I SA/Wa 2008/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.) Sędziowie WSA Dariusz Pirogowicz WSA Przemysław Żmich Protokolant starszy referent Justyna Kobylarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi K. W. i E. V. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 192/15 1. wymierza Prezydentowi W grzywnę w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz K. W. i E. V. solidarnie kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 192/15 złożyli E. V. i K. W., reprezentowani przez adwokata J. S. Wskazanym powyżej orzeczeniem, w pkt 1, Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 29 listopada 2010 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość, położoną w W. przy ul. [...], hip. "[...]" – w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W pkt 2 zaś tego orzeczenia stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W złożonej skardze skarżący wnieśli o wymierzenie grzywny Prezydentowi W., z tytułu niewykonania uprzednio wskazanego orzeczenia. Strona skarżąca uzasadniła, że pomimo upływu terminu wyznaczonego do załatwienia sprawy przez Sąd, wezwań do wykonania ww. wyroku oraz ukarania organu grzywną, do chwili obecnej sprawa nie została rozstrzygnięta przez Prezydenta, mimo że upłynęło już ponad dwa lata od zwrotu akt sprawy wraz z orzeczeniem w przedmiocie bezczynności. Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi. Podniósł, że z uwagi na konieczność zgromadzenia materiału dowodowego w sprawie, nie było możliwości rozpatrzenia wniosku w terminie ustawowym, o czym pełnomocnik stron został poinformowany. Jednocześnie został on wezwany do uzupełnienia wniosku i nadesłanie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłym Z. W. Opóźnienia w rozpatrzeniu sprawy są spowodowane bardzo dużą ilością wpływającej korespondencji, jak też aktywnością procesową strony - gdyż akta sprawy pozostają w posiadaniu organów nadrzędnych i sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Przedmiotowa skarga została wniesiona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.). Art. ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powyższego przepisu wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę (wydanym na podstawie art. 149 ppsa.) i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie - w ocenie Sądu - obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 24 kwietnia 2015 r. zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 29 listopada 2010 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość, położoną w W. przy ul. [...] – w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W pkt 2 zaś tego orzeczenia stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Odpis prawomocnego wyroku z dnia 24 kwietnia 2015 r., wraz z uzasadnieniem oraz aktami administracyjnymi sprawy został doręczony Prezydentowi W. w dniu 15 lipca 2015 r., co wynika z akt sądowych o sygn. I SAB/Wa 192/15 (k. 31). Oznacza to, że termin załatwienia sprawy, wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, upłynął w dniu 15 września 2015 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, wezwania do wykonania powołanego wyroku oraz nałożenia na organ grzywny w wysokości [...] zł, nie wydał on rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z nadesłanych akt administracyjnych, po ich zwrocie przez Sąd, Prezydent poinformował pełnomocnika stron o stanie sprawy i wyznaczył termin wydania decyzji do [...] marca 2016 r. Następnie wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 2275/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył organowi grzywnę w wysokości [...] zł, w związku z niewykonaniem przedmiotowego wyroku i stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Akta sprawy zostały zwrócone organowi w dniu [...] lipca 2016 r. Kolejne czynności w sprawie podjęte zostały w dniu 8 i 9 listopada 2017 r., kiedy to organ, celem zgromadzenia materiału dowodowego, wystąpił z pismami, m.in. do Archiwum Państwowego W. oraz Sądu Rejonowego W.. [...] listopada 2017 r. zaś poinformował strony o stanie sprawy. Stosownie do art. 154 § 6 ppsa. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2016 r. i w drugim półroczu 2016 r., przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2016 r. wyniosło 3.622,05 zł. W przedstawionych okolicznościach sprawy - z uwagi na przekroczenie terminu, wyznaczonego przez Sąd na załatwienie sprawy - Sąd uznał, iż grzywna w wysokości 2.000 złotych jest adekwatną sankcją dla Prezydenta W. za niewykonanie wyroku z dnia [...] kwietnia 2015 r. Przy czym wziął też pod uwagę okoliczność, iż może ona zostać wymierzona wielokrotnie oraz fakt uprzedniego wymierzenia organowi grzywny. Wskazać należy, że rozpoznając sprawę, Sąd jednocześnie - stosownie do art. 154 § 2 ppsa - stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13). Sąd stanął na stanowisku, że w przedmiotowej sprawie zaistniała bezczynność miała charakter rażącego naruszenia prawa. Wynika to z faktu, że organ, po zwrocie akt sprawy, wraz z wyrokiem, wydanym w przedmiocie bezczynności, podjął w sprawie przez okres ponad dwóch lat zaledwie kilka czynności, nakierowanych na zakończenie postępowania. Powyższe uzasadnia uznanie działania organu, po wydaniu wyroku w przedmiocie nałożenia grzywny za rażąco naruszające prawo. Sądowi znany jest z urzędu, zarówno fakt, że sprawy odszkodowań za grunty warszawskie należą, ze względu na swój historyczny charakter, do spraw trudnych i skomplikowanych, jak też okoliczność wpływu dużej ich ilości do organu. Powyższe nie może jednak w niniejszym przypadku wpłynąć na dokonaną ocenę, gdyż działania organu, po otrzymaniu prawomocnego wyroku, trudno uznać za nakierowane na rozpoznanie sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w związku z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1, 2 sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych (pkt 3 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy oraz w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800).