I SA/Wa 1664/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie WSA Dariusz Chaciński WSA Bożena Marciniak (spr.) Protokolant starszy referent Justyna Kobylarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi L. P. i S. W. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...]wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 401/12 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 5000 (pięć tysięcy) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz L. P. i S. W. solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 11 października 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 401/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi L. P. i S. W. (dalej: skarżący) na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2010 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], hip. Nr [...] – w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Prawomocny wyrok wraz z aktami został doręczony Prezydentowi [...] w dniu 4 grudnia 2012 r. Termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął zatem w dniu 4 lutego 2013 r. W wyniku wniesionych skarg na niewykonanie powyższego wyroku z 11 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokami z dnia 22 maja 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 659/13 i z dnia 19 marca 2014 r. sygn. akt I SA/Wa 417/14 wymierzył Prezydentowi [...] grzywny odpowiednio w wysokości 100 złotych i 1000 złotych. Prezydent [...] w dniu [...] marca 2015 r. wydał decyzję nr [...], którą przyznał odszkodowanie za część nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], hip. Nr [...] w części działek ewidencyjnych nr [...] i [...] z obrębu [...]. Co do pozostałej części działek przedmiotowej nieruchomości organ nie orzekł. Mimo uprzedniego stwierdzenia bezczynności organu oraz dwukrotnego wymierzenia grzywny z tytułu niewykonania wyroku Sądu, Prezydent [...] nie rozpoznał sprawy objętej wnioskiem z dnia [...] czerwca 2010 r. W tym stanie rzeczy skarżący pismem z dnia 20 lutego 2017 r. wezwali organ do wykonania wyroku, zaś pismem z dnia 1 marca 2017 r. złożyli ww. skargę do sądu, w której wnieśli o wymierzenie organowi grzywny oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie, podnosząc konieczność dokonania analizy zgromadzonej dotychczas dokumentacji, pod kątem ewentualnego występowania okoliczności uniemożliwiających wydanie decyzji. Ponadto organ zauważył, że sprawa jest skomplikowana, a opóźnienie w jej załatwieniu zwiększa dodatkowo bardzo duża ilość spraw z zakresu odszkodowań, którymi musi się zajmować Biuro Spraw Dekretowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.), który stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego art. 154 § 1 wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 p.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie, stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie – w ocenie Sądu - obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione. Pomimo upływu zakreślonego terminu Prezydent [...] nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 401/12, co czyni zasadną przedmiotową skargę na niewykonanie tego wyroku. Stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W przedstawionych okolicznościach sprawy - biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego przez Sąd terminu na załatwienie sprawy oraz to, że Prezydent [...] został już dwukrotnie ukarany grzywnami w wysokości 100 zł i 1000 zł, które to sankcje jednak nie przyniosły skutku w postaci wykonania ww. wyroku - Sąd uznał, iż grzywna w wysokości 5000 zł jest adekwatną sankcją dla Prezydenta [...] za niewykonanie tego wyroku. Jednocześnie rozpoznając sprawę stosownie do treści art. 154 § 2 p.p.s.a. Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok NSA z 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13). Sytuacja taka zaszła w przedmiotowej sprawie. W ocenie Sądu, bezczynność organu po wydaniu wyroku z dnia 11 października 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 401/12 ma charakter rażącego naruszenia prawa. Za takim stanowiskiem Sądu przemawia długość trwającego postępowania (ok. pięciu lat). Prezydent wydał wprawdzie decyzję z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], ale załatwił nią jedynie kwestię odszkodowania za część przedmiotowej nieruchomości. Przy czym od tego dnia organ nie podjął żadnych kroków zmierzających do całościowego załatwienia wniosku odszkodowawczego i to pomimo dwukrotnego ukarania organu przez Sąd grzywną, wezwań skarżących do wykonania wyroku oraz złożenia do Sądu przedmiotowej skargi. Jednocześnie z punktu widzenia zasady praworządności, która ze swej istoty stanowi o działaniu zgodnym z prawem, nie do zaakceptowania jest sytuacja, w której wyrok Sądu nie jest wykonywany. Tymczasem do dnia rozprawy w niniejszej sprawie, tj. do dnia 5 grudnia 2017 r. powołany wyrok z dnia 11 października 2012 r. nie został wykonany. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 i § 2 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania (punkt 3 sentencji wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.