II SA/Łd 17/18

Dnia 22 lutego 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Sieniuć Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.) Sędzia WSA Joanna Sekunda – Lenczewska Protokolant Specjalista Aleksandra Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2018 roku sprawy ze skargi U. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania za nienależnie pobrane i zwrotu świadczeń rodzinnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...]; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokat A. K. - M. prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ulicy [...] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. LS Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...] r., Nr [...] orzekł: że U, K.: 1) nienależnie pobrała świadczenia rodzinne w tym: a) zasiłek rodzinny na dziecko E. K. za okres od 1 sierpnia 2016 r. do 31 sierpnia 2016 r. w kwocie 129,00 zł, b) zasiłek rodzinny na dziecko A. K. za okres od 1 sierpnia 2016 do 31 sierpnia 2016 r. w kwocie 129,00 zł, c) dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka E. K. za okres od 1 sierpnia 2016 r. do 31 sierpnia 2016 r. w wysokości 185,00 zł, d) dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka A. K. za okres od 1 sierpnia 2016 r. do 31 sierpnia 2016 r. w wysokości 185,00 zł, 2) zwrocie nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych w łącznej kwocie 628.00 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, w tym: a) zasiłek rodzinny na dzieci: E. K. i A. K. za okres od 1 sierpnia 2016 r. do 31 sierpnia 2016 r. w wysokości 258,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, b) dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka na dzieci: E. K. i A. K. za okres od 1 sierpnia 2016 r. do 31 sierpnia 2016 r. w wysokości 370,00 zł. Organ wskazał, że w związku z faktem, iż pełnoletnia córka wnioskodawczyni A. K. utraciła status ucznia z dniem 6 lipca 2016 r., jednakże z dniem 1 września 2016 r. została przyjęta do Publicznego Zaocznego Liceum Ogólnokształcącego "A" w Ł., zasiłek rodzinny na dziecko A. K. nie przysługuje za okres 1 sierpnia 2016 r. do 31 sierpnia 2016 r. Ponadto, brak uprawnień do zasiłku rodzinnego powoduje brak prawa do dodatków do powyższego zasiłku tj. dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka na dziecko A. K. za okres 1 sierpnia 2016 r. do 31 sierpnia 2016 r. Z kolei w związku z faktem, iż pełnoletnia córka wnioskodawczyni E. K. utraciła status ucznia z dniem 6 lipca 2016 r. w Centrum Edukacyjno - Dydaktycznym "B" w Ł., jednakże z dniem 1 września 2016 r. została przyjęta do Publicznego Zaocznego Liceum Ogólnokształcącego "A" w Ł., zasiłek rodzinny na dziecko E. K. nie przysługuje za okres od 1 sierpnia 2016 r. do 31 sierpnia 2016 r. W związku z brakiem prawa do zasiłku rodzinnego na dziecko E. K. nie przysługuje również dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka na dziecko E. K. za okres od 1 sierpnia 2016 r. do 31 sierpnia 2016 r. W związku z nowym brzmieniem art. 30 ust. 3 i ust. 5 nadanym ustawą z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz ustawy o świadczeniach rodzinnych zasadnym było wydanie jednej decyzji orzekającej o uznaniu i zwrocie nienależnie pobranych świadczeń. Odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. złożyła U. K. twierdząc, że świadczenia rodzinne jej się należą, ponieważ dzieci w sierpniu przeniosły się ze szkoły "B" do szkoły "A" z uwagi na bliższe usytuowanie tej szkoły w stosunku do ich miejsca zamieszkania. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., na podstawie art. 4 ust. 1 i 2; art. 3 pkt. 18; art. 6 ust. 1; art. 25 ust. 1, art. 30 ust. 1, ust. 2 pkt 1, ust. 2b, ust. 8 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (tj. Dz.U. z 2017r., poz. 1952) utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że wniosek strony o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego na okres zasiłkowy 2015/2016 został złożony w organie l instancji w dniu 15 października 2015 r. i zawierał pouczenie o kryteriach, jakie należy spełniać do otrzymywania świadczeń rodzinnych i kiedy świadczenia te nie przysługują. Strona została nadto zobowiązana do niezwłocznego poinformowania organu wypłacającego świadczenia rodzinne między innymi o zmianach mających wpływ na prawo do świadczeń rodzinnych. Decyzja przyznająca świadczenie również zawierała pouczenie zobowiązujące stronę do niezwłocznego powiadomienia m. innymi o wystąpieniu zmian w liczbie członków rodziny, uzyskaniu dochodu lub innych zmianach mających wpływ na prawo do świadczeń rodzinnych. Strona została zatem prawidłowo pouczona o obowiązku wynikającym z dyspozycji art. 25 ust. 1 u.ś.r. Kolegium podkreśliło, że na dzień wydania decyzji przyznającej stronie prawo do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami na okres zasiłkowy 2015/2016 dzieci strony A. K. i E. K. były słuchaczkami Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych przy Centrum Edukacyjno-Dydaktycznym "B" w Ł.. Obie córki w tej szkole pobierały naukę od dnia 1 września 2015 r. do 25 stycznia 2016 r. z powodu skreślenia ich z listy słuchaczy - brak zaliczeń oraz pobierały naukę od dnia 9 lutego 2016 r. do 6 lipca 2016 r. z powodu skreślenia ich z listy słuchaczy - brak zaliczeń. E. K. od dnia 1 września 2016 r. została słuchaczką Publicznego Zaocznego Liceum Ogólnokształcącego "A" w Ł., a A. K. od dnia 1 września 2016 r. została słuchaczką Publicznego Zaocznego Liceum Ogólnokształcącego "A" w Ł. Następnie została skreślona z listy słuchaczy 31 stycznia 2017r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. mając na względzie zebrany w sprawie materiał dowodowy stwierdziło, że dzieci strony E. K. i A. K. w miesiącu sierpniu 2016 r. nie spełniały ustawowej przesłanki z art. 6 ust. 1 pkt. 2 u.ś.r. "nauki w szkole" niezbędnej do posiadania przez stronę prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami do zasiłku rodzinnego w miesiącu sierpniu 2016 r. Strona w miesiącu sierpniu 2016 r. pobrała zatem świadczenia rodzinne na dzieci E. K. i A. K., które jej nie przysługiwały w kwocie głównej 628,00 zł. Pomimo stosowanego pouczenia strona niezwłocznie nie powiadomiła organu o skreśleniu A. K. i E. K. z listy słuchaczy Liceum Ogólnokształcącym dla Dorosłych (...) "B" w Ł. w lipcu 2016 r. oraz o podjęciu przez córki nauki w Publicznym Zaocznym Liceum Ogólnokształcącym "B" w Ł. od dnia 1 września 2016 r. Poprzez niezwłoczne niepowiadomienia organu o skreśleniu córek z listy słuchaczy szkoły w lipcu 2016 r. strona wprowadziła w błąd organ l instancji, czego skutkiem było przekazanie nienależnych świadczeń rodzinnych za sierpień 2016 r., które w przypadku, gdyby organ wiedział o powyższych okolicznościach, to nie byłyby wypłacone. Wobec tego, zdaniem Kolegium należy uznać, że strona pobrała nienależnie świadczenia rodzinne i jest zobowiązana do ich zwrotu. Odpowiadając na zarzuty strony Kolegium stwierdziło, że w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego strona nie ma podstaw do twierdzenia, że świadczenia rodzinne na dwoje dzieci należą się jej za sierpień 2016 r., który był miesiącem wakacji. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przypadku, gdy dziecko powyżej 18 roku życia jest skreślone przez szkołę z listy słuchaczy np. z powodu braku zaliczeń semestru, to od dnia skreślenia nie jest uczniem tej szkoły i nie pobiera w niej nauki. Złożenie w czasie wakacji dokumentów do następnej szkoły nie oznacza, że dziecko uczy się w tej szkole. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła U. K., wskazując, że córki zostały w sierpniu 2016 r. przyjęte do szkoły "A", wobec czego kontynuowały naukę i świadczenia za miesiąc sierpień 2016 r. były zasadnie wypłacone. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Kolegium wyjaśniło, że ustawa o świadczeniach rodzinnych nie zawiera legalnej definicji pojęcia "nauki w szkole". W myśl art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tj. Dz.U. z 2017 r. poz. 2198 ze zm. - w brzmieniu obowiązującym na 18.08.2017r.) dyrektor szkoły lub placówki może, w drodze decyzji, skreślić ucznia z listy uczniów w przypadkach określonych w statucie szkoły lub placówki. Skreślenie następuje na podstawie uchwały rady pedagogicznej, po zasięgnięciu opinii samorządu uczniowskiego. Przepis ust. 2 nie dotyczy ucznia objętego obowiązkiem szkolnym. W uzasadnionych przypadkach uczeń ten, na wniosek dyrektora szkoły, może zostać przeniesiony przez kuratora oświaty do innej szkoły (ust. 2a). Powołując się na wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 14 czerwca 2006 r. sygn. akt. III AUa 1467/05 organ wskazał, że uczeń to osoba, która ma status ucznia. Status ucznia jest pojęciem formalnym, powstaje przez wpisanie na listę uczniów szkoły, a ustaje przez skreślenie z niej. Organ wskazał też, że z dniem 1 września 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz.U. z 2017r. poz. 59). Zgodnie z art. 68 ust. 2 tej ustawy dyrektor szkoły lub placówki może, w drodze decyzji, skreślić ucznia z listy uczniów w przypadkach określonych w statucie szkoły lub placówki. Skreślenie następuje na podstawie uchwały rady pedagogicznej, po zasięgnięciu opinii samorządu uczniowskiego. Przepis ust. 2 nie dotyczy ucznia objętego obowiązkiem szkolnym. W uzasadnionych przypadkach uczeń ten, na wniosek dyrektora szkoły, może zostać przeniesiony przez kuratora oświaty do innej szkoły (ust. 3). Kolegium podkreśliło, że dzieci strony: A. K. i E. K. były słuchaczkami semestru l Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych przy Centrum Edukacyjno-Dydaktycznym "B" w Ł. od 1 września 2015 r. do 25 stycznia 2016 r. i zostały skreślone z listy słuchaczy tej szkoły z powodu braku zaliczeń semestru. Wobec tego, od dnia 26 stycznia 2016 r. straciły status ucznia. Ponownie obie córki strony były słuchaczkami semestru l Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych przy Centrum Edukacyjno-Dydaktycznym "B" w Ł. od dnia 9 lutego 2016 r. do 6 lipca 2017 r. oraz ponownie zostały skreślone z listy słuchaczy tej szkoły z powodu braku zaliczeń semestru. A więc od dnia 7 lipca 2017 r. nie miały statusu ucznia. Z zaświadczenia wystawionego przez Publiczne Zaoczne Liceum Ogólnokształcącego "A" w Ł. w dniu 9 sierpnia 2017 r. wynika, że córka strony A. K. została słuchaczką na semestrze l roku szkolnego 2016/2017. Została przyjęta do szkoły dnia 1 września 2016 r. a skreślona została z listy słuchaczy szkoły 31 stycznia 2017 r. Z zaświadczenia wystawionego przez Publiczne Zaoczne Liceum Ogólnokształcące "A" w Ł. w dniu 1 czerwca 2017 r. wynika, że córka strony E. K. została słuchaczką na semestrze l roku szkolnego 2016/2017. Została przyjęta do szkoły w dniu 1 września 2016 r. i zrezygnowała ze szkoły 30 stycznia 2017 r. Zdaniem Kolegium zapisywanie do szkoły dzieci strony ma wyłącznie charakter formalny w celu uzyskania statusu ucznia danej szkoły i zachowania przez stronę prawa do świadczeń rodzinnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. nie dało wiary stronie, że jej dzieci zmieniły szkołę "B" na szkołę "A" ze względu na jej bliższą lokalizację od miejsca zamieszkania, ponieważ z pisma Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych przy Centrum Edukacyjno-Dydaktycznym "B" w Ł. z dnia 5 stycznia 2017 r. wprost wynika, ze obie córki zostały skreślone z listy słuchaczy z powodu braku zaliczeń semestru. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) i art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.). W razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). Z kolei po myśli art. 134 §1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia aktów organów administracji, sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja organu II instancji, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, narusza prawo w stopniu opisanym w powołanych wyżej przepisach. Materialnoprawną podstawę zaskarżonych rozstrzygnięć stanowi przepis art. 30 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tj. Dz.U. z 2017r., poz. 1952). W myśl art. 30 ust. 1 ustawy osoba, która pobrała nienależnie świadczenia rodzinne, jest obowiązana do ich zwrotu. W rozumieniu art. 30 ust. 2 pkt 1 ustawy za nienależnie pobrane świadczenia rodzinne uważa się świadczenia rodzinne wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie lub zawieszenie prawa do świadczeń rodzinnych albo wstrzymanie wypłaty świadczeń rodzinnych w całości lub w części, jeżeli osoba pobierająca te świadczenia była pouczona o braku prawa do ich pobierania. W przedmiotowej sprawie organy obu instancji uznały, że skarżąca w okresie 1 sierpnia 2016 r. do 31 sierpnia 2016 r. pobrała nienależnie świadczenia rodzinne wraz z dodatkami przyznane decyzją z dnia 19 listopada 2015 r. na dwie córki, bowiem w tym okresie córki utraciły status ucznia, a tym samym prawo do zasiłków rodzinnych i związanych z nimi dodatkami w tym okresie skarżącej nie przysługiwało. Niespornym w sprawie jest, że córki skarżącej z dniem 6 lipca 2016 r. zostały skreślone z listy uczniów Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych przy Centrum Edukacyjno-Dydaktycznym "B" w Ł., którego były słuchaczkami w roku szkolnym 2015/2016. Niespornym jest też, że córki skarżącej zmieniły szkołę i od 1 września 2016 r. kontynuowały naukę w Publicznym Zaocznym Liceum Ogólnokształcącym "A" w Ł. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że z art. 24 ustawy o świadczeniach rodzinnych wynika generalna zasada przyznawania prawa do świadczeń rodzinnych na czas określony jako "okres zasiłkowy", definiowany w art. 3 pkt 10 ustawy jako okres od dnia 1 listopada do dnia 31 października następnego roku kalendarzowego, na jaki ustala się prawo do świadczeń rodzinnych. Z kolei zgodnie z art. 94 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2017r. poz. 59). obowiązującej już w dacie wydania decyzji przez organ II instancji, rok szkolny we wszystkich szkołach i placówkach rozpoczyna się z dniem 1 września każdego roku, a kończy z dniem 31 sierpnia następnego roku. Co do zasady więc ukończenie nauki w szkole ustawodawca wiąże z zakończeniem roku szkolnego, co ma miejsce w dniu 31 sierpnia. Analogiczne unormowanie zawierał również art. 63 poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty ( tj. Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.). Co do zasady więc ukończenie nauki w szkole ustawodawca wiąże z zakończeniem roku szkolnego, co ma miejsce w dniu 31 sierpnia. Niewątpliwie więc rok szkolny obejmuje nie tylko zajęcia dydaktyczne, których terminy określa obowiązujące w dacie wydania decyzji przez organ odwoławczy rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017r. w sprawie organizacji roku szkolnego (Dz. U. 2017.1603), ale również planowane przerwy w zajęciach takie jak ferie, czy wakacje. Obecnie obowiązujące przepisy są w tym zakresie powtórzeniem regulacji zawartych w poprzednim rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 18 kwietnia 2002 r. w sprawie organizacji roku szkolnego (Dz.U. Nr 46, poz. 432 ze zm.). Tym samym, w orzecznictwie przyjmuje się, że zmiana szkoły w czasie roku szkolnego, w okresie wakacji, tak jak miało to miejsce w przedmiotowej sprawie, nie może być znaczeniowo różna od zmiany dokonanej w czasie trwania zajęć i nie może powodować utraty uprawnień do zasiłku rodzinnego i powiązanych z nim dodatków tym bardziej, że odbywa się bez szkody dla zajęć dydaktycznych ( vide: wyroki WSA w Łodzi: z dnia 29.07.2014 r. sygn. akt II SA/Łd 215/14, z dnia 4.03.2014r. sygn. akt II SA/Łd 1148/13, z dnia 5.12.2012 r. sygn. akt II SA/Łd 955/12 – dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). W okolicznościach przedmiotowej sprawy odległość czasowa związana z utratą statusu ucznia i uzyskaniem tegoż statusu przez córki skarżącej w kolejnej placówce, wynika z określonego systemu nauczania i naboru. Podkreślić należy, że ustawodawca nie wprowadził zakazu zmiany szkoły czy profilu nauczania. Oczywistym wydaje się przy tym, że zmiana szkoły w okresie wakacyjnym mogła odbyć się jedynie w drodze ogólnie przeprowadzonego naboru. Należy również podkreślić, że w pouczeniu zawartym we wniosku z dnia 15.10.2015 r. o przyznanie świadczeń rodzinnych wyraźnie wskazano, że obowiązek poinformowania organu istnieje w sytuacjach, które mają wpływ na prawo do świadczenia, tj. w przypadku rezygnacji z kontynuowania nauki przez dzieci. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym zaświadczenie z dnia 1.06.2017r. Publicznego Zaocznego Liceum Ogólnokształcącym "A" w Ł. wskazuje zaś, że córka skarżącej E. K. w dniu 23.08.2016 r. złożyła w tej jednostce dokumenty z zamiarem kontynuowania nauki od dnia 1.09.2016r. i faktycznie od tego dnia została przyjęta do nowej szkoły. Druga córka skarżącej A. K. również od 1.09.2016 r. przyjęta została do tej szkoły. Podkreślenia przy tym wymaga, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie jest kompletny. W decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. uchylającej poprzednio wydaną decyzję organu I instancji z dnia [...] wskazuje się na zaświadczenie Publicznego Zaocznego Liceum Ogólnokształcącym "A" w Ł. z dnia [...], na które powołuje się też skarżąca w skardze, a którego nie ma w aktach administracyjnych. Zaświadczenie to miało wskazywać, że córka skarżącej A. K. złożyła dokumenty w nowej szkole już [...], co dodatkowo potwierdza chęć kontynuowania nauki w roku szkolnym 2016/2017 i zdaje się wskazywać na błędną konkluzję organów o nienależnie pobieranych przez skarżącą świadczeniach.. Reasumując należy stwierdzić, ze w sytuacji zamiaru kontynuowania nauki przez córki skarżącej w nowej szkole obowiązek poinformowania organu o tym fakcie nie powstał. Tym bardziej nie można zarzucić skarżącej, że pobierając świadczenie działała w złej wierze. Nie można jej przypisać określonych cech świadomości lub określonego działania. Organ tymczasem przyjął a priori, nie czyniąc w tym zakresie żadnych ustaleń, że "zapisywanie do szkoły dzieci strony ma wyłącznie charakter formalny w celu uzyskania statusu ucznia danej szkoły i zachowania przez stronę prawa do świadczeń rodzinnych". Powyższe świadczy o naruszeniu przez organ administracji zasad wyrażonych w art. 7, 77 § 1 w zw. z art. 8 § 1 K.p.a. Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w związku z art. 135 p.p.s.a., orzekł jak pkt 1 sentencji wyroku. Ponownie rozpoznając sprawę organ administracji winien uwzględnić wskazania i motywy zawarte w uzasadnieniu niniejszego wyroku, w szczególności dotyczące interpretacji pojęcia ustawowej przesłanki z art. 6 ust. 1 pkt. 2 u.ś.r. "nauki w szkole" i wyjaśnić, czy w istocie, w okolicznościach przedmiotowej sprawy zachodzą przesłanki do zastosowania instytucji świadczenia nienależnie pobranego. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu orzeczono w oparciu o § 21 pkt 1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu ( Dz.U..2016.1714 ze zm.). A.B.