II SA/Kr 1297/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.) SWSA Iwona Niżnik - Dobosz SWSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 stycznia 2018 r. sprawy ze skarg G. J. i Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w K. na postanowienie z dnia 1 sierpnia 2017 r. znak [...] Wojewody [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania skargi oddala Prezydent Miasta K. decyzją nr [...] z 20 maja 2014 r., znak: [...] udzielił pozwolenia na budowę na rzecz Z. K. oraz G. D.. Następnie powyższa decyzja została przeniesiona decyzją Prezydenta Miasta K. nr [...] z 30 maja 2014 r., znak: [...] na rzecz K. R., a decyzją nr [...] z 24 lutego 2017 r., znak: [...] - na rzecz A. Sp. z o.o. Sp. komandytowa. Od tej ostatniej decyzji odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wnieśli G. J. oraz Wspólnota Mieszkaniowa [...] w K. reprezentowana przez Adwokata G. J. Wnioskodawcy jako uzasadnienie swojego żądania podali cyt: "jednocześnie z uwagi na brak skutecznego doręczenia poprzednikowi prawnemu decyzji, wnoszę o przywrócenie terminu do złożenia odwołania." Wojewoda postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2017 r. znak [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 58 § 1 i § 2 ustawy k.p.a., uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli spełnione zostaną cztery przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; strona uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne (§ 3). W przedmiotowej sprawie nie można mówić o istnieniu jakiejkolwiek przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie z art. 40 ust. 3 ustawy Prawo budowlane: Stronami w postępowaniu o przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę lub o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych są jedynie podmioty, między którymi ma być dokonane przeniesienie decyzji. A zatem, należy uznać, że doręczenie przez organ pierwszej instancji jedynie K. R. oraz pełnomocnikowi A. Sp. z o.o., Sp. komandytowa, ul. [...], [...], tj. J. W. decyzji orzekającej o przeniesieniu pozwolenia na budowę, było prawidłowe. Natomiast, odwołujący nie brali udziału w postępowaniu o przeniesienie pozwolenia na budowę. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem możliwość skorzystania z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania służy jedynie stronie, której organ doręczył decyzję (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2010 r., sygn. akt II OSK 1762/09). Podobne stanowisko zostało zawarte w orzeczeniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 1581/12, cyt.: Takie podejście uzasadnia bowiem wykładnia art. 58 k.p.a. Nie można bowiem uchybić terminowi do wniesienia odwołania, skoro bez doręczenia decyzji konkretnej osobie termin z art. 129 § 2 k.p.a. dla tego podmiotu nie rozpoczyna biegu. Decyzja Prezydenta Miasta K. nr [...] z 24 lutego 2017 r., znak: [...] stała się ostateczna z dniem 11 marca 2017 r., z uwagi na prawidłowe doręczenie jej stronom postępowania. Od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzja staje się aktem zewnętrznym, wiąże wydający ją organ i strony. Od tego czasu wzruszenie decyzji wymaga zachowania przewidzianej w kodeksie postępowania administracyjnego procedury. Ponadto wyjaśniono, że uprawnionym do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest "zainteresowany". Wedle utrwalonej doktryny, pojęcie to nie oznacza osoby mającej tylko interes faktyczny w załatwieniu sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, lecz osobę uczestniczącą w postępowaniu administracyjnym uprawnioną bądź zobowiązaną do dokonania czynności procesowej. Zainteresowanym w rozumieniu tego przepisu będą zatem uczestnicy postępowania (strony, uczestnicy na prawach strony i inni uczestnicy), którzy są "zainteresowani" przywróceniem im prawa do podjęcia pewnych czynności procesowych. Jak przyjęto w utrwalonej doktrynie: Zgodnie z brzmieniem art. 40 ust. 3 stronami w postępowaniu o przeniesienie decyzji udzielającej pozwolenia na budowę są jedynie podmioty, między którymi ma być dokonane przeniesienie decyzji. W omawianym przypadku nie ma zastosowania art. 28 k.p.a., ponieważ nikt poza inwestorem i podmiotem mającym realizować określone pozwolenie we własnym imieniu nie ma interesu prawnego w sprawie wydania przedmiotowej decyzji. Interesy pozostałych podmiotów mogą być bowiem naruszone tylko przez samo tworzenie obiektu budowlanego, a nie fakt, że roboty budowlane prowadzi inny niż pierwotnie inwestor (J. Siegień, Prawo budowlane..., s. 236). Opisane wyżej postanowienie zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Wspólnota Mieszkaniowa [...] w K. (sygn. akt II SA/Kr 1297/17) oraz G. J. (sygn. akt II SA/Kr 1298/17). Postanowieniem z dnia 11 stycznia sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Wspólnota Mieszkaniowa zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów, które miały wpływ na wynik sprawy: 1. art. 58 § 1 k.p.a. oraz art. 59 § 2 k.p.a. poprzez odmowę przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, wskutek błędnego uznania, że skarżącej nie przysługuje status strony postępowania, podczas gdy okoliczności sprawy wskazują, że skarżąca nie ze swojej winy nie brała udziału w postępowaniu, a wniosek o przywrócenie terminu jest zasadny; 2. art. 61 § 4 k.p.a. w zw. z art. 28 k.p.a. i art. 10 k.p.a. przez brak zapewnienia skarżącej czynnego udziału w postępowaniu; 3. art. 6, art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. przez brak wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, zaniechanie rozpoznania istoty sprawy, 4. art. 126 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. przez brak odniesienia się do zarzutów zawartych w odwołaniu od decyzji; 5. art. 28 k.p.a. w zw. z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane [dalej PrBud w zw. z art. 144 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - kodeks cywilny [dalej kc] i art. 140 kc poprzez bezzasadne przyjęcie, że skarżącej nie przysługuje status strony postępowania jako ogółowi właścicieli, których lokale wchodzą w skład nieruchomości przy [...] w K. - bezpośrednio sąsiadującej z nieruchomością objętą zaskarżonym pozwoleniem na budowę. Na podstawie tych zarzutów skarżąca Wspólnota wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia Wojewody w całości, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm prawem przepisanych. Wniesiono również o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci obrazu graficznego przekroju budynku przy ul. [...] w K. i budynku planowanej inwestycji w jej sąsiedztwie na okoliczność wzajemnych geometrycznych relacji tych budynków, oddziaływania planowanej inwestycji na nieruchomość skarżącej, na okoliczność ustalenia, że odległość między ścianami obydwu podziemnych garaży istniejącym przy budynku [...] w K. planowanym wynosi 80 cm, a także dowodu z wyroku WSA w Krakowie z dnia 30 czerwca 2017 r. II SA/Kr 437/17 na okoliczność posiadania interesu prawnego oraz przymiotu strony w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę. Skarżący wniósł o rozpoznanie sprawy na rozprawie. W uzasadnieniu skargi wywiodła, że nie zgadza się z twierdzeniem, że wniosek o przywrócenie terminu przysługuje jedynie stronie. Ponadto pomimo zakresu, gabarytu i sąsiedztwa nowej inwestycji organ nie zbadał nawet czy skarżącej przysługuje prawo strony. Organ ma obowiązek z urzędu określać wszystkie strony postępowania na każdym jego etapie i w każdym wpadkowym postępowaniu również na nawo określać wszystkie strony postępowania. G. J. w skardze podniósł te same zarzuty i złożył te same wnioski. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) - dalej określanej jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, kończące postępowanie. Do tej właśnie kategorii należy zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie, a zatem sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, bez wyznaczania rozprawy. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. T.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) zwana p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Dokonawszy w niniejszej sprawie kontroli zaskarżonego postanowienia pod kątem tak określonych kryteriów, Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że skarga nie jest uzasadniona. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Wojewody o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia dowołania od decyzji, której przedmiotem było przeniesienia pozwolenia na budowę pomiędzy innymi niż skarżący podmiotami. W pierwszej kolejności wskazać zatem należy, że zgodnie z art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 z późn. zm.), organ, który wydał decyzję określoną w art. 28, jest obowiązany, za zgodą strony, na rzecz której decyzja została wydana, do przeniesienia tej decyzji na rzecz innego podmiotu, jeżeli przyjmuje on wszystkie warunki zawarte w tej decyzji oraz złoży oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2. Zgodnie z ust. 3 tego przepisu, stronami w postępowaniu o przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę są jedynie podmioty, między którymi ma być dokonane przeniesienie decyzji. Przepis art. 40 ust. 3 Prawa budowlanego ma charakter szczególny w stosunku do art. 28 k.p.a., zgodnie z którym stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W postępowaniu o przeniesienie decyzji udzielającej pozwolenia na budowę przy ustaleniu kręgu stron przepis art. 28 k.p.a. nie ma zatem zastosowania. Nadto zmiana inwestora w trybie art. 40 nie jest środkiem, który mógłby prowadzić do ponownej oceny bądź wzruszenia pozwolenia na budowę (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 września 2005 r., VII SA/Wa 112/05). Artykuł 40 ust. 3, obowiązujący w prawie budowlanym od dnia 11 lipca 2003 r., stanowi wyraz aprobaty ustawodawcy dla wyrażanego wcześniej w orzecznictwie stanowiska, że zmiana osoby inwestora nie narusza prawem chronionych interesów właścicieli sąsiednich działek ani tym interesom nie zagraża. Zmiana inwestora w trybie art. 40 nie jest bowiem środkiem, który mógłby prowadzić do ponownej oceny pozwolenia na budowę. Jest to wyłącznie zmiana adresata decyzji o pozwoleniu na budowę, której organ administracji nie może odmówić, jeśli spełnione są warunki określone tym przepisem (Ostrowska, Anna. Art. 40. W: Prawo budowlane. Komentarz, wyd. III. Wolters Kluwer, 2016.). Tym samym wszystkie zarzuty i twierdzenia skargi, które wywodzą, że skarżącym przysługuje przymiot strony ze względu na to, że "odległość między garażami istniejącymi a planowanymi wynosi jedynie 80 cm (...) a zakres i oddziaływanie całej inwestycji wpływa na funkcjonowanie całej wspólnoty", są całkowicie bezzasadne. Okoliczności te mogą (mogły) mieć istotne znaczenie w przypadku ustalania kręgu stron postępowania w postępowaniu o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Natomiast nie mają żadnego znaczenia w przypadku postępowania dotyczącego przeniesienia decyzji o pozwoleniu na budowę. Jak już bowiem powyżej wskazano, stronami w postępowaniu o przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę są jedynie podmioty, między którymi ma być dokonane przeniesienie decyzji. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 Kpa, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Przepis ten określa zatem cztery przesłanki przywrócenia terminu, które muszą zostać spełnione kumulatywnie: 1) zainteresowany złożył prośbę o przywrócenie terminu; 2) uchybienie terminowi nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak winy zostanie przez niego uprawdopodobniony; 3) prośba o przywrócenie terminu została złożona w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi; 4) zainteresowany dopełnił czynności, dla której określony był termin jednocześnie ze złożeniem prośby o przywrócenie terminu. Uprawnionym do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest "zainteresowany". Pojęcie to nie oznacza osoby mającej (tylko) interes faktyczny w załatwieniu sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, lecz osobę uczestniczącą w postępowaniu administracyjnym uprawnioną bądź zobowiązaną do dokonania czynności procesowej. Zainteresowanym w rozumieniu tego przepisu będą zatem uczestnicy postępowania (strony, uczestnicy na prawach strony i inni uczestnicy), którzy są "zainteresowani" przywróceniem im prawa do podjęcia pewnych czynności procesowych (Z. Janowicz, Komentarz, 1991, s. 163). Tym samym rację ma organ, że skoro skarżący – zgodnie z art. 40 ust. 3 ustawy prawo budowlane - nie byli i nie mogą być stronami postępowania o przeniesienie pozwolenia na budowę, to również nie mogą być "zainteresowanymi" w przywróceniu terminu do złożenia odwołania do takiej decyzji. Wobec powyższego skargi jako bezzasadne zostały oddalone na zasadzie art. 151 p.p.s.a.