IV SA/Gl 1207/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia i decyzji Prezydenta Miasta D. z dnia [...] r. nr [...] p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania. Pismem z dnia 20 listopada 2017 r. Z.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...], na mocy którego odmówiono Z.W. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta D. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie opłaty za pobyt ojca w Domu Pomocy Społecznej w D. W treści skargi zawarto wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego postanowienia i decyzji Prezydenta Miasta D. z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy zarówno postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., którym odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta D. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej, jak i powyższej decyzji Prezydenta Miasta D. Odnosząc się w pierwszej kolejności do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia podnieść należy, iż nie ulega wątpliwości, że wskazane postanowienie jest rozstrzygnięciem stricte procesowym, nie wymagającym, a wręcz nie nadającym się do wykonania. W literaturze zwraca się uwagę na fakt, że nie kwalifikuje się do wykonania akt administracyjny rozstrzygający określone kwestie proceduralne w toku postępowania administracyjnego, a więc nie przyznające uprawnień i nie nakładające obowiązków, które wymagałyby wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony [por. T. Woś (red.): Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 381 oraz postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2006 r., sygn. akt I FZ 281/06 (publ. OSP 2007, nr 6, poz. 76)]. W związku z powyższym zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nie ma cech wykonalności, gdyż nie nakazuje stronie wykonania obowiązku. Stanowi ono rozstrzygnięcie proceduralne i jako takie nie wywiera skutku w sferze wykonalności decyzji, od której odwołanie wniesiono z uchybieniem terminu. Nie powoduje ono powstania żadnych skutków w sferze interesu prawnego strony, nie nakłada na stronę skarżącą nowych praw lub obowiązków, które podlegałyby wykonaniu. Skoro zatem zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a., to nie może do niego mieć zastosowania instytucja wstrzymania wykonania aktu uregulowana w omówionym przepisie. Uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, sprowadzałoby się bowiem do zawieszenia mocy zaskarżonego aktu nie wywołującego skutków materialnoprawnych. Natomiast odnosząc się do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta D. z dnia [...] r., dotyczącej ustalenia Z.W. opłaty za pobyt ojca w domu pomocy społecznej, to należy wyjaśnić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko i wyłącznie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zgodnie zaś z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, użyte w art. 61 § 3 P.p.s.a. sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" obejmuje akty wydane w pierwszej instancji oraz akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. W uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r. (sygn. akt FPS 12/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 7) Naczelny Sąd Administracyjny odnosząc się do zwrotu "w granicach danej sprawy" stwierdził, że chodzi o sprawę w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową (p. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 433 i nast.). Tym samym w ocenie Sądu należy uznać, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, nie jest możliwe wnioskowanie o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego, od którego strona skarżąca nie wniosła odwołania w ustawowo przewidzianym terminie, bowiem nie zachodzi tożsamość przedmiotowa tych dwóch postępowań, a tym samym są to dwie różne sprawy w znaczeniu materialnym (por. postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 441/12, dostępne w bazie internetowej orzeczeń NSA). Wobec tego nie zostały również spełnione przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta D. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.