II SA/Ol 667/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.K. i A.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. WSA/pos.1- sentencja postanowienia W dniu 21 lipca 2017r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) pełnomocnik A.K. i I.K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Wojewody z dnia [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty z dnia [...] o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości gruntowej oznaczonej w ewidencji gruntów obrębu [...] miasta O. nr [...], stanowiącej własność skarżących, poprzez udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie przez opisaną nieruchomość przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej, a także innych podziemnych, naziemnych i nadziemnych urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń i późniejszą ich eksploatację wchodzących w zakres inwestycji celu publicznego pn. "Budowa linii 110 kV G.-O.". W skardze tej zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości bowiem wykonanie przedmiotowej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki w nieruchomości. Wskazano, że skarżący na obszarze nieruchomości, w tym w przestrzeni, gdzie ustanowiony został pas technologiczny posiadają szkółkę roślin (drzew). Decyzja ostateczna ogranicza ich prawa właścicielskie nie pozwalając na korzystanie z obszaru, na którym znajduje się pas ochronny, tym samym ograniczając możliwość prowadzenia wskazanej działalności zarobkowej. Nadto wzniesienie urządzeń przesyłowych będzie prowadziło do skutków, o których mowa w art. 61 par. 3 p.p.s.a, a więc spowoduje trudne do odwrócenia skutki, gdyż ewentualne przywrócenie stanu pierwotnego związane byłoby z ogromnymi kosztami. W odpowiedzi na skargę Wojewoda nie odniósł się do wniosku o wtrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zaś uczestnik postępowania Spółka A wniósł jedynie o oddalenie skargi w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 zd. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017r. poz. 1369, ze zm.), zwanej dalej: ustawą ppsa., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Z brzmienia tego przepisu wynika, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony wnoszącej o taką tymczasową ochronę. Uzasadnienie takiego wniosku powinno bowiem odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Sąd podejmując rozstrzygnięcie w tym zakresie musi bezwzględnie ocenić, która z przesłanek zachodzi w przedmiotowej sprawie oraz dlaczego dokonał oceny, że zachodzi bądź też nie określona przesłanka do wstrzymania, bądź odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2004r. sygn. akt OZ 383/04, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sadów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadto nie budzi wątpliwości okoliczność, że przedmiotem takiej ochrony tymczasowej mogą być jedynie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2009 r. sygn. II OZ 665/09, dostępny CBOSA). Przy czym przez "wykonanie aktu administracyjnego" należy rozumieć spowodowanie w sposób dowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy bowiem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie, nie każdy wymaga wykonania (por. J.P. Tarno, Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2012, str. 224 i nst.). W niniejszej sprawie strona skarżąca poza złożeniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy ppsa. wskazała jedynie na okoliczność trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji wykonania skarżonej decyzji a następnie jej uchylenia. Jednak w rozpoznawanej sprawie należy przytoczyć treść art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz.U. z 2016r. poz. 2147, ze zm) zgodnie z którym, w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art., 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Jak z powyższej regulacji wynika, w rzeczonej sprawie wobec wniesienia skargi do sądu administracyjnego organ, który wydał decyzję czyli Wojewoda winien z urzędu wstrzymać jej wykonanie. Z przekazanych akt sprawy nie wynika aby takie postanowienie zostało wydane przez organ odwoławczy. W tym stanie sprawy, gdy organ nie wykonał obowiązku założonego przez art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami, to niezależnie od argumentacji powołanej we wniosku o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji, lub też jej braku, uzasadnione jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez sad administracyjny (por. post. NSA z dnia 20 listopada 2015r. sygn. I OSK 3024/15, post. NSA z dnia 14 listopada 2013r. sygn. I OZ 1041/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sadów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji w pełni podziela ten pogląd, bowiem skarżona decyzja wydana została na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami tzn. na podstawie przepisów działu III tej ustawy. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.