I SA/Ol 518/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Jolanta Strumiłło (sprawozdawca) Sędziowie sędzia WSA Ryszard Maliszewski sędzia WSA Wojciech Czajkowski Protokolant starszy sekretarz sądowy Monika Rząp po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2017r. sprawy ze skargi Gminy na informację Zarządu Województwa z dnia "[...]" nr "[...]", "[...]" w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oddala skargę. W dniu "[...]" . Gmina (wnioskodawca, skarżąca, strona) złożyła wniosek o dofinansowanie projektu nr "[...]"" do konkursu "[...]" ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014-2020 w ramach Osi priorytetowej -Dostęp do wysokiej jakości usług publicznych "[...]" Jako przedmiot projektu wskazano wyposażenie placówek ochrony zdrowia w specjalistyczny sprzęt i aparaturę medyczną na potrzeby gabinetów zabiegowych i lekarskich, gabinetu położnej środowiskowej, gabinetu stomatologicznego, pracowni rehabilitacji i fizykoterapii, pralni/suszarni, rejestracji (pralnia/suszarnia oraz rejestracja stanowiły w projekcie koszt niekwalifikowany). Pismem z dnia "[...]". Zarząd Województwa jako Instytucja Zarządzająca Programem Operacyjnym Województwa na lata 2014-2020 (IZ) poinformowała wnioskodawcę, że wniosek przeszedł pozytywnie weryfikację wymogów formalnych i został przedłożony do oceny formalno-merytorycznej Komisji Oceny Projektów (KOP). Komisja ta w dniu "[...]". stwierdziła, że wniosek nie spełnia kryterium formalnego nr 3 tj. "wartość projektu oraz poziom dofinansowania projektu", ponieważ wartość wydatków kwalifikowanych projektu przekraczała maksymalną wartość, dla danego poddziałania, określoną w Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowej oraz §6 pkt.10 Regulaminu konkursu. Instytucja Zarządzająca pismem z dnia "[...]". poinformowała wnioskodawcę o negatywnej ocenie projektu, uzasadniając racjonalność jak i zgodność z prawem dokonanej oceny, uzasadniając, że wskazana przez wnioskodawcę kwota wydatków kwalifikowalnych w projekcie wynosiła 477.417,86 zł. Natomiast limit maksymalnych wydatków kwalifikowalnych projektu dla schematu A w ramach konkursu został ustalony na 300.000,00 zł. Tym samym, zdaniem IZ, projekt został oceniony negatywnie z uwagi na niespełnienie Kryterium formalnego nr 3 - Wartość projektu oraz poziom dofinansowania projektu. W proteście z dnia "[...]". wnioskodawca zgodził się z ustaleniami IZ, iż maksymalny dopuszczalny poziom wydatków kwalifikowanych w projekcie został przekroczony o dopuszczalny limit wskazany w Regulaminie, jednakże podniósł zarzut, iż możliwe było dostosowanie wniosku do kryteriów formalnych na każdym z etapów oceny formalnej, poprzez przeniesienie nadwyżki wydatków kwalifikowanych na stronę wydatków niekwalifikowanych. Wskazał również, iż na etapie oceny formalnej był wzywany do poprawy wniosku wynikającej z uznania przez IZ części wydatków za niekwalifikowane. Instytucja Zarządzająca pismem z dnia "[...]"r. nie uwzględniła powyższego protestu. W uzasadnieniu podniesiono, że kryterium formalne numer 3 - Wartość ; projektu oraz poziom dofinansowania projektu jest kryterium obligatoryjnym. W związku z powyższym, stosownie do zapisów Karty z definicjami kryteriów formalnych wyboru projektów (obligatoryjne) w ramach "[...]" (załącznik nr 8 do Regulaminu) spełnienie kryterium jest konieczne do przyznania dofinansowania. Wskazano, że również w § 11 ust. 10 Regulaminu Ocena kryteriów formalnych jest oceną zerojedynkową, co oznacza, że niespełnienie jednego z kryteriów formalnych powoduje negatywną ocenę wniosku o dofinansowanie projektu zgodnie z art. 53 Ustawy wdrożeniowej. Podkreślono, iż limity określone w Regulaminie muszą być spełnione w momencie złożenia wniosku. Ocena spełnienia kryteriów polega na przypisaniu kryterium wartości logicznych "tak" lub "nie" albo stwierdzeniu, że kryterium nie dotyczy danego projektu. Tym samym, zdaniem IZ wniosek w zakresie kryterium formalnego nr 3 nie mógł podlegać uzupełnieniu czy poprawie. W związku z negatywną odpowiedzią na pytanie nr 9 "Czy minimalna i maksymalna wartość projektu nie przekracza minimalnej i maksymalnej wartości projektu obowiązującej dla danego działania/poddziałania/ typu projektu określonej w SZOOP oraz w Regulaminie konkursu/wezwaniu do złożenia wniosku?", zawartym w Liście sprawdzającej do weryfikacji kryteriów formalnych wyboru projektów (załącznik Nr 9 do Regulaminu) projekt nie mógł przejść pozytywnie tego etapu oceny. Ponadto, pismem z dnia "[...]". wnioskodawca został poinformowany o spełnieniu wymogów formalnych i przekazaniu projektu do oceny formalno-merytorycznej, nie zaś jak myśli wnioskodawca, spełnieniu kryteriów formalnych. Tym samym zarzut wnioskodawcy, jakoby na etapie oceny formalnej był wzywany do aktualizacji kwot wydatków niekwalifikowalnych jest bezpodstawny. Wezwanie takie wnioskodawca otrzymał na etapie weryfikacji wymogów formalnych. Wskazano, iż art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 217 ze zm.) - dalej jako ustawa wdrożeniowa, wprowadza zasadę, że braki formalne we wniosku o dofinansowanie skutkują jego pozostawieniem bez rozpatrzenia, ale po uprzednim jednokrotnym wezwaniu do ich uzupełnienia. Uzupełnienie wniosku o dofinansowanie nie oznacza możliwości jego poprawy, a więc w wyniku tych czynności nie może dojść do zmiany jego zawartości merytorycznej. Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia "braków formalnych", co należy uznać za prawidłowe podejście. Powołując się na judykaturę IZ wskazała, że w tym względzie można kierować się ugruntowanym stanowiskiem w polskim systemie prawnym w zakresie ogólnych warunków pism procesowych (vide: Poździk Rafał (red.), Komentarz do ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 Wyd. Sejmowe 2016 - komentarz, stan prawny: 22 lutego 2016 r.). Zatem przez "istotną modyfikację" należy w szczególności rozumieć modyfikację dotyczącą elementów treściwych wniosku, której skutkiem jest zmiana podmiotowa wnioskodawcy lub przedmiotowa projektu bądź jego wskaźników lub celów mających wpływ na kryteria wyboru projektów określone w art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej (vide: Jaśkiewicz Jacek, Zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Komentarz; LEX/el. 2014 - komentarz, stan prawny: 7 października 2014 r.). Dalej Instytucja Zarządzająca wskazała, że wytyczne w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014-2020 w podrozdziale 6.2 ust. 2 stanowią, że uzupełnienie braków formalnych lub poprawienie oczywistych omyłek, zgodnie z art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, nie może prowadzić do istotnej modyfikacji wniosku o dofinansowanie. W związku z tym, zmiany w projekcie które wpływają na ocenę kryteriów formalnych nie podlegają weryfikacji na etapie wymogów formalnych. W konsekwencji stwierdzono, iż wszelkie merytoryczne modyfikacje wniosku o dofinansowanie, w szczególności po dacie zamknięcia konkursu, są niedopuszczalne, gdyż w istocie stanowiłyby przedłużenie terminu na składanie wniosków tylko dla niektórych uczestników konkursu, a więc narażałoby IZ na zarzut nierównego traktowania wnioskodawców (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 listopada 2011 r. ,GSK 1305/11). Kryteria formalne wyboru projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 zostały zatwierdzone przez Komitet Monitorujący Regionalny Program Operacyjny Województwa na lata 2014-2020 i określone w Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowej Dostęp do wysokiej jakości usług publicznych. Podkreślono, że mając na względzie równe traktowanie wnioskodawców, niemożliwe jest przesunięcie nadwyżki wydatków kwalifikowalnych do wydatków niekwalifikowalnych na tym etapie. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skardze na powyższą ocenę strona zarzuciła naruszenie kryterium formalnego 3 Wartość projektu oraz poziom dofinansowania projektu zawartego w Regulaminie konkursu nr "[...]"w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa "[...]" Powołując treść pisma IZ z dnia "[...]"r. w ocenie wnioskodawcy wskazana zmiana nie skutkowałaby wystąpieniem przesłanek istotnej modyfikacji. Wskazano, że proponowane w piśmie protestu rozwiązanie wskazywało na przesunięcie części wydatków do niekwalifikowanych, a nie ich wyłączenie z projektu. Zatem, zdaniem wnioskodawcy, zmiana ta nie spowodowałaby nieosiągnięcia deklarowanych wskaźników rezultatu i produktu, co wnioskodawca gwarantuje podpisując umowę. Podkreślono, że zakres projektu nie uległby zmianie w stosunku do poddanego ocenie. Zdaniem wnioskodawcy zarzut o nierównym traktowaniu wnioskodawców jest również nietrafiony, gdyż wielokrotnie w trakcie oceny merytorycznej po zakwestionowaniu przez ekspertów kwalifikowalności wydatków zostają one przenoszone do części niekwalifikowanej. W odpowiedzi na skargę Instytucja Zarządzająca wniosła o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Stosownie do przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 1647 ze zm.), art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") oraz art. 3 § 3 p.p.s.a., w związku z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 217 ze zm., dalej jako: "ustawa wdrożeniowa"), zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego orzekającego w przedmiocie informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, jest zbadanie legalności tego aktu pod względem zgodności z prawem. Przepis art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej stanowi, że sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając że: ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję przeprowadzającą konkurs; chodzi zatem o ustalenie, czy dokonująca oceny projektu Instytucja Pośrednicząca prawidłowo zinterpretowała i zastosowała przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W związku z analizą przesłanej wraz ze skargą dokumentacji konkursowej, kierując się powyższymi przesłankami i badając zaskarżone rozstrzygnięcie w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, Sąd stwierdził, iż zarzuty strony skarżącej nie zasługują na uwzględnienie, bowiem dokonana ocena projektu nie narusza przepisów prawa. W art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zawarto zasady ogólne dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania, to jest przejrzystość, rzetelność, bezstronność wyboru projektów oraz równość wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasady te mają charakter normatywny. Wymienione w tym przepisie zasady znajdują umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z kolei z traktatowej zasady równości (art. 9 TWE oraz art. 2 i 157 ust. 4 TFUE). Zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki rozwoju obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru. Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów (J. Jaśkiewicz, Komentarz do art. 37 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowania w perspektywie finansowej 2014 – 2020, wyrok NSA z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 1/17). Również na gruncie poprzednio obowiązującej ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia 6 grudnia 2006 r. (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny w swym orzecznictwie podkreślał, że instytucja zarządzająca jest ustawowo umocowana, w ramach nałożonego przepisami art. 26 ust. 2 ustawy, obowiązku do uwzględnienia zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz obowiązku zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, do wydawania aktów dotyczących oceny i wymogów dokumentacji konkursowej odnoszących się do kryteriów dokonywanej oceny wniosków, w postaci np. Regulaminu Konkursu, czy określenia kryteriów wyboru projektów. Takie akty, służące realizacji celu ustawowego – sprawnego i rzetelnego przeprowadzenia konkursu – uznaje się za zgodne z prawem i uzasadniające domaganie się od uczestników konkursu wypełnienia jego warunków (np. wyrok NSA z 20 listopada 2009 r., sygn. akt II GSK 907/09, z 4 sierpnia 2010 r., sygn. akt II GSK 790/10). W przedmiotowej sprawie istota sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii, czy na etapie oceny formalno - merytorycznej były podstawy do wykluczenia projektu skarżącej i z dalszej procedury wyboru projektu, w oparciu o kryterium formalne nr 3 Wartość projektu oraz poziom dofinansowania projektu. Z przepisów ustawy wdrożeniowej wynika, że według reguł określonych w tej ustawie uruchamiane są programy operacyjne, w ramach których różne podmioty mogą ubiegać się o dofinansowanie projektów służących rozwojowi społeczno-gospodarczemu kraju bądź regionu, ze środków Funduszy Europejskich. W ustawie zostały określone m.in ogólne zasady i tryb postępowania, obowiązujące przy wyborze projektów do dofinansowania. Za podstawową dyrektywę postępowania należy uznać wynikający z powołanego powyżej art. 37 ustawy, obowiązek przeprowadzania wyboru projektów do dofinasowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny, oraz zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Dalsze przepisy określają, że powyższa dyrektywa ma być realizowana m. in. poprzez ogłaszanie na stronie internetowej właściwej Instytucji konkursów w celu wyłonienia projektów (art. 39 ustawy). Zgodnie z art.41 ust.1 i 2 ustawy konkurs jest przeprowadzany na postawie regulaminu, który musi zawierać informacje obejmujące m.in. sposób uzupełniania braków formalnych wniosków o dofinansowanie oraz poprawienia w nich oczywistych omyłek (ust 2 pkt 4). Ogłoszonymi kryteriami związana jest zarówno Instytucja ogłaszająca konkurs, jak i podmioty, które ubiegają się o dofinansowanie, nie mogą one ulegać zmianie w trakcie trwania konkursu (art.41 ust.3 ustawy). Regionalny Program Operacyjny na lata 2014-2020 jest zarządzany na poziomie regionalnym, a Instytucją Zarządzającą jest Zarząd Województwa. Podstawą oceny projektu skarżącej były zapisy Regulaminu konkursu oraz Szczegółowy Opis Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 (SZOOP). Ocena projektu została dokonana w oparciu o kryteria oceny formalnej zamieszczone w SZOOP, a także zawarte w załączniku nr 7 do Regulaminu: Wzoru Karty oceny kryteriów formalnych wyboru projektu (obligatoryjne) w ramach Działania "[...]" W §3 Regulaminu "[...]" - wskazano, że w ramach konkursu mogą być dofinansowane następujące typy projektów: na zasadach i w zakresie zgodnym z Policy Paper dla ochrony zdrowia (dokument stanowiący ramy strategiczne dla interwencji w sektorze ochrony zdrowia) wspierane będą m.in. projekty polegające na: Schemat A dotyczy podstawowej opieki zdrowotnej (POZ), ambulatoryjnej opieki specjalistycznej (AOS). Przeznaczony jest dla podmiotów wykonujących działalność leczniczą, które realizują świadczenia zdrowotne z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej i/lub ambulatoryjnej opieki specjalistycznej i nie oferują stacjonarnych i całodobowych świadczeń zdrowotnych: − doposażenie podmiotów w nowoczesny sprzęt i aparaturę medyczną (wraz z zastosowaniem TIK – oprogramowanie, sprzęt – jako element projektu). Natomiast w §6 ust. 10 Regulaminu ustalono, że: wartość wydatków kwalifikowalnych projektu wynosi dla Schematu A: minimalna wartość 50 000 PLN, maksymalna wartość 300 000 PLN. W § 10 Regulaminu zatytułowanym "Weryfikacja wymogów formalnych" określono, że weryfikacja wymogów formalnych przeprowadzana jest przez dwóch pracowników IOK (Instytucja Organizująca Konkurs) w oparciu o Listę sprawdzającą do weryfikacji wymogów formalnych, stanowiącą załącznik do Regulaminu (ust.4). Lista sprawdzająca na etapie weryfikacji wymogów formalnych określa pytania w oparciu, o które dokonuje się weryfikacji poprawności złożonego wniosku (ust.5). W Regulaminie dopuszczono dwukrotne uzupełnienie wniosku na etapie weryfikacji wymogów formalnych (ust.6). W razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu braków formalnych lub oczywistych omyłek IOK wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki w terminie 7 dni licząc od dnia następującego po dniu doręczenia pisma o stwierdzeniu braków formalnych lub oczywistych omyłek, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia (ust.7). Uzupełnienie wniosku o dofinansowanie projektu lub poprawienie w nim oczywistej omyłki nie może prowadzić do jego istotnej modyfikacji, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia (ust.8). Jednocześnie zastrzeżono, że uzupełnieniu podlegają wyłącznie elementy wskazane w piśmie wysłanym do wnioskodawcy (ust.9). Projekty spełniające wymogi formalne zostają przekazane do oceny formalno-merytorycznej, o czym informowani są wnioskodawcy (ust.13). Sposób dokonywania oceny wniosków – ocena formalno-merytoryczna określony został w § 11 Regulaminu. Wskazano w nim, że ocenie formalno-merytorycznej poddawane są wnioski, które przeszły pozytywnie weryfikację wymogów formalnych (ust.1). Ocena w ramach kryteriów formalnych przeprowadzana jest przez dwóch pracowników IOK będących członkami KOP, na podstawie kryteriów formalnych zawartych w Karcie oceny kryteriów formalnych (obligatoryjnych) wyboru projektów stanowiącej załącznik do Regulaminu, w oparciu o Listę sprawdzającą do weryfikacji kryteriów formalnych (obligatoryjnych) wyboru projektów, stanowiącą załącznik do Regulaminu (ust.8). Ocena kryteriów formalnych jest oceną zerojedynkową, co oznacza, że niespełnienie jednego z kryteriów formalnych powoduje negatywną ocenę wniosku o dofinansowanie projektu zgodnie z art. 53 Ustawy wdrożeniowej (ust.10). Wnioski o dofinansowanie projektów pozytywnie ocenione w ramach oceny kryteriów formalnych, poddawane są ocenie w ramach kryteriów merytorycznych zatwierdzonych dla RPO przez KM RPO i określone w SzOOP (ust.13). W rozpoznanej sprawie projekt skarżącej podlegał w pierwszej kolejności fazie badania tzw. wymogów formalnych. Jak wyżej wskazano na tym etapie strona miała możliwość dwukrotnej poprawy wniosku (§10 ust.6 Regulaminu). IZ prawidłowo wskazała, że weryfikacja wymogów formalnych nie ma charakteru oceny projektu i nie jest prowadzona w oparciu o kryteria oceny zatwierdzone dla danego konkursu. Na tym etapie postępowania badana jest kompletność wniosku i załączników. Ten etap postępowania prowadzony jest w oparciu o załącznik nr 4 do Regulaminy – Wzór Karty weryfikacji wymogów formalnych wyboru projektów w ramach "[...]". Po pozytywnym zweryfikowaniu wniosku na etapie wymogów formalnych projekt przeszedł do kolejnego etapu: oceny formalno – merytorycznej. Dokonując oceny kryteriów formalnych w odniesieniu do kryterium formalnego nr 3 Wartość projektu oraz poziom dofinansowania projektu stwierdzono, że skarżąca ustaliła poziom wydatków kwalifikowanych w projekcie na kwotę 477.417,86 zł. Jak wynika z §6 ust.10 Regulaminu: wartość wydatków kwalifikowalnych projektu wynosi dla Schematu A: minimalna wartość 50 000 PLN, maksymalna wartość 300 000 PLN. W związku z faktem, iż kryterium formalne nr 3 podlegało ocenie zerojedynkowej poprzez przypisanie wartości "tak" lub "nie" i nie mogło polegać na poprawie i uzupełnieniu , zostało ocenione negatywnie. Należy podkreślić, że Instytucja Zarządzająca zasadnie wskazywała, że poziom kwoty wydatków kwalifikowanych projektu nie mógł być poprawiony na etapie oceny wymogów formalnych. Przedmiotowy błąd nie podlegał bowiem ocenie w ramach weryfikacji wymogów formalnych. Podkreślić również należy, że na etapie oceny kryteriów formalnych nie ma możliwości dokonania uzupełnienia bądź poprawienia wniosku. Należy również zwrócić uwagę, że art. 43 ustawy wdrożeniowej ma wyłącznie zastosowanie na etapie weryfikacji wymogów formalnych, a nie na etapie badania kryteriów formalnych. Na etapie weryfikacji wymogów formalnych skarżąca była dwukrotnie wzywana do uzupełnienia wniosku o elementy, które IZ uznała za niezbędne do wyjaśnienia czy też poprawy. Prawidłowo tym samym Instytucja Zarządzająca zastosowała § 11 ust. 10 Regulaminu konkursu "[...]"Sąd dokonał również oceny postępowania Instytucji Zarządzającej na gruncie zasad procesowych określonych w takich sprawach przepisami ustawy wdrożeniowej i nie dopatrzył się naruszeń przepisów postępowania. Skarżąca miała możliwość wyczerpania całego toku postępowania protestowego i odwoławczego, a jej protest został poddany wnikliwej analizie. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie orzekł jak w sentencji wyroku.