II OZ 89/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek Sędziowie sędzia NSA Marzenna Linska - Wawrzon (spr.) sędzia NSA Grzegorz Czerwiński Protokolant asystent sędziego Aleksandra Tokarczyk po rozpoznaniu w dniu 13 września 2018 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi A. J. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 września 2017 r. sygn. akt II OZ 869/17 oddalającym zażalenie A. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2017 r. o odrzuceniu skargi w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 490/17 ze skargi A. J. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego 1. uchyla postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 września 2017 r. sygn. akt II OZ 869/17, 2. uchyla postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 490/17. Postanowieniem z 16 marca 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 490/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. J. na postanowienie Ministra Środowiska z [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wykonania przeglądu ekologicznego. W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, że termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 30 stycznia 2017 r., a skarga została wniesiona za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 31 stycznia 2017 r., a więc z uchybieniem terminu, co skutkowało jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wskazał, że z analizy dokumentów w postaci dowodu nadania i wydruku z internetowego systemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej wynika, iż przesyłka ze skargą została nadana w Urzędzie Pocztowym nr [...] w G. w dniu 28 stycznia 2017 r., a więc z zachowaniem 30-dniowego terminu zawitego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 7 września 2017 r. sygn. akt II OZ 869/17 oddalił zażalenie, a w uzasadnieniu zaakceptował ustalenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego co do złożenia skargi po upływie terminu ustanowionego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zaznaczył, że dołączone do zażalenia dokumenty, tj. potwierdzenie nadania przesyłki i wydruk internetowy dotyczą przesyłki oznaczonej innym numerem niż numer przesyłki, którą nadano skargę. Z tych względów orzekł na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. A. J. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego powołanym wyżej postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 września 2017 r. na podstawie art. 270 w zw. z art. 273 ust. 2, art. 275, art. 277 i art. 279 p.p.s.a. Jako przesłankę wznowienia wskazano późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych, które nie były znane składom orzekającym w pierwszej i drugiej instancji, a także skarżącemu, co miało wpływ na wynik sprawy. Mianowicie skarżący powołał się na ustalenia Ministra Środowiska potwierdzające, że skarga na postanowienie z [...] grudnia 2016 r. została nadana 28 stycznia 2017 r. jako przesyłka o numerze [...] i wpłynęła do Ministerstwa Środowiska 31 stycznia 2017 r. Natomiast przesyłka o nr [...] nadana 31 stycznia 2017 r., doręczona na adres Ministerstwa Środowiska w dniu 6 lutego 2017 r., zakwalifikowana przez sądy obu instancji jako przesyłka zawierająca skargę, zawierała w rzeczywistości dokument pełnomocnictwa udzielony przez skarżącego pełnomocnikowi, który wcześniej sporządził skargę nadaną 28 stycznia 2017 r. Skarżący jednocześnie wyjaśnił, że w październiku 2017 r. zwrócił się do Ministra Środowiska i Poczty Polskiej o wyjaśnienie zaistniałych rozbieżności związanych z dokonanymi dwiema przesyłkami, zawierającymi skargę oraz pełnomocnictwo. Następnie skarżący otrzymał z Ministerstwa Środowiska pismo doręczone mu 21 grudnia 2017 r., w którym przedstawiono dokładne ustalenia co do terminowości złożonej skargi. Zdaniem skarżącego ustalenia dokonane w Ministerstwie Środowiska po jego interwencji, wskazujące na błędne zakwalifikowanie przesyłki zawierającej skargę, jako tej, która nadana została w dniu 31 stycznia 2017 r., stanowią podstawę do wznowienia postępowania sądowego, zgodnie z art. 273 § 2 p.p.s.a. Skarżący wniósł o uchylenie w następstwie wznowienia postępowania postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 września 2017 r. sygn. akt II OSK 869/17 i postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 16 marca 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 490/17 oraz zasądzenie kosztów postępowania wywołanego złożoną skargą o wznowienie, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie trzeba zaznaczyć, że skarga złożona została w ustawowym terminie (art. 277 p.p.s.a.) i z zachowaniem wymogów formalnych (art. 279 p.p.s.a.), co skutkowało skierowaniem jej do rozpoznania na rozprawie (art. 280 § 1 p.p.s.a.). Złożona przez skarżącego skarga oparta została na ustawowej podstawie wznowienia przewidzianej w art. 273 § 2 p.p.s.a., stanowiącym, że można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W niniejszej sprawie przesłanką wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 września 2017 r. stały się okoliczności ustalone w Ministerstwie Środowiska i przedstawione w piśmie z 15 grudnia 2017 r., skierowanym do skarżącego wskutek jego interwencji pisemnej z 5 grudnia 2017 r. Z informacji zawartych w piśmie Ministerstwa Środowiska oraz z akt sprawy wynika, że przesłana przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego koperta z odpisem skargi w rzeczywistości dotyczyła przesyłki zawierającej pełnomocnictwo, natomiast koperta zawierająca skargę nie została zachowana w aktach administracyjnych. W rezultacie zarówno Wojewódzki Sąd Administracyjny, jak i Naczelny Sąd Administracyjny identyfikowały skargę z przesyłką zawartą w kopercie ze stemplem pocztowym z dnia 31 stycznia 2017 r. o numerze nadawczym [...], podczas gdy w rzeczywistości skarga nadana została w Urzędzie Pocztowym w dniu 28 stycznia 2017 r. w kopercie o numerze nadawczym [...]. Wiarygodność wyjaśnień udzielonych przez Ministerstwo Środowiska znajduje potwierdzenie w oryginalnym egzemplarzu skargi, nadesłanym na żądanie Naczelnego Sądu Administracyjnego w postępowaniu wznowieniowym. Zaznaczyć w tym miejscu trzeba, że pierwotnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przesłano odpis skargi, a oryginał pozostał w organie. Tymczasem to właśnie na oryginalnym egzemplarzu skargi naniesiony był znak nadany przez Kancelarię Ogólną Ministerstw, tj. [...], który według wpisów w ewidencji łączył się z przesyłką nadaną 28 stycznia 2017 r. o nr [...]. Z kolei koperta ze stemplem pocztowym z 31 stycznia 2017 r. i nr nadawczym [...] przypisana została w ewidencji organu do pisma ze znakiem [...]. Zestawienie pisemnych informacji Ministerstwa Środowiska z dokumentacją skompletowaną w postępowaniu wznowieniowym pozwoliło na ustalenie rzeczywistej daty nadania przesyłki zawierającej skargę na postanowienie Ministra Środowiska z [...] grudnia 2016 r. W konsekwencji należało przyjąć, że skarga złożona została przez skarżącego 30 stycznia 2017 r., a więc z zachowaniem ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Tym samym niezasadne okazało się postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o odrzuceniu skargi oraz orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalające zażalenie skarżącego. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 282 § 2 oraz art. 197 § 2 w zw. z art. 185 § 1 p.p.s.a. Wobec końcowego uchylenia postanowienia o odrzuceniu skargi koszty postępowania wywołanego skargą o wznowienie będą uwzględnione przy rozpoznawaniu skargi przez Sąd pierwszej instancji.