II OSK 821/19

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2019-04-04

Skład orzekający: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, sporządzona osobiście przez strony, które nie są adwokatami ani radcami prawnymi, spełnia wymogi formalne umożliwiające jej merytoryczne rozpoznanie?
Ratio decidendi
Skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego podlega przymusowi adwokacko-radcowskiemu. Jeśli taka skarga nie zostanie sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, sąd odrzuci ją na podstawie art. 280 § 1 PPSA, ponieważ jest to brak nieusuwalny.
Stan faktyczny
Strony I. K. i T. K. złożyły skargę o wznowienie postępowania sądowego, które zakończyło się wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 września 2017 r. (sygn. akt II OSK 2200/16), a wcześniej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 marca 2016 r. (sygn. akt II SA/Lu 719/15). Jako podstawę wznowienia wskazały pozyskanie nowego dowodu w postaci postanowienia Sądu Rejonowego we Włodawie z dnia 13 listopada 2018 r. Skarga została podpisana osobiście przez skarżących, którzy nie są adwokatami ani radcami prawnymi. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę z powodu niespełnienia wymogów formalnych.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę o wznowienie postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi I. K. i T. K. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 września 2017 r. sygn. akt II OSK 2200/16 w sprawie ze skargi I. K. i T. K. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania Wyrokiem z dnia 7 września 2017 r., II OSK 2200/17, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną I. K. i T. K. (dalej również jako "skarżący") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 10 marca 2016 r., II SA/Lu 719/15 w sprawie ze skargi I. K. i T. K. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia [...] sierpnia 2015 r. w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Pismem z [...] stycznia 2019 r. I. K. i T. K., złożyli skargę o wznowienie postępowania sądowego "zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 marca 2016 r. sygn. akt 719/15". Skarżący wskazali jako podstawę art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, zwana dalej p.p.s.a.), to jest pozyskanie nowego dowodu, który może mieć istotny wpływ na wynika sprawy, a z którego nie mogli skorzystać w poprzednim postępowaniu, jakim jest postanowienie Sądu Rejonowego we Włodawie z dnia 13 listopada 2018 r., sygn. akt I Ns 121/17. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania nie jest zwykłym postępowaniem sądowym ani też postępowaniem ze skargi kasacyjnej, lecz ma ono charakter nadzwyczajny, gdyż może doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego. Ze względu na wyjątkowy charakter tego postępowania muszą być zachowane wymogi określone w dziale VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przechodząc do wniosku o wznowienie postępowania należy wskazać, że przepis art. 280 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci. Podkreślenia przy tym wymaga, że badanie o jakim mowa w ww. przepisie nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie. Celem tego badania jest bowiem stwierdzenie, czy spełnione zostały warunki formalne, które umożliwiają rozpatrzenie samej skargi o wznowienie postępowania. Do skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego ma zastosowanie przymus adwokacko-radcowski, co oznacza, że musi być ona sporządzona przez jednego z profesjonalnych pełnomocników wymienionych w art. 175 p.p.s.a. Zgodnie z art. 276 p.p.s.a., do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175. Przepis ten stanowi w § 1, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. W sprawie bezsporne jest, że skarga o wznowienie postępowania została podpisana przez osobiście przez skarżących, którzy nie są osobami wymienionymi w art. 175 p.p.s.a., to znaczy w szczególności nikt z dwojga skarżących nie jest adwokatem, ani radcą prawnym. Niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania i skutkuje jej odrzuceniem. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło