VIII SA/Wa 150/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Szymanowicz – Nowak, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca), Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2017 r. w Radomiu sprawy ze skargi Polskiej Federacji Związkowej Pracowników [...] na niewykonanie przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 października 2016 r. w sprawie VIII SAB/Wa 42/16 oddala skargę. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga [...] z siedzibą w [...]na niewykonanie przez Gminny Ośrodek Pomocy społecznej w [...]wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 października 2016 r. w sprawie sygn. akt VIII SAB/Wa 42/16. Stan faktyczny i prawny sprawy przedstawia się następująco: Wyrokiem z dnia 6 października 2016 r. w sprawie sygn. akt VIII SAB/Wa 42/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: Sąd), po rozpoznaniu sprawy ze skargi [...]z siedzibą w [...] (dalej: skarżąca, wnioskodawca) na bezczynność Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] (dalej: GOPS, organ) w sprawie dostępu do informacji publicznej, w punkcie 1 zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 22 kwietnia 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; w punkcie 2 stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku z punktu 1; a w punkcie 3 stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; w punkcie 4 zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Odpis ww. prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem i aktami administracyjnymi sprawy wpłynął do organu w dniu 19 grudnia 2016 r. Pismem znak [...]z dnia [...]grudnia 2016 r. organ, wykonując wyrok Sądu, skierował do wnioskodawcy pismo informujące, że informacją publiczną nie jest informacja o wykształceniu osób wykonujących zlecenia dla ośrodków pomocy społecznej. Jak wywiedziono w piśmie osoby te nie sprawują funkcji publicznych, nie są nawet formalnie pracownikami tychże jednostek (umowa cywilnoprawna), dlatego też brak jest podstaw do udzielenia takiej informacji, gdyż nie stanowi ona informacji publicznej w świetle art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Ponadto w ramach rozpoznania wniosku z [...]kwietnia 2016 r., GOPS udzielił skarżącej odpowiedzi pismem znak [...]. Z kolei skarżąca pismem z [...]stycznia 2017 r. wezwała GOPS do wykonania prawomocnego wyroku w pełnym zakresie. Organ pismem z 6 lutego 2017 r. poinformował skarżącą o prawidłowym wykonaniu wyroku, wskazując, iż nie naruszył prawa. Pismem z 17 lutego 2016 r. skarżąca, złożyła skargę na niewykonanie przez organ wyroku Sądu z dnia 6 października 2016 r., sygn. akt VIII SAB/Wa 42/16. Skarżąca podniosła, iż organ nie wywiązał się w wyznaczonym terminie z ciążącego na nim obowiązku, bowiem poinformował Federację, iż jego zdaniem informacja, o którą wnosił wnioskodawca w punkcie 5 wniosku będącego przedmiotem skargi na bezczynność – nie stanowi informacji publicznej. Skarżąca uznała, że sentencja wyroku Sądu sygn. akt VIII SAB/Wa 42/16 i jego uzasadnienie bezsprzecznie wskazują, iż w całości mamy do czynienia z informacją publiczną w rozumieniu art. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zatem zdaniem strony skarżącej nie doszło do wykonania wniosku obejmującego punkt 5). Wniosła zatem o: wymierzenie kierownikowi GOPS w [...]grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż wyrok Sądu został wykonany poprzez przekazanie wnioskodawcy przy piśmie z dnia 29 grudnia 2016 r. stosownej informacji, dodając, że nieuprawnione jest uznawanie za informację publiczną informacji o wykształceniu osób wykonujących zlecenia dla ośrodków pomocy społecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Kontrola taka polega m.in. na rozpoznawaniu skarg na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego. Tryb postępowania w tego rodzaju sprawach uregulowany jest w art. 154 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z ww. przepisu wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby Sąd mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności, a po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. Procesowa przesłanka wymierzenia grzywny organowi za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego może być spełniona, jeżeli skarżący wezwał właściwy organ po doręczeniu mu prawomocnego orzeczenia sądowego wraz z aktami sprawy. Dopiero bowiem od tej daty zaczyna biec termin do załatwienia sprawy przez organ, co odnosi się zarówno do terminu określonego w przepisach prawa (art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r., Dz.U. 2016 r. poz. 23, zwana dalej: k.p.a.), jak i wyznaczonego przez sąd w trybie art. 286 § 2 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 26 lutego 2008 r., I OSK 1529/07, publ. Lex nr 453494). Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie organu w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania, mającego na celu zakończenie sprawy decyzją lub w innej formie przewidzianej prawem. O niewykonaniu wyroku można, zatem mówić wówczas, gdy takie rozstrzygnięcie – bez względu na jego treść i zakres poprzedzającego go postępowania – nie zostało wydane, bądź nie podjęto innych czynności zmierzających do załatwienia sprawy. Niewykonanie wyroku, o jakim mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. ma miejsce także wtedy, gdy organ wprawdzie wykonał wyrok, lecz z przekroczeniem wyznaczonego terminu. Stwierdzenie powyższej okoliczności następuje zaś zawsze według stanu na dzień wniesienia skargi (por. wyroki NSA z 21 kwietnia 2015 r., I OSK 2808/14; z 12 maja 2016 r., sygn. akt I OSK 2260/15; wyrok WSA w Warszawie z 13 kwietnia 2012 r., VII SA/Wa 140/12). W niniejszej sprawie prawomocny wyrok Sądu z dnia 6 października 2016 r. wydany w sprawie VIII SAB/Wa 42/16 wraz z aktami został doręczony organowi w dniu 19 grudnia 2016 r. Organ na wykonanie wyroku miał zakreślony przez Sąd termin 14 dni od ww. daty. GOPS pismem z dnia 29 grudnia 2016 r., w wykonaniu ww. wyroku Sądu, rozpatrując wniosek z dnia 22 kwietnia 2016 r., przesłał skarżącej informacje z załącznikami dotyczące punktu 1-4 wniosku i punktu 6 wniosku, natomiast oddzielnym pismem z 19 grudnia 2016 r., poinformował skarżącą, że udzielenie informacji wskazanej w punkcie 5 wniosku (z dnia 22 kwietnia 2016 r.) nie jest możliwe wskazując jednocześnie uzasadnienie dla zajętego stanowiska. Uznając jednak, że informacja przesłana przez organ nie czyni zadość zakresowi informacji wnioskowanej w co do punktu 5 wniosku, skarżący wezwał organ do przekazania brakującej części informacji publicznej wnioskowanej. Należy więc uznać, że skarżący wypełnił przesłankę wezwania organu do wykonania wyroku przed skierowaniem do Sądu przedmiotowej skargi, co miało miejsce w dniu 20 stycznia 2016 r. Istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się więc do ustalenia, czy organ w dniu 29 grudnia 2016 r. wykonał wyrok Sądu wydany w sprawie VIII SAB/Wa 42/16 przez udzielenie pełnej wnioskowanej informacji publicznej, czy też udzielona informacja nie obejmowała całości żądania, przez co organ pozostaje w bezczynności. Sąd administracyjny uwzględnia skargę na niewykonanie wyroku, jeżeli w dniu jej wniesienia organ administracji publicznej nie wykonał prawomocnego wyroku Sądu. O niewykonaniu wyroku należy mówić również w sytuacji nieprawidłowego wykonania wyroku, niezgodnego ze wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w prawomocnym wyroku Sądu. Z wytycznych zawartych w uzasadnieniu wyroku VIII SAB/Wa 42/16 wynika, że Sąd nie przesądził w wyroku (ani w uzasadnieniu wyroku), że żądane przez skarżącą informacje stanowią w całości informację publiczną. Przypomnieć w tym miejscu należy, iż z niezakwestionowanego stanu faktycznego sprawy VIII SAB/Wa 42/16, wynikało, że GOPS pozostawał w bezczynności, bowiem mimo żądania udzielenia informacji publicznej w ustawowym terminie nie udzielił takiej informacji, ani nie wydał decyzji odmawiającej jej udzielenia. Jednocześnie sąd wyjaśnił, że z bezczynnością podmiotu obowiązanego na gruncie u.d.i.p. mamy do czynienia wówczas, gdy podmiot ten "milczy" w sprawie wniosku strony o udostępnienie informacji publicznej, w szczególności nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej, tj. nie udostępnia żądanej informacji w ustawowym terminie (art. 13 ust. u.d.i.p.), nie wydaje decyzji w sytuacji, gdy zachodzą podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej z przyczyn wskazanych w art. 5 u.d.i.p. (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), bądź nie informuje wnioskodawcy o tym, że objęta wnioskiem informacja nie stanowi informacji publicznej i nie podlega udostępnieniu w trybie przepisów u.d.i.p. Wracając do sprawy niniejszej, stwierdzić należy, że organ zgodnie z ww. prawomocnym wyrokiem udzielił w ramach informacji publicznej odpowiedzi na wniosek skarżącego w pismach z dnia [...]grudnia 2106 r., znak [...]i znak [...]. W istocie więc wniosek skarżącej z dnia 22 kwietnia 2016 r. został rozpatrzony. Sąd podziela stanowisko organu, że w tej sytuacji, mając na uwadze treść wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 22 kwietnia 2015 r., nietrafny jest zarzut niepełnego udostępnienia informacji publicznej czy pozostawania w zwłoce. W tym miejscu należy zauważyć, że udzielona przez organ treść informacji odpowiada treści wniosku skarżącej. Skarżąca bowiem żądała udzielenia informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, a sąd w sprawie VIII SAB/Wa 42/16 rozstrzygał bezczynność GOPS w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Na marginesie Sąd wskazuje, iż w wyroku II SA/Wa 1038/15, rozpoznający skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyraził pogląd, że lista pracowników, którzy nie pełnią funkcji publicznych nie stanowi informacji publicznej, zatem w sprawie brak było podstaw do podejmowania decyzji odmownej w trybie art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Sąd w składzie orzekającym podziela powyższy pogląd. W niniejszej sprawie prawidłowo organ przyjął, że skoro nie było podstaw do wydania decyzji administracyjnej, a wniosek nie dotyczy informacji publicznej, zatem należało udzielić pisemnej informacji adresatowi co do punktu 5 wniosku z 22 kwietnia 2016 r. Reasumując, skarżącej udzielono informacji zgodnie ze złożonym wnioskiem i z uwzględnieniem wytycznych Sądu. Sąd nie uwzględnił więc skargi wniesionej na niewykonanie wyroku, ponieważ w dniu jej wniesienia organ nie pozostawał w bezczynności. W tym stanie rzeczy uznać należy, że organ administracji, wbrew przekonaniu skarżącej, wykonał wyrok z dnia 6 października 2016 r., sygn. akt VIII SAB/Wa 42/16. Podkreślić w tym miejscu należy, że celem skargi na niewykonanie prawomocnego wyroku sądu, stwierdzającego bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przymuszenie organu do działania w sytuacji, gdy ignoruje on orzeczenie sądu i nie podejmuje czynności, do których został przez sąd zobowiązany. Skuteczność skargi zależy zatem od tego, czy organ podjął czynności zmierzające do wykonania wyroku bez zbędnej zwłoki i wykonał wytyczne sądu, a nie od końcowego efektu tych czynności. Nie przesądza zatem o niewykonaniu wyroku wydanie rozstrzygnięcia, niezgodnego z oczekiwaniami strony. W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi.