II SA/Op 492/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik – spr. po rozpoznaniu w dniu 20 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. na postanowienie Komisarza Wyborczego w Opolu I z dnia 27 września 2017 r. w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego postanawia odrzucić skargę. Skarżący E. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie z dnia 27 września 2017 r. Komisarza Wyborczego w Opolu I, którym stwierdzono wygaśnięcie jego mandatu radnego z powodu utraty prawa wybieralności. Odpis przedmiotowego postanowienia doręczony został dorosłemu domownikowi w dniu 29 września 2017 r. na adres zamieszkania skarżącego. W dniu 6 października 2017 r. skarżący nadał na poczcie na adres Krajowego Biura Wyborczego w Opolu skargę, która wpłynęła do organu w dniu 10 października 2017 r. (por. k-2 akt). W odpowiedzi na skargę Komisarz Wyborczy w Opolu I wniósł o jej odrzucenie, jako wniesionej z uchybieniem terminu. Uzasadniając zajęte stanowisko w sprawie wskazał na przepis art. 384 § 1 w zw. z art. 9 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2017 r. poz. 15, ze zm.), jako stanowiący podstawę do odrzucenia wniesionej skargi. Dodatkowo organ wyjaśnił przyczyny podjęcia zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, zm.), dalej "P.p.s.a." zobowiązuje sąd do odrzucenia skargi, jeżeli została ona wniesiona po upływie terminu. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2017 r. poz. 15, ze zm.) w art. 384 § 1 Kodeksu wyborczego stanowią, że od uchwały rady i postanowienia komisarza wyborczego o wygaśnięciu mandatu radnego z przyczyn, o których mowa w art. 383 § 1 pkt 2-5 i 7, zainteresowanemu przysługuje skarga do sądu administracyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia uchwały albo postanowienia. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, który stwierdził wygaśnięcie mandatu. Jednocześnie ustawodawca w art. 9 § 1 Kodeksu wyborczego przewidział, że ilekroć w kodeksie jest mowa o upływie terminu do wniesienia skargi, odwołania lub innego dokumentu do sądu, organu wyborczego, urzędu gminy, konsula albo kapitana statku, należy przez to rozumieć dzień złożenia skargi, odwołania lub innego dokumentu w sądzie, organowi wyborczemu, w urzędzie gminy, w konsulacie lub kapitanowi statku. Powyższa regulacja oznacza, że ustawodawca w przepisie art. 9 § 1 Kodeksu wyborczego wprowadził odmienne uregulowanie dotyczące zachowania terminu do wniesienia skargi lub odwołania od przewidzianego w art. 83 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym oddanie pisma m.in. w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Z art. 9 § 1 Kodeksu wyborczego wynika bowiem, że o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data złożenia pisma do właściwej instytucji (w sądzie, organowi wyborczemu, w urzędzie gminy, w konsulacie lub kapitanowi statku), czyli data wpływu pisma do wskazanego w przepisie organu, nie zaś data jego nadania w urzędzie pocztowym. Z powyższą regulacją koresponduje art. 9 § 3 Kodeksu wyborczego, stanowiący, że w przypadku braku w kodeksie innych uregulowań w tym zakresie, czynności wyborcze określone kalendarzem wyborczym oraz czynności, o których mowa w § 1, są dokonywane w godzinach urzędowania sądów, organów wyborczych, urzędów gmin oraz konsulatów. Przepis art. 9 § 1 Kodeksu wyborczego statuuje wyjątek od obowiązującej we wszystkich procedurach zasady, że nadanie w urzędzie pocztowym w terminie ustawą przewidzianym jest równoznaczne ze złożeniem skargi. Kluczowe znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy ma więc ocena zachowania przez skarżącego siedmiodniowego terminu do wniesienia skargi do komisarza wyborczego. Zaskarżone postanowienie doręczone zostało bowiem dorosłemu domownikowi w dniu 29 września 2017 r. w miejscu zamieszkania skarżącego. Okoliczność prawidłowości doręczenia korespondencji nie była negowana. Analiza dowodu doręczenia zaskarżonego postanowienia organu oraz daty wpływu skargi do organu wskazuje, że wniesiona została ona z uchybieniem terminu. W niniejszej sprawie skarga nadana została na adres Krajowego Biura Wyborczego w Opolu w dniu 6 października 2017 r. (por. k-3 akt). Przedmiotowa skarga wpłynęła jednak do organu dopiero w dniu 10 października 2017 r. (por. prezentata organu oraz wydruk śledzenia przesyłek). Z zestawienia powyższych dat wynika, że termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 6 października 2017 r. (piątek), a nie 10 października 2017 r. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że o zachowaniu terminu do wniesienia skargi na postanowienie komisarza wyborczego decyduje data wpływu pisma do organu, nie zaś data jego nadania w urzędzie pocztowym (por. postanowienia NSA: z dnia 23 lutego 2016 r., sygn. akt II OSK 103/16; z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt II OZ 444/17; z dnia 22 stycznia 2016 r., sygn. akt II OZ 1331/15; z dnia 23 lutego 2016 r., sygn. akt II OSK 103/16; z dnia18 listopada 2015 r., sygn. II OZ 1144/15 wszystkie na CBOiSA – www.orzeczenia.nsa.gov.pl)). Reasumując, przepis art. 9 § 1 Kodeksu wyborczego statuuje zasadę, że wnoszenie wszelkich środków zaskarżenia przewidzianych w jego przepisach winno nastąpić bezpośrednio do sądu lub innego podmiotu uprawnionego do wypowiedzenia się w przedmiocie zasadności skargi lub odwołania. Bezpośredniość wniesienia środka zaskarżenia rozumiana jest przy tym wąsko i rygorystycznie, gdyż dla zachowania terminu konieczne jest, aby wskazana czynność wyborcza była dokonana w siedzibie sądu, organu wyborczego, organu samorządu terytorialnego w konsulacie lub kapitanowi statku. Dla zachowania terminu istotny jest bowiem dzień fizycznego wpływu skargi, odwołania lub innego dokumentu do siedziby organu, a nie data jego nadania w urzędzie pocztowym. W związku z powyższym uznać należało, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi i z tego względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono, jak na wstępie.