I OZ 1568/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.R. na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 lipca 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 543/17 pozostawiające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bez rozpoznania w sprawie ze skargi B.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 23 stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 20 lipca 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 543/17, sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej: "P.p.s.a."), pozostawił bez rozpoznania wniosek B.R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję SKO w Gdańsku z dnia 23 stycznia 2017 r. w przedmiocie świadczenia wychowawczego. Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2017 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu poprzez wniesienie za pośrednictwem organu w/w skargi na decyzję SKO w Gdańsku z dnia 23 stycznia 2017 r. Stosowne wezwanie zostało skarżącemu doręczone w dniu 9 czerwca 2017 r. z porównania dat doręczenia wezwania oraz wykonania wezwania przez skarżącego poprzez nadanie koperty wraz ze skargą w administracji Aresztu Śledczego w [...] tj. 20 czerwca 2017 r. wynika, że wskazany brak formalny skarżący uzupełnił po przewidzianym przez art. 49 § 1 P.p.s.a. siedmiodniowym terminie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł B.R. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu jest pismem procesowym w rozumieniu art. 45 § 1 P.p.s.a., z którym ustawa wiąże dodatkowe wymagania formalne. W myśl art. 87 § 4 P.p.s.a. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu należy dokonać uchybionej czynności procesowej. Niedopełnienie przez wnoszącego o przywrócenie terminu, we wskazanym wyżej terminie, uchybionej czynności procesowej, jest brakiem formalnym, podlegającym usunięciu w ramach postępowania naprawczego przewidzianego w art. 49 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2005 r., sygn. akt I OZ 437/05, opubl. ONSAiWSA 2006/1/6). W przedmiotowej sprawie skarżący prawidłowo został wezwany do usunięcia braku formalnego złożonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi poprzez wniesienie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego Gdańsku skargi na opisaną na wstępie decyzję w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jednak - jak wynika z akt sprawy - w zakreślonym terminie strona nie uczyniła zadość temu wezwaniu. Mimo wyraźnego pouczenia zawartego w zarządzeniu Przewodniczącego z dnia 5 czerwca 2017 r. o terminie wniesienia skargi za pośrednictwem organu, skarżący nadał skargę w dniu 20 czerwca 2017 r. Nieuzupełnienie zaś braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu w zakreślonym terminie, który upływał w dniu 16 czerwca 2017 r., zgodnie z art. 49 § 2 P.p.s.a., obligowało Przewodniczącego (w niniejszej sprawie w osobie sędziego sprawozdawcy) do zarządzenia pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Bez wpływu na prawidłowość powyższego zarządzenia pozostaje argumentacja zawarta w zażaleniu, bowiem oczywistym jest, że w przypadku przebywania przez skarżącego w zakładzie karnym większość kontaktów musi podejmować drogą korespondencyjną. Podobnie oczywistym jest, że przebywanie w zakładzie karnym i procedury z tym związane wydłużają czas przesyłania korespondencji, bowiem w jej faktycznym wyekspediowaniu pośredniczyć musi administracja zakładu. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.