I SA/Wa 1163/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Sędziowie WSA Dariusz Pirogowicz WSA Anna Wesołowska (spr.) Protokolant referent stażysta Anna Barska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2017 r. sprawy ze skargi P. K. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta miasta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wa 170/15 1. wymierza Prezydentowi miasta W. grzywnę w wysokości 4000 (cztery tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje od Prezydenta miasta W. na rzecz P. K. sumę pieniężną w kwocie 2000 (dwa tysiące) złotych; 4. zasądza od Prezydenta miasta W. na rzecz P. K. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. P. K. skargą z dnia 21 lipca 2017 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. (Prezydent) w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 170/15. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta do wydania rozstrzygnięcia w sprawie z wniosku P. K. z dnia 24 maja 2011 r. w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt sprawy z prawomocnym orzeczeniem Sądu. Skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny, stwierdzenie, iż bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, przyznanie na jego rzecz sumy pieniężnej w maksymalnej wysokości i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu podniósł, iż akta sprawy zostały zwrócone organowi 29 października 2015 r., co oznacza iż wyznaczony ww. wyrokiem termin na wydanie decyzji merytorycznej w sprawie upłynął 29 listopada 2015 r. Skarżący wskazał, że pismem z dnia 14 grudnia 2015 r. dodatkowo wezwał organ do zaprzestania naruszania prawa poprzez wydanie decyzji jednak pismo o pozostało bez odpowiedzi. W dniu 22 stycznia 2016 r. skarżący wniósł skargę na niewykonanie wyroku, a w związku z jej nieprzekazaniem do Sądu w terminie określonym w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) wniósł o ukaranie organu dodatkową grzywną. Postanowieniem z dnia 10 maja 2016 r. sygn. akt I SO/Wa 774/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 200 zł w związku z niewypełnieniem przez organ obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ppsa. Następnie wyrokiem z dnia 21 czerwca 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 608/16 Sąd wymierzył Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1.000 zł za niewykonanie wyroku z dnia 15 lipca 2015 r. I SAB/Wa 170/15. W dniu 16 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył kolejną grzywnę Prezydentowi W. w wysokości 2.000 zł za niewykonanie wyroku z dnia 15 lipca 2015 r. W związku z dalszym niepodejmowaniem rozstrzygnięcia w sprawie w dniu 6 czerwca 2017 r. Skarżący wezwał po raz kolejny Prezydenta do wykonania wyroku z dnia 15 lipca 2015 r., przy czym wezwanie to pozostało bez odpowiedzi. Zdaniem Skarżącego tego typu praktyka jest niedopuszczalna i w oczywisty sposób przeczy zasadzie pogłębiania zaufania do organów Państwa wyrażonej w art. 8 k..a. oraz łamie przepisy dotyczące terminów załatwiania spraw administracyjnych. Powyższe uzasadnia jego zdaniem przyznanie mu od organu sumy w maksymalnej wysokości tj. polowy dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Podniósł, że postępowaniu organu w niniejszej sprawie wykazuje wysoki stopień lekceważenia zarówno stron postepowania, jak i prawomocnych wyroków Sądu. Odpowiadając na skargę Prezydent wyjaśnił, że z dniem [...] grudnia 2016 r. zarządzeniem nr [...] wprowadzona została procedura postępowania w Biurze Spraw Dekretowych w zakresie rozpatrywania wniosków w trybie art. 215 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r. Nr 1774 ze zm.). W związku z powyższym zaistniała konieczność dokonania ponownej analizy zgromadzonej dotychczas dokumentacji celem stwierdzenia, czy w sprawie nieruchomość położonej w W. przy ul. [...] nie występują okoliczności uniemożliwiające wydanie decyzji. Wyjaśnił ponadto, że z uwagi na wynikający z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego, pozwalającego na dokładne ustalenie stanu faktycznego sprawy a także z uwagi na bardzo duża ilość spraw z zakresu odszkodowań, nie było możliwości zakończenia niniejszego postępowania w terminie określonym w art. 35 kpa. Organ poinformował ponadto, że opóźnienia w rozpatrywaniu spraw są spowodowane między innymi dużą ilością wpływającego do tutejszego Biura Spraw Dekretowych korespondencji w sprawach odszkodowawczych za nieruchomości objęte działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Waga tych spraw, stopień ich skomplikowania oraz złożoność okoliczności, które powinny być ustalone w toku tych postępowań, nie pozwala na dotrzymanie ustawowych terminów. W związku z powyższym Prezydent wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Przede wszystkim wskazać należy, że skarga w niniejszej sprawie złożona została w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz.1369) - powoływana dalej jako "ppsa". Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przy czym wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny, o której mowa w tym przepisie, ma miejsce zarówno wówczas, gdy organ ten w ogóle nie wykonał orzeczenia sądowego, jak również wówczas, gdy wprawdzie orzeczenie to wykonał, ale uczynił to z przekroczeniem wyznaczonego terminu i po wniesieniu skargi. Zgodnie bowiem z art. 154 § 3 ppsa wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 lipca 2015 r. zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku P. K. z dnia 24 maja 2011 r. w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jak wynika z przekazanych wraz z odpowiedzią na skargę akt administracyjnych sprawy, akta te wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do Urzędu Miasta W. w dniu 2 listopada 2015 r. (prezentata organu). Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi w niniejszej sprawie, nie wykonał nałożonego wyrokiem Sądu zobowiązania do zakończenia sprawy objętej ww. wnioskiem. Ponadto w aktach niniejszej sprawy brak jest również informacji, żeby organ wydał rozstrzygnięcie w sprawie do dnia orzekania przez Sąd. W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny, jest uzasadniony. Podkreślić w tym miejscu należy, że niewykonywanie wyroków sądów niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być w tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. W sprawie niniejszej podkreślenia wymaga, że Sąd już dwukrotnie nakładał na Prezydenta W. grzywnę za niewykonanie powyższego wyroku, a mimo to organ nie rozpoznał wniosku strony złożonego w 2011 r. Przy tak dużej zwłoce w rozpoznaniu wniosku, a co za tym idzie wykonaniu zobowiązania nałożonego wyrokiem Sądu z dnia 15 lipca 2015 r. sygn. akt IV SAB/Wa 170/15 za uznać należało, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Tak dużej zwłoki nie uzasadniają przy tym argumenty przedstawione w odpowiedzi na skargę. Od dnia wydania wyroku zobowiązującego organ do zakończenia sprawy minęły już bowiem ponad dwa lata. W ocenie Sądu jest to okres wystarczający do rozpatrzenia sprawy nawet jeśli jest ona skomplikowana. Powyższe uzasadniało, w ocenie Sądu, przyznanie Skarżącemu sumy pieniężnej od Prezydenta W. na podstawie art. 154 § 7 ppsa. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 i art. 154 § 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie zwrotu kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy, zasądzając na rzecz Skarżącego zwrot uiszczonego wpisu w wysokości 200 złotych oraz 480 złotych tytułem wynagrodzenia pełnomocnika.