III SA/Wr 685/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz (sprawozdawca), Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, , Protokolant sekretarz sądowy Ewa Zawal, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 6 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi Gminy Miejskiej Z. na czynność Zarządu Województwa D. z dnia [...] 2017 r. Nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny merytorycznej projektu oddala skargę. W proteście z [...] czerwca 2017 r. i [...].07.2017 r. Gmina Miejska Z. (dalej strona skarżąca) nie zgodziła się z pismem Instytucji Organizującej Konkurs (IOK) z [...] czerwca 2017 r., informującym, że wniosek o dofinansowanie realizacji projektu (nr [...]) nie uzyskał co najmniej 50% punktów w kryteriach merytorycznych nr 3 i 6 oraz nie uzyskał pozytywnej oceny kryterium merytorycznego nr 8, 9 i 11. Tym samym nie został przekazany do etapu oceny zgodności ze Strategią ZIT AJ. Protest dotyczył oceny kryteriów merytorycznych: nr 1, 2,3,4,6,8,9 i 11. Gmina zarzuciła także, iż nie została wezwana do jednorazowej korekty wniosku o dofinansowanie. W rozstrzygnięciu protestu z [...] września 2017 r. (nr [...]) IZ RPO WD podniosła, że ocena merytoryczna wniosku o dofinansowanie projektu została w przeważającym stopniu przeprowadzona prawidłowo. Odnosząc się do zarzutu proceduralnego organ wskazał, że zarzut jest częściowo zasadny. Strona skarżąca została jedynie wezwana do złożenia oświadczenia o sporządzeniu diagnozy edukacyjnej. Zabrakło natomiast wezwania do uzupełnienia/poprawy oczywistej omyłki w zakresie pozycji nr 13 w Budżecie projektu. Odnosząc się do Kryterium merytorycznego nr 1. Kryterium adekwatności celu projektu i założonych do osiągnięcia celów (określone przez skarżącą jako Kryterium nr 2) IZ RPO WD stwierdziła, że ocena została przeprowadzona w sposób częściowo nieprawidłowy. W odniesieniu do częstotliwości pomiaru wskaźnika IZ RPO WD stwierdziło, że strona skarżąca posługuje się mało precyzyjnym zwrotem "na bieżąco" niepozwalającym określić jak często, tak naprawdę będzie monitorowany wskaźnik. Zgodnie z zapisami w Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu "Częstotliwość pomiaru wskaźnika uzależniona jest przede wszystkim od okresu realizacji projektu i zakończenia poszczególnych zadań. Częstotliwość pomiaru wskaźnika - w zależności od jego specyfiki - można podawać w jednostkach czasu (np. co tydzień, co miesiąc) lub można określić ją w odniesieniu do terminu zakończenia danego działania (np. dwa dni po przeprowadzeniu szkolenia)." Z tego wynika, że skarżąca powinna w sposób precyzyjny określać częstotliwość pomiaru wskaźników. IZ RPO WD uznała ww. zarzut za bezzasadny. W zakresie kwestii danych i ich pomiaru, IZ RPO WD stwierdziła, że w treści wniosku nie ma informacji, z jakiego okresu są to dane oraz jakie jest źródło tych danych, wczytując się w treść diagnozy można stwierdzić, iż są to dane aktualne, aczkolwiek nie precyzują dokładnie czy obejmują okres 12 miesięcy przed rozpoczęciem projektu i nie pozwalają określić ich źródła. Skarżąca we wniosku pisze jednie "Sprawdzian szóstoklasisty wypadł w SP 1 poniżej średniej ważonej ZIT AJ 63,8% i wyniósł 54,5%" Biorąc powyższe pod uwagę IZ RPO WD uznała ww. zarzut za bezzasadny. W odniesieniu do kwestii sposobu pomiaru wskaźnika, IZ RPO WD podzieliła opinię obydwu Oceniających, brak jest bowiem we wniosku jasno określonego sposobu weryfikacji zdobytych w wyniku zajęć wiedzy i umiejętności (badanie ex post). Samo uczestnictwo w zajęciach nie jest gwarantem zdobycia wiedzy, gdyby tak było uczniom wystarczyłaby stuprocentowa obecność w zajęciach obowiązkowych prowadzonych przez szkołę. Regulamin Konkursów dla Działania 10.2 jasno precyzuje co należy rozumieć pod pojęciem Kompetencje, "Kompetencja - to wyodrębniony zestaw efektów uczenia się kształcenia. Opis kompetencji zawiera określone warunki, które powinien spełniać uczestnik projektu ubiegający się o nabycie kompetencji tj. wyczerpującą informację o efektach uczenia się dla danej kompetencji oraz kryteria i metody ich weryfikacji." Tym samym listy obecności nie mogą być skuteczną metodą weryfikacji kompetencji. Biorąc powyższe pod uwagę, IZ RPO WD uznała ww. zarzut za niezasadny. Dalej IZ RPO WD wskazała, że strona skarżąca w proteście odniosła się także do zarzutów Oceniającego I dotyczących niespełnienia celu/kryterium SMART. IZ RPO WD podkreśliło, iż w obecnej perspektywie RPO WD 2014-2020 nie ma takiego kryterium. Kryterium SMART było wprowadzone w poprzedniej perspektywie finansowej w ramach PO KL. Biorąc powyższe pod uwagę, IZ RPO WD stwierdziła, że zarzut Oceniającego I jest niezasadny i podwyższyła punktację o 1 punkt. Odnosząc się do kryterium merytorycznego nr 2 kryterium doboru grupy docelowej IZ RPO WD stwierdziła, iż należy zgodzić się z opinią Oceniającego II w zakresie uwagi o braku informacji o sposobie rekrutacji. Oceniający podniósł, że "W opisie rekrutacji nie wskazano kryteriów rekrutacji, w oparciu o której uczniowie i uczennice będą kwalifikowani na poszczególne zajęcia. Za to został odjęty 1 punkt. Skarżąca w pkt 3.2. zaznaczyła, że "Projekt obejmie wsparciem wszystkich uczniów i kadrę pedagogiczną w Szkole Podstawowej nr 1 w Z. (dodatkowe zajęcia, szkolenia, wyposażenie szkoły) (...) W ramach projektu strona skarżąca objęła wsparciem: 1. wszystkich uczniów Szkoły Podstawowej nr 1 w Z. - 417 dzieci (w tym 183 dziewczynki i 234 chłopców) w tym 4 osoby z niepełnosprawnością (3 dz i 1 chł) 2. rodziców/opiekunów prawnych uczniów; 3. publiczna szkoła podstawowa -1; 4. nauczyciele i pracownicy pedagogiczni szkoły - 44;" IZ RPO WD zwróciła uwagę, że założenia strony skarżącej nie mają potwierdzenia w diagnozie, bowiem brak jest informacji, iż wszyscy uczniowie i ich rodzice wyrazili chęć udziału w projekcie. Należy zauważyć, że są to zajęcia uzupełniające do zajęć szkolnych, a zatem część zajęć będzie organizowana w godzinach pozalekcyjnych, wątpliwe jest zatem by wszyscy uczniowie byli chętni do wzięcia udziału w zajęciach, tym bardziej, że część uczniów, jak wynika z diagnozy ma problemy wychowawcze, część zaś pochodzi z rodzin dysfunkcyjnych. Skarżąca nie może zmusić ich do udziału w dodatkowych zajęciach, więc założenia, iż projekt obejmie wszystkich uczniów są na wyrost. Ponadto, nie ma gwarancji, że wszyscy rodzice wyrażą zgodę na udział ich dzieci w dodatkowych zajęciach. Skarżąca przedstawiła diagnozę, w której wskazała problemy, z jakimi zmagają się uczniowie, niemniej jednak zapomniała o kluczowym aspekcie powodzenia projektu, tj. badaniu, jakie będzie zainteresowanie udziałem w proponowanym wsparciu. Skarżąca winna była przeprowadzić badanie w formie wywiadu, ankiety wśród uczniów i ich rodziców i na tej podstawie określić liczbę uczestników wsparcia. Tylko na tej podstawie można określić zainteresowanie uczniów uczestnictwem w poszczególnych zajęciach. Niejasne są również zasady kwalifikowania uczniów do poszczególnych form wsparcia, zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku. Sposób rekrutacji należy opisać uwzględniając planowane działania informacyjno-promocyjne, procedurę rekrutacyjną, ewentualny dodatkowy nabór, selekcję uczestników projektu oraz katalog dostępnych i przejrzystych kryteriów rekrutacji. We wniosku brak jest informacji, na jakiej podstawie poszczególni uczniowie będą kwalifikowani do określonych zajęć, kto będzie miał pierwszeństwo, jeśli do niektórych zajęć zgłosi się większa liczba uczniów niż będzie liczba miejsc. Tego zaś we wniosku zabrakło. Biorąc powyższe pod uwagę, IZ RPO WD uznała ww. zarzuty za niezasadne. IZ RPO WD odnosząc się do zarzutu dotyczącego działań skierowanych do osób niepełnosprawnych wyjaśniła, iż twierdzenie: nadmierny akcent, eksponowanie niepełnosprawności uczniów stoi w sprzeczności z celem konkursu...) może wynikać z niezrozumienia przez skarżącą celowości takich działań. Działania zmierzające do umożliwienia udziału osób z niepełnosprawnościami w życiu społecznym, a także wyeliminowanie wszelkich podziałów (np. w edukacji, zatrudnieniu), wynikają ze zobowiązania do wypełnienia ratyfikowanej przez Polskę Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych z dnia 13 grudnia 2006 r. ratyfikowana przez Polskę dnia 6 września 2012 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 1169). To właśnie z tych założeń wynika konieczność "stawiania akcentu", jak to określiła strona skarżąca, w projektach realizowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, na działania zmierzające do wyrównywania szans osób niepełnosprawnych w dostępie do edukacji. O wadze tej kwestii świadczą m.in. wprowadzenie mechanizmu racjonalnych usprawnień oraz istnienie "Wytycznych w zakresie realizacji zasady równości szans i niedyskryminacji, w tym dostępności dla dzieci z niepełnosprawnościami (...)". W opinii IZ RPO WD we wniosku brak wyraźnie określonego stopnia niepełnosprawności i szczególnych wymagań uczniów niepełnosprawnych, nie wiadomo więc na czym powinno polegać przystosowanie projektu dla osób niepełnosprawnych, jakiego typu wydatki zostaną poniesione przy dostosowywaniu projektu do aktualnych wymagań uczniów z niepełnosprawnością. Trudno na tej podstawie ocenić, czy, działania strony skarżącej będą adekwatne do potrzeb uczniów niepełnosprawnych i czy uczniowie będą mieli taki sam dostęp do zajęć, jak pozostali, w pełni sprawni uczniowie. IZ RPO WD uznało ww. zarzut za bezzasadny. Ocena została przeprowadzona w sposób prawidłowy. W zakresie Kryterium merytorycznego nr 3. Kryterium trafności działań i racjonalności harmonogramu IZRPO WD - w odniesieniu do kwestii spełnienia przez skarżącą wymogów w zakresie opisu zadań - nie zgodziło się ze skarżącą, która stwierdziła w proteście: Dla każdego z zadań opisano, nazwę zadania, szczegółowy opis, liczbę godzin, wskaźnik realizacji celu, wartość ogółem wskaźnika dla zadania. IZ RPO WD stwierdziła, że w opisie zadań brak wymaganych informacji w zakresie opisu zajęć, liczebności grup oraz godzin zajęć dla każdej z grup, metod nauczania, osób prowadzących poszczególne zajęcia, czasu i miejsca zajęć. Z powodu braku szczegółowego opisu zadań niemożliwe jest także stwierdzenie, czy prowadzone w SP 1 w Z. zajęcia będą realizowane zgodnie z m.in. Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach. Fakt, że skarżąca kieruje projekt do uczniów i nauczycieli SP 1 w Z. nie oznacza, że wszystkie zaplanowane zadania będą prowadzone na terenie tej szkoły, wprawdzie skarżąca wskazuje w części 4.3 wniosku, że zajęcia dydaktyczne będą prowadzone na terenie SP 1 w Z. - niemniej jednak nie jest to takie oczywiste w przypadku szkoleń dla nauczycieli, które potencjalnie mogą się odbywać w ośrodkach szkoleniowych. IZ RPO WD częściowo zgodziła się z twierdzeniem skarżącej, iż opis wydatków związanych z zakupem materiałów na potrzeby prowadzenia zajęć, zostały przedstawione w części "Budżet projektu", niemniej jednak nie wszystkie pozycje budżetowe zostały szczegółowo opisane, nie wiadomo, co mieści się w pozycji 17. Zakup niezbędnych pomocy dydaktycznych, 141. Zakup materiałów do diagnozy wspomagania rozwoju i korygowania deficytów, 142. Zakup materiałów do diagnozy i terapii specyficznych trudności w uczeniu się, które wynikają z potrzeb ucznia młodszego. Tym samym brak spójności i przejrzystości w opisie poszczególnych zadań i przyporządkowanych do nich wydatków może wpłynąć na obniżenie oceny wniosku. Biorąc powyższe pod uwagę IZ RPO WD uznała ww. zarzuty za niezasadne. IZ RPO WD podzieliła również zastrzeżenia Oceniających, dotyczące nieprzyporządkowania do zadań wszystkich wskaźników rezultatu, IZ RPO WD ponadto informowała, że "Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu" wskazuje: Opis planowanych zadań powinien być możliwie szczegółowy, z uwzględnieniem terminów i osób odpowiedzialnych za ich realizację (...) Czytelny harmonogram projektu umożliwi łatwą identyfikację zadań i poszczególnych etapów tych zadań w czasie oraz wskaże ich chronologiczne ułożenie. W związku z tym, że skarżąca nie wskazała terminów realizacji poszczególnych zadań, Oceniający nie mieli możliwości zweryfikowania zgodności harmonogramu z zaplanowanymi zadaniami. IZ RPO WD tym samym uznała ww. zarzuty za niezasadne. Odnosząc się do kwestii braku deklaracji dotyczącej skali działań realizowanych w projekcie, IZ RPO WD przypominała, że zgodnie z załącznikiem nr 4 Standardy realizacji wybranych form wsparcia w ramach Działania 10.2 RPO WD 2014-2020 do Regulaminu konkursu wszystkie formy wsparcia zaplanowane w ramach projektu, bez względu na typ projektu, muszą być jedynie uzupełnieniem działań prowadzonych przez szkoły i placówki oświaty. Deklaracja w powyższym zakresie musi zostać zawarta w treści wniosku o dofinansowanie. Skala działań prowadzonych przed rozpoczęciem realizacji projektu przez szkoły placówki systemu oświaty (nakłady środków na ich realizację) nie może ulec zmniejszeniu w stosunku do skali działań (nakładów) prowadzonych przez szkoły lub placówki systemu oświaty w okresie 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o dofinansowanie projektu (średniomiesięcznie). IZ RPO WD stwierdziło, że skarżąca wskazała we wniosku: "realizacja projektu będzie wartością dodaną do już realizowanych zajęć w szkole i wpłynie na złagodzenie problemów występujących wśród uczestników projektu". W opinii IZ RPO WD ww. zapis stanowi deklarację, o której mowa w standardach realizacji wybranych form wsparcia, a żadne zapisy wniosku nie wskazują, iż istniej ryzyko, że skarżąca wprowadzi dodatkowe zajęcia kosztem dotychczasowych. Biorąc powyższe pod uwagę, IZ RPO WD uznała ww. zarzuty za zasadne i podwyższyła punktację o 4 punkty, adekwatnie do liczby punktów odjętych przez I i II Oceniającego. Odnosząc się do postawionego w proteście pytania "za co wnioskodawca może otrzymać minimum wymagań w tym kryterium", IZ RPO WD poinformowało, że otrzymanie minimum punktowego w danym kryterium zależy od jakości informacji zamieszczonych w danej części wniosku oraz od rodzaju i skali uchybień w tym zakresie. W przypadku Kryterium trafności działań i racjonalności harmonogramu Oceniający wskazali, że skarżąca nie przedstawiła we wniosku szeregu informacji, istotnych z punktu widzenia spełnienia tego kryterium, co przyczyniło się do znacznego obniżenia punktacji. Oceniający bowiem nie mogą przyznawać punktów na podstawie własnych domysłów i niepełnych informacji. IZ RPO WD przypominała, że skarżąca przystępując do konkursu akceptuje jego wymogi. W celu ułatwienia wnioskodawcom wypełnienia wniosku o dofinansowanie i spełnienia poszczególnych kryteriów, opracowana została "Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie", która w sposób przejrzysty i szczegółowy informuje, co powinno znajdować się w poszczególnych częściach wniosku. Niezrozumiałe jest zatem, dlaczego skarżąca nie zastosowała się do wymogów, dlaczego zamieściła jedno lub dwuzdaniowe informacje w opisie każdego zadania, skoro polecenie brzmi: "Szczegółowy opis zadania". Podsumowując ocenę I i II Oceniającego względem Kryterium merytorycznego nr 3. IZ RPO WD stwierdziła, że ocena została przeprowadzona w sposób częściowo nieprawidłowy. Mając na uwadze Kryterium merytoryczne nr 4. Kryterium adekwatności sposobu zarządzania oraz posiadanego potencjału IZ RPO WD podniosło, że zgodnie z "Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu" w punkcie 4.3 Potencjał kadrowy Wnioskodawcy i Partnerów "Kadra zaangażowana w realizację projektu (...). W punkcie tym należy opisać potencjał kadrowy Wnioskodawcy i partnerów i wskazać sposób jego wykorzystania w ramach projektu (...). Istotnym jest to, aby Wnioskodawca już na etapie tworzenia wniosku o dofinansowanie przeanalizował, czy posiadany już potencjał kadrowy będzie mógł być wykorzystywany do realizacji projektu (...). Należy opisać odrębnie dla każdej z osób sposób zaangażowania/oddelegowania danej osoby do realizacji projektu oraz zakres zadań, jakie realizować będzie na rzecz projektu w kontekście posiadanej przez nią wiedzy i umiejętności (...)". Tym samym strona skarżąca nie dostosowała się do wymogów wskazanych w Instrukcji. Ponadto, IZ RPO WD zwróciła uwagę, że zgodnie z Harmonogramem realizacji projektu oferta dla uczniów związana z doradztwem, poradnictwem, pomocą psychologiczną jest przewidziana od września 2017 r., natomiast szkolenia dla nauczycieli prowadzone są od sierpnia do października, zatem we wrześniu i październiku zajęcia dla uczniów będzie prowadziła kadra nauczycielska bez wymaganych kompetencji, bowiem jak wskazują zapisy wniosku, nauczyciele dodatkowe kompetencje zdobędą najwcześniej z końcem października. Biorąc powyższe pod uwagę, IZ RPO WD uznała ww. zarzuty skarżącej za niezasadne. Odnosząc się do Kryterium merytoryczne nr 6. Kryterium budżetu projektu IŻ RPO WD stwierdziło, że strona skarżąca w projekcie w sposób bardzo ogólny pisze na co zostaną przeznaczone środki. Pojawiają się bardzo ogólne informacje np. "zakup pomocy dydaktycznych", czy "zakup mebli". Nie wiadomo jakie pomocy dydaktyczne strona skarżąca ma na myśli, czy jakiego typu meble zostaną zakupione. Takie zapisy nie pozwalają na prawidłową ocenę czy zaplanowane wydatki są zasadne i nie zostały zawyżone, czy ich ceny są zgodne z katalogiem stawek. IZ RPO WD uznała ww. zarzut za niezasadny. Dalej IŻ RPO WD wskazała, że pozycja nr 8 ("Realizacja zajęć organizowanych poza lekcjami lub poza lekcjami lub poza szkołą. Wyjazdy jednodniowe edukacyjne dla kl. IV-VI, wspomagające realizację programu edukacyjnego w szkole") w Szczegółowym Budżecie Projektu opisana została w sposób uniemożliwiający określenie o jaką jednostkę miary chodzi, nie można więc uznać że jest to oczywista omyłka, do poprawy której skarżąca winna zostać wezwana. IZ RPO WD uznała zarzut za niezasadny. Pozycja 13 (Tablica interaktywna z systemem mocowania) została przez stronę skarżąca mylnie oznaczona jako środek trwały. Jako środki trwałe skarżąca powinna oznaczyć tylko środki o wartości powyżej 3500 zł netto, tablica w budżecie ma wartość 4100 zł, jednakże we wniosku zawarte jest oświadczenie, że podane kwoty zawierają VAT, dlatego też wartość tablicy nie przekracza 3500 zł netto, nie powinna więc zostać oznaczona jako środek trwały. IZ RPO WD uznała ww. zarzut za zasadny i podwyższyła punktację o 2 punkty, adekwatnie do liczby punktów odjętych przez Oceniającego. W punkcie 7.10 oraz 7.11 brak jest uzasadnienia oraz szczegółowego opisu pozycji 15 (Zakup mebli do pracowni matematycznej), 17 (Zakup niezbędnych pomocy dydaktycznych), 20 (Zakup mebli do pracowni przyrodniczej) oraz 21 (Zakup sprzętu niezbędnego do przeprowadzenia zajęć przyrodniczych), 141 (Zakup materiałów do diagnozy wspomagania rozwoju i korygowania deficytów), 142 (Zakup materiałów do diagnozy i terapii specyficznych trudności w uczeniu się, które wynikają z potrzeb ucznia młodszego) nie można więc, zdaniem IŻ RPO WD, stwierdzić czy zakup ww. pozycji jest zasadny. IZ RPO WD uznała ww. zarzut za niezasadny. Zadanie 5 (Rozszerzenie oferty szkoły o zagadnienia związane z poradnictwem i doradztwem edukacyjno-zawodowym), pozycje 144 (Systematyczne diagnozowanie zapotrzebowania uczniów na informacje edukacyjne i zawodowe oraz pomoc w planowaniu kształcenia i kariery zawodowej), 145 (Udzielanie indywidualnych konsultacji uczniom i rodzicom) oraz 146 (Prowadzenie zajęć przygotowujących uczniów kl. VI do świadomego planowania kariery i podjęcia roli zawodowej) zgodnie z załącznikiem nr 4 Standardy realizacji wybranych form wsparcia w ramach Działania 10.2 RPO WD 2014-2020 do Regulaminu konkursów jest adresowane dla szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych, właściwy do typu projektu F. IZ RPO WD uznała ww. zarzut za niezasadny. IZ RPO WD podniosła, że skarżąca przedstawiła w proteście oraz we wniosku szczegółowe wliczenie, ile komputerów przypada obecnie w przeliczeniu na jednego ucznia oraz ile będzie przypadało na jednego ucznia po zakupie nowych komputerów. Zgodnie z tym co skarżąca napisała we wniosku obecnie w szkole jest 30 komputerów oraz 4 laptopy. Szkoła planuje zakup dodatkowych 25 komputerów, dzięki czemu z obecnego 1 komputera przypadającego na 12,26 ucznia uda się uzyskać poziom 1 komputer na 7,5 osoby. IZ RPO WD podniosło, że żadne przepisy ani wytyczne nie określają standardów, ile komputerów powinno przypadać na jednego ucznia, wszystko zależy bowiem od indywidualnego zapotrzebowania szkoły, na co składa się wiele czynników, np. jej profil nauczania, liczebności grup na zajęciach, jakość i liczba posiadanego sprzętu, itd. Zakładając, że uczniowie z komputerów będą korzystać w trakcie zajęć, po opieką i nadzorem nauczyciela, nie ma możliwości aby nauczyciel w sposób wystarczający zaangażował się w pracę więcej niż 26 osobowej grupy uczniów. Skarżąca wyliczyła liczbę komputerów przypadającą na wszystkich uczniów SP 1 w Z. - 417 dzieci, brak jest jednak informacji skąd wynika takie zapotrzebowanie na sprzęt komputerowy, poza ogólnymi stwierdzeniami na temat zalet posługiwania się umiejętnościami informatycznymi czy wspomnianymi wyliczeniami Wnioskodawcy. Przykładowo takim uzasadnieniem mogłoby być wskazanie, iż dotychczasowa liczba komputerów nie pozwala na zwiększenie liczby zajęć informatycznych, albo to, że dotychczasowy sprzęt komputerowy jest przestarzały. IZ RPO WD przypomniała, że Instrukcja wypełniania wniosku wyraźnie wskazuje, iż każdy zakup powinien być szczegółowo uzasadniony, a w przypadku projektu strony takiego uzasadnienia nie ma. IZ RPO WD uznała ww. zarzut za niezasadny. W odniesieniu do twierdzenia skarżącej, iż kwota przypadającej na jednego uczestnika projektu w wysokości 1183,62 zł powinna być punktem wyjścia dla oceny racjonalności wydatków, IZ RPO WD stwierdziła, że skarżąca opiera się na błędnym założeniu, że o racjonalności wydatków świadczy koszt przypadający na uczestnika projektu, podczas, gdy jest to jeden spośród wielu innych czynników składających się na ocenę tej racjonalności. Jak już wcześnie zwrócono uwagę, strona błędnie założyła, że ze wsparcia skorzystają wszyscy uczący się w szkole uczniowie, a nie ma gwarancji, że z projektu skorzysta 100% uczących się w szkole uczniów. Biorąc pod uwagę zastrzeżenia Oceniających względem opisu poszczególnych zadań, brak uzasadnienia dla części wydatków zaplanowanych w projekcie, a także nie kwalifikowalność niektórych wydatków, IZ RPO WD stwierdziła, że budżet projektu jest niewystarczająco uzasadniony. Podsumowując ocenę I i II Oceniającego względem Kryterium merytorycznego nr 6. Kryterium budżetu projektu, IZ RPO WD stwierdziła, że ocena została przeprowadzona częściowo w sposób nieprawidłowy. W zakresie Kryterium merytoryczne nr 8. Kryterium zgodności ze standardem usług i katalogiem stawek (TAK/NIE) IŻ RPO WD podniosła, że obydwaj oceniający zgodnie stwierdzili, że nie wszystkie wydatki są zgodne ze standardem usług i katalogiem stawek. Strona stwierdziła w proteście, że "wszystkie wydatki zaplanowano zgodnie ze standardem usług i katalogiem stawek -wnioskodawca nie został w toku oceny wezwany do uzupełnień w tym zakresie - mimo, iż na potrzeby oceny projektu, w toku oceny przedłożył oświadczenie dotyczące diagnozy edukacyjnej" IZ RPO WD podniosła, że podobnie jak w przypadku Kryterium nr 6 - Kryterium budżetu projektu - niemożliwe jest stwierdzenie, czy wydatki zaplanowane w budżecie projektu są zgodne z określonym standardem usług oraz katalogiem stawek dopuszczalnych w ramach danego konkursu, ponieważ strona opisując na co przeznaczy środki posługuje się bardzo ogólnymi stwierdzeniami. Na powyższą ocenę złożyło się również to, że niektóre wydatki zaplanowane w budżecie są nieracjonalne i niekwalifikowalne, co zostało szerzej omówione w ramach poprzedniego kryterium. Tym samym twierdzenie strony, iż wszystkie wydatki są zgodne ze standardem usług i katalogiem nie jest zgodne z prawdą. IZ RPO WD poinformowała, że Regulamin konkursu ściśle określa warunki, jakie muszą być spełnione by wniosek podlegał uzupełnieniu/korekcie oraz zakres takich zmian, co zostało wcześniej omówione w części poświęconej rozpatrywaniu zarzutów o charakterze proceduralnym. Wnioskodawca przystępując do konkursu akceptuje jego warunki, dlatego powinien się dobrze zapoznać z Regulaminem konkursu. Uchybienia w budżecie projektu nie mają charakteru braków formalnych więc nie mogą być skierowane do poprawy. Wnioskodawcy wprawdzie mają możliwość skorygowania wniosku na etapie oceny merytorycznej, pod warunkiem, że Oceniający skierują wniosek do negocjacji, ale "Dotyczy to wyłącznie projektów, które bezwarunkowo lub warunkowo spełniły wszystkie kryteria obligatoryjne oraz bezwarunkowo otrzymały wymagane określone minimum punktowe w punktach ogółem i w poszczególnych częściach składowych", co w przypadku projektu strony skarżącej nie ma miejsca. Zarzuty strony wobec oceny ww. kryterium są – zdaniem IŻ RPO WD - niezasadne. Podsumowując ocenę I i II Oceniającego względem Kryterium merytorycznego nr 8. Kryterium zgodności ze standardem usług i katalogiem stawek, IZ RPO WD stwierdziło, że ocena została przeprowadzona w prawidłowy. Odnosząc się do Kryterium merytoryczne nr 9. Kryterium budżetu projektu - czy wydatki są kwalifikowalne? (TAK/NIE) IŻ RPO WD wskazało, że skoro strona skarżąca nie przedstawiła zarzutów wobec oceny Kryterium nr 9, IZ RPO WD, to nie może odnieść się do oceny ww. kryterium. IZ RPO WD przypomniało, że zgodnie z art. 54 ust 2 pkt 4 ustawy wdrożeniowej, protest powinien zawierać wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną Wnioskodawca się nie zgadza wraz z uzasadnieniem. W zakresie Kryterium merytorycznego nr 11. Kryterium spełnienia minimalnych wymagań (TAK/NIE), wniosek o dofinansowanie projektu w wyniku oceny obydwu Oceniających nie uzyskał co najmniej 50% punktów w kryteriach merytorycznych nr 3 i 6 oraz nie uzyskał pozytywnej oceny kryterium merytorycznego nr 8 i 9 w związku z powyższym nie spełnił kryterium minimalnych wymagań. IZ RPO WD stwierdziło, że w wyniku rozpatrzenia protestu wniosek o dofinansowanie projektu nie uzyskał minimum 50 % punktów w kryteriach merytorycznych nr 3 i 6, bowiem strona uzyskała w kryterium nr 3- 3, 5 pkt, a w kryterium nr 6 - 4 pkt, podczas gdy min. punktowe w tych kryteriach wynosi 5 pkt. Ponadto strona nie uzyskała pozytywnej oceny za kryterium merytorycznego nr 8 i 9. Strona skarżąca zaskarżyła rozstrzygnięcie protestu w części dotyczących tych wskazań, z których wynika, ze ocena wniosku została przeprowadzona w sposób prawidłowy lub tylko częściowo nieprawidłowy i przeprowadzenie oceny projektu w sposób naruszający prawo, które to naruszenie miało w ocenie strony skarżącej istotny wpływ na wynik oceny. Strona skarżąca zarzuciła, że ocena została dokonana z naruszeniem przepisów ustawy wdrożeniowej i postanowień Regulaminu konkursu, przy ciągłym powoływaniu się na "Instrukcję wypełniania wniosku", w brew temu, ze instrukcja ma tylko charakter pomocniczy. Strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Stosownie do treści art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 217) w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.; dalej p.p.s.a.). W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1. b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 64 ustawy wdrożeniowej w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Postępowanie w zakresie ubiegania się o dofinansowanie jest prowadzone w oparciu o pewne uniwersalne zasady i reguły, które wynikają z treści ustawy wdrożeniowej. Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego (art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu składany jest w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów. Konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu (art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, który m.in. określa kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej). Zgodnie z art. 54 ust. 2 ustawy wdrożeniowej protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera między innymi wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem (pkt 4). Z powołanym przepisem koresponduje art. 57 ustawy wdrożeniowej nakładający na właściwą instytucję powinność rozpatrzenia protestu poprzez weryfikację prawidłowości oceny projektu w zakresie kryteriów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy wdrożeniowej podstawę systemu realizacji stanowią przepisy prawa powszechnie obowiązującego, wytyczne horyzontalne oraz wytyczne programowe, szczegółowy opis osi priorytetowych programu operacyjnego, opis systemu zarządzania i kontroli oraz instrukcje wykonawcze. Jak podkreśla się w doktrynie, obowiązywanie innych, niż przepisy prawa powszechnie obowiązującego aktów oraz dokumentów systemu realizacji budzi kontrowersje, co do których wypowiadał się już Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 12 grudnia 2011 r. (P 1/11 OTK-A 2011, nr 10, poz. 115). W uzasadnieniu wskazanego orzeczenia stwierdzono, że system realizacji nie jest źródłem prawa powszechnie obowiązującego, gdyż akt ten nie mieści się w katalogu źródeł prawa określonym w art. 87 Konstytucji i nie jest wydawany przez organ, który ma konstytucyjne upoważnienie dla wydania przepisów prawa. W następstwie tego orzeczenia, na podstawie nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. poz. 714), doszło do uchylenia art. 5 pkt 11 i zastąpienia go art. 13a i 17 ust. 1a (szerzej na ten temat por. komentarz do art. 13a oraz art. 17 ust. 1a (w:) J. Jaśkiewicz, Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Komentarz, SIP LEX). Pod rządami poprzedniej ustawy w orzecznictwie sądów administracyjnych dominowało stanowisko, że dokumentom systemu realizacji, o których mowa w poprzednio obowiązującym art. 5 pkt 11 u.z.p.p.r., można przyznać walor źródła prawa (w szerokim znaczeniu), jako że system ten ma umocowanie w ustawie, zaś jego normy mają generalny charakter i są skierowane do indywidualnie nieokreślonego kręgu adresatów. Uzasadniając to stanowisko, judykatura powoływała się na argumenty funkcjonalne i pragmatyczne, podkreślając w szczególności, że gdyby systemowi realizacji odmówić przymiotu źródła prawa, sprawowanie przez sąd administracyjny kontroli legalności działań instytucji realizujących procedury zawarte w systemie realizacji byłoby w praktyce niemożliwe. Przemawiał za tym również wzgląd na stabilizację sytuacji prawnej adresatów norm systemu realizacji, w tym uczestników procedur konkursowych oraz konieczność dokończenia realizacji rozpoczętych programów lub relokacji zwróconych środków na inne projekty w okresie finansowania. Wskazano również, że dokumenty stanowiące system realizacji odnoszą się wyłącznie do relacji między właściwą instytucją a zainteresowanymi otrzymaniem pomocy z programu operacyjnego wnioskodawcami, którzy składając do niego aplikacje, wyrażają zgodę na poddanie się wymaganiom danego programu (zob. wyroki NSA z dnia 20 października 2010 r., II GSK 1110/10, LEX nr 746073; z dnia 27 października 2010 r., II GSK 1097/10, LEX nr 746069; z dnia 16 grudnia 2010 r., II GSK 1377/10, LEX nr 746089 oraz z dnia 18 maja 2011 r., II GSK 817/11, LEX nr 992441). Poglądy judykatury, w ocenie składu rozpoznającego niniejszą sprawę zachowały aktualność także w stosunku do przepisów ustawy wdrożeniowej. Regulaminy i inne dokumenty, stanowiące elementy systemu realizacji programu operacyjnego, o których mowa w art. 6 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, w szczególności wytyczne horyzontalne, wytyczne programowe, szczegółowy opis osi priorytetowych programu operacyjnego, opis systemu zarządzania i kontroli oraz instrukcje wykonawcze, jako nienależące do konstytucyjnego katalogu źródeł prawa nie mogą regulować w sposób powszechnie obowiązujący zasad wdrażania programów operacyjnych oraz praw i obowiązków wnioskodawców (beneficjentów). Dokumenty systemu realizacji programu operacyjnego mogą natomiast regulować stosunki pomiędzy instytucjami realizującymi poszczególne zadania w ramach danego programu operacyjnego, na zasadach właściwych dla aktów kierownictwa wewnętrznego lub też, w sposób względnie obowiązujący, wyznaczać prawa i obowiązki beneficjentów na podstawie umów o dofinansowanie albo decyzji o dofinansowaniu projektu. Mając powyższe na uwadze, za bezzasadny należy uznać zarzut o działaniu organu z naruszeniem przepisów ustawy zasadniczej. Regulamin konkursu , w tym Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie został bowiem stworzony w oparciu o uprawnienia wynikające z przepisów ustawy, która zezwala na wyznaczenie reguł i wymogów konkursu. Ponadto strona skarżąca – jako wnioskodawca – winna dołożyć należytej staranności przy składaniu dokumentacji aplikacyjnej. To bowiem na wnioskodawcy zgłaszającym do konkursu własny projekt o dofinansowanie ciąży obowiązek uważnego zapoznania się z priorytetami konkretnego programu operacyjnego, z przyjętym przez instytucję zarządzającą systemem realizacji strategii rozwoju, a następnie z dokumentacją konkursową i na nim też spoczywa obowiązek starannego odpowiadającego założeniom danego programu operacyjnego przygotowania dokumentacji konkursowej. Szczególne znaczenie ma przygotowanie wniosku z uwzględnieniem znanych wnioskodawcy kryteriów oceny wszystkich zgłoszonych do konkursu projektów. Podawane we wniosku dane, niezależnie od tego czy służą one ocenie formalnej czy merytorycznej, muszą tworzyć zbiór informacji, których wymaga gospodarz konkursu w celu dokonania oceny według przyjętych kryteriów. Udzielane zatem przez wnioskodawcę w dokumentacji konkursowej, np. w biznes-planie, odpowiedzi niepełne bądź odbiegające od istoty pytania czy hasła będą wpływały w sposób oczywisty niekorzystnie na punktację danego projektu, a tym samym będą zmniejszały szansę na zakwalifikowanie go do dofinansowania. Odnosząc się do dalszych zarzutów skargi Sąd - również - uznał je za bezzasadne. W pierwszej kolejności podnieść należy, że zgodnie z zapisami w Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu "Częstotliwość pomiaru wskaźnika uzależniona jest przede wszystkim od okresu realizacji projektu i zakończenia poszczególnych zadań". W związku z powyższym częstotliwość pomiaru wskaźnika - w zależności od jego specyfiki - można podawać w jednostkach czasu (np. co tydzień, co miesiąc) lub można określić ją w odniesieniu do terminu zakończenia danego działania (np. dwa dni po przeprowadzeniu szkolenia). Z powyższego wynika, że strona skarżąca winna w sposób precyzyjny określać częstotliwość pomiaru wskaźników. Podkreślić należy, że taki sposób zdefiniowania wskaźnika powoduje, że w przypadku, gdyby strona skarżąca uzyskała dofinansowanie i zawarła umowę z IZ RPO WD - nie byłaby możliwa jednoznaczna ocena czy projekt jest realizowany prawidłowo, co w konsekwencji mogłoby narazić budżet UE na szkodę i spowodować obowiązek zwrotu przez Beneficjenta otrzymanego dofinansowania np. w wyniku rozwiązania umowy. Zagrożenia tego rodzaju IZ RPO WD obowiązana jest weryfikować na etapie oceny wniosku o dofinansowanie. Wpływają one bowiem zarówno na ocenę wykonalności projektu, jak i na ocenę ryzyka i zagrożeń związanych z jego realizacją. Dlatego też – nie sposób zgodzić się ze stroną skarżącą – że określenie częstotliwości pomiarów wskaźników "na bieżąco" jest precyzyjny i zgodny z treścią Instrukcji. Ponadto zgodnie z "Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu" w punkcie 4.3 potencjał kadrowy strony skarżącej i Partnerów "Kadra zaangażowana w realizację projektu ..). W punkcie tym należało opisać potencjał kadrowy Wnioskodawcy i partnerów i wskazać sposób jego wykorzystania w ramach projektu (...). Należało opisać odrębnie dla każdej z osób sposób zaangażowania/oddelegowania danej osoby do realizacji projektu oraz zakres zadań, jakie realizować będzie na rzecz projektu w kontekście posiadanej przez nią wiedzy i umiejętności (...)". Tym samym strona skarżąca nie dostosowała się do wymogów wskazanych w Instrukcji. Ponadto zgodnie z Harmonogramem realizacji projektu oferta dla uczniów związana z doradztwem, poradnictwem i pomocą psychologiczną jest przewidziana od września 2017 roku, natomiast szkolenia dla nauczycieli prowadzone są od sierpnia do października, zatem we wrześniu i październiku zajęcia dla uczniów będzie prowadziła kadra nauczycielska bez wymaganych kompetencji, bowiem jak wskazują zapisy wniosku, nauczyciele dodatkowe kompetencje zdobędą najwcześniej z końcem października. Przechodząc do kwestii związanej z doborem grupy docelowej (Kryterium nr 2) - strona skarżąca założyła, że w projekcie wezmą udział wszyscy uczniowie i pracownicy szkoły. Założenia te – jak słusznie w ocenie Sądu zauważyła IZRPO WD - nie mają jednak żadnego potwierdzenia w diagnozie, bowiem brak jest informacji, iż wszyscy uczniowie i ich rodzice wyrazili chęć udziału w projekcie. Należy zauważyć, że są to zajęcia uzupełniające do zajęć szkolnych, a zatem część zajęć będzie organizowana w godzinach pozalekcyjnych, wątpliwym jest zatem by wszyscy uczniowie byli chętni do wzięcia udziału w zajęciach, tym bardziej, że część uczniów, jak wynika z diagnozy ma problemy wychowawcze, część zaś pochodzi z rodzin dysfunkcyjnych. Skoro strona skarżąca nie może zmusić wszystkich dzieci do udziału w dodatkowych zajęciach, to tym samym założenie, iż projekt obejmie wszystkich uczniów jest co najmniej na wyrost. Ponadto, nie ma gwarancji, że wszyscy rodzice wyrażą zgodę na udział ich dzieci w dodatkowych zajęciach. Strona skarżąca przedstawiła diagnozę, w której wskazała problemy, z jakimi zmagają się uczniowie, niemniej jednak zapomniała o kluczowym aspekcie powodzenia projektu, tj. badaniu, jakie będzie zainteresowanie udziałem w proponowanym wsparciu. Podkreślić zatem należy, że strona skarżąca winna uprzednio przeprowadzić badanie w formie wywiadu, ankiety wśród uczniów i ich rodziców i dopiero w dalszej kolejności - na tej podstawie (uwzględniając wyniki ankiet) - określić liczbę uczestników wsparcia. Tylko w taki sposób można było bowiem określić rzeczywiste, a nie domniemane zainteresowanie uczniów uczestnictwem w poszczególnych zajęciach o charakterze nieobowiązkowym. Tym samym również w zakresie tego kryterium Sąd uznał zarzuty skarżącej za bezzasadne. Odnosząc się do kwestii związanej z dostosowaniem projektu do potrzeb uczniów niepełnosprawnych Sąd zauważył, iż strona skarżąca z jednej strony oczekiwała przyznania maksymalnej punktacji, a z drugiej strony sama w skardze zakwestionowała istotność tego zagadnienia, wskazując na fakt, iż spośród 417 uczniów - tylko 4 jest niepełnosprawnych, a opisywanie ich potrzeb zaburzy istotę projektu, którego celem ma być zrównanie szans wszystkich uczniów. Tymczasem – jak słusznie wskazało IZ RPO WD - we wniosku strony skarżącej brak wyraźnie określonego stopnia niepełnosprawności i szczególnych wymagań uczniów niepełnosprawnych, nie wiadomo więc na czym powinno polegać przystosowanie projektu dla osób niepełnosprawnych, jakiego typu wydatki zostaną poniesione przy dostosowywaniu projektu do indywidualnych wymagań uczniów z niepełnosprawnością. Trudno na tej podstawie ocenić, czy działania strony skarżącej będą adekwatne do potrzeb uczniów niepełnosprawnych i czy uczniowie ci będą mieli taki sam dostęp do zajęć, jak pozostali, w pełni sprawni uczniowie. Dodatkowo możliwe jest, że problemy z nauką uczniów niepełnosprawnych wynikają jednak z niedostosowania nauczania do ich potrzeb. W dalszej części uzasadnienia podnieść należy fakt, że strona skarżąca skierowała projekt do uczniów i nauczycieli SP 1 w Z. nie oznacza, że wszystkie zaplanowane zadania będą faktycznie prowadzone na terenie tej szkoły. Strona skarżąca wskazała wprawdzie w części 4.3 wniosku, że zajęcia dydaktyczne będą prowadzone na terenie SP 1 w Z. - niemniej jednak nie jest to takie oczywiste, skoro w przypadku szkoleń dla nauczycieli, które potencjalnie mogą się odbywać w ośrodkach szkoleniowych. Sąd zgodził się nadto ze stanowiskiem IZ RPO WD w przedmiocie oceny zaproponowanego przez stronę skarżącą budżetu projektu. IZ RPO WD stwierdziło, że strona skarżąca w projekcie w sposób bardzo ogólny pisze na co zostaną przeznaczone środki. Ocena ta jest – zdaniem Sądu – prawidłowa. We wniosku pojawiają się bowiem bardzo ogólne informacje np. "zakup pomocy dydaktycznych", czy "zakup mebli". Nie wiadomo jednakże jakie pomocy dydaktyczne strona skarżąca ma na myśli, czy jakiego typu meble zostaną zakupione. Takie zapisy – w ocenie Sądu - nie pozwalają na prawidłową ocenę czy zaplanowane wydatki są zasadne i nie zostały zawyżone, czy ich ceny są zgodne z katalogiem stawek. Konstrukcja struktury rzeczowo-finansowej projektu ma kluczowe znaczenie dla oceny wniosku o dofinansowanie i przyznania punktacji. Tymczasem obowiązkiem organu jest ocena realności i adekwatności planowanych nakładów, a brak danych w tym zakresie uniemożliwia prawidłową, w tym pozytywną ocenę. W odniesieniu do oceny adekwatności poszczególnych wydatków niemożliwe jest stwierdzenie, czy wydatki zaplanowane w budżecie projektu są zgodne z określonym standardem usług oraz katalogiem stawek dopuszczalnych w ramach danego konkursu, ponieważ strona skarżąca opisując na co przeznaczy środki posługuje się bardzo ogólnymi stwierdzeniami, niektóre wydatki zaplanowane w budżecie są nieracjonalne i niekwalifikowalne. Tym samym twierdzenie strony, iż wszystkie wydatki są zgodne ze standardem usług i katalogiem należy uznać –zdaniem Sądu - za niezgodne z prawdą. W tym miejscu podnieść należy, że Regulamin konkursu ściśle określa warunki, jakie muszą być spełnione by wniosek podlegał uzupełnieniu/korekcie oraz zakres takich zmian. Wnioskodawca, w tym zatem strona skarżąca przystępując do konkursu akceptuje jego warunki, dlatego powinien się dobrze zapoznać z Regulaminem konkursu. Uchybienia w budżecie projektu nie mają charakteru braków formalnych więc nie mogą być skierowane do poprawy. Wnioskodawcy wprawdzie mają możliwość skorygowania wniosku na etapie oceny merytorycznej, pod warunkiem, że Oceniający skierują wniosek do negocjacji. Odnosząc się w tym miejscu – do niewskazania przez stronę skarżącą jednostki miary w stosunku do poz. 8 "Realizacja zajęć orgaznizowanych poza lekcjami lub poza lekcjami lub poza szkołą. Wyjazdy jednodniowe edukacyjne dla kl. IV-VI, wspomagające realizację programu edukacyjnego w szkole" podnieść należy, że Szczegółowym Budżecie Projektu miara ta opisana została w sposób uniemożliwiający określenie o jaką "jednostkę" miary chodzi. Tym samym nie sposób przyjąć za stroną skarżącą , że jest to oczywista omyłka do poprawy, której skarżąca winna zostać wezwana. Dalej podkreślić należy, że wskazana we wniosku ilość sprzętu komputerowego nie została w sposób prawidłowy uzasadniona. Strona skarżąca przedstawiła w proteście oraz we wniosku wprawdzie szczegółowe wliczenie, ile komputerów przypada obecnie w przeliczeniu na jednego ucznia oraz ile będzie przypadało na jednego ucznia po zakupie nowych komputerów. Szkoła planuje zakup dodatkowych 25 komputerów, dzięki czemu z obecnego 1 komputera przypadającego na 12,26 ucznia uda się uzyskać poziom 1 komputer na 7,5 osoby. Tymczasem żadne przepisy ani wytyczne nie określają standardów, ile komputerów powinno przypadać na jednego ucznia, wszystko zależy bowiem od indywidualnego zapotrzebowania szkoły, na co składa się wiele czynników, np. jej profil nauczania, liczebności grup na zajęciach, jakość i liczba posiadanego sprzętu, itd. Zakładając, że uczniowie z komputerów będą korzystać w trakcie zajęć, pod opieką i nadzorem nauczyciela, to nie ma możliwości aby nauczyciel w sposób wystarczający zaangażował się w pracę więcej niż 26 osobowej grupy uczniów. Należy przy tym zwrócić uwagę, że strona skarżąca wyliczyła liczbę komputerów przypadającą na wszystkich uczniów SP 1 w Z. tj. 417 dzieci. Zapisy wniosku nie precyzują skąd wynika tak duże zapotrzebowanie na sprzęt komputerowy, poza wspomnianymi wyliczeniami. Nie ma więc uzasadnienia – zdaniem Sądu - do zwiększenia liczby komputerów w szkole o wskazaną przez stronę skarżącą liczbę. Końcowo odnosząc się do twierdzenia strony skarżącej, że informacje na temat okresu z jakiego pochodzą wskazane we wniosku o dofinansowanie dane winny być oczywiste – podnieść należy, że dane te choć są aktualne to jednak nie wiadomo do końca czy obejmują okres 12 miesięcy przed rozpoczęciem projektu i nie pozwalają określić swego źródła. Końcowo dodać należy, że Sąd, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 30 marca 2010 r. (II GSK 309/10; wyrok dostępny jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres: www.cbois.nsa.gov.pl, w skrócie: CBOSA"), iż to na wnioskodawcy ubiegającym się o wsparcie ciąży obowiązek dokładnego przedstawienia wszelkich informacji, które mają przekonać ekspertów, że to właśnie jego projekt zasługuje na przyznanie dofinansowania. W odmiennym przypadku wnioskodawca winien liczyć się z konsekwencjami odmowy przyznania pomocy. Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargę na mocy art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 61 ust. 8 pkt 2 u.p.s.f. .