III SAB/Kr 5/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie załatwienia wniosku dotyczącego naliczenia i wypłaty świadczeń związanych z wypoczynkiem funkcjonariusza postanawia: odrzucić skargę. Skarżący K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie niezałatwienia jego wniosku o wypłatę należnych świadczeń związanych z wypoczynkiem funkcjonariusza Policji w stanie spoczynku. W odpowiedzi Komendant Wojewódzki Policji wniósł odrzucenie skargi z uwagi na to, że sprawa nie należała do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, bowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też Sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga w ogóle może być rozpatrywana przez sąd administracyjny. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., póz. 1369 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.). sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sąd obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne; 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. póz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. póz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8/ bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9/ bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 P.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają, stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a., przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Przedmiotem skargi jest bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w sprawie przyznania świadczenia socjalnego. Zauważyć w pierwszej kolejności należy, że stosownie do treści powołanych wyżej przepisów, sąd administracyjny uprawniony jest do orzekania w sprawie bezczynności organu jedynie w przypadkach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. Wobec powyższego, istotą sprawy jest zatem ocena, czy na organie, tj. na [...] Komendancie Wojewódzkim Policji ciążył obowiązek wydania w niniejszej sprawie decyzji administracyjnej, postanowienia na które służy zażalenie, kończącego postępowanie, albo rozstrzygającego sprawę co do istoty, lub też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Podkreślić przy tym należy, że w analogicznym przedmiocie sprawa skarżącego była wielokrotnie rozpoznawana przez sądy administracyjne (m.in. postanowieniami WSA w Krakowie: z 18 marca 2009 r., III SAB/Kr 34/09, z 9 sierpnia 2013 r., III SA/Kr 42/13 i III SA/Kr 43/13, z 12 stycznia 2018 r., III SAB 175/17; postanowieniami WSA w Warszawie: z 21 grudnia 2009 r., II SAB/Wa 168/09, z 1 lipca 2010 r., II SA/Wa 699/10). W ocenie Sądu, skarżony organ - Komendant Wojewódzki Policji - nie jest w niniejszej sprawie zobowiązany do wydania władczego rozstrzygnięcia administracyjnego w zakresie wniosku złożonego przez skarżącego w przedmiocie przyznania świadczenia socjalnego, a zatem nie można mówić o bezczynności organu administracji publicznej. Zgodnie z poglądami wyrażonymi w powołanych wyżej orzeczeniach sądów w tej sprawie, nie zachodzi żaden z przypadków wskazanych w art. 3 § 2 P.p.s.a. Wniosek o przyznanie świadczenia socjalnego - dopłaty do wypoczynku indywidualnego nie ma charakteru żądania administracyjnoprawnego, bowiem organ nie był uprawniony do władczego działania w rozumieniu przepisów prawa administracyjnego, a więc do wydania decyzji administracyjnej, której domaga się skarżący. Wyrażone przez Sądy w przedmiocie wypłaty skarżącemu dopłat i dopuszczalności skargi oceny nie tylko należało podzielić, ale i stwierdzić, że wiązały one nie tylko organ, ale i rozpoznający niniejszą sprawę Sąd. Skargę na bezczynność należało zatem odrzucić, uznając, że zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność organu nie mieści się w granicach przepisu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., a tym samym, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.