II SA/Kr 1525/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel Sędziowie: WSA Małgorzata Łoboz WSA Beata Łomnicka (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Beata Stefańczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 marca 2017 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 września 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala. Uzasadnianie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia 12 września 2016 r. znak: [...] na skutek wniosku M.C. o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 11 lipca 2016 roku. [...] , odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 8 grudnia 2011 r. nr [...] oddalającej wniosek M.C. i odmawiającej wydania nakazu przywrócenia stanu wody na gruncie - działce nr ewid. [...], stanowiącym własność B.F. , na podstawie: - art. 127 § 3 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 roku, poz. 23 ze zm.) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wskazaną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. orzekło, jak wyżej. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, iż do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wpłynął wniosek skarżącej w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 8 grudnia 2011 r. nr [...] oddalającej wniosek skarżącej i odmawiającej wydania nakazu przywrócenia stanu wody na gruncie - działce nr ewid. [...] , stanowiącym własność B.F. . Skarżąca zarzuciła, iż ww. decyzja została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości i zachodzi wskazana w art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. przesłanka stwierdzenia nieważności. Skarżąca wskazała, iż Burmistrz Miasta i Gminy S. nie był organem właściwym w sprawie odprowadzania wód opadowych z terenu działki nr [...] w miejscowości S. gmina S. , na której był realizowany budynek A. i M.O. . Skarżąca zaznaczyła, iż organem właściwym w sprawie zmiany stosunków wodnych w związku z budową np. budynku mieszkalnego jest organ nadzoru budowlanego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. pismem z dnia 12 maja 2016r. (znak: [...] ), zawiadomiło strony, tj.: M.C. i B.F. - o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności wyżej określonej decyzji oraz wyznaczyło termin do składania wyjaśnień w przedmiotowej sprawie. Dnia 19 maja 2015 r. wpłynęło pismo B.F. , która poinformowała, że obecnie współwłaścicielami działki nr [...] w miejscowości S. są: A.O. i M.O. . Do pisma dołączono akt notarialny. W związku z powyższym dnia 20 maja 2016 r. Kolegium zawiadomiło A.O. i M.O. o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 8 grudnia 2011 r. Nr [...] . Skarżąca, po zapoznaniu się z aktami sprawy, w piśmie z dnia 27 czerwca 2016r., złożyła oświadczenie wskazując m.in. na to, że naruszenie stosunków wodnych na jej działce nr [...] jest bezpośrednią konsekwencją procesu budowlanego prowadzonego na działce nr [...] w S. oraz zmiany zagospodarowania działki (podniesienia terenu działki, samowolne wybudowanie muru oporowego przez A. i M.O. ). W piśmie tym skarżąca zacytowała zapisy sporządzonej przez dr hab. inż. B.R. opinii hydrologicznej, powołała wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 września 2015r., sygn. akt: II SA/Kr 786/15 (w sprawie istotnego odstąpienia od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty K. NR [...] z dnia 2 sierpnia 2010 r.), wskazała na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt II OW 121/13 (rozstrzygające spór o właściwość pomiędzy wójtem a powiatowym inspektorem nadzoru budowlanego). Ponadto zwróciła uwagę, iż jej zdaniem nawiezienie przez A. i M.O. około 40 ciężarówek ziemi na działkę nr [...] w S. jest ściśle związane z budową budynku mieszkalnego i ma związek z niedostosowaniem ww. projektu budowlanego do warunków podmokłego gruntu działki [...] . Kolegium decyzją z dnia 11 lipca 2016 roku, znak: [...] , odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 8 grudnia 2011 r. Nr [...] oddalającej wniosek skarżącej i odmawiającej wydania nakazu przywrócenia stanu wody na gruncie - działce nr ewid. [...] , stanowiącym własność B.F. . Wskazano, iż skarżąca mogła skutecznie domagać się od Burmistrza Miasta i Gminy S. wydania decyzji w sprawie należącej do kompetencji tego organu. Skoro strona żądała rozpatrzenia sprawy, to Burmistrz Miasta i Gminy S. , do którego strona zaadresowała pismo z dnia 24 października 2011 r., mógł to uczynić na podstawie art. 29 Prawa wodnego. Wobec powyższego Kolegium ustaliło, iż decyzja Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 8 grudnia 2011 r. Nr [...] została wydana przez właściwy organ. Kolegium ustaliło także, iż ww. decyzja nie jest obarczona żadną z pozostałych wad nieważności z art. 156 k.p.a., tj.: wydana została na podstawie art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne; nie narusza rażąco przepisów prawa; nie dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną; decyzja została skierowana do osób będących stronami w sprawie; decyzja jest wykonalna; nie zawiera wady powodującej jej nieważność z mocy prawa. Od wskazanej decyzji, w ustawowym terminie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniosła skarżąca. We wniosku szczegółowo opisała stan faktyczny sprawy oraz złożone przez siebie pisma kierowane zarówno do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] jak i Burmistrza Miasta i Gminy S . Skarżąca wskazała, że w jej ocenie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] wadliwie pismem z dnia 14 listopada 2011 r. przekazał jej wniosek z dnia 19 września 2011 roku o przeprowadzenie kontroli w przedmiocie zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym (zatwierdzonym decyzją nr [...] ) i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę do Burmistrza Miasta i Gminy S. Mając powyższe na względzie skarżąca wskazała, iż to organy nadzoru budowlanego są właściwe do podejmowania czynności w obrębie stosunków wodnych danej nieruchomości w zakresie związanym z obiektami budowlanymi oraz zmiany stosunków wodnych powstałych na skutek wykonywania robót budowlanych w rozumieniu Prawa budowlanego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. powołało treść art. 156 § 1 k.p.a. W związku z podniesionym po raz kolejny przez skarżącą zarzutem, iż decyzja jest obarczona wadą z art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. organ wyższego stopnia obowiązany jest do zbadania, czy decyzja została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości. Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 24 października 2011 r. skarżąca zwróciła się do Burmistrza Miasta i Gminy S. z interwencją wskazując, że na działce sąsiedniej z jej działką (działka nr [...] ) trwa budowa domu i od pewnego czasu właściciele nawożą na jej teren duże ilości ziemi. W piśmie skarżąca wskazała, iż dnia 19 września 2011 r. złożyła pismo do Starostwa Powiatowego w K. o skontrolowanie zgodności prowadzonych działań z planem i pozwoleniem na budowę - w celu zapewnienia, że takie działania nie spowodują zalania jej działki. Dalej w piśmie tym skarżąca zwróciła uwagę, iż jej zdaniem nie jest to tylko sprawa nadzoru budowlanego, ponieważ sąsiedzi swoim działaniem dopuszczają się zmiany stosunków wodnych na gruncie, co leży w gestii Urzędu Gminy. Z uwagi na złożony wniosek skarżącej - Burmistrz Miasta i Gminy S. przeprowadził postępowanie w oparciu o art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. 2015.469). Zgodnie z treścią art. 29 ust. 3 ustawy Prawo wodne - jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. W wyniku postępowania Burmistrz Miasta i Gminy S. podjął decyzję z dnia 8 grudnia 2011 r. Nr [...] o oddaleniu wniosku skarżącej i odmowie wydania nakazu przywrócenia stanu wody na gruncie - działce nr ewid. [...] . Kolegium wskazało, iż kompetencje Burmistrza Miasta i Gminy S. , tj. organu właściwego w sprawie dotyczącej art. 29 ustawy - Prawo wodne różne są od kompetencji organów właściwych w sprawach dotyczących nadzoru budowlanego. Jak już wskazano w uprzednio wydanej przez Kolegium decyzji, zadania nadzoru budowlanego wykonują: powiatowy inspektor nadzoru budowlanego, wojewoda przy pomocy wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego i Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. 2016.290). Właściwość powiatowego inspektora nadzoru budowlanego jako organu I instancji określa art. 83 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane. Organem wyższego stopnia w stosunku do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego jest wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego (art. 80 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane). Organ zwrócił uwagę, iż skarżąca w piśmie z dnia 24 października 2011 r. skierowanym do Burmistrza Miasta i Gminy S. wskazała, iż zwróciła się odrębnym pismem o skontrolowanie zgodności prowadzonych działań z planem i pozwoleniem na budowę, a dalej napisała, iż jej zdaniem nie jest to tylko sprawa nadzoru budowlanego, ponieważ sąsiedzi swoim działaniem dopuszczają się zmiany stosunków wodnych na gruncie, co leży w gestii Urzędu Gminy. Kwestia ta zatem zbadana została z wniosku skarżącej. Ponieważ procedura wskazana w treści art. 29 Prawa wodnego jest niezależna od procedur prawnobudowlanych, zawartych w ustawie Prawo budowlane, to oba organy właściwe były w zakresie własnych kompetencji do oceny wskazanego przez skarżącą stanu faktycznego zaistniałego w sprawie. Kolegium ustaliło, iż decyzja Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 8 grudnia 2011 r. Nr [...] została wydana bez naruszenia przepisów o właściwości organów (art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a.). Kolegium ponownie ustaliło również, iż skarżona decyzja nie jest obarczona żadną z pozostałych wad nieważności z art. 156 k.p.a. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższą decyzję wniosła skarżąca – M.C . Skarżąca wniosła o uwzględnienie przedmiotowej skargi poprzez uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 12 września 2016 r., oraz poprzedzającej ją decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 11 lipca 2016 r., znak: [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 8 grudnia 2011 r., znak: [...]. Jej zdaniem decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 12 września 2016 r., znak: [...] została wydana z naruszeniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez wadliwe zastosowanie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. podczas gdy zastosowanie miał art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. Skarżąca opisała dotychczasowe postępowanie. Skarżąca zaznaczyła, iż bezspornym jest, iż naruszenie stosunków wodnych w 2011 r. na działce nr [...] w S. było bezpośrednią konsekwencją procesu budowlanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr [...] w S. oraz zmiany zagospodarowania działki nr [...] m.in. z powodu podniesienia terenu działki nr [...] oraz samowolnie wybudowanego muru oporowego przez A. i M.O. . W jej ocenie o naruszeniu stosunków wodnych poprzez ww. roboty budowlane świadczy m.in. przedłożona dokumentacja zdjęciowa w postępowaniu sądowym w sprawie realizacji budynku na działce nr [...] w S. z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego oraz zmiany zagospodarowania działki, przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie zakończonym prawomocnym wyrokiem z dnia 25 września 2015r. sygn. akt: II SA/Kr 786/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w ww. prawomocnym wyroku z dnia 25 września 2015r., sygn. akt: II SA/Kr 786/15 wskazał m.in., "iż jednocześnie pojęcie "zgodności z prawem " w niniejszej sprawie będzie dla organu oznaczać także zgodność z art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 145), nie zaś tylko i wyłącznie z przepisami techniczno - budowlanymi. Należy bowiem wskazać, że organ nadzoru budowlanego jest właściwy do podejmowania czynności w ramach zmiany stosunków wodnych w zakresie dotyczącym realizacji obiektów budowlanych (tak NSA w Warszawie w wyroku z dnia 16 grudnia 2014r. sygn. 11 OSK 1337/13). W niniejszej sprawie ewentualne zmiany stosunków wodnych i ich skutki są już znane, tym łatwiej będzie zatem organowi ustalić stan faktyczny i ewentualnie nałożyć stosowne obowiązki na inwestorów." Skarżąca zaznaczyła, iż w związku ze złym wpływem inwestycji budowlanej znajdującej się na działce nr [...] w S. , tj. zalewaniem działki nr [...] w S. , będącą własnością skarżącej, pierwsze pismo z dnia 19 września 2011r. skarżąca złożyła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli w przedmiocie zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym (zatwierdzonym Decyzją Nr [...] ) i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę. Skarżąca podkreśliła, iż to Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] wadliwie pismem z dnia 14 listopada 2011 r. przekazał jej wniosek z dnia 19 września 2011 r. o przeprowadzenie kontroli w przedmiocie zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę do Burmistrza Miasta i Gminy S. Dopiero, gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawomocnym wyrokiem z dnia 14 października 2014 r., sygn. akt : II SAB/Kr 286/14 stwierdził bezczynność powiatowego organu nadzoru budowlanego dla powiatu [...] w K. w sprawie istotnego odstąpienia od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty K. NR [...] z dnia 2 sierpnia 2010r. i zobowiązał go do wydania w terminie czternastu dni aktu w sprawie wniosku skarżącej z dnia 14 maja 2014 r., organ nadzoru budowlanego dla powiatu [...] w K. wszczął postępowania w sprawie budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce [...] w S. , gm. S. oraz zmiany zagospodarowania terenu. Skarżąca zaznaczyła, iż nie może ponosić ujemnych konsekwencji wadliwego działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] Skarżąca podniosła, iż Burmistrz Gminny S. nie był organem właściwym w sprawie dotyczącej odprowadzania wód opadowych z terenu działki nr [...] w miejscowości S. , gmina S. , na której był realizowany budynek A. i M.O. Skarżąca wskazała iż organem właściwym w 2011 r. w sprawie zmiany stosunków wodnych w związku z budową budynku mieszkalnego na działce nr [...] w miejscowości S. , był organ nadzoru budowlanego. W jej ocenie w związku z powyższym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wadliwie zastosowało art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. podczas gdy zastosowanie w przedmiotowej sprawie miał art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016.1066) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016.718) zwanej dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy). Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Kontrola zaskarżonej decyzji doprowadziła do wniosku, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 12 września 2016 r. znak:[...] . Na skutek wniosku M.C. o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 11 lipca 2016 roku. [...] , odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 8 grudnia 2011 r. nr [...] oddalającej wniosek M.C. i odmawiającej wydania nakazu przywrócenia stanu wody na gruncie - działce nr ewid. [...], stanowiącym własność B.F. Kolegium utrzymało w mocy zaskarżaną decyzję. Wskazać należy, że zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 11 lipca 2016 r., podjęte zostały w trybie stwierdzenia nieważności decyzji, który jest nadzwyczajnym trybem postępowania administracyjnego. Tryb ten jest wyjątkiem od wyrażonej w art. 16 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej k.p.a.) zasady ogólnej trwałości decyzji administracyjnej, a stosujący go organ administracji publicznej posiada jedynie uprawnienia kasacyjne, tzn. rozstrzyga tylko i wyłącznie w kwestii istnienia bądź nieistnienia, w dacie wydania kontrolowanej decyzji, przesłanek z art. 156 § 1 k.p.a. Organ nie rozstrzyga natomiast o istocie sprawy będącej przedmiotem postępowania prowadzonego w trybie zwykłym. Do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej nie dochodzi zatem w postępowaniu zwykłym, ale w postępowaniu nadzwyczajnym, kiedy zupełnie wyjątkowo, wbrew zasadzie trwałości decyzji ostatecznej, z enumeratywnie wyliczonych ustawowo przyczyn można uznać decyzję ostateczną za dotkniętą tak ciężką wadą, że zachodzi konieczność uznania jej za nieważną. W poddanym obecnej kontroli postępowaniu nieważnościowym rzeczą Kolegium było zatem ustalenie, czy stanowiąca przedmiot postępowania Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 8 grudnia 2011 r. nr [...] oddalającej wniosek M.C. i odmawiającej wydania nakazu przywrócenia stanu wody na gruncie - działce nr ewid. [...] , stanowiącym własność B.F. obarczona była którąś z kwalifikowanych wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. Zauważyć należy, że stosownie do art. 157 § 2 k.p.a. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Argumentacja strony skarżącej prezentowana w toku postępowania nieważnościowego, jak też podniesiona w skardze wskazuje, że istota sporu zawisłego w niniejszej sprawie sprowadza się zasadniczo do oceny, czy decyzja odmawiającej wydania nakazu przywrócenia stanu wody na gruncie dotknięta była wadą o której mowa w art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a., tj. czy wydana została z wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości. Zgodnie z art. 29 § 3 ustawy Prawo wodne (Dz. U. 2015.469) jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. W ocenie Sądu skarżąca mogła skutecznie domagać się od Burmistrza Miasta i Gminy S. wydania decyzji w sprawie należącej do kompetencji tego organu. Tak też uczyniła, kierując do Burmistrza pismo z dnia 24 października 2011 r., w którym jednoznacznie domagała się wszczęcia i prowadzenia postępowania w zakresie naruszenia stosunków wodnych, a Burmistrz uczynił to na podstawie art. 29 Prawa wodnego. Wobec powyższego Kolegium słusznie ustaliło, iż decyzja Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 8 grudnia 2011 r. Nr [...] została wydana przez właściwy organ. Nie ma więc racji skarżąca, podnosząc brak właściwości Burmistrza Miasta i Gminy S. do przeprowadzenia postępowania w przedmiocie przywrócenia stanu wody na gruncie. Prawo wodne normuje bowiem stosunki wodne. Zgodnie z art. 1 ustawy Prawo wodne: 1. Ustawa reguluje gospodarowanie wodami zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, a w szczególności kształtowanie i ochronę zasobów wodnych, korzystanie z wód oraz zarządzanie zasobami wodnymi. 1a. Ustawa reguluje sprawy własności wód oraz gruntów pokrytych wodami, a także zasady gospodarowania tymi składnikami w odniesieniu do majątku Skarbu Państwa. 2. Gospodarowanie wodami jest prowadzone z zachowaniem zasady racjonalnego i całościowego traktowania zasobów wód powierzchniowych i podziemnych, z uwzględnieniem ich ilości i jakości. 3. Gospodarowanie wodami uwzględnia zasadę wspólnych interesów i jest realizowane przez współpracę administracji publicznej, użytkowników wód i przedstawicieli lokalnych społeczności tak, aby uzyskać maksymalne korzyści społeczne. 4. Gospodarowanie wodami jest prowadzone w taki sposób, aby działając w zgodzie z interesem publicznym, nie dopuszczać do wystąpienia możliwego do uniknięcia pogorszenia ekologicznych funkcji wód oraz pogorszenia stanu ekosystemów lądowych i terenów podmokłych bezpośrednio zależnych od wód. 5. Gospodarowanie wodami jest oparte na zasadzie zwrotu kosztów usług wodnych, uwzględniających koszty środowiskowe i koszty zasobowe. Prawo budowlane natomiast normuje działalność obejmującą sprawy projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych oraz określa zasady działania organów administracji publicznej w tych dziedzinach. Fakt prowadzenia zatem postępowania przez organy nadzoru budowlanego pozostawał i pozostaje bez wpływu na niniejsze postępowanie. Nie można bowiem regulacji, zawartych w ustawie Prawo budowlane stosować przy rozstrzyganiu zupełnie innej problematyki uregulowanej w odrębnej ustawie i to w sytuacji gdy nie ma odesłania do stosowania norm prawa budowlanego. To, że zmiana stosunków wodnych związana jest z budową nie oznacza automatycznie, że organ nadzoru budowlanego staje się z tego powodu właściwy w zakresie badania zmiany stanu wody na gruncie i jego szkodliwego wpływu na grunty sąsiednie. Na marginesie wypada jedynie wskazać, że w sytuacji zmiany stanu faktycznego w stosunku do tego jaki był podstawą wydania odmownej decyzji z dnia 8 grudnia 2011 r. nr [...] nie ma przeszkód do prowadzenia nowego postępowania w trybie art. 29 prawa wodnego. Mając powyższe na uwadze powyższe Sąd działając, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.