III SA/Po 654/17

Dnia 20 grudnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędziowie WSA Ireneusz Fornalik WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Protokolant: sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2017 roku przy udziale sprawy ze skargi X na decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia[...]. nr [...] w przedmiocie oddalenia odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę Uzasadnienie. Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia [...] r. oddalił odwołanie X na rozstrzygnięcie z dnia [...]r. postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju - leczenie stomatologiczne w zakresie świadczenia ogólnostomatologiczne. Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym : Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia ogłosił w dniu [...]r. postępowanie w trybie konkursu ofert [...]w sprawie zawarcia na okres od [...]umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju świadczenia stomatologiczne w zakresie świadczenia ogólnostomatologiczne X przystępując do konkursu zadeklarowała dysponowanie w miejscu udzielania świadczeń cyfrowym aparatem RTG do zdjęć wewnątrzustnych. Jednocześnie nie zamieszczono informacji o podwykonawcach realizujących na rzecz spółki świadczenia diagnostyki obrazowej RTG. ani umowy o podwykonawstwo w tym zakresie. Załączono natomiast oświadczenie, że zdjęcia RTG oferent będzie wykonywał samodzielnie, bez zlecania podwykonawcom. Ponadto oferent złożył oświadczenie, według wzoru stanowiącego załącznik nr 3 do zarządzenia [...]prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...]r. w sprawie warunków postępowania dotyczącego zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w którym wskazał, że spełnia inne wymogi określone w odrębnych przepisach dla podmiotów udzielających świadczeń opieki zdrowotnej. W dniu [...]r., działając na podstawie art.149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach komisja konkursowa odrzuciła w całości ofertę spółki z uwagi na zawarcie w niej nieprawdziwych informacji. Jak wskazano, oferent zadeklarował dysponowanie w miejscu udzielania świadczeń cyfrowym aparatem RTG do zdjęć wewnątrzustnych pomimo braku wymaganego zezwolenia na uruchomienie i stosowanie aparatu RTG do celów diagnostyki medycznej. Na wezwanie komisji konkursowej strona wskazała w piśmie z dnia [...] r., że decyzja [...]zezwalająca na uruchomienie i stosowanie aparatów RTG w miejscu udzielania świadczeń przy ul. [...]przez podmiot oznaczony jako Y oraz decyzję [...]wydana na rzecz podmiotu Z. Oferent oświadczył jednocześnie, że jest współposiadaczem ww. aparatów rentgenowskich, co uprawnia go do korzystania z tych aparatów we własnym zakresie. Jak wyjaśniła komisja, oferent wiedział, lub powinien wiedzieć, że deklarując w ofercie dysponowanie w miejscu udzielania świadczeń cyfrowym aparatem RTG zobowiązany jest posiadać stosowne zezwolenie na uruchomienie i stosowanie aparatu rentgenowskiego, przy czym zezwolenie to powinno być wydane dla oferenta, nie zaś dla jakiegokolwiek innego podmiotu. Strona wniosła do komisji konkursowej protest na odrzucenie oferty. Komisja konkursowa w dniu [...]r. oddaliła protest. W dniu[...] r. ogłoszono wyniki postępowania konkursowego, w którym wybrano [...] oferentów. Oferta skarżącej nie została ujęta w końcowym rankingu. Skarżąca wniosła do Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia odwołanie od rozstrzygnięcia komisji, zarzucając naruszenie zasad przeprowadzenia postępowania. W ocenie strony, błędnie przyjęto, że z danego aparatu RTG może korzystać wyłącznie podmiot będący adresatem odpowiedniej decyzji administracyjnej ( strona jest współposiadaczem aparatu RGT ). W postępowaniu prowadzonym przez [...]NFZ w [...] r. w podobnym stanie faktycznym organ uznał, że strona jest uprawniona do twierdzenia, że zdjęcia rentgenowskie są przez nią wykonywane legalnie i samodzielnie. Ponadto komisja błędnie uznała, że oferta zawierała nieprawdziwe informacje i wobec tego niezasadnie doszło do odrzucenia przedmiotowej oferty. Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia [...]r. oddalił odwołanie. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że brak decyzji zezwalającej na korzystanie z aparatu RTG, co do którego wydano decyzję adresowaną na inny podmiot, uniemożliwia legalne korzystanie z takiego aparatu. W ofercie strona nie zamieściła informacji ani umów dotyczących potencjalnych podwykonawców w zakresie usług polegających na wykonywaniu zdjęć aparatem RTG. Strona nie była pracownikiem podmiotu mającego uprawnienia do wykonywania zdjęć RTG, nie mogła zatem na tej podstawie wykonywać usługi tego rodzaju. Strona po dostarczeniu oferty usiłowała zmienić jej treść, poprzez wprowadzenie do realizacji umowy podwykonawcy realizującego na jej rzecz diagnostykę aparatem RTG, jednak nie jest to dopuszczalne na tym etapie postępowania konkursowego. W kwestii postępowania konkursowego za [...] r. organ wskazał, że chodziło o inny stan faktyczny, inne były bowiem pytania zawarte w ankietach składanych przy wnoszonych ofertach konkursowych. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona skarżąca zarzuciła naruszenie: - § 1 pkt. 8 załącznika do rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej ( Dz. U. z 2016 r., poz. 1146 ) poprzez błędną interpretację pojęcia "podwykonawcy" co doprowadziło do niezasadnego przyjęcia, że strona podała w ofercie nieprawdziwe informacje - ppkt. 1.1 pkt. 1 tabeli nr 1 Leczenie stomatologiczne określonej w załączniku nr 7 wskazanym w § 3 pkt. 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej ( Dz. U. z 2016 r., poz. 1372 ) - art. 149 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez błędną ocenę oferty strony jako zawierającej nieprawdziwe informacje, co doprowadziło do jej bezzasadnego odrzucenia - art. 77 § 1 w zw. z art. 7 i art. 80 kpa poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpoznanie materiału dowodowego brak rozważenia wszystkich okoliczności mogących mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia, w tym pominięcie stanowiska Prezesa [...]z [...]r. oraz błędną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego, a zwłaszcza pisma Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z [...]r., w związku z którym organ błędnie przyjął, że możliwe jest wydanie kilku decyzji zezwalających na uruchomienie i stosowanie tego samego aparatu RTG w stosunku do kilku podmiotów leczniczych udzielających stomatologicznych świadczeń zdrowotnych, co miało wpływ na wynik sprawy; organ przyjął bowiem, że skarżąca mogła ubiegać się o wydanie zezwolenia na uruchomienie i stosowanie tego samego aparatu RTG, co do którego zostało już wydane przedmiotowe zezwolenie wobec innego podmiotu, co doprowadziło w konsekwencji do ustalenia, że skarżąca złożyła nieprawdziwe informacje, a więc zasadne było odrzucenie oferty skarżącej. W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Sąd nie stwierdził naruszeń prawa powodujących konieczność uwzględnienia skargi. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., kontrola sądów administracyjnych polega na badaniu zgodności z prawem aktów administracyjnych. Sąd administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu, a więc czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym, stosownie do unormowania art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd orzeka w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organ prawa materialnego, ani przepisów postępowania administracyjnego w stopniu uzasadniającym uchylenie, bądź stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. Przedmiotem kontroli sądu w przedmiotowej sprawie jest decyzja oddalająca odwołanie skarżącej od rozstrzygnięcia postępowania konkursowego w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne, w zakresie świadczenia ogólnostomatologiczne. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Unormowania tego aktu dają podstawę powierzenia organom Narodowego Funduszu Zdrowia określenia warunków udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, a także sprawowania kontroli i nadzoru nad finansowaniem i realizacją tychże świadczeń, jak również są podstawą określenia zadań władz publicznych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń. Realizacja ustawowych obowiązków organów Funduszu we wskazanych obszarach skonkretyzowana została przede wszystkim w dziale VI ustawy, zatytułowanym "postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami". W myśl art. 139 ust. 1 ustawy o świadczeniach, zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej następuje po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert (pkt 1) albo w trybie rokowań (pkt 2). W celu przeprowadzenia postępowania w trybie konkursu ofert Fundusz zamieszcza ogłoszenie, które zgodnie z art. 139 ust. 3 ustawy o świadczeniach zawiera, m.in., nazwę i adres siedziby zamawiającego, określenie wartości przedmiotu zaskarżenia, wymagane kwalifikacje zawodowe i techniczne świadczeniodawców, określenie obszaru terytorialnego. Prezes Funduszu, stosownie do art. 146 ustawy o świadczeniach określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielnie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców. Przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty (art. 140 ust. 1 ustawy o świadczeniach). Kryteria oceny ofert są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (art. 147 ustawy o świadczeniach). Konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej. W części jawnej komisja konkursowa stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert, otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 oraz przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia (art. 142 ust. 2 ustawy o świadczeniach). W części niejawnej konkursu ofert komisja może wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, nie dokonać wyboru żadnej oferty, może też przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej i ich ceny (art. 142 ust. 5 i ust. 6 ustawy o świadczeniach). W sytuacji, gdy oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa wówczas komisja konkursowa odrzuca ofertę (art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach). Odrzuca się również ofertę zawierającą nieprawdziwe informacje (art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach). W postępowaniu w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami mogą wystąpić dwie fazy. Rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w drodze konkursu ofert, jeśli żaden z uczestników konkursu nie skorzysta ze środka wymienionego w art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach, co do zasady kończy to postępowanie. Jednakże w przypadku gdy którykolwiek z uczestników postępowania złoży odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu, rozpoczyna się faza postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 15 listopada 2006 r., sygn. II GSK 186/06, publ. W ONSAiWSA 2007/4/101). Należy więc przyjąć, że odwołanie składane w trybie art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach, otwiera postępowanie administracyjne, do którego zastosowanie mają przepisy k.p.a., w zakresie niewyłączonym przez przepisy ustawy o świadczeniach. Jak stanowi art. 152 ustawy o świadczeniach, świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i art. 154. Środki odwoławcze możliwe do uruchomienia w fazie nieadministracyjnej, wymienione są w art. 153, te zaś, z których można skorzystać w postępowaniu administracyjnym w art. 154. Celem procedury uruchamianej na podstawie art. 154 ustawy o świadczeniach, jest weryfikacja w postępowaniu administracyjnym, czy we wcześniejszej, nieadministracyjnej fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, nie doznał uszczerbku interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania. Zatem, zakres kontroli jest ściśle związany z pojęciem uszczerbku interesu prawnego, powstałego na skutek naruszenia zasad postępowania. Przy czym, zauważyć należy, że zasady postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej są określone w przepisach ustawy o świadczeniach oraz w dokumentach Prezesa Funduszu, wydanych na podstawie art. 146 tej ustawy. Uszczerbek w interesie prawnym uczestnika postępowania (świadczeniodawcy) w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej może zostać wywołany, gdy naruszenie zasad postępowania przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Takie ujęcie determinuje sposób postępowania organu administracyjnego, którego zadaniem jest zbadanie okoliczności podnoszonych w odwołaniu i ocena czy i w jakim zakresie naruszenie to realnie spowodowało doznanie takiego uszczerbku ( zob. wyrok WSA w Lublinie z dnia 27.01.2015 r., sygn. III SA/Lu 940/14, orzeczenia.nsa.gov.pl/doc ). Zadaniem organu NFZ, któremu powierzono przeprowadzenie postępowania administracyjnego jest ustalenie, czy postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa, z zachowaniem wyrażonej w art. 134 ustawy o świadczeniach, zasady równego traktowania świadczeniodawców w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Chodzi tu zatem nie tylko o kontrolę postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej pod kątem ewentualnego naruszenia przepisów prawa, ale także zbadanie stanu faktycznego sprawy w takim zakresie, który mógł mieć wpływ na uszczerbek interesu prawnego uczestnika postępowania. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, że zarzuty strony skarżącej nie mają usprawiedliwionych podstaw. Kluczową dla rozstrzygnięcia kwestią jest to, czy w dniu złożenia oferty strona skarżąca w miejscu zamierzonego udzielania świadczeń posiadała aparat RTG do wykonywania zdjęć oraz czy była w stanie wykonywać je samodzielnie (bez udziału podwykonawców). Na pytanie ankietowe nr 2.4.2 strona zadeklarowała dysponowanie w miejscu udzielania świadczeń cyfrowym aparatem RTG. W formularzu ofertowym strona wskazała w wykazie zasobów ( pkt. V formularza ), że posiada dwa aparaty rentgenowskie – [...]. W odpowiedzi na pytanie ankietowe nr 1.1.1 strona zadeklarowała realizację świadczeń bez udziału podwykonawców. Wskazanie w pytaniach ankietowych i formularzu ofertowym dwóch aparatów RTG ( z całodobowym dostępem ) choćby w sposób dorozumiany należało powiązać z obowiązkami wynikającymi z ustawy Prawo atomowe, a więc z posiadaniem zezwolenia na posługiwanie się urządzeniem rentgenowskim oraz miejscem, w którym można, zgodnie z przepisami, takie badanie przeprowadzić. Nie może przy tym budzić, zdaniem Sądu, wątpliwości, że w zapytaniu ofertowym chodzi o posiadanie aparatu RTG w znaczeniu obejmującym możliwość nie tylko faktycznego, ale zgodnego z prawem (legalnego) korzystania z urządzenia w celu udzielania świadczeń diagnostycznych. Organ słusznie zatem przyjął, że korzystać z aparatu RTG zgodnie z prawem (legalnie) może jedynie podmiot, któremu właściwy organ udzielił zezwolenia, o jakim mowa w art.4 ust.1 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. Prawo atomowe ( Dz. U. z 2017 r., poz. 576). W myśl tych przepisów wykonywanie działalności związanej z narażaniem polegającym na uruchamianiu i stosowaniu urządzeń wytwarzających promieniowanie jonizujące, uruchamianiu pracowni, w których mają być stosowane źródła promieniowania jonizującego, w tym pracowni rentgenowskich wymaga zezwolenia albo zgłoszenia w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej (...). Zezwolenie, o którym mowa w przywołanym przepisie wydaje państwowy wojewódzki inspektor sanitarny – art. 5 ust. 4 ustawy. Stosowanie zaś do art. 5 ust. 7a ustawy, wydanie, odmowa lub cofnięcie zezwolenia następuje w drodze decyzji administracyjnej. Zatem, dopiero posiadanie odpowiedniej decyzji przez podmiot chcący prowadzić działalność diagnostyczną z użyciem aparatury rentgenowskiej, uprawnia go do prowadzenia diagnostyki medycznej z użyciem aparatury wytwarzającej promieniowanie jonizujące ( por. wyrok NSA z 07.03.2017 r., sygn.. II GSK 1672/15, orzeczenia.nsa.gov.pl/doc ). Z samej istoty zezwolenia wynika zaś, że musi ono zostać uzyskane jeszcze przed rozpoczęciem działalności poddanej takiej reglamentacji. Oferent – strona skarżąca, deklarując spełnienie warunku dotyczącego posiadania aparatu RTG, musiał posiadać zatem stosowne zezwolenie. Organ zasadnie stwierdził przy tym, że przenoszone na inne podmioty mogą być jedynie uprawnienia i obowiązki wynikające z danej decyzji, które nie są ściśle związane z adresatem takiej decyzji. Taka okoliczność nie wystąpiła w przedmiotowej sprawie. Z braku regulacji dopuszczającej możliwość przenoszenia skutków prawnych decyzji na inny podmiot niż jej adresat wynika zakaz dokonywania tego rodzaju czynności. W stanie faktycznym niniejszej sprawy niespornym jest, że strona skarżąca nie posiadała decyzji (zezwoleń) uprawniających ją do prowadzenia pracowni oraz uruchamiania i stosowania urządzeń RTG. Ponadto, należy wskazać , że w samej ofercie strona nie zamieściła informacji ani umów dotyczących potencjalnych podwykonawców w zakresie usług polegających na wykonywaniu zdjęć aparatem RTG. Strona po dostarczeniu oferty usiłowała zmienić jej treść poprzez wprowadzenie do realizacji umowy podwykonawcy realizującego na jej rzecz diagnostykę aparatem RTG, jednak jak słusznie stwierdził organ, nie było to dopuszczalne na tym etapie postępowania konkursowego. Skarżąca – wbrew zarzutom skargi - nie była również pracownikiem podmiotu mającego uprawnienia do wykonywania zdjęć RTG, nie mogła zatem na tej podstawie wykonywać usługi tego rodzaju. Odpowiedzi twierdzące na zapytania dotyczące posiadania aparatu RTG oraz samodzielnego wykonywania zdjęć za jego pomocą były więc, jak prawidłowo przyjął organ, nieprawdziwe. Jednym z podstawowych warunków zapewnienia w postępowaniu konkursowym zasad równego traktowania i uczciwej konkurencji (art.134 ustawy o świadczeniach) jest przestrzeganie przez organ unormowań związanych z dopuszczeniem oferentów do udziału w postępowaniu i oceny złożonej oferty. Przepis art.149 ust.1 pkt 2 ustawy o świadczeniach normuje sytuację, w której oferta podlega obligatoryjnemu odrzuceniu z powodu zawarcia w niej nieprawdziwych informacji. Sąd podziela zatem stanowisko organu, że na podstawie art.149 ust.1 pkt 2 ustawy o świadczeniach oferta zawierająca nieprawdziwą informację w zakresie odpowiedzi na pytanie ankietowe będące jednym z pytań dodatkowo punktowanych ("rankingujących"), a zatem mającym wpływ na ostateczny kształt rankingu, a w rezultacie i na wynik postępowania konkursowego - podlega w postępowaniu konkursowym obligatoryjnemu odrzuceniu. Sądowi znany jest odmienny pogląd, w myśl którego oferta zawierająca nieprawdziwą odpowiedź na pytanie o charakterze rankingującym nie powinna zostać odrzucona, a jedyną ujemną konsekwencją dla oferenta powinien być brak dodatkowych punktów. Sąd orzekający w niniejszej sprawie poglądu tego nie podziela. Nie znajduje on bowiem oparcia w przepisach, a pozostaje w sprzeczności z art.149 ust.1 pkt 2 ustawy o świadczeniach. Nie został on naruszony przez organ. Poza tym, przyjęcie takiego poglądu mogłoby stanowić zachętę do podejmowania przez oferentów działań godzących w zasady uczciwej konkurencji, polegających na celowym składaniu ofert nierzetelnych, z nadzieją na uzyskanie dodatkowych punktów na podstawie nieprawdziwych informacji, skoro jedyną sankcją w razie wykrycia nierzetelności byłby brak dodatkowych punktów, których oferent i tak by nie uzyskał, gdyby od razu złożył oświadczenie prawdziwe. W związku z powyższym nie są zasadne zarzuty naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania. Organ przeprowadził wyczerpujące postępowanie w związku z przedstawianymi przez skarżącą zarzutami i dokonał szczegółowej analizy przeprowadzonego postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w tym zarzutów skarżącej i szczegółowo się do nich odniósł. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.) skargę oddalił.