VII SA/Wa 2605/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Stawecki, Sędziowie sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Dawejnis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2017 r. sprawy ze skargi E. O. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2016 r. Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego , po rozpatrzeniu odwołania J. O. i odwołania E. O. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia [...].07.2016 r., znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany zamienny rozbudowy i nadbudowy istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] z obr. [...] położonej przy ul. [...] w W., udzielającej inwestorowi A. R. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych polegających na rozbudowie i nadbudowie istniejącego budynku mieszkalnego na cele mieszkalne na działce nr ew. [...] z obr. [...] położonej przy ul. [...] w W. oraz nakładającej obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie tego budynku, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Inwestor A. R. prowadząc roboty budowlane na podstawie decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] października 2005r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę istniejącego budynku mieszkalnego na działce i przy ul. [...] w W. w trakcie wykonywania robót dopuścił się odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, polegających na zmianie układu połaci dachowej oraz spadków dachu (dach wysunięto nad działką sąsiednią ok. 25cm) oraz na rezygnacji z nadbudowy piętra. Następnie PINB [...] wydał w dniu [...] kwietnia 2008r. decyzję Nr [...], na mocy której nałożył na A. R. obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego dla przedmiotowej inwestycji. Po rozpatrzeniu odwołania E. O. [...]WINB decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2008r. utrzymał w/w rozstrzygniecie w mocy. Prezydent [...] na mocy decyzji Nr [...] z dnia [...] czerwca 2008r. uchylił decyzję Prezydenta [...] nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na rozbudowie i nadbudowie istniejącego budynku mieszkalnego na cele mieszkalne na działce nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w W.. Po przedłożeniu przez A. R. projektu budowlanego zamiennego spornej inwestycji, wraz z inwentaryzacją dotychczas wykonanych robót, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją Nr [...] z dn. [...] września 2008r. zatwierdził projekt budowlany zamienny i zezwolił na wznowienie robót budowlanych. Po rozpatrzeniu odwołania E. O. od w/w decyzji, [...] WINB decyzją Nr [...] z dn. [...] listopada 2008r. utrzymał zaskarżone rozstrzygniecie w mocy. Decyzja [...]WINB Nr [...] stała się przedmiotem skargi skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dn. 2 kwietnia 2009r. (sygn. akt: VII SA/Wa 91/09) uchylił zaskarżoną decyzję. Wyrokiem z dnia 15 października 2010r. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt: II OSK 1035/10) oddalił skargę kasacyjną na wyrok WSA. Po ponownym rozpatrzeniu przez [...] WINB odwołania E. O. od decyzji Nr [...], organ II instancji decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2011r. utrzymał zaskarżone rozstrzygniecie organu I instancji w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dn. 16 czerwca 2011 r. (sygn. akt: VII SA/Wa 883/11) uchylił decyzję [...]WINB Nr [...]. Następnie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2012r. uchylił decyzję PINB Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] przedstawiciel PINB [...] przeprowadził w dn. 30 maja 2012r. kontrolę na przedmiotowej nieruchomości. Podczas wizji ustalono, że inwestor dokonał rozbudowy usytuowanego na terenie w/w działki budynku mieszkalnego zgodnie z przedłożonym do zatwierdzenia projektem zamiennym w części dotyczącej parteru budynku. Nadbudowy nie wykonano. Odprowadzenie wód opadowych z przedmiotowego budynku odbywa się poprzez system rynnowy na działkę inwestora. Po analizie przedłożonego projektu zamiennego przedmiotowej inwestycji organ I instancji uznał, że projekt budowlany zamienny rozbudowy i nadbudowy istniejącego budynku mieszkalnego spełnia wymogi określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dn. 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2003r. Nr 120, poz.1133), jak również przedmiotowa nadbudowa i rozbudowa nie narusza przepisów techniczno-budowlanych. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] uznał, że przedłożony projekt jest zgodny z decyzją Prezydenta [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r. i decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2012r. zatwierdził projekt budowlany zamienny i udzielił Pani A. R. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania E. O. od w/w decyzji, decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2012r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, wskazując na niekompletność przedłożonego projektu zamiennego. W związku z powyższym, PINB [...] przy piśmie z dnia 18 stycznia 2013r. zwrócił A. R. projekt zamienny w celu uzupełnienia go o projekt zagospodarowania działki lub terenu, jak również ze wskazaniem, że winien on być zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanym, ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz winien być kompletny i posiadać wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, jak również spełniać wymogi określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowalnego (Dz. U. Nr 120 z 2003 r. poz. 1133). Z uwagi na nieprzedłożenie w określonym terminie w/w dokumentów, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2013r., nakazał A. R. doprowadzenie rozbudowanego budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] z obr. [...], położonej przy ul. [...] w W. do stanu poprzedniego poprzez rozbiórkę rozbudowanej części budynku o wymiarach ok. 4,50 x 4,00 m od strony północnej i przywrócenie poprzedniego układu połaci dachowej oraz spadków dachu. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...].09.2013 r. uchylił decyzję Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Ponownie rozstrzygając sprawę decyzją Nr [...] z dnia [...].10.2013 r. organ I instancji nakazał A. R. doprowadzenie rozbudowy budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] z obr. [...] położonej przy ul. [...] w W. do stanu poprzedniego (poprzez rozbiórkę rozbudowanej części budynku o wym. ok. 4,50 m x4,00 m od strony północnej ul. [...] i przywrócenie poprzedniego układu połaci dachowej). [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznając, że nie ma podstaw do podjęcia odmiennej decyzji ponieważ została wypełniona przesłanka do zastosowania art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2014 r nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. – utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] października 2013 r. Po rozpatrzeniu skargi inwestorów A. i R. R. na powyższą decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19.12.2014 r., sygn akt 808/14, uchylił decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję nową decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] października 2013 r. Sąd uchylając obie decyzje wskazał w uzasadnieniu, że podstawą materialno-prawną kontrolowanych decyzji był art. 51 ust. 5 Prawo budowlane Aby móc zastosować ten przepis niezbędne jest wcześniejsze nałożenie na inwestora obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3. W ocenie sądu organy nieprawidłowo zastosowały przepis art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego bowiem nie wydały stosownego postanowienia lecz zwróciły inwestorce projekt budowlany zamienny przy piśmie z dnia 18 stycznia, informując ją jedynie o konieczności uzupełnienia projektu w sposób ogólnikowy i nieprecyzyjny nadto bez pouczenia, iż nieusunięcie stwierdzonych nieprawidłowości skutkować będzie wydaniem rozstrzygnięcia na podstawie art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego. Zdaniem sądu, z treści art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego wynika, że organ nakładając określone .obowiązki na inwestora powinien wskazać, jakimi materialnoprawnymi brakami jest obarczony wniosek o wydanie pozwolenia na budowę. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją nr [...] z dnia [...].07.2016 r. znak: [...] zatwierdził projekt budowlany zamienny rozbudowy i nadbudowy istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] z obr. [...] położonej przy ul. [...] w W. i udzielił inwestorowi A. R. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych polegających na rozbudowie i nadbudowie istniejącego budynku mieszkalnego na cele mieszkalne na działce nr ew. [...] z obr. [...] położonej przy ul. [...] w W. oraz nałożył obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie tego budynku. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że w dniu 16.05.2016 r. inwestor przedłożył zamienny projekt budowlany a ponadto odnosząc się do uwag E. O. poprawił i uzupełnił projekt budowlany zamienny oraz złożył wyjaśnienia na piśmie z 14.06.2016 r. Kontrolowaną w niniejszej sprawie decyzją z dnia [...] września 2016 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją utrzymał w mocy w/w decyzję Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazując, że inwestorzy złożyli w PINB [...] poprawiony i uzupełniony projekt budowlany zamienny który jest kompletny, zgodny z warunkami zabudowy i zgodny z obowiązującymi przepisami techniczno – budowlanymi. Ponadto Projektanci oświadczyli, że projekt budowlany został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz zasadami wiedzy technicznej. Organ wyjaśnił, że oceny, czy przedmiotowa inwestycja została wykonana zgodnie z przepisami i zatwierdzoną dokumentacją budowlaną organ nadzoru budowlanego dokona na etapie dopuszczenia inwestycji do użytkowania. Odnosząc się zaś do podnoszonej przez odwołujących zarzutów naruszenia linii granicznej działki wskazał, że w/w projekt budowlany zamienny nie przewiduje wysunięcia elementów spornego obiektu poza działkę nr ew. [...], w szczególności uwzględniono kwestię wykonania właściwej konstrukcji dachu od strony wschodniej i południowej, odprowadzenie wód opadowych zaprojektowano w całości na działkę inwestorów. Decyzja została zaskarżona przez E. O., która zarzuciła organowi odwoławczemu naruszenie przepisów art. 7 i 77, 10 i 107 par. 3 k.p.a. oraz naruszenie: przepisów art. 5 ust. 1 p. 8 i 9 Prawa Budowlanego poprzez zatwierdzenie projektu zamiennego, naruszającego interesy osób trzecich (w tym skarżącej) poprzez ocieplenie ścian w ostrej granicy styropianem o gr. 10 cm, a tym samym wyrażenie zgody na zawłaszczenie przez inwestora cudzej własności, art. 34 ust. 2 i ust. 3 p. 1 Prawa Budowlanego, poprzez zatwierdzenie projektu zamiennego niedostosowanego do specyfiki obiektu. (Projekt dot. Rozbudowy budynku na Dz. [...], stojącego w ostrej granicy z Dz. [...] i [...] nie określa granic działki inwestora) przepisu art. 51 ust. 1 p. 3 Prawa Budowlanego polegające na zaniechaniu nałożenia w decyzji obowiązku wykonania określonych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, przepisów przeciwpożarowych poprzez zatwierdzenie ściany wschodniej inwestycji, wybudowanej z różnych materiałów budowlanych, jako ściany przeciwpożarowej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1066 j.t.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 j.t.) dalej ppsa. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej opisane zasady, orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa . W sytuacji przytoczenia w skardze zarzutów naruszenia prawa materialnego, jak i naruszenia przepisów postępowania, w pierwszej kolejności Sąd rozpoznał w pierwszej kolejności zarzut naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Odnosząc się więc do pierwszego zarzutu zarzutów Skarżącego co do naruszenie art. 7, 10, 77, i 107 § 3 k.p.a przez organ II instancji wskazać należy, iż zarzuty te są chybione. Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa proceduralnego wskazanego w skardze w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Organ prawidłowo i wyczerpująco rozpatrzył i ocenił cały materiał dowodowy zgodnie z treścią art. 77 § 1 i art. 80 kpa, nie uchybił zasadom postępowania administracyjnego, natomiast uzasadnienie zaskarżonej decyzji, odpowiada wymogom określonym w art. 107 § 3 kpa. W ocenie Sądu organy tym razem prowadząc postępowanie dopełnił wszelkich starań by wyjaśnić rzeczywisty stan prawny sprawy. Podnieść także należy, że ocena zgromadzonego materiału w sprawie nie była dowolna, a zastosowanie i wykładnia przepisów była prawidłowa. Odnosząc się zaś do podnoszonej przez Skarżącą naruszenia art. 5 ust. 1 Prawa budowlanego poprzez ocieplenie ścian w ostrej granicy styropianem o gr. 10 cm, a tym samym wyrażenie zgody na zawłaszczenie przez inwestora cudzej własności Sąd podziela stanowisko organów nie dostrzegając by projekt zamienny przewidywał realizację obiektu na działce skarżącej. projekt budowlany zamienny nie przewiduje wysunięcia elementów spornego obiektu poza działkę inwestora nr ew. [...]. Projekt budowlany zamienny uwzględnia również kwestię wykonania właściwej konstrukcji dachu od strony wschodniej i południowej, odprowadzenie wód opadowych zaprojektowano w całości na działkę inwestorów. Zdaniem Sądu w ramach swoich obowiązków, określonych przepisami Prawa budowlanego, organ odwoławczy prawidłowo ustalił, że przedłożony projekt budowlany zamienny jest kompletny, a poprawione zamierzenie inwestycyjne nie narusza szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Sąd w pełni podziela argumentację organu odwoławczego zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Należy również podzielić stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym Inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone na niego, a zatwierdzony projekt czyni zadość wymogom określonych w przepisach prawa bowiem skarżona decyzja nie narusza przepisów prawa, na podstawie których została wydana, zaś organy nadzoru budowlanego stopnia powiatowego i wojewódzkiego rozpatrzyły przedmiotową sprawę w oparciu o zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy i uzasadniły swoje stanowisko w treści wydanego rozstrzygnięcia administracyjnego. W ocenie Sądu projekt spełnia wymagania art. 34 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego. Zakres i treść projektu budowlanego jest dostosowana do specyfiki i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych. Projekt budowlany zawiera również projekt zagospodarowania działki, sporządzony na aktualnej mapie, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich; Sąd zauważa również, że postępowanie administracyjne prowadzone jest w oparciu o art. 51 Prawa budowlanego i dotyczy doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem, jedynie w zakresie istotnych odstępstw od zatwierdzonej dokumentacji projektowej oraz że w przedłożonym projekcie budowlanym zamiennym znajdują się oświadczenie, o których mowa w art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego. Projektant mgr inż. arch. J. U., projektant konstrukcji inż. M. F. i sprawdzający inż. M. A. – M. oświadczyli, że niniejszy projekt budowlany został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz zasadami wiedzy technicznej. Strona skarżącą winna mieć na względzie, że zarówno decyzja o pozwoleniu na budowę jak i decyzja zatwierdzająca projekt zamienny nie ma charakteru decyzji uznaniowej. Jak wynika z treści art. art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania takiej decyzji. Zatem skoro inwestor spełnił w niniejszej sprawie wszystkie wymagania konieczne do zatwierdzenia projektu zamiennego udzielenia to Prezydent [...] nie mógł nie zatwierdził projektu zamiennego i odmówić pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Oceny, czy przedmiotowa inwestycja została jest wykonywana zgodnie z przepisami i zatwierdzoną dokumentacją budowlaną organ nadzoru budowlanego może dokonywać w trakcie realizacji oraz dokona na etapie dopuszczenia inwestycji do użytkowania. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego obiekt budowlany należy projektować i budować w sposób zapewniający ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich. Nie wszystkie jednakże interesy osób trzecich podlegają ochronie; chronione są wyłącznie interesy prawne, a nie są chronione interesy jedynie faktyczne. Wyznacznikiem zakresu, w jakim wydający decyzję organ ma obowiązek chronić uprawnienia osób trzecich, są przepisy prawa materialnego. Naruszenie interesu prawnego rozumiane jest jako naruszenie konkretnych norm prawa materialnego, obowiązujących w procesie inwestycyjnym (por. wyrok NSA z dnia 7 lipca 1999 r., sygn. akt IV SA 1492/98). Zarzuty dotyczące szeregu utrudnień dla otoczenia w przypadku zrealizowania zamierzonej inwestycji nie mogą być prawnie skuteczne, gdyż dotyczą jedynie naruszenia interesów faktycznych skarżących, a nie interesu prawnego, rozumianego jako naruszenie konkretnych norm prawnych. Stwierdzić należy, iż w zasadzie każda inwestycja w zabudowie miejskiej powoduje uciążliwości i utrudnienia dla najbliższych sąsiadów. Jednakże, gdy w sprawie uzyskano wszelkie wymagane prawem uzgodnienia i opinie, to nie można stawiać skutecznego zarzutu, iż wydana decyzja o zatwierdzeniu projektu i udzieleniu pozwolenia budowlanego jest niezgodna z prawem. Kończąc powyższe rozważania Sąd zauważa, że planowana inwestycja może spowodować szereg utrudnień dla otoczenia. W zasadzie każda inwestycja w zabudowie sąsiedniej powoduje uciążliwości i utrudnienia. Jednakże, gdy w sprawie uzyskano wszelkie wymagane prawem uzgodnienia i opinie, to nie można stawiać skutecznego zarzutu, iż wydana decyzja o zatwierdzeniu projektu zamiennego i udzieleniu pozwolenia budowlanego jest niezgodna z prawem. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako bezzasadną oddalił.