VII SA/Wa 1345/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak [...] w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej – J. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w [...] kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. J. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w [...], reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak [...] w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków. Decyzja będąca przedmiotem zaskarżenia jest ostateczna, wobec czego stronie skarżącej przysługiwało prawo złożenia od niej w terminie 30 dni, za pośrednictwem organu, skargi do sądu administracyjnego. O takim trybie zaskarżenia skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego, został prawidłowo pouczony przez organ w zaskarżonej decyzji. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżącego otrzymał zaskarżoną decyzję 11 kwietnia 2016 r. W dniu 11 maja 2016 r. pełnomocnik skarżącej spółki nadał bezpośrednio na adres Sądu rzeczoną na wstępie skargę, która została w dniu 17 maja 2016 r. wpisana do dziennika korespondencji ogólnej pod sygnaturą VII KO 112/16. W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. Sąd przekazał ją w dniu 18 maja 2016 r. według właściwości do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. O tym fakcie pełnomocnik skarżącej został poinformowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wskazać należy, że tryb jest zachowany wówczas, gdy skarga zostaje skierowana do organu, którego decyzję zaskarżono, zaś termin jest zachowany wówczas, gdy przed jego upływem, czyli najpóźniej w ostatnim dniu terminu skarga zostanie złożona bezpośrednio w biurze podawczym organu (nie sądu), którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. To samo dotyczy nadania skargi w polskim urzędzie pocztowym (na adres organu), które jest równoznaczne z wniesieniem jej do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Tryb wniesienia skargi do sądu jest trybem, którego zmiana jest niedopuszczalna. Upływ tego terminu sąd zobowiązany jest uwzględniać z urzędu, w ramach badania spełnienia wymogów formalnych skargi (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 stycznia 2006 r., III SA/Wa 3000/05; postanowienie NSA z 29 maja 2008 r., I FSK 631/08, Lex nr 505351). W rozpoznawanej sprawie, decyzję stanowiącą przedmiot skargi wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie wniesienia środka zaskarżenia doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 11 kwietnia 2016 r. Oznacza to, że termin 30 dni na złożenie skargi przypadał na dzień 11 maja 2016 r. Zatem ów dzień był ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie. Pełnomocnik skarżącego nadał skargę w dniu 11 maja 2016 r., jednakże przesyłkę skierował bezpośrednio do Sądu. Powyższe spowodowało, że Sąd zmuszony był przekazać skargę według właściwości do organu, co nastąpiło 18 maja 2016 r., zatem ów dzień należało przyjąć za dzień prawidłowego wniesienia skargi. Mając powyższe ustalenia na uwadze sąd stwierdził, że przesłanie skargi do organu dnia 18 maja 2016 r., podczas gdy ostatnim dniem terminu do jej skutecznego wniesienia był 11 maja 2016 r., skutkuje jej odrzuceniem. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.