II SA/Rz 1077/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Mazur - Selwa po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za zmniejszenie wartości nieruchomości postanawia odrzucić skargę, zwrócić Skarżącej wpis od skargi w wysokości 200 ( dwieście ) złotych. Decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...], Wojewoda, utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] sprostowanej postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], ustalającą odszkodowanie za zmniejszenie wartości nieruchomości położonej w obr. [...], oznaczonej jako działka nr 156. Decyzja została doręczona Skarżącej w dniu 16 czerwca 2016 r. W dniu 28 czerwca 2016 r. I. P. zwróciła się do Wojewody o uzupełnienie i wyjaśnienie rozstrzygnięcia. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] Wojewoda w punkcie pierwszy odmówił uzupełnienia treści decyzji Wojewody z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] Postanowienie doręczono Skarżącej w dniu 13 lipca 2016 r. pouczając ją jednocześnie, że na podstawie art. 111§ 2 K.p.a. 30-dniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem Wojewody, na decyzję z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] biegnie od dnia doręczenia tego postanowienia. Skarżąca złożyła skargę do tutejszego Sądu za pośrednictwem organu w dniu 11 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "Ppsa") , skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Uchybienie temu wymogowi świadczy o niedopuszczalności skargi i zobowiązuje Sąd do jej odrzucenia, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa. W myśl art. 109 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej: "Kpa"), decyzje administracyjne podlegają co do zasady doręczeniu stronom na piśmie. Stosownie do art. 111 § 1 Kpa, strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia, co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Rozpoznanie tego żądania, tak uwzględniające jak i odmawiające, następuje w drodze postanowienia (art. 111 § 1b Kpa). Jak natomiast wynika z art. 111 § 2 Kpa, w przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia. Dokonując wykładni przepisów art. 53 § 1 Ppsa oraz art. 111 § 2 Kpa stwierdzić należy, że w przypadku wystąpienia przez stronę postępowania administracyjnego do organu odwoławczego w terminie określonym w art. 111 § 1 Kpa z wnioskiem o uzupełnienie (lub sprostowanie) decyzji termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, o którym mowa w art. 53 § 1 Ppsa, biegnie dopiero od dnia doręczenia stronie postanowienia organu w przedmiocie wniosku o uzupełnienie (lub sprostowanie), bez względu na sposób jego rozpoznania. Wtedy dopiero ponownie otwiera się dla stron postępowania administracyjnego, wobec uruchomienia przez jedną z nich trybu określonego w art. 111 § 1 Kpa, dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej. Zgłoszenie wniosku, o jakim mowa w art. 111 § 1 Kpa, w terminie w nim określonym, powoduje bowiem przerwanie dotychczasowego biegu terminu do wniesienia skargi aż do dnia doręczenia postanowienia rozstrzygającego w przedmiocie wniosku, kiedy termin ten rozpoczyna bieg na nowo (por. por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2014 r. sygn. II OSK 1089/14 oraz wyrok z dnia 20 października 2015 r. sygn. II OSK 1222/15; dostępne na stronie internetowej "www.orzeczenia.nsa.gov.pl"). Orzeczenie w przedmiocie uzupełnienia decyzji nie ma bowiem bytu samodzielnego, lecz jest ściśle związane z aktem objętym wnioskiem, gdyż może wywrzeć wpływ na jej treść. Może zatem mieć także wpływ na ewentualną decyzję strony co do wystąpienia ze skargą i samą treść takiej skargi, zwłaszcza jeżeli uwzględnić wymagania formalne tego pisma procesowego określone w art. 57 § 1 pkt 3 Ppsa. Przepis ten wymaga bowiem określenia w skardze naruszenia prawa lub interesu prawnego zaskarżanym aktem. Z tej też przyczyny w przypadku zgłoszenia przez stronę postępowania administracyjnego wniosku o uzupełnienie decyzji termin do wniesienia skargi rozpoczyna bieg dopiero od dnia doręczenia stronom postanowienia rozstrzygającego o takim żądaniu i do tego czasu wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przepis art. 111 § 2 Kpa ma charakter bezwzględnie obowiązujący i wymaga ścisłej wykładni. Zgodnie z jego treścią przyjąć zatem należy, że termin do wniesienia skargi biegnie dopiero od dnia doręczenia postanowienia określonego w art. 111 § 1b Kpa, a wcześniej zdziałane czynności uznać należy za bezskuteczne ( tak również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w postanowieniu z dnia 10 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 1207/15). W okolicznościach rozpoznawanej sprawy termin do wniesienia skargi, zgodnie z art. 111 § 2 Kpa, rozpoczął bieg w dniu doręczenia Skarżącej postanowienia Wojewody z dnia [...] lipca 2016 r. r., co miało miejsce w dniu 13 lipca 2016 r. Tymczasem skargę nadano w dniu 11 lipca 2016 r. Mając powyższe na uwadze Sąd odrzucił skargę jako przedwczesną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 1 Ppsa w zw. z art. 111 § 2 Kpa (por. postanowienie NSA z dnia 8 maja 2014 r. sygn. II OSK 1089/14), o czym orzeczono w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.