IV SA/Wa 748/17
WyrokWSA w Warszawie2017-12-01
Skład orzekający: Przemysław Żmich, Alina Balicka, Agnieszka Wójcik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zezwolenie na czasowe zajęcie nieruchomości w celu usunięcia awarii sieci ciepłowniczej może zostać wydane na podstawie art. 126 ustawy o gospodarce nieruchomościami, gdy wnioskodawca nie ma tytułu prawnego do nieruchomości, a użytkownik wieczysty odmawia dostępu?Ratio decidendi
Tak, zezwolenie na czasowe zajęcie nieruchomości w celu usunięcia awarii sieci ciepłowniczej może zostać wydane na podstawie art. 126 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nawet jeśli wnioskodawca nie posiada tytułu prawnego do nieruchomości, a użytkownik wieczysty odmawia dostępu. Kluczowe jest wykazanie nagłej potrzeby zapobieżenia powstaniu znacznej szkody, co uzasadnia zastosowanie tego przepisu, mimo braku możliwości dobrowolnego wejścia na grunt i oceny sytuacji przez wnioskodawcę.Stan faktyczny
Spółka V. E. W. S.A. złożyła wniosek o zezwolenie na czasowe zajęcie nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa, w użytkowaniu wieczystym B. Sp. z o.o., w celu usunięcia awarii sieci ciepłowniczej. Prezydent wydał decyzję zezwalającą na zajęcie, a Wojewoda utrzymał ją w mocy. B. Sp. z o.o. złożyła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów Kpa, w tym brak czynnego udziału w postępowaniu i nierozpoznanie zarzutów. WSA oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Sędziowie: WSA Alina Balicka WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 1 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości oddala skargę.
Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania B. Sp. z o. o. z siedzibą w [...], decyzją z [...] stycznia 2017 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z [...] listopada 2016 r. nr [...] orzekającą o udzieleniu zezwolenia Spółce V. E. W. S.A. na czasowe zajęcie nieruchomości położonej w [...] w Dzielnicy [...], uregulowanej w księdze wieczystej nr [...], stanowiącej cześć działki nr [...] z obrębu [...] o pow.: - [...] m2, w celu wykonania czynności związanych z usuwaniem awarii sieci ciepłowniczej, które polegały będą na: wymianie zaworów na przyłączu poprzez wejście do podziemnej komory ciepłowniczej, wypompowaniu wody z użyciem pompy i agregatu prądotwórczego, spuszczeniu wody z sieci, wycięciu starych zaworów i montażu nowych - wspawaniu przy pomocy spawarki elektrycznej, zdjęciu izolacji, uprzątnięciu komory, nawodnieniu sieci, - [...] m2, w celu zapewnienia dojazdu do usuwanej awarii sieci ciepłowniczej, z całej powierzchni działki, tj. [...] m2 na okres 24 godzin.
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy.
Prezydent [...] decyzją z [...] listopada 2016 r. nr [...] udzielił zezwolenia Spółce V. E. W. S.A. na czasowe zajęcie nieruchomości położonej w [...] w Dzielnicy [...], uregulowanej w księdze wieczystej nr [...], stanowiącej część działki nr [...] z obrębu [...] o pow.: - [...] m2, w celu wykonania czynności związanych z usuwaniem awarii sieci ciepłowniczej, które polegały będą na: wymianie zaworów na przyłączu poprzez wejście do podziemnej komory ciepłowniczej, wypompowaniu wody z użyciem pompy i agregatu prądotwórczego, spuszczeniu wody z sieci, wycięciu starych zaworów i montażu nowych - wspawaniu przy pomocy spawarki elektrycznej, zdjęciu izolacji, uprzątnięciu komory, nawodnieniu sieci, - [...] m2, w celu zapewnienia dojazdu do usuwanej awarii sieci ciepłowniczej, z całej powierzchni działki, tj. [...] m2 na okres 24 godzin oraz nadał niniejszej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu organ I instancji stwierdził, że spełnione zostały przesłanki wynikające z art. 126 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
Od powyższej decyzji odwołanie złożyła B. Sp. z o. o. z siedzibą w [...], wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła wydanie zaskarżonej decyzji z pozbawieniem skarżącego prawa do czynnego udziału w postępowaniu, jak również naruszenie zasad ogólnych wskazanych w Rozdziale 2 Kpa. Ponadto, że w sposób niedopuszczalny została zachwiana zasada równości wszystkich podmiotów wobec prawa wynikająca z Konstytucji RP, jak również Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, jak również organ przy wydawaniu decyzji naruszył zasadę równości stron postępowania administracyjnego poprzez niezawiadomienie skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego i nieprzesłanie decyzji wydanej [...] listopada 2016 r., przez co przy wydawaniu zaskarżonej decyzji Spółka B. nie miała możliwości wzięcia czynnego i aktywnego udziału w postępowaniu, nie mogła przedstawić swojego stanowiska, jak również została pozbawiona możliwości złożenia wniosków dowodowych w sprawie.
Wojewoda [...] decyzją z [...] stycznia 2017 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z [...] listopada 2016 r. nr [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że odwołanie wpłynęło w terminie. Organ odwoławczy wskazał, że odwołanie zostało nadane w placówce pocztowej [...] listopada 2016 r. Wprawdzie zaskarżona decyzja została odebrana przez skarżącego [...] listopada 2016 r., jednakże, z uwagi na to, że powyższa decyzja w dniach [...] listopada 2016 r. – [...] listopada 2016 r. oraz [...]listopada 2016 r. – [...] listopada 2016 r. była wywieszona na tablicy ogłoszeń Urzędu [...] w Dzielnicy [...] oraz Biura Mienia Miasta i Skarbu Państwa, należało przyjąć, że odwołanie z [...] listopada 2016 r. zostało złożone w terminie.
Dalej organ II instancji podał, że zgodnie z art. 126 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r. poz. 2147 ze zm.) – zwanej dalej "ugn" w przypadku siły wyższej lub nagłej potrzeby zapobieżenia powstaniu znacznej szkody, z zastrzeżeniem ust. 5, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, licząc od dnia zajęcia nieruchomości. W przypadku postępowania prowadzonego na wniosek, wydanie decyzji następuje niezwłocznie, nie później jednak, niż w terminie 7 dni, licząc od dnia złożenia wniosku. Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Stosownie do art. 126 ust. 3 i 4 ugn po upływie okresu, na który nastąpiło zajęcie nieruchomości, podmiot, który zajął nieruchomość, jest obowiązany doprowadzić nieruchomość do stanu poprzedniego. Za udostępnienie nieruchomości oraz szkody powstałe w wyniku zajęcia nieruchomości przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub osobą, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości a podmiotem, któremu udostępniono nieruchomość. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie dojdzie w terminie 30 dni, licząc od dnia, w którym upłynął termin udostępnienia nieruchomości, określony w decyzji, o której mowa w ust. 1, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, wszczyna postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania. Jeżeli na skutek czasowego zajęcia nieruchomości właściciel lub użytkownik wieczysty nie będzie mógł korzystać z nieruchomości w sposób dotychczasowy lub zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem, może żądać, aby podmiot, który zajął nieruchomość, nabył od niego własność lub użytkowanie wieczyste nieruchomości w drodze umowy.
Pismem z [...] listopada 2016 r. V. E. W. S. A. zwróciła się do Prezydenta [...] o wydanie, na podstawie art. 126 ugn, zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości z urządzoną księgą wieczystą KW nr [...], oznaczonej geodezyjnie: obręb [...], działka nr [...], położonej przy ul. S. [...], stanowiącej własność Skarbu Państwa, której użytkownikiem wieczystym jest B. Sp. z o. o. z siedzibą w [...] i adresem ul. P. [...],[...][...]-[...][...][...], w celu zezwolenia na realizację przewidzianych prac awaryjnych, polegających na: wymianie zaworów na przyłączu poprzez wejście do podziemnej komory ciepłowniczej, wypompowanie wody z użyciem pompy i agregatu prądotwórczego, spuszczenie wody z sieci, zdjęcie izolacji, wycięcie starych zaworów na przyłączu do budynku i montaż nowych - wspawanie przy pomocy spawarki elektrycznej, uprzątniecie komory, nawodnienie sieci i uruchomienie dostaw ciepła, w związku z nagłą potrzebą zapobieżeniu powstaniu znacznej szkody i nadanie wydawanej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Wnioskodawca wskazał, że prace na sieci ciepłowniczej wykonywane będą niezwłocznie i nie powinny przekroczyć 24 godzin oraz że planowane prace nie zmienią parametrów technicznych sieci ciepłowniczej, ani jej wymiarów. Wnioskodawca wskazał ponadto, że dysponuje prawem dzierżawy przedmiotowej sieci na działce [...], na mocy umowy z P. D. R. i P. E. Sp. z o. o. oraz że [...] listopada 2016 r. została przeprowadzona rozmowa telefoniczna z D. K. uprawnionym do reprezentacji B. Sp. z o. o., będącej użytkownikiem wieczystym ww. działki, który nie wyraził zgody na wejście na nieruchomość i naprawienie sieci.
Wojewoda [...] zauważył, że zajęcie nieruchomości, na podstawie art. 126 ugn, może nastąpić tylko dla realizacji celu publicznego i tylko w przypadku siły wyższej lub nagłej potrzeby zapobieżenia powstaniu znacznej szkody. Dostawa ciepła stanowi cel publiczny w rozumieniu art 6 pkt 2 ugn, zgodnie z którym celem publicznym jest budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Zgodnie z orzecznictwem sądowym, nagła potrzeba, o jakiej mowa w art. 126 ust. 1 ugn, wskazuje na sytuację nadzwyczajną jako przyczynę zagrożenia, a mianowicie katastrofy, awarie urządzeń lub sieci itp. Istotą tej przesłanki zatem jest nieprzewidywalna sytuacja lub stan, które nakazują szybkie, niezwłoczne działanie w celu zapobieżenia powstaniu znacznej szkody, przy czym podstawą wydania decyzji powinny być także wiarygodne informacje, z których wynika potrzeba niezwłocznego działania. W odniesieniu do kwestii powstania znacznej szkody, to oczywistość ryzyka jej zaistnienia i rozmiaru nie wymaga zasięgania wiadomości specjalnych i specjalistycznego przygotowania, lecz dokonania oceny konkretnego stanu faktycznego z uwzględnieniem wiedzy i doświadczenia życiowego (por. wyrok NSA z 5 lutego 2009 r. sygn. akt I OSK 301/08; wyrok WSA we Wrocławiu z 9 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/Wr 555/10; wyrok NSA z 4 marca 2016 r. sygn. akt I OSK 1274/14; wyrok WSA w Kielcach z 17 września 2014 r. sygn. akt II SA/Ke 377/14). W wyroku z 4 marca 2016 r. sygn. akt l OSK 1274/14 Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że przepis art. 126 ust. 1 ugn wskazuje zatem bardziej na element określonej profilaktyki celem przeciwdziałania szkodzie i jeżeli istnieje możliwość przewidzenia określonych negatywnych zdarzeń, to można i powinno się im przeciwdziałać. W innym wypadku brak przeciwdziałania zagrożeniu prowadziłoby do powstania szkody, co byłoby sprzeczne z celem analizowanej normy, która ma zapobiegać jej powstaniu. Zapobieżenie polega bowiem na podjęciu w porę działania, które usunie zagrożenie, co nie oznacza, że nie można takich zdarzeń przewidzieć, a więc domyślić się co będzie, co może nastąpić.
We wniosku wykazano, że zajęcie nieruchomości spowodowane jest nagłą potrzebą zapobieżenia powstaniu znacznej szkody. Wnioskodawca wskazał, że [...] października 2016 r. skontaktował się telefonicznie z V. E. W. S. A. z siedzibą w [...] właściciel obiektu przy P. [...] (Odbiorca: Bank [...] S. A.), informując o braku dostawy ciepła. Przeprowadzona przez służby eksploatacyjne V. E. W. S.A. wizja lokalna potwierdziła zaistnienie braku dostaw ciepła do Odbiorcy. Ponadto wnioskodawca wskazał, że za uwzględnieniem wniosku przemawia cel ogólny, rozumiany jako istnienie potrzeby podjęcia działań zlikwidowania zagrożenia dla ludzi i urządzeń sieci ciepłowniczej. Istnieje bowiem ryzyko wycieku wody do gruntu co może wywołać nawet osuwanie się gruntu, skutków czego nie da się przewidzieć. Przy tym zachodzi uzasadniona obawa ryzyka zwiększenia się skutków tego stanu w związku z upływem czasu i potencjalnym oddziaływaniem wody na grunt. Ponadto z notatki sporządzonej, według adnotacji urzędowej, przez A. C. - pełnomocnika V. E. W. S. A. [...] listopada 2016 r. wynika, że w przypadku braku dostawy ciepła do budynku, przy ujemnych temperaturach zewnętrznych, nastąpi zamrożenie i popękanie grzejników i rurociągów instalacji wodnych. Może to wymusić wymianę wszystkich uszkodzonych instalacji. W związku z zapowiadanym spadkiem temperatur zewnętrznych nastąpi wzrost ciśnienia i temperatury wody sieciowej (>100°C), co w przypadku nieszczelności może skutkować nagłym zwiększeniem wpływu gorącej wody w miejscu awarii. Niekontrolowany wpływ gorącej wody pod wysokim ciśnieniem może spowodować podmycie fundamentów budynków, parkingów oraz ciągów komunikacyjnych, co stanowić będzie zagrożenie dla zdrowia lub życia ludzi i zwierząt znajdujących się w budynku lub w pobliżu awarii. Jeżeli gorąca woda dostanie się kanałami ciepłowniczymi do budynku może spowodować znaczne straty materialne i degradację budynku. Zalana i zawilgocona instalacja elektryczna stanowi zagrożenie porażeniem prądem elektrycznym. Zalanie i zaparowanie budynku może spowodować zniszczenie przechowywanych dokumentów oraz urządzeń (meble, sprzęt elektroniczny). Wystąpienie awarii w komorze spowoduje konieczność wyłączenia dostawy ciepła do okolicznych budynków na czas usuwania awarii.
W ocenie organu odwoławczego, okoliczności podnoszone przez wnioskodawcę jednoznacznie wskazują na zagrożenie, jakie mogłaby spowodować awaria sieci ciepłowniczej. Niedokonanie prac awaryjnych mogłoby spowodować zagrożenie dla zdrowia lub życia ludzi i zwierząt znajdujących się w budynku lub w pobliżu awarii. Tym samym zagrożenie jakie stwarza awaria sieci ciepłowniczej należało ocenić jako znaczne. Zaniechanie prac naprawczych w celu usunięcia awarii spowodowałoby spiętrzenie zagrożenia.
W ocenie organu odwoławczego, w przedmiotowej sprawie zaistniała również nagła potrzeba zapobieżenia powstaniu znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z 25 lutego 2014 r. sygn. akt ll SA/Łd 1101/13 podkreślił, że podstawa do wydania decyzji zezwalającej na czasowe zajęcie nieruchomości zaistnieje także wówczas, gdy znaczna szkoda może powstać w każdej chwili, choć nie można stwierdzić z całą pewnością, kiedy to nastąpi. Wielokrotnie bowiem specjaliści nie są w stanie przewidzieć chwili zaistnienia zdarzenia i równie dobrze może ono nastąpić w ciągu kilku dni, jak i w ciągu kilku miesięcy. Należy przy tym podkreślić, że ryzyko znacznej szkody może powstać samoczynnie i nie jest konieczna awaria lub wypadek. W związku z tym określony stan uzasadniający wejście na nieruchomość może już jakiś czas istnieć, natomiast nagłość potrzeby wynika z aktualnego pozyskania wiedzy o tym stanie. Innymi słowy wydarzeniem uzasadniającym nagłość potrzeby jest uzyskanie informacji o ryzyku znacznej szkody, która może nastąpić w każdej chwili.
Jak wynika ze złożonego wniosku, [...] października 2016 r. skontaktował się telefonicznie z V. E. W. S. A. z siedzibą w W. właściciel obiektu przy P. [...] (Odbiorca: Bank [...] S.A.), informując o braku dostawy ciepła. W związku z powziętą informacją służby eksploatacyjne V. E. W. S.A. dokonały wizji lokalnej. Przeprowadzona wizja lokalna potwierdziła zaistnienie braku dostaw ciepła do Odbiorcy. Służby techniczne sprawdziły poprawność działania urządzeń po stronie węzła cieplnego oraz po stronie sieci ciepłowniczej, przez co zlokalizowane zostało miejsce awarii, tj. na przyłączu w komorze ciepłowniczej z zaworami na działce [...] z obrębu [...].
Odnosząc się do treści odwołania organ odwoławczy zauważył, że zaskarżona decyzja Prezydenta [...] z [...] listopada 2016 r. została wywieszona na tablicy ogłoszeń Biura Mienia Miasta i Skarbu Państwa W dniach [...] listopada 2016 r. – [...] listopada 2016 r. oraz na tablicy ogłoszeń Urzędu [...] w Dzielnicy [...] w dniach [...] listopada 2016 r. – [...] listopada 2016 r., jak również została wysłana do B. Sp. z o. o. na adres wskazany w Krajowym Rejestrze Sądowym (P. nr [...],[...][...]). Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż powyższa decyzja została doręczona skarżącemu [...] listopada 2016 r.
Odnosząc się natomiast do zarzutu niepowiadomienia strony postępowania B. Sp. z o. o. o toczącym się postępowaniu Wojewoda [...] zauważył, że zawiadomieniem z [...] listopada 2016 r. organ I instancji poinformował strony postępowania o wszczęciu postępowania administracyjnego, dotyczącego wydania decyzji administracyjnej, zezwalającej V. E. W. S. A. na czasowe zajęcie nieruchomości położonej w [...] w Dzielnicy [...], uregulowanej w księdze wieczystej nr [...], stanowiącej część działki nr [...] z obrębu [...] na okres 24 godzin, w celu wykonania czynności związanych z usuwaniem awarii sieci ciepłowniczej oraz o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zebranym w sprawie, a także składania pisemnych wyjaśnień oraz wniosków do [...] listopada 2016 r. do godz. 12:00. Niniejsze zawiadomienie zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń Biura Mienia Miasta i Skarbu Państwa Urzędu [...] w dniach [...] listopada 2016 r. – [...] listopada 2016 r. Ponadto, jak wynika z adnotacji urzędowych sporządzonych [...] listopada 2016 r., pracownik Biura Mienia Miasta i Skarbu Państwa Urzędu [...][...] listopada 2016 r. ([...]) o godz. 16:00 przybył na nieruchomość położoną w [...] przy P. [...] w celu doręczenia B. Sp. z o. o. zawiadomienia wystawionego przez Urząd [...][...] listopada 2016 r. o wszczęciu postępowania administracyjnego w powyższej sprawie, jednakże budynek mieszczący się pod ww. adresem był zamknięty, w związku z czym [...] listopada 2016 r. ([...]) o godz. 13:00 ponownie przybył na przedmiotową nieruchomość w celu doręczenia B. Sp. z o. o. niniejszego zawiadomienia. Jednak uzyskał informację, że B. Sp. z o. o. wyprowadziła się z budynku. Z uwagi na to, że dostarczenie przedmiotowego zawiadomienia o wszczęciu postępowania nie było możliwe, pracownik Urzędu [...] zamieścił niniejsze zawiadomienie na bramie wjazdowej na działkę nr [...] z obrębu [...].
Zgodnie z informacjami znajdującymi się w Krajowym Rejestrze Sądowym B. Sp. z o. o. znajduje się pod adresem P. [...],[...][...] - [...][...][...] [...]. Zgodnie z art. 39 Kpa organ administracji może skorzystać z doręczenia nie tylko za pośrednictwem poczty ale również swoich pracowników. Ponadto z adnotacji służbowych znajdujących się w aktach sprawy wynika, że organ I instancji próbował się również skontaktować telefonicznie z prezesem B. Sp. z o. o. Skarżący wskazał, że nieudane próby skontaktowania się ze Spółką spowodowane były dodaniem do numeru telefonu na początku "+ 48". Z adnotacji urzędowej znajdującej się w aktach sprawy wynika, że [...] listopada 2016 r. około godz. 12:00 Naczelnik Wydziału dzwonił z telefonu komórkowego na numer telefonu pod którym V. E. W. S.A. kontaktowała się z D. K. - prezesem B. Sp. z o. o., nie dodając na początku numeru "+ 48", jednakże połączenie nie mogło zostać zrealizowane.
Organ odwoławczy podkreślił, że zezwolenie może być wydane na rzecz podmiotu zobowiązanego do wykonania czynności zmierzających do odwrócenia siły wyższej lub jej skutków bądź zapobieżenia powstaniu znacznej szkody. Z załączonej do wniosku umowy dzierżawy z [...] lipca 2016 r. wynika, że P. D. R. i P. E. Sp. z o.o. oddało V. E. W. S.A. w dzierżawę sieci ciepłownicze opisane w załączniku nr [...] oraz nr [...] do niniejszej umowy. Z załącznika nr [...], poz. [...] wynika, że przedmiotem umowy dzierżawy jest sieć kanałowa na potrzeby zasilania obiektu przy ul. C. [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą, zlokalizowana m. in. na działce nr [...] z obrębu [...], będącej własnością Skarbu Państwa, w użytkowaniu wieczystym B. Sp. z o. o. Niniejsza umowa została zawarta na czas oznaczony z mocą obowiązującą od [...] czerwca 2016 r. na okres 2 lat w odniesieniu do sieci ciepłowniczych z załącznika nr [...]. W związku z powyższym V. E. W. S.A. była uprawniona do złożenia wniosku, na podstawie art. 126 ugn, o czasowe zajęcie nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] z obrębu [...].
Podsumowując, w ocenie Wojewody [...] organ l instancji rozstrzygając niniejszą sprawę zastosował właściwe przepisy prawa materialnego, w następstwie czego wydał prawidłową decyzję, w której określił w jakim celu i z jakiej przyczyny nieruchomość jest zajmowana oraz wskazał czas obowiązywania zezwolenia. Organ II instancji zaznaczył, że rygor natychmiastowej wykonalności został nadany zaskarżonej decyzji na podstawie art. 126 ust. 2 ugn, który zobowiązuje Starostę (Prezydenta miasta na prawach powiatu) wydającego decyzję o czasowym zajęciu do nadania jej rygoru natychmiastowej wykonalności. Wobec czego nie mają tu zastosowania reguły nadawania rygoru natychmiastowej wykonalności określone w art. 108 Kpa.
Od decyzji Wojewody [...] z [...] stycznia 2017 r. nr [...] B. Sp. z o. o. z siedzibą w [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] . Zaskarżonej decyzji zarzuciła rażące naruszenie przepisów Konstytucji RP, Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, jak też przepisów Kpa, w szczególności dotyczących dwuinstancyjności postępowania i konieczności rozpoznania w sposób rzetelny i merytoryczny wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca, w szczególności: 1) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 Kpa poprzez niepodjęcie przez organ ll instancji niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy i w konsekwencji niezebrania oraz nierozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego sprawy, co miało wpływ na jej wynik, tj. - czy V. miała legitymację czynną oraz interes prawny i faktyczny do wszczęcia przedmiotowego postępowania administracyjnego, podczas gdy we wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego nawet nie uprawdopodobniła swoich praw do sieci, - czy rzeczywiście doszło do awarii sieci, podczas gdy okoliczności, które zostały podniesione w odwołaniu przeczą istnieniu jakiejkolwiek awarii zaś organ całkowicie powyższe pominął; 2) art. 75 § 1 w zw. z art. 85 § 1 Kpa poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu oględzin nieruchomości skarżącego w celu zbadania i sprawdzenia czy rzeczywiście doszło do awarii, zwłaszcza wobec okoliczności podnoszonych przez odwołującego się; 3) art. 107 Kpa poprzez sporządzenie decyzji niezgodnie z wymogami przewidzianymi w w/w artykule, a także całkowite pominięcie rozpoznania zarzutów podniesionych w odwołaniu od decyzji organu l instancji i w konsekwencji przepisanie uzasadnienia z uzasadnienia decyzji organu l instancji i nierozpoznanie w sposób rzetelny, szczegółowy, prawidłowy, a przede wszystkim merytoryczny zarzutów podniesionych przez skarżącego, co doprowadziło do sytuacji w której nie został przedstawiony proces myślowy, który doprowadził do wydania decyzji; 4) art. 11 Kpa poprzez nieustosunkowanie się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do wszystkich podnoszonych w odwołaniu zarzutów, a nadto Iakoniczne i powierzchowne uzasadnienie decyzji w żaden sposób niewyjaśniające przesłanek jej podjęcia; 5) art. 138 § 2 Kpa poprzez nieuchylenie decyzji organu I instancji podczas, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Wobec wskazanych wyżej naruszeń Spółka B. wniosła o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu l instancji; 2) zasądzenie na rzecz skarżącej Spółki kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, podtrzymując stanowisko zaprezentowane dotychczas w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie jest uzasadniona.
Na wstępie należy wskazać jaką naturę ma instytucja o charakterze wywłaszczeniowym uregulowana w art. 126 ugn. Z art. 126 ust. 1, 2, 7 i 10 ugn wynika, że w przypadku siły wyższej lub nagłej potrzeby zapobieżenia powstaniu znacznej szkody, z zastrzeżeniem ust. 5, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, licząc od dnia zajęcia nieruchomości. W przypadku postępowania prowadzonego na wniosek, wydanie decyzji następuje niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni, licząc od dnia złożenia wniosku. Decyzji tej nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Jeżeli nastąpiło zajęcie nieruchomości, a nie zaistniały przesłanki, o których mowa w ust. 1 i 5, uzasadniające zajęcie nieruchomości, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, orzeka o nałożeniu kary finansowej, o której mowa w ust. 6. Przepisy ust. 1-9 stosuje się również w przypadku nagłej potrzeby zapobieżenia znacznej szkody wynikającej z awarii, o których mowa w art. 124b (awarii dotyczącej m.in. przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwania z gruntu tych przewodów, urządzeń i obiektów).
Regulacja ta ma charakter szczególny. Istota tej regulacji sprowadza się do uzyskania przez dany podmiot zewnętrzny (publiczny lub prywatny) tytułu prawnego do wejścia na grunt osoby mającej do gruntu określone prawo rzeczowe, aby niezwłocznie zlikwidować nagłą, niebezpieczną sytuację. Wówczas to uzasadniona jest w interesie stron tego postępowania i w interesie społecznym potrzeba wejścia na nieruchomość, wynikła z nagłej, o nieznanych skutkach sytuacji, która może być wywołana awarią przewodów i urządzeń przesyłowych i której nie można zapobiec. Zachodzi wówczas konieczność natychmiastowego działania w celu zapobieżenia powstaniu znacznej szkody na mieniu, czy też na osobach lub w celu zapobieżenia skutkom tego typu szkody. Potrzeba ta ma być nagła, a więc szkoda nie mogła być wcześniej przewidywalna, czy też planowana. Art. 126 ugn, z uwagi na konieczność zapewnienia bezpieczeństwa publicznego, wprowadza instytucję ekstraordynaryjną, a zatem potrzeba niezwłocznego zajęcia nieruchomości nie zawsze musi mieć związek z realizacją celu publicznego, o którym mowa w art. 6 ugn. Wobec tego, że w tego typu sprawach ogromne znaczenie ma czynnik czasu, wniosek o wydanie takiej decyzji musi wskazywać przesłanki uzasadniające konieczność natychmiastowego zajęcia nieruchomości. Skoro wnioskodawca nie może wejść na grunt do którego nie ma tytułu prawnego i ocenić stanu panującego na gruncie, zdarza się, że informacje uzasadniające ubieganie się o zezwolenie z art. 126 ust. 1 ugn pochodzą od podmiotów zewnętrznych. Podstawę do wydania tego rodzaju decyzji stanowią tylko wiarygodne informacje świadczące o potrzebie niezwłocznego działania. Wydanie tej decyzji jest obligatoryjne, nie jest to decyzja uznaniowa. W decyzji tej należy skonkretyzować o jaką znaczną szkodę chodzi i określić czas obowiązywania zezwolenia (nie dłużej, niż 6 miesięcy od dnia zajęcia nieruchomości). Nie ma przy tym potrzeby precyzyjnego określania zakresu czynności, do których podjęcia będzie uprawniony wnioskodawca. Zakres działań oceni wnioskodawca, po wejściu na grunt. Na stanowisko organu, który wydaje tego typu decyzję wpływ mają okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji, a nie późniejsze zdarzenia.
Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie ziściły się opisane wyżej przesłanki, uzasadniające wydanie przez Prezydenta [...] decyzji z [...] listopada 2016 r. nr [...].
Jak wynika z akt sprawy przez teren działki nr [...], której użytkownikiem wieczystym jest B. Sp. z o.o. w [...], przebiega sieć ciepłownicza V. E. W. S.A. w [...], której przedmiotem działalności jest m. in. zaopatrywanie podmiotów zewnętrznych w ciepło, wykonawstwo instalacji i rurociągów przesyłowych (w tym cieplnych). V. od [...] czerwca 2016 r. jest dzierżawcą sieci przesyłowej położonej na przedmiotowym gruncie (poz. [...] Załącznika nr [...] do umowy dzierżawy z [...] lipca 2016 r.), która nie jest częścią składową nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...]. Sieć ta jest elementem własnego systemu przesyłowego dzierżawcy jako przedsiębiorcy przesyłowego.
[...] października 2016 r. V. otrzymała za pośrednictwem e-maila informację o przerwie w dostawie ciepła do Banku [...] S.A. Pracownicy V. wysłani pod podany adres przy ul. P. [...],[...] października 2016 r. stwierdzili brak czynnika grzewczego, który został odcięty w komorze umiejscowionej na terenie prywatnej posesji, na którą nie zostali wpuszczeni przez jej właściciela reprezentowanego przez D. K. prezesa zarządu B. Sp. z o. o. Wobec tego nie było możliwości stwierdzenia, w jaki sposób wstrzymano dostawę ciepła (zamknięcie zaworów lub trwałe odcięcie). Sytuacja pozostawała bez zmian po wizytach pracowników firmy V. na działce nr [...], przeprowadzonych [...] października i [...] listopada 2016 r. (notatka służbowa podpisana przez pracowników V. – W. Z., A. W., K. S.).
[...] listopada 2016 r. B. K. członek zarządu V. przeprowadziła rozmowę telefoniczną z D. K. prezesem B. informując go o zaistniałej sytuacji dotyczącej przerwy w dostawie ciepła dla klientów V. i braku dostępu do działki nr [...], która jest ogrodzona, a dodatkowo na wejściu do komory ciepłowniczej stoi samochód. Pracownik V. poinformował D. K. o tym, że prawdopodobnie ktoś zakręcił zawory i zachodzi konieczność wejścia do komory, aby przywrócić dostawę ciepła. D. K. odmówił wpuszczenia pracowników V. na działkę nr [...]. Wskazał, że przebywa za granicą, nie wskazał nikogo, kto mógłby wpuścić pracowników V. na grunt (notatka z rozmowy telefonicznej).
We wniosku o wydanie zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], który został złożony organowi [...] listopada 2016 r., wskazano zakres koniecznych do wykonania prac – wymianę zaworów na przyłączu, wejście do komory ciepłowniczej wypompowanie wody, spuszczenie wody z sieci, zdjęcie izolacji, wycięcie starych zaworów na przyłączu do budynku, montaż nowych, uprzątnięcie komory, nawodnienie sieci, uruchomienie dostaw ciepła. Czas wykonania prac określono na 24 godziny. We wniosku wskazano, że odbiorca energii cieplnej został jej nagle pozbawiony w dniu dokonania zgłoszenia przerwy w dostawie ciepła, a V. nie prowadziła prac na sieci skutkującej przerwą w dostawie ciepła. V. wskazała, że istnieje niebezpieczeństwo wystąpienia zagrożenia dla ludzi i urządzeń sieci ciepłowniczej poprzez wyciek wody do gruntu i osuwanie się gruntu na skutek upływu czasu. V. nie ma zaś innej możliwości dostępu do gruntu oznaczonego jako działka nr [...], a zapewnienie dostaw ciepła jest celem publicznym. Zdaniem wnioskodawcy, niedokonanie prac awaryjnych może zagrażać bezpieczeństwu publicznemu i przebywającym w pobliżu osobom. Z notatki sporządzonej przez A. C. – dyrektora [...] Z. V. E. W. S.A. wynika, że wyciek gorącej wody z instalacji w miejscu awarii może być spowodowany wystąpieniem ujemnych temperatur. To może powodować podmycie budynku, parkingów, ciągów komunikacyjnych, straty materialne i degradację budynku, zalanie sieci elektrycznej. Wystąpienie awarii w komorze spowoduje konieczność wyłączenia dostawy ciepła do okolicznych budynków.
Zdaniem Sądu, V. Sp. z o. o. w sposób dostateczny wykazała konieczność wejścia na nieruchomość oznaczoną jako działka nr [...]. Wskazała na czym polega awaria sieci ciepłowniczej i w jakim czasie istnieje możliwość jej usunięcia. Spółka ta trafnie oceniła, że awaria (przerwa w dostawie ciepła do klientów V., zlokalizowana w komorze ciepłowniczej na działce nr [...], prawdopodobnie dotycząca zaworów), ma charakter nagły i że niezbędne jest zapobieżenie niebezpieczeństwu wystąpienia znacznej szkody majątkowej i osobowej (podmycie budynku, osuwanie się gruntów, zagrożenie dla mienia i osób). Sąd zwraca uwagę, że sporna nieruchomość jest zabudowana i położona w otoczeniu innych budynków. W pobliżu nieruchomości znajdują się ulice ogólnodostępne. Czas wystąpienia awarii dotyczył przełomu pór roku jesień-zima, a więc okresu, w którym pogoda może być niestabilna. Sporny grunt był ogrodzony. Wejście do komory ciepłowniczej zastawione samochodem. B. – użytkownik wieczysty działki nr [...] nie udzielił zgody na wejście pracowników V. na grunt. Budynek posadowiony na spornym gruncie był zamknięty. Pracownik ochrony i osoba sprzątająca posesję poinformowali G. G. - pracownika Biura Mienia Miasta i Skarbu Państwa Urzędu [...], że B. wyprowadziła się z budynku wiosną 2016 r. (notatka urzędowa z [...] listopada 2016 r.). Z dołączonych do akt sprawy kopii zdjęć nie wynika, aby na spornym gruncie przebywały jakieś osoby, a w budynku były wyłączone światła.
W ocenie Sądu, te wszystkie okoliczności, razem wzięte, były wiarygodne, tworzą spójny obraz sytuacji dotyczącej wystąpienia nagłej awarii w komorze ciepłowniczej na spornym gruncie, braku możliwości dobrowolnego wejścia na grunt przez dzierżawcę sieci ciepłowniczej, nagłej konieczności zapobieżenia wystąpieniu znacznej szkody. Zatem dawały Prezydentowi [...] podstawę do uwzględnienia wniosku V. z [...] listopada 2016 r., co też organ I instancji uczynił wydając decyzję z [...] listopada 2016 r.
W osnowie decyzji wskazano: podmiot uprawniony do czasowego zajęcia nieruchomości, przedmiot zajęcia, zakres przestrzenny zajęcia nieruchomości, zakres czynności związanych z usuwaniem awarii, termin zajęcia nieruchomości. Decyzja została wydana przed upływem 7 dni, licząc od daty złożenia wniosku. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił na czym polegała nagła potrzeba wejścia V. na grunt oznaczony jako działka nr [...], jakim zdarzeniem została wywołana, trafnie oceniła, że w omówionej wyżej sytuacji zachodził stan kwalifikowanej nagłej potrzeby zapobieżenia znacznej szkodzie dla ludzi, sieci ciepłowniczej.
Sąd zwraca uwagę, że wydana w sprawie decyzja została wydana także w interesie B. jako użytkownika wieczystego przedmiotowej nieruchomości, ponieważ na spornym gruncie znajdowało się mienie o znacznej wartości (np. budynek, samochody).
Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd zwraca uwagę, że V. jako dzierżawca sieci ciepłowniczej, przebiegającej przez działkę nr [...] miała interes prawny w rozumieniu art. 28 Kpa, do zainicjowania postępowania z art. 126 ust. 1 i 10 ugn. V. to przedsiębiorca przesyłowy, dysponujący stosownymi służbami mogącymi niezwłocznie usunąć awarię sieci ciepłowniczej, a sieć przesyłowa nie była częścią składową działki nr [...] (art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego). To, czy na przedmiotowym gruncie rzeczywiście doszło do awarii nie miało znaczenia dla niniejszej sprawy. Istotą zezwolenia wydanego w trybie art. 126 ust. 1 i 10 ugn jest to, że wnioskodawca jest podmiotem zewnętrznym w stosunku do dysponenta gruntem. Zatem nie ma wiedzy co konkretnie dzieje się na gruncie. Bazuje na wiarygodnych informacjach uzyskanych od podmiotów zewnętrznych (w niniejszej sprawie klienta V.). Zezwolenie to ma umożliwić wejście na grunt i ocenić zastaną sytuację. Jeżeli okaże się, że po uzyskaniu przedmiotowego zezwolenia zajęto nieruchomość bezpodstawnie (tego zagadnienia Sąd w niniejszej sprawie nie oceniał), wówczas skutkuje to wszczęciem z urzędu postępowania i obligatoryjnym nałożeniem kary finansowej na wnioskodawcę (art. 126 ust. 7 i 10 ugn).
Jeżeli chodzi o pominięcie w postępowaniu B. Sp z o. o. jako strony Sąd zwraca uwagę, że w niniejszej sprawie były podstawy do zastosowania art. 10 § 2 Kpa. Niewątpliwie w niniejszej sprawie zachodziła uzasadniona obawa, że wskazana we wniosku awaria sieci ciepłowniczej w komorze ciepłowniczej, położonej na działce nr [...] spowoduje nagłą konieczność zapobieżenia niebezpieczeństwu dla ludzi i szkodzie materialnej. Stwierdzony przez G. G. - pracownika Biura Mienia Miasta i Skarbu Państwa Urzędu [...] brak możliwości doręczenia zawiadomienia o wszczęciu postępowania uniemożliwiał doręczenie pisma organu osobie uprawnionej do odbioru korespondencji. Informacje uzyskane od pracownika firmy ochroniarskiej i osoby sprzątającej posesję oraz informacje podane w skardze (str. [...]) pokrywają się, co do tego, że od wiosny 2016 r. B. nie korzysta z budynków posadowionych na gruncie przy ul. P. [...] i ul. P. [...] (siedziba rejestrowa Spółki). Poza tym z rozmowy telefonicznej przeprowadzonej z D. K. przez B. K. wynikało, że na początku listopada D. K. przebywał za granicą. Prezes B., mimo sugestii ze strony pracownika V., nie wskazał żadnej osoby, która mogłaby wówczas reprezentować Spółkę w kontakcie z organem I instancji. Poza tym z notatki urzędowej z [...] listopada 2016 r. wynika niejasne postępowanie D. K. prezesa B., który w rozmowie telefonicznej z pracownikiem organu I instancji oświadczył o godz. 8.30, że przebywa w A., a następnie o godz. 9.20 stawił się osobiście w siedzibie organu (k. [...] akt adm.). Materiał zdjęciowy obrazuje, że sporna nieruchomość nie jest użytkowana. Wjazd na posesję jest zamknięty w ten sposób, że uniemożliwia bieżący wjazd i wyjazd pojazdów. Za szlabanem znajduje się zabezpieczone drutem ogrodzenie. Za ogrodzeniem posadowiony jest znak drogowy [...] , tj. zakaz ruchu w obu kierunkach (zdjęcie na k. [...]akt administracyjnych).
Jeże chodzi o podnoszoną okoliczność zaniechania doręczenia przez organ I instancji korespondencji na adres w rejestrze Spółki B., czy też za pośrednictwem e-maila bądź kuratora dla osoby nieobecnej Sąd zwraca uwagę, że postępowanie o udzielenie zezwolenia toczy się w bardzo krótkim terminie. Decyzja musi być wydana w terminie 7 dni od daty złożenia wniosku. Tymczasem w realiach tej konkretnej sprawy: 1) uwidocznił się brak współpracy użytkownika wieczystego działki nr [...] z organem I instancji, w tym brak w siedzibie Spółki jej pracowników lub pełnomocników, 2) obieg korespondencji pomiędzy organem, a stroną mógłby trwać dłużej, niż czas trwania postępowania. Dotyczy to także wyznaczenia przedstawiciela dla osoby nieobecnej w trybie art. 34 § 2 Kpa, które przybiera postać postanowienia, które musi wejść do obrotu prawnego, aby było ostateczne, 3) kwestia doręczenia korespondencji za pomocą środków komunikacji elektronicznej, także wymaga pewnych działań określonych w art. 391 Kpa, w szczególności wystąpienia do strony i uzyskania zgody na doręczenie w ten sposób pism. Wobec tego w tej konkretnej sprawie były podstawy do odstąpienia od zasady z art. 10 § 1 Kpa. Sąd zwraca uwagę, że przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą (takim podmiotem jest B. Sp. z o.o.) i posiadający na swoim terenie sieci przesyłowe winien przewidywać możliwość wystąpienia awarii, o której mowa w art. 126 ust. 10 ugn, a więc także konieczność dysponowania w miejscu siedziby personelem mogącym reprezentować użytkownika wieczystego nieruchomości w kontaktach z organem. Zatem skarżąca Spółka zobowiązana była tak zorganizować swoją działalność, aby możliwe było niezwłoczne doręczenie pism organu w każdy sposób, w tym za pośrednictwem pracownika organu lub innej upoważnionej osoby lub organu (art. 39 Kpa), co nie miało miejsca. Ekstraordynaryjny tryb niniejszego postępowania, krótki termin załatwienia tej sprawy, niebezpieczeństwo zaistnienia nagłej, znacznej szkody materialnej i osobowej, brak możliwości szybkiego kontaktu z przedstawicielami B. uzasadniały zatem zastosowanie przepisu art. 10 § 2 Kpa, co też organ uczynił w drodze stosownej adnotacji (k.67 akt adm.). Trzeba wskazać, że w sprawach tego rodzaju zastosowanie art. 10 § 2 Kpa nie jest kwestionowane przez sądy administracyjne (por. wyrok z 17 września 2015 r. sygn. akt II SA/Sz 296/15, z 7 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Sz 801/14, z 18 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Bk 701/15). Poza tym Sąd zwraca uwagę, że zarzut naruszenia art. 10 § 1 Kpa może odnieść skutek tylko wówczas, gdy strona wykazałaby, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych (por. postanowienie NSA z 22 marca 2012 r. sygn. akt II GSK 431/12). Tymczasem skarżąca takiej zależności nie wykazała.
Kwestia wiarygodności i mocy dowodowej umowy dzierżawy nie budzi wątpliwości Sądu. Z załącznika nr [...] wynika, że dotyczy ona także dzierżawy sieci posadowionej na działce nr [...]. Umowa dzierżawy nie wymaga zachowania formy aktu notarialnego. Jest skuteczna poprzez zachowanie formy pisemnej dla celów dowodowych.
Jeżeli chodzi o podnoszony zarzut braku dokumentu pochodzącego od fachowca z zakresu ciepłownictwa, braku widocznych oznak osuwania się ziemi lub zalania terenu posesji Sąd zwraca uwagę, że zezwolenie wydawane w trybie art. 126 ust. 1 i 10 ugn może być wydane na podstawie wiarygodnej informacji pochodzącej od podmiotu zewnętrznego. Zgłoszony V. przez jej klienta Bank [...] S.A. problem dotyczący braku dostawy ciepła niewątpliwie pochodził od wiarygodnej instytucji. Brak dysponowania przez wnioskodawcę tytułem prawnym do terenu, gdzie znajduje się miejsce awarii uniemożliwiał dokonanie przez fachowca oględzin terenu i poczynienia szczegółowych spostrzeżeń odnośnie zastanego stanu rzeczy. Nie można pominąć i tego, że decyzja wydawana w trybie art. 126 ust. 1 i 10 ugn odnosi się do nagłej potrzeby zapobieżenia powstaniu znacznej szkody. Decyzja ta realizuje zatem cel prewencyjny. Przed wydaniem tej decyzji nie jest możliwe ustalenie, co tak naprawdę dzieje się w gruncie. Wydanie pozytywnej decyzji dla wnioskodawcy nie zawsze opiera się na pewnych przesłankach, ale często na pewnego rodzaju prognozie, racjonalnym przewidywaniu, co może się zdarzyć i jakie mogą być tego skutki.
Wobec tego Sąd uznał za nieskuteczne podnoszone w skardze zarzuty naruszenia prawa, w tym przepisów postępowania administracyjnego wskazanych w pkt a) skargi.
Na zakończenie trzeba podkreślić, że zastosowanie ekstraordynaryjnego trybu wywłaszczenia z art. 126 ust. 1 i 10 ugn, na wniosek V., która realizowała cele publiczne (utrzymywanie infrastruktury przesyłowej - art. 6 pkt 2 ugn) pozwala skarżącej Spółce, mającej prawo rzeczowe do nieruchomości, na dochodzenie od wnioskodawcy naprawienia wyrządzonej szkody, jeżeli B. uważa, że taka szkoda wystąpiła. Będzie to miało miejsce wówczas, gdy wystąpią przesłanki z art. 126 ust. 3 i 4 ugn (czego Sąd w niniejszej sprawie nie oceniał).
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło