyskania stanowiska innego organu (strony wskazywały, że wydano decyzję o pozwoleniu na budowę bez uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach). Zażalenie na powyższe postanowienie organu pierwszej instancji złożyły H. S. i M. C.. Zarzuciły naruszenie art. 148 § 1 K.p.a. poprzez błędne przyjęcie niezachowania miesięcznego terminu na złożenie podania o wznowienie postępowania. Wskazały, że w pismach z dnia [...] i [...] listopada 2016 r. jednoznacznie wskazały datę i okoliczności, z których dowidziały się o przesłance stanowiącej podstawę wznowienia. Oświadczyły również, że w ich ocenie wyszły na jaw istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, nieznane organowi wydającemu decyzję w chwili jej wydania (wyrażenie zgody na budowę myjni przez spółdzielnię mieszkaniową, która nie jest i nie była jedynym właścicielem gruntu - art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.). W ocenie żalących się, spełniły przesłanki do wznowienia postępowania i nie uchybiły terminowi. Jak wskazały, do chwili obecnej nie jest im znana treść decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie zgodziły się, jakoby dołączona dokumentacja fotograficzna z dnia [...] grudnia 2015 r. była dowodem na ich wiedzę o istnieniu pozwolenia na budowę myjni. Wniosły o dopuszczenie dowodu ze skierowanego do nich pisma PINB z dnia [...] sierpnia 2016 r. otrzymanego w dniu [...] września 2016 r., w którym po raz pierwszy zostały poinformowane o wydanym pozwoleniu na budowę, na które odpowiedziały pismem z dnia [...] września 2016 r. wnosząc o uchylenie pozwolenia na budowę, wysłanym w dniu [...] września 2016 r. Stwierdziły końcowo, że mają wrażenie uprzywilejowania właścicieli myjni w postępowaniu. Postanowieniem z dnia [...] marca 2017 r. znak [...] Wojewoda P. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy przedstawił obszernie przebieg postępowania, a powołując przepisy K.p.a. i akcentując dwuetapowość postępowania o wznowienie ocenił, że nie doszło do ich naruszenia, w szczególności w zakresie oceny zachowania terminu do złożenia podania o wznowienie (art. 148 § 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.). Wojewoda podkreślił, że bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania należy liczyć nie od daty doręczenia decyzji, lecz od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji, tj. powzięła wiadomość o istnieniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu (art. 148 § 2 K.p.a.). Chodzi zatem tylko o wiedzę o wydaniu decyzji, bez konieczności szczegółowej wiedzy o jej treści. Wojewoda ustalił, że H. S. i M. C. w piśmie z dnia [...] września 2016 r. zwróciły się jednocześnie do: PINB, PWINB oraz Prezydenta Miasta o uchylenie pozwolenia na budowę samoobsługowej myjni samochodowej przy ul. [...]. Wskazały wówczas, że na etapie wydawania pozwolenia na budowę nie były informowane o inwestycji. Powyższe żądania zostały uściślone w pismach z dnia [...] października 2016 r., z dnia [...] listopada 2016 r. oraz z dnia [...] listopada 2016 r., w których wnioskodawczynie w sposób jednoznaczny wskazały, że wnoszą o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2014 r. nr [...], w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Podstawa prawna żądania w analizowanym przypadku została zatem jednoznacznie wykazana. Odnośnie zachowania terminu z art. 148 § 2 K.p.a. organ odwoławczy wskazał, że celem wyjaśnienia tej okoliczności Prezydent dwukrotnie wzywał wnioskodawczynie do wykazania zachowania tego terminu (pisma z dnia [...] października 2016 r. oraz z dnia [...] listopada 2016 r.). Ponadto pismem z dnia [...] stycznia 2017 r., działając na podstawie art. 9 i 77 § 4 K.p.a., Prezydent Miasta poinformował wnioskodawczynie, że dwukrotnie były wzywane do wskazania daty dowiedzenia się o ostatecznej decyzji zezwalającej na budowę myjni oraz przedstawienia dowodów na tę okoliczność. Wbrew ich twierdzeniom, nie były zaś wzywane do przedłożenia dowodu braku doręczenia powiadomienia o toczącym się postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia. Zdaniem Wojewody, w piśmie z dnia [...] stycznia 2017 r. organ pierwszej instancji po raz trzeci wskazał stronom w jaki sposób powinny wykazać termin do złożenia wniosku o wznowienie. Zdaniem Wojewody, trafnie Prezydent Miasta uznał ostatecznie, że wskazywany przez wnioskodawczynie dzień [...] września 2016 r., tj. dzień doręczenia im pisma Wojewody P. z dnia [...] września 2016 r., znak: [...], nie może być uznany za datę dowiedzenia się o podstawie wznowienia, tj. o decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2014 r. Z treści wniosku o wznowienie z dnia [...] września 2016 r. wynika bowiem, że wiedziały o wydaniu tej decyzji wcześniej. Nadto, potwierdziły ten fakt w treści zażalenia, w którym wskazały, że po raz pierwszy o pozwoleniu na budowę myjni dowiedziały się w dniu [...] września 2016 r. z otrzymanego pisma PINB z dnia [...] sierpnia 2016 r. Jednakże, także i te daty nie są najwcześniejszymi, co do których można przyjąć, że wnioskodawczyni wiedziały o pozwoleniu na budowę myjni. W ocenie Wojewody, w aktach sprawy znajdują się potwierdzone za zgodność z oryginałem kserokopie: pisma wnioskodawczyń z dnia [...] lipca 2016 r. oraz odpowiedzi Prezydenta Miasta z dnia [...] sierpnia 2016 r. W szczególności z pisma z dnia [...] lipca 2016 r. wynika, że wiedziały one o spornym pozwoleniu, o czym świadczy następujące sformułowanie użyte w piśmie: "(...) czy wydając zezwolenie na budowę uwzględniono fakt, iż kolejki do myjni uniemożliwiają, a przynajmniej w znaczny sposób utrudniają korzystanie z drogi publicznej i parkingów wzdłuż tej drogi (...)". A zatem, zdaniem Wojewody, jednomiesięczny termin do złożenia podania o wznowienie upłynął w dniu [...] sierpnia 2016 r. tj. miesiąc po dniu sporządzenia wyżej omawianego pisma z dnia [...] lipca 2016 r. Natomiast wniosek o wznowienie postępowania (pismo z dnia [...] września 2016 r.) został złożony na poczcie w dniu [...] września 2016 r. Nie spełniono zatem przesłanki formalnej z art. 148 § 2 K.p.a. Ani zatem pismo Prezydenta z dnia [...] sierpnia 2016 r. stanowiące odpowiedź na pismo wnioskodawczyń z dnia [...] lipca 2016 r., ani też pismo PINB stanowiące informację o wynikach kontroli legalności inwestycji – nie były tymi pismami, z których dowiedziały się one o podstawie wznowienia. Za niezasadny uznał Wojewoda zarzut nieuwzględnienia w postępowaniu kolejnej przesłanki wznowienia postępowania wskazanej w zażaleniu jako art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., bowiem – w jego ocenie – podstawa wznowienia została przez strony jednoznacznie wskazana jako art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., zaś w kolejnych pismach precyzujących podstawa ta nie była rozszerzana, jak też brak w aktach sprawy pisma z dnia [...] grudnia 2016 r., w którym, jak twierdzą, wystąpiły o wznowienie postępowania administracyjnego o znaku: [...] z przyczyny określonej przepisem art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Dodatkowo Wojewoda wskazał, że brak spełnienia przesłanek formalnych warunkujących wszczęcie postępowania wznowieniowego z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. powoduje, iż niemożliwym staje się badanie pozostałych podstaw wznowieniowych. Konkludując Wojewoda wskazał, że uchybienie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania ma ten skutek, że postępowanie nie może być wznowione, co zobowiązuje do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania i takie w sprawie zostało wydane przez organ pierwszej instancji bez naruszenia prawa. Skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] marca 2017 r. złożyły do sądu administracyjnego H. S. oraz M. C. Zarzuciły obrazę przepisu art. 148 K.p.a. poprzez przyjęcie, że nie zachowały miesięcznego terminu na złożenie podania o wznowienie postępowania. W ich ocenie, wyłącznie na podstawie użycia w piśmie z dnia [...] lipca 2016 r. sformułowania "...czy wydając zezwolenie na budowę uwzględniono fakt,..." nie można było przyjąć, że wcześniej niż wskazały wiedziały o wydaniu pozwolenia na budowę myjni. Ustalenie to powzięte przez organ stanowi dowolną interpretację. Brak wiedzy o istnieniu pozwolenia na budowę spowodował, że skierowały pisma do dwóch instytucji i dopiero z pisma Prezydenta Miasta z dnia [...] sierpnia 2016 r. dowiedziały się o wydaniu decyzji, jej rozstrzygnięciu i istotnych faktach uzasadniających uchylenie decyzji. Złożenie wniosku o wznowienie nastąpiło zatem z zachowaniem miesięcznego terminu, bowiem datą, w której dowiedziały się o istnieniu okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania jest dzień [...] sierpnia 2016 r. Wskazały orzecznictwo, które w ich ocenie potwierdza ich sposób rozumowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczas prezentowane stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu. Ustawodawca w strukturze ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r. (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) przewidział nadzwyczajne sposoby wzruszenia decyzji ostatecznych. Jednym z nich jest instytucja wznowienia postępowania uregulowana w Rozdziale 12. Przepis art. 145 § 1 powołanej ustawy zawiera podstawy wznowienia postępowania administracyjnego, zaś dalsze przepisy rozdziału 12 procedurę związaną z rozpatrzeniem wniosku o wznowienie lub działania organu z urzędu w przedmiocie wznowienia postępowania. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz doktrynie, podanie o wznowienie postępowania administracyjnego wszczyna postępowanie wstępne, które powinno się zakończyć załatwieniem sprawy w sposób przewidziany w art. 149 k.p.a., a więc wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania lub o odmowie jego wznowienia. Na tym etapie organ bada m.in. czy wniosek o wznowienie postępowania jest oparty na ustawowych przesłankach wznowienia oraz czy został wniesiony z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 k.p.a. Złożenie podania w terminie jest jedną z okoliczności dopuszczalności wznowienia postępowania. Kwestia ta badana jest przez organ z urzędu. Niedopełnienie obowiązku zachowania terminu skutkuje odmową wznowienia postępowania (vide wyroki NSA w sprawie II OSK 1677/15 z dnia 07 marca 2017 r.; II OSK 550/15 z dnia 30 listopada 2016 r. dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń htt:www.orzeczenia.gov.pl dalej jako CBOSA). Uznaje się wręcz, że przystąpienie do rozpoznania sprawy wznowieniowej w przypadku niedotrzymania przez wnioskodawcę ustawowego terminu do złożenia wniosku i wydanie decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty, jest dotknięte wadą nieważności (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.) wobec rażącego naruszenia art. 148 § 1 k.p.a. przewidującego, że tylko wniosek złożony w terminie należy uznać za dopuszczalny (vide wyroki: IV SA/Po 1095/16 z dnia 12 kwietnia 2017 r.; II SA/Op 54/17 z dnia 30 marca 2017 r., dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA). Zgodnie z treścią art. 148 § 1 K.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 2 K.p.a.). Przesłankę wznowienia, o której stanowi § 2 art. 148 podały skarżące na wezwanie organu rozpatrującego podanie o wznowienie (dowodziły, że nie były powiadomione o toczącym się postępowaniu o pozwolenie na budowę przedmiotowej myjni samochodowej). Dlatego termin do złożenia podania o wznowienie biegł od dnia, w którym strona dowiedziała się o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę. Podkreślenia wymaga redakcja przepisu: "strona dowiedziała się o decyzji", nie zaś "strona dowiedziała się o treści decyzji". Dowiedzenie się o decyzji oznacza, że strona uzyskała informację pozwalającą jej zdefiniować fakt wydania decyzji, której jej nie doręczono w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi o dane, jaki organ wydał decyzję oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Nie jest natomiast konieczne dokładne poznanie pełnej treści decyzji. Ciężar dowodu dochowania terminu spoczywa na stronie (vide: wyroki w sprawie II OSK 2445/15 z dnia 25 maja 2017 r.; I OSK 2101/14 z dnia 7 marca 2017 r.). Zdaniem składu orzekającego w sprawie niniejszej, w sprawie o pozwolenie na budowę momentem dowiedzenia się o decyzji w rozumieniu art. 148 § 2 K.p.a. będzie uzyskanie wiadomości, że wydano (bądź odmówiono) pozwolenia na budowę danego obiektu budowalnego. Nie jest istotne, w jaki sposób żądający wznowienia postępowania podmiot pozyskał wiedzę o wydaniu pozwolenia na budowę. Natomiast podany przez podmiot żądający wznowienia postępowania termin podlega weryfikacji organu. W sprawie niniejszej takowa weryfikacja została przeprowadzona na podstawie dokumentów, jakimi organy dysponowały i którą szczegółowo przedstawiono w uzasadnieniach postanowień obydwu instancji. Podanie o wznowienie zostało wniesione dnia [...] września 2016 r., zatem termin o dowiedzeniu się o udzieleniu inwestorowi pozwolenia na budowę myjni zamyka data [...] sierpnia 2016 r. Nie można odmówić organom logiczności rozumowania w ocenie zachowania terminu różnie wskazywanego przez same zainteresowanie w poszczególnych pismach kierowanych do różnych organów: inspekcji nadzoru budowalnego oraz organów administracji architektoniczno-budowlanej obydwu instancji. Skoro w piśmie z dnia [...] lipca 2016 r. domagały się sprawdzenia przez Prezydenta Miasta, czy usytuowanie myjni jest zgodne z przepisami oraz dlaczego wjazd usytuowany jest od drogi osiedlowej nie od ulicy oraz czy wydając pozwolenie na budowę uwzględniono znaczne utrudnianie korzystania z drogi publicznej i parkingów, to, jak zasadnie uznały organy w sprawie niniejszej, miały już wówczas wiedzę o wydaniu pozwolenia na budowę. Tym bardziej, że do pisma tego dołączono dokumentację fotograficzną z dnia [...] grudnia 2015 r. potwierdzającą wybudowanie spornej myjni. Z dziennika budowy dołączonego do akt sprawy wynika, że roboty budowlane rozpoczęto w marcu 2015 r. a zakończono w maju 2015. Zatem od daty zakończenia robót – przez ponad rok czasu obiekt istniał, był widoczny i dostępny skarżącym, zaś w okresie budowy widniała tablica informacyjna o osobie inwestora, rodzaju obiektu oraz wskazująca na wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z wymogami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie dziennika budowy, montażu i rozbiórki, tablicy informacyjnej oraz ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia (Dz. U. nr 108, poz. 953 ze zm.) tablica zawiera m.in. numer pozwolenia na budowę oraz adres organu, który je wydał. Nie ulega też wątpliwości, na co zwrócił uwagę NSA w wyroku w sprawie II OSK 1553/13 z dnia 28 stycznia 2015 r. (CBOSA), że konieczność uzyskania pozwolenia na budowę jest faktem powszechnie znanym. Stąd prawidłowa ocena stanu faktycznego, w szczególności dokonywana przez pryzmat zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego pozwalała organom na ocenę, że już w dacie sporządzenia pisma z dnia [...] lipca 2016 r. skarżące wiedziały o decyzji o pozwoleniu na budowę. Zatem składając wniosek o wznowienie postępowania we wrześniu 2016 r. skarżące nie zachowały ustawowego terminu na żądanie wznowienia postępowania na podstawie sprecyzowanej (na wezwanie organu) przesłanki wyszczególnionej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. W tym stanie sąd nie znajdował podstaw do uznania, by zaskarżone postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta B. odmawiające wszczęcia postępowanie zostało wydane z naruszeniem prawa. Skarga zatem podlegała oddaleniu, o czym orzeczono na sprawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2017 r., poz. 1269).