III SA/Po 778/17

Dnia 30 listopada 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędziowie WSA Szymon Widłak WSA Izabela Paluszyńska (spr.) Protokolant: sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2017 roku przy udziale sprawy ze skargi M. G. na orzeczenie Zarządu Województwa z dnia [...] września 2017r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach W. Regionalnego Programu Operacyjnego oddala skargę Zarząd Województwa jako Instytucja Zarządzająca W. Regionalnym Programem Operacyjnym na lata 2014-2020 (dalej WRPO 2014+) w dniu 29 listopada 2016 r. ogłosił konkurs nr [...] dla Działania 4.4 "Zachowanie, ochrona, promowanie i rozwój dziedzictwa naturalnego i kulturowego" Poddziałania 4.4.1 "Inwestycje w obszarze dziedzictwa kulturowego regionu". W dniu [...] lutego 2017 r. M. G. (dalej skarżący/a lub wnioskodawca) przystąpiła do wskazanego konkursu, składając wniosek i dokumentację projektu pod nazwą "Rewitalizacja terenu przy Zamku [...]" (dalej Projekt). Projekt zakładał modernizację budynku głównego zamku i jego adaptację na muzeum, zagospodarowanie terenu wokół zamku i budowę wiaty rekreacyjnej. Po przeprowadzeniu oceny merytorycznej Projektu przez Komisję Oceny Projektów (dalej: KOP) Departament Wdrażania Programu Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa W. w P. poinformował skarżącą o pozytywnej ocenie merytorycznej Projektu, który uzyskał łącznie 33,5 pkt co stanowi 74,44 % maksymalnej liczby punktów możliwej do uzyskania. Następnie pismem z dnia [...] lipca 2017r. Departament Wdrażania Programu Regionalnego poinformował skarżącą, że otrzymała wynik oceny merytorycznej, o niewystarczającej alokacji punktowej w konkursie i braku rekomendacji do dofinansowania. Wybrano projekty, które uzyskały co najmniej 34,5 punktów za kryteria merytoryczne wartościujące. Pouczono skarżącą o możliwości wniesienia protestu. Pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. skarżąca złożyła protest, wnioskując o dokonanie ponownej oceny projektu z punktu widzenia kryteriów merytorycznych wartościujących, w szczególności nie zgadzając się z punktacją uzyskaną w ramach następujących kryteriów: 1. Kryterium 12 (Projekt wpłynie na zwiększenie atrakcyjności turystycznej i inwestycyjnej regionu): projekt uzyskał 4,5 pkt na maksymalnie 6 możliwych, Komisja Oceny Projektów stwierdziła, że projekt w sposób umiarkowany wpłynie na zwiększenie atrakcyjności turystycznej i inwestycyjnej regionu. Według wnioskodawcy projekt powinien uzyskać maksymalną ilość punktów w ramach ww. kryterium, albowiem zakłada nie tylko odtworzenie średniowiecznego zabytku (jedynego tego typu w Polsce), ale ma na celu jego zagospodarowanie na cele kulturalne i turystyczne. Lokalizacja zamku i zaplanowana infrastruktura zagwarantują zwiększenie atrakcyjności regionu, co będzie znaczącym impulsem do rozwoju społeczno – gospodarczego gminy G.. Planowana liczba turystów zwiedzających zamek wyposażony w nowoczesne techniki przekazu wiedzy historycznej i uczestniczących w wydarzeniach kulturalnych na poziomie 13 tysięcy rocznie wpłynie znaczącą na zwiększenie atrakcyjności regionu poprzez rozwój handlu i usług, a także na rozwój mieszkalnictwa. Skarżąca podała, że nawet niewielki wzrost liczby turystów jest odczuwalny, gdyż gmina G. na 8406 mieszkańców i wysokie bezrobocie. Tak duża inwestycja będzie znacznym impulsem dla rozwoju społeczno – gospodarczego całej gminy. 2. Kryterium 15 (realizacja projektu wpłynie na poprawę efektywności funkcjonowania obiektów / instytucji w długim okresie (w tym obniżenie kosztów utrzymania na rzecz wydatków inwestycyjnych, zastosowanie rozwiązań energooszczędnych, pozyskiwanie zewnętrznych źródeł finansowania, dodatnie efekty ekonomiczne na bezpośrednie otoczenie inwestycji): projekt uzyskał 4,5 pkt na maksymalnie 8 możliwych. Komisja Oceny Projektów uznała, że efektem realizacji projektu będzie m. in. przywrócenie obiektu do użytkowania, podniesienie standardu i estetyki budynku i przedłużenie jego żywotności (w strefie ochrony konserwatorskiej), wzrost atrakcyjności nieruchomości i przez poprawę wartości technicznej i użytkowej budynku, zmniejszenie emisji CO2. Komisja stwierdziła, że Projekt nie zakłada dywersyfikacji źródeł finansowania poza WRPO 2014 + i nie jest finansowo opłacalny, w związku z czym nie przyznała maksymalnej ilości punktów. Skarżąca w proteście podniosła, że finansowa opłacalność projektu nie była oceniana w ramach tego kryterium. Dodała, że spełniła pozostałe wymogi oceniane w ramach kryterium 15 oprócz dywersyfikacji źródeł dofinansowania, w związku z czym powinna otrzymać 6 pkt. Podała, że dodatnie efekty ekonomiczne mające wpływ na bezpośrednie otoczenie inwestycji nie są jednoznaczne z opłacalnością finansową projektu. Dodatnie efekty ekonomiczne to korzyści wynikające z realizacji projektu dla jego bezpośredniego otoczenia czyli najbliższego terenu. Zdaniem skarżącej poprawa stanu technicznego budynku zamku i zagospodarowanie terenu wokół obiektu, powstanie sali muzealnej zwiększy ofertę kulturalną i turystyczną regionu i spopularyzuje lokalną twórczość. To znacząco wpłynie na wzrost liczby zwiedzających a tym samym na rozwój regionu. Spodziewane dodatnie efekty ekonomiczne to: wzrost turystyki regionalnej, aktywności inwestycyjnej regionu, rozwój handlu i usług w regionie, spadek bezrobocia w regionie. 3. Kryterium nr 17 (kompleksowość projektu, zakres inwestycji dodatkowo obejmuje takie działania jak m.in. zabezpieczenie zabytków przed kradzieżą i zniszczeniem, przewiduje zagospodarowanie otoczenia obiektu, tworzy system oznakowania obszarów i obiektów atrakcyjnych kulturowo, tworzy system oznakowania obszarów i obiektów atrakcyjnych kulturowo, itp) projekt uzyskał 1,5 pkt na maksymalnie 2 możliwe. W proteście wnioskodawca wywiódł, że zgłoszony projekt jest w pełni kompleksowy i łączy co najmniej trzy działania, co uzasadnia przyznanie 2 pkt, m.in. 1. Rewitalizacja, rewaloryzacja, konserwacja, renowacja, restauracja, zachowanie, a także adaptacja na cele kulturalne, obiektów oraz obszarów zabytkowych - projekt dotyczy rewitalizacji obiektu wpisanego do rejestru zabytków w celu adaptacji na cele kulturalne i turystyczne. 4. Ochrona, zachowanie i zabezpieczenie obiektów dziedzictwa kulturowego i obiektów zabytkowych - poprzez realizację projektu nastąpi ochrona i zabezpieczenie obiektu zabytkowego przed degradacją poprzez kompleksowy remont. 6. Zakup trwałego wyposażenia oraz konserwacja i zabezpieczenie muzealiów, archiwaliów, starodruków i innych zabytków ruchomych jako integralne elementy szerszego projektu infrastrukturalnego - w ramach projektu zakupione zostanie trwałe wyposażenie, m. in. gabloty do eksponowania wydobytych podczas prac archeologicznych na terenie gminy przedmiotów. 7. Zabezpieczenie zabytków przed kradzieżą i zniszczeniem - wyeksponowanie zgromadzonych zbiorów w gablotach ochroni je przed kradzieżą i zniszczeniem. 8. Zagospodarowanie otoczenia obiektów o charakterze kulturalnym (wyłącznie jako element szerszego projektu inwestycyjnego) - jednym z elementów projektu poza remontem samego zamku jest zagospodarowanie terenu wokół zamku poprzez in.in. utwardzenie terenu i budowę wiaty rekreacyjnej, odtworzenie bramy wjazdowej i odbudowa murów obwodowych. 10. Działania związane z wykorzystaniem i rozwojem aplikacji i usług teleinformatycznych, jak również rozwój kultury i turystyki związanej z treściami cyfrowymi (wyłącznie jako element projektu inwestycyjnego) - w ramach projektu zakupione zostaną m.in. projektor, ekran, głośniki, mikser foniczny, słuchawki dynamiczne. W związku z powyższym według skarżącej Projekt powinien uzyskać maksymalną ilość punktów w ramach Kryterium nr 17. Komisja Odwoławcza Instytucji Zarządzającej W. Regionalnym Programem Operacyjnym na lata 2014-2020 (dalej: KO) po rozpatrzeniu w dniu [...] września 2017 r. sprawy z protestu M. G. od oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie Projektu, działając na podstawie art. 58 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. 2016 poz. 2017 ze zm.) orzekła o nieuwzględnieniu protestu. Argumentując swoje stanowisko KO wywodziła, że w zakresie Kryterium 12, projekt wnioskodawcy będzie miał umiarkowany wpływ na zwiększenie atrakcyjności turystycznej i inwestycyjnej regionu ze względu na swój lokalny charakter, w związku z tym nie było podstaw aby w ramach tego kryterium przyznać mu większą ilość punktów. Odwołując się do kryterium wyboru projektów stanowiących załącznik nr [...] do regulaminu oraz instrukcji do sporządzania SW stanowiącej załącznik nr [...] do regulaminu KO wskazała, że zasięg regionalny i lokalny należy interpretować przez wskazanie czy projekt jest skierowany do mieszkańców gminy, powiatu czy do mieszkańców całego województwa, innych województw, cudzoziemców. Zdaniem KO projekt ma duży potencjał i znaczenie dla Gminy G. ale nie ma znaczącego wpływu na zwiększenie atrakcyjności turystycznej i inwestycyjnej region, ze względu na swój lokalny charakter. KO podała, że wspierane winny być projekty, które mają realny potencjał na to, by istotnie przyczynić się do wzrostu ruchu turystycznego lub rozwoju odpłatnych usług kulturalnych w danej miejscowości, a w konsekwencji wygenerować największe efekty mnożnikowe w postaci rozwoju bazy gastronomicznej i hotelowej, produkcji i sprzedaży pamiątek oraz innych usług dla turystów (np. transportowych, przewodnickich, itp). Inwestycje mają charakter ponadlokalny jeżeli wygenerują nową, istotną atrakcję turystyczną, obiekt rekreacyjny lub znacząco przedłużą pobyt turysty lub odwiedzającego w danym miejscu przez istotne rozwinięcie, uzupełnienie lub fundamentalne zmiany w ofercie istniejącej atrakcji (turystycznej, rekreacyjnej kulturalnej). Inwestycja w dziedzinie kultury czy turystyki, nawet taka zorientowana ponadlokalnie, nie wygeneruje istotnych dodatkowych przychodów, czy też nie zainspiruje nowych działalności obsługujących, jeżeli dane miejsce jest celem kilkugodzinnego zaledwie lub jednodniowego pobytu – zbyt krótkiego, by "wymusił" skorzystanie z pewnych usług. Odnosząc się do Kryterium 15, według KO lokalny charakter projektu ogranicza powstanie efektów ekonomicznych, z uwagi na to że jako adresatów Projektu wskazano mieszkańców M. G., a nie turystów. KO podała, że uzasadnienie skarżącej nie jest poparte odpowiednimi danymi. W opisach skarżąca odwołuje się do wzrostu liczny odwiedzających, którzy zgodnie z definicją nie są turystami, więc nie korzystają np. z infrastruktury hotelarskiej. Ponadto lokalny charakter projektu także ogranicza powstanie efektów, o których pisze skarżąca, zwłaszcza, że jako adresatów projektu wskazuje mieszkańców M. G. oraz młodzież i dzieci. W związku z tym KOP pozostawiła przyznaną w ramach tego kryterium punktację bez zmian. W zakresie Kryterium 17, KOP oceniła kompleksowość projektu jako umiarkowaną, co skutkowało przyznaniem Wnioskodawcy 1,5 pkt w ramach tego kryterium. KOP po ponownej analizie stwierdziła, że Projekt spełnia dwa typy działań, tj. "Rewitalizacja, rewaloryzacja, konserwacja, renowacja, restauracja, zachowanie, a także adaptacja na cele kulturalne, obiektów oraz obszarów zabytkowych" oraz "Zabezpieczenie zbytków przed kradzieżą i zniszczeniem", co wskazała sama skarżąca we wniosku. Oprócz tego wskazała, że "przedsięwzięcie jest kompleksowe, oprócz poprawy stanu technicznego obiektu – wyeliminowania problemu zawilgocenia ścian, zagospodarowany zostanie teren wokół zamku. Wiata rekreacyjna, w której znajdować się będą stoły i ławy biesiadne stylem nawiązywać będzie do charakteru obiektu. Wyeksponowanie zgromadzonych zbiorów w gablotach ochroni je przed kradzieżą i zniszczeniem". Tak zredagowany wniosek nie pozwala na uznanie, że skarżąca wykazała pełną kompleksowość obiektu a na niej ciąży obowiązek przedstawienia argumentów w sposób jak najbardziej szczegółowy i wyczerpujący i wykazania, że projekt wpisuje się w warunki określone w dokumentacji konkursowej. W tej procedurze, która nie toczy się wg przepisów określonych w k.p.a. wnioskujący nie może oczekiwać od oceniających nadinterpretacji zawartych w dokumentacji twierdzeń. Winien zawrzeć w dokumentacji wniosku elementy jednoznacznie wskazujące na spełnienie danego kryterium. W związku z tym ocenę punktową w ramach tego kryterium pozostawiono bez zmian. Orzeczenie zostało doręczone skarżącej [...].10.2017r. Nie zgadzając się z orzeczeniem Komisji o nieuwzględnieniu protestu, pismem z dnia [...] października 2017r. ( w terminie) M. G. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zarzucając naruszenie następujących przepisów: 1. art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. 2017, poz. 1460) w zw. z art. 57 ust. 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz.U. 2016, poz. 486) poprzez wydanie rozstrzygnięcia Komisji Odwoławczej Instytucji Zarządzającej WRPO 2014+ z dnia 29 września 2017r. w przedmiocie nieuwzględnienia protestu skarżącej przez osoby działające bez umocowania Zarządu Województwa, 2. art. 37 ust. 1 i 2 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, poprzez przeprowadzenie oceny projektu skarżącej pod względem spełnienia kryteriów niezgodnie z zapisami Załącznika nr [...] do Regulaminu konkursu przejawiające się przyjęciem dowolnego systemu punktacji Kryteriów merytorycznych nr 15 i 17, w sytuacji w której dla każdego z ww. kryteriów przewidziano szczególny system przyznawania punktów uzależniony od wystąpienia każdego z czterech elementów w ramach kryterium 15, oraz każdego z dziesięciu typów w ramach kryterium 17, 3. art. 37 ust. 1 w zw. z art. 44 ust. 1 oraz art. 58 ust. 3 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 poprzez dokonanie oceny projektu skarżącej przez Instytucję Zarządzającą zarówno na pierwszym jak i powtórnym etapie w sposób nierzetelny, nieprzejrzysty, bez zachowania obowiązku równego dostępu do informacji o dofinansowaniu, co przejawiało się ogólnikowym i nierzeczowym uzasadnieniem oceny kryteriów merytorycznych wartościujących, bez rozpoznania istoty sprawy i właściwego odniesienia się do dokumentacji aplikacyjnej oraz zarzutów wnioskodawcy a także uzależnieniem pozytywnej oceny kryteriów od obowiązku wykazania przez wnioskodawcę bliżej nieokreślonych danych lub informacji o projekcie, 4. art. 37 ust. 1 i 2 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 poprzez brak dokonania należytej oceny w zakresie spełniania przez projekt skarżącej kryteriów merytorycznych wartościujących w sytuacji w której całokształt informacji zawartych w dokumentacji aplikacyjnej wspartych argumentacją, wyjaśnieniami oraz zarzutami skarżącej uzasadniały przyznanie ilości punktów o wyższej wartości- 6 pkt w ramach kryterium 12, 6 pkt w ramach kryterium 15, 2 pkt w ramach kryterium 17. Skarżąca domagała się: 1. stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona z naruszeniem prawa i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, 2. przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Województwa, 3. zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Oraz o zobowiązanie organu do przedstawienia dokumentów potwierdzających umocowanie osób wydających rozstrzygnięcie Komisji Odwoławczej IŻ WRPO 2014+ z dnia [...] września 2017r. do działania w imieniu Zarządu. W uzasadnieniu Skarżąca podtrzymała swoje stanowisko wyrażone w proteście. Odnośnie zarzutu nienależytego umocowania podała, że zgodnie z uchwałami Zarządu Województwa może być stworzona w strukturach organizacyjnych urzędu specjalna komisja do rozpatrywania protestów. Umocowanie dla osób działających w ramach tej komisji powinno pochodzić bezpośrednio od Instytucji Zarządzające, jako, że stanowi przejaw realizacji kompetencji wynikających wprost z ustawy wdrożeniowej. Skarżąca nie dotarła do dokumentów pozwalających wykazać umocowanie osoby wydającej orzeczenie o nieuwzględnieniu protestu ze strony Zarządu Województwa wnosi więc o dołączenie tych dokumentów w celu potwierdzenia legalności rozstrzygnięcia. Podnosząc zarzut dokonania oceny niezgodnie z założeniami kryteriów wyboru projektów podała, że winny być one zgodne z kryteriami wyboru projektów przyjętymi przez Komitet Monitorujący WRPO 2014+ bez możliwości ich dowolnej modyfikacji lub nadinterpretacji przez instytucję zarządzającą. W przedmiotowym konkursie w większości kryteriów merytorycznych wartościujących przyjęto wartości graniczne punktacji (od...do..) co pozwala na pewną swobodę. Inaczej natomiast przewidziano system punktacji w spornych kryteriach nr 15 i 17. W kryterium nr 15 (0-8 pkt) po 2 punkty przyznano za każdy z czterech elementów. Zdaniem skarżącej uznając spełnienie przez projekt warunku wywołania dodatnich efektów ekonomicznych ekspert KOP winien przyznać 2 punkty zamiast 0.5. KO rozstrzygając protest popełniła dwa błędy – najpierw odniosła się do zupełnie nieprzystającej kwestii opłacalności projektu, a następnie wywołała oczywistą sprzeczność pomiędzy pierwszym i drugim etapem oceny, stwierdzając brak dodatnich efektów ekonomicznych a jednocześnie podtrzymując ilość przyznanych punktów, liczonej od wartości wyższej niż za 2 elementy. W kryterium 17 (0-2) nie uwzględniono, że projekt spełnia sześć podkategorii i powinien być uznany za kompleksowy. KO kierując się nieuzasadnionymi i niewynikającymi wprost z regulaminu względami przyznała 1,5 zamiast pełnych 2 pkt. Zdaniem Skarżącej dalsze dowolne i arbitralne rozdrabnianie punktacji powoduje, że kryteria nie są jasne i zrozumiałe. W przypadku Skarżącej dodatkowe 2 punkty, które winna uzyskać w ramach tych kryterium spowodowałby, że uzyskała 35,5 pkt, co jest równoznaczne z umieszczeniem jej na wysokim 4 miejscu projektów dofinansowanych. Uzasadniając zarzuty dokonania oceny w sposób nierzetelny i nieprzejrzysty skarżąca podała, że była ona dokonana w sposób ogólnikowy i dowolny. Odnośnie kryterium 15 KO podała, że projekt nie jest finansowo opłacalny biorąc pod uwagę jego lokalny charakter oraz potencjalnych adresatów a istotą tego kryterium jest polepszenie ogólnej sytuacji ekonomicznej w bezpośrednim otoczeniu nie zaś osiągnięcie określonych wyników finansowych czy też przychodu w projekcie. Instytucja nie wzięła pod uwagę wskazanego w celach projektu (3.5.2.) i w studium wykonalności (str. 19, 40 – 45) założenia, że stworzenie wizytówki regionu w postaci odrestaurowanego zamku, jednego z nielicznych tego typu na terenie kraju, i przez to wyróżniającym się w województwie daje szerokie umożliwienia wystąpienia pozytywnych efektów ekonomicznych poprzez wzrost rozwoju turystyki, atrakcyjności turystycznej regionu, rozwój usług i handlu oraz spadek bezrobocia. Odnośnie kryterium 17 KO nie odniosła się do twierdzenia skarżącej, że projekt jest kompleksowy, spełnia bowiem 6 podkategorii z 3 wymaganych. Skarżąca podała, że wbrew twierdzeniom KO jej wniosek był kompletny i nie zawierał nadinterpretacji ani niczym nie popartych wniosków a ocena KO bez odniesienia się do argumentacji wnioskodawcy byłą nieprzejrzysta i nierzetelna. Uzasadniając zarzut niewłaściwej oceny kryteriów nr [...] i 17 Skarżąca podała, że: - odnośnie kryterium 12 – rewitalizacja średniowiecznego zamku wraz z rozbudową, zagospodarowaniem terenu i wyposażeniem trwałym jest strategiczną inwestycję w kulturę i spowoduje pozytywne skutki w sferze społecznej i gospodarczej, - odnośnie kryterium 15 – projekt wywołuje dodatnie efekty ekonomiczne mające wpływ na bezpośrednie otoczenie inwestycji, takie jak wzrost rozwoju turystyki regionu, wzrost atrakcyjności inwestycyjnej, rozwój handlu i usług, spadek bezrobocia, - odnośnie kryterium 17 – projekt ma charakter kompleksowy, spełni bowiem sześć podkategorii z trzech wymaganych do uznania go za w pełni kompleksowy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w informacji z [...] lipca 2017r. o pozytywnej ocenie projektu a następnie w orzeczeniu KO z [...] września 2017r.o nieuwzględnieniu protestu. W uzasadnieniu podał, że zarówno skarżąca jak i inne podmioty podlegały tym samym regułom konkursowym normującym przyznawanie dofinansowania. Reguły konkursowe były dla wszystkich uczestników takie same od jego ogłoszenia i nie uległy w jego toku zmianie. Kryteria były jasne, precyzyjne i przejrzyste i przedstawione zostały w Przewodniku po kryteriach a ocena została przeprowadzona rzetelnie i bezstronnie. Oceny merytorycznej dokonali eksperci a przeprowadzona ocena merytoryczna projektu nie wykazywała rozbieżności w opinii ekspertów. Odnosząc się do zarzutów skargi organ podał, że zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, art. 42 ust. 2 pkt 4 i art. 57 ust. 5 ustawy o samorządzie województwa zarząd województwa może upoważnić pracowników urzędu marszałkowskiego do składania oświadczeń woli związanych z prowadzeniem bieżącej działalności województwa. Osoby podpisujące się pod informacją o braku zakwalifikowania zgłoszonego projektu do dofinansowania oraz o wyniku rozpoznania protestu takie upoważnienia posiadały. Pismo informujące wnioskodawcę o sposobie rozpoznania protestu stanowi oświadczenie wiedzy, w związku z tym może być podpisane przez osobę legitymującą się pełnomocnictwem IZ. Organ wskazał również na brzmienie art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej i zasady procedury odwoławczej i podał, że Przewodniczący KO T. S. został we właściwy sposób upoważniony do złożenia podpisu pod orzeczeniem KO. Organ podał, że w prace były zaangażowane osoby bezstronne, które nie brały udziały w czynnościach związanych z oceną tego projektu, co zgodnie z kompetencją zostało zweryfikowane przez Dyrektora DPR. Ponadto w/w osoby złożyły deklarację poufności i bezstronności. Odnosząc się do kwestii sposobu punktacji podał, że kryteria oceny merytorycznej zostały podzielone na dwa rodzaje – kryteria dopuszczające (zero – jedynkowe) oraz wartościujące, za które przyznawane są punkty. Przyjęty przez IZ sposób oceny wniosków przewiduje, że każdy projekt oceniany jest co najmniej przez dwóch ekspertów. Ocena merytoryczna jest oceną punktową, stanowiącą łączną liczbę punktów przyznanych w poszczególnych kryteriach. Z zasady ocena ekspertów jest niezależna i indywidualna, wobec czego punktacja jak i uzasadnienia do przyznanej punktacji KOP mogą być różne a oceną końcową stanowi średnia arytmetyczna dwóch ocen (zarówno w odniesieniu do danego kryterium, jak i w odniesieniu do końcowej oceny merytorycznej). W przypadku rozbieżności ocen wniosek oceniany jest przez trzeciego eksperta, w tym konkursie nie doszło do sytuacji rozbieżności ocen. Ocena ekspertów jest subiektywna i w zakresie kryteriów niemierzalnych nie można uznać, że skoro jeden z ekspertów wypowiedział się odmiennie niż inny jego ocena jest nierzetelna. Z istoty dokonywania oceny przez dwóch ekspertów wynika możliwość wypowiadania różnych sądów co skutkuje przyjęciem średniej punktacji wynikającej z obu ocen. Odnośnie kryterium 15 organ podał, że nie jest to kryterium o charakterze ścisłym i weryfikacji nie podlegają aspekty zero – jedynkowe, możliwe jest zatem przyznanie odpowiednio niższej liczby punktów lub ich nie przyznanie. W tym przypadku obliczono średnią arytmetyczną ocen dwóch ekspertów ponieważ znaczne rozbieżności punktowe pomiędzy ocenami ekspertów nie miały miejsca. Organ podał, że projekt z uwagi na lokalny charakter oraz niedochodowy charakter inwestycji nie ma wpływu na rzeczywiste oddziaływanie ekonomiczne. Wnioskodawca nie udowodnił wystarczająco dodatnich efektów ekonomicznych. Odnośnie kryterium nr 17 organ podał, że jeden z ekspertów przyznał 1 pkt a drugi 2 pkt. KO rozstrzygając jednoznacznie stwierdziła, że w dokumentacji aplikacyjnej skarżąca wskazała dwa typy wskazujące na kompleksowość, przy czym nie chcąc działać na niekorzyść skarżącej nie obniżyła punktacji. Organ podał, że system punktacji jest zgodny z założeniami konkursu i wewnętrznie spójny. Wskazał, że w zakresie oceny dodatnich efektów ekonomicznych mających wpływ na bezpośrednie otoczenie inwestycji z kryterium nr 15 zwrócić należy uwagę na szeroki zakres tego zagadnienia. Finansowa opłacalność inwestycji związana jest i przekłada się na oddziaływanie ekonomiczne projektu. Przedmiotowy projekt jest niedochodowy co z natury rzeczy osłabia jego oddziaływanie gospodarcze. Odnośnie kryterium 17 organ podał, że w dokumentacji aplikacyjnej (studium wykonalności, str. 38) wnioskodawca samodzielnie wskazuje, że jego inwestycja wpisuje się w dwa z dziesięciu podkategorii a dodatkowa deklaracja nie wnosi nowych informacji, potwierdza jedynie wpisanie się projektu w dwa wymienione przez wnioskodawcę rodzaje inwestycji. Ocena merytoryczna wniosków podlega na wyłonieniu najlepszych w ramach celów konkursu projektów i to wnioskodawca ma w sposób rzetelny i przekonujący wypełnić wniosek. W zakresie kryterium nr 12 organ podał, że projekt uzyskał bardzo wysoką punktację 4,5 pkt na 6 możliwych. Oceniający wskazali, że projekt ma duży potencjał i znaczenie dla Gminy G. ale nie będzie miał znaczącego wpływu na zwiększenie atrakcyjności turystycznej i inwestycyjnej regionu ze względu na swój lokalny charakter. Sumując organ wskazał, że zachował zasady równego dostępu do pomocy wszystkim beneficjentom w ramach programu oraz zapewnił przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów, tym samym organowi nie można przypisać zarzutów naruszenia prawa stawianych w skardze. Na rozprawie w dniu 23 listopada 2017 r. pełnomocnik skarżącej wnosił i wywodził jak w skardze, nadto załączył do protokołu pismo Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Zabytków w P. z dnia [...] listopada 2017 r. które w jego ocenie potwierdza znaczenie zamku w G. a także kopię pism dotyczących oceny merytorycznej innych projektów zgłoszonych w tym samym konkursie. Pełnomocnik organu podtrzymał stanowisko wyrażone w odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga jest nieuzasadniona. Stosownie do postanowień art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Aktem prawa krajowego, dotyczącym prowadzenia polityki rozwoju mającym zastosowanie w niniejszej sprawie jest ustawa z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. 2017. 1460, zwanej dalej ustawą wdrożeniową). Zmiana tej ustawy dokonana ustawą z 16.11.2016r. (Dz.U. 2016.1948), która weszła w życie 1 marca 2017r. nie dotyczy przepisu mającego znaczenie w niniejszej sprawie (dotyczy Instytucji Audytowej). Zmiana ustawy wprowadzona ustawą zmieniającą z dnia 7 lipca 2017r. (Dz.U. 2017.1475), zgodnie z art. 28 ust. 1 tej ustawy zmieniającej nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie, dotyczy bowiem wniosków o płatność, których termin złożenia upłynął po dniu wejścia w życie tej ustawy zmieniającej, tj. po dniu 2.09.2017r., co w niniejszej sprawie miejsca nie miało. Zgodnie z art. 61 ust. 1 tej ustawy, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, zwanej dalej p.p.s.a.). W myśl postanowień art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej w wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1 (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo w art. 39 ust. 1 (pkt 1b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3). Powyższa regulacja oznacza, że kontroli sądów administracyjnych poddana jest ocena projektów, zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, dokonywana przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi (pośredniczącą lub wdrażającą) w realizacji takich programów, po wyczerpaniu środków odwoławczych. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w terminie, z kompletną dokumentacją i z uiszczeniem wpisu stałego. Procedura odwoławcza została przez skarżącą wyczerpana. Skarżąca po otrzymaniu negatywnej oceny swojego projektu (informacja z dnia [...] lipca 2017r. o uzyskanej przez projekt ilości punktów w ramach poszczególnych kryteriów wartościujących) wniosła protest w terminie przewidzianym ustawą, który został rozpatrzony orzeczeniem Komisji Odwoławczej Instytucji Zarządzającej z dnia [...] września 2017r. o nieuwzględnieniu protestu i w ustawowym terminie 14 dni złożyła skargę do WSA w Poznaniu . Przystępując do kwestii merytorycznych należy wskazać, że do zadań instytucji zarządzającej należy przeprowadzenie wyboru projektów do dofinansowania, przy czym wybór ten musi być przeprowadzony w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny zapewniając jednocześnie równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania (art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej) . Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym i wybór określonego trybu należy do właściwej instytucji (art. 38 ustawy wdrożeniowej). W trybie konkursowym, bo z takim trybem mamy w omawianej sprawie do czynienia, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Z kolei konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały wymaganą liczbę punktów albo uzyskały kolejno największą liczbę punktów, w przypadku gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów – (art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Konkurs przeprowadzany jest przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu, który m.in. określa typy projektów podlegających dofinansowaniu i kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ustawy wdrożeniowej). Ogłoszenie o konkursie, które zawiera m.in. określenie przedmiotu konkursu, w tym typów projektów podlegających dofinansowaniu właściwa instytucja podaje do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej oraz na portalu, co najmniej 30 dni przed planowanym rozpoczęciem naboru wniosków o dofinansowanie projektu (art. 40 ustawy wdrożeniowej). Właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie kryteriów wyboru projektów wskazanych w regulaminie danego konkursu – art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Wszystkie podmioty uczestniczące w danym konkursie podlegają tym samym kryteriom oceny. Strona nie kwestionowała co do zasady istnienia tych kryteriów. Spór w niniejszej sprawie dotyczył oceny projektu z punktu widzenia kryteriów merytorycznych wartościujących, która w opinii skarżącej uniemożliwiała pozyskanie współfinansowania projektu ze środków przeznaczonych na realizacje W. Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014-2020. Sprawa wymagała więc rozstrzygnięcia w kwestii prawidłowości oceny projektu zgłoszonego przez M. G. pod nazwą "Rewitalizacja terenu przy zamku [...]" dokonanej przez Instytucję Zarządzającą W. Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014 – 2020 z zachowaniem procedur i zasad właściwych dla konkursu o dofinansowanie projektów w ramach Osi 4 WRPO 2014+ "Środowisko", dla Działania 4.4 "Zachowanie, ochrona, promowanie i rozwój dziedzictwa naturalnego i kulturowego", Poddziałania 4.4.1 "Inwestycje w obszarze dziedzictwa kulturowego regionu", określonych w ogłoszeniu o naborze w trybie konkursowym oraz zapisów Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych Programu Operacyjnego WRPO na lata 2014-2020. W ramach kryteriów wartościujących oceny merytorycznej Projekt otrzymał 33,5 pkt tj. 74,44 % maksymalnej liczby punktów, plasując się na trzecim miejscu na liście projektów niewybranych do dofinansowania. Uzyskanie dodatkowych dwóch punktów gwarantowałoby uzyskanie 4 pozycji wśród projektów dofinansowanych. Skarżąca kwestionowała ilość punktów przyznanych w ramach kryteriów: 12 (projekt wpłynie na zwiększenie atrakcyjności turystycznej i inwestycyjnej regionu), 15 (realizacja projektu wpłynie na poprawę efektywności funkcjonowania obiektów/ instytucji w długim okresie [w tym obniżenie kosztów utrzymania na rzecz wydatków inwestycyjnych, zastosowanie rozwiązań energooszczędnych, pozyskanie zewnętrznych źródeł finansowania, dodatnie efekty ekonomiczne na bezpośrednie otoczenie inwestycji]) oraz 17 (kompleksowość projektu [zakres inwestycji dodatkowo obejmuje takie działania jak m.in. zabezpieczenie zabytków przed kradzieżą i zniszczeniem, przewiduje zagospodarowanie otoczenia obiektu, tworzy system oznakowania obszarów i obiektów atrakcyjnych kulturowo itp.]); zatem najdalej idącym zarzutem było naruszenie art. 37 ust. 1 i 2 Ustawy. Zgodnie z tymi regulacjami właściwa instytucja zobowiązana jest do przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz do zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest natomiast z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru (por. wyroki NSA z dnia 4 sierpnia 2016 r., sygn. akt II GSK 3435/16 i z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 339/17, dostępne na orzeczenia.nsa.gov.pl). Warunkiem koniecznym dla przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania zgodnie z regułami określonymi w art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej jest zatem w pierwszej kolejności określenie w jednoznaczny i jasny sposób warunków oraz zasad postępowania w przedmiocie wyboru projektów. W szczególności, kryteria wyboru powinny być precyzyjne i jednoznaczne, a pojęcia określające kryteria, w przypadku ich niejednoznaczności, powinny zostać zdefiniowane tak, aby wyłączyć dowolność organu przy dokonywaniu oceny. Ponadto, zasada przejrzystości zobowiązuje instytucje do wyczerpującego i precyzyjnego uzasadnienia oceny wyboru projektów, a zasada rzetelności do dokonania tej oceny przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności wynikających z przedstawionej przez wnioskodawcę dokumentacji. Zasady przeprowadzania konkursu powinny być zgodne z kryteriami wyboru projektów przyjętymi przez Komitet Monitorujący WRPO 2014+ bez możliwości ich dowolnej modyfikacji lub nadinterpretacji przez Instytucję Zarządzającą. Wskazanym standardom nie odpowiadają natomiast systemy stwarzające zbyt szerokie pole do interpretacji pozwalające na dowolność ocen lub na tyle nieostre, że ich stosowanie narusza zasady równości, przejrzystości, rzetelności lub bezstronności. Dlatego, zarzut naruszenia zasad z art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej uznać należy za uzasadniony w przypadku nieprecyzyjnego i niejednoznacznego ustalenia kryteriów wyboru, dowolności przy dokonywaniu oceny, tak w kontekście ustalonych kryteriów wyboru jak i okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę oraz braku dokonania wyczerpującej oceny i przedstawienia jej uzasadniania. Wadliwość prawna lub faktyczna przyjętych reguł wyboru, która pozwala na dowolność i nieweryfikowalność oceny projektów, może być natomiast – zdaniem Sądu - utożsamiana z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 61 ust. 8 pkt 1 a ustawy wdrożeniowej. Każdorazowo jednak należy tę kwestie rozpatrywać indywidualnie, badając nie tylko sam fakt wystąpienia uchybień w szeroko rozumianej procedurze konkursowej, ale także potencjalny wpływ ich wystąpienia na ocenę projektu składanego przez wnioskodawcę (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 13 października 2016 r., sygn. akt I SA/Ke 486/16, dostępny na orzeczenia.nsa.gov.pl). Ocena wniosków o dofinansowanie projektów, zwłaszcza w zakresie weryfikacji merytorycznej (według kryteriów wartościujących) opiera się więc na ich swobodnej, lecz nie dowolnej, ocenie przez organ. Prawidłowy efekt takiej oceny powinien być więc należycie uzasadniony oraz wyjaśniać okoliczności, które zdecydowały o przyznaniu konkretnej ilości punktów. W tego rodzaju sprawach dosyć często dochodzi do sytuacji, w których potencjalni beneficjenci są niezadowoleni z subiektywnej oceny eksperta, którego działanie stanowi z kolei merytoryczną podstawę rozstrzygnięcia w danej sprawie. (por. wyrok NSA sygn. II GSK 1783/12 z 13 listopada 2012 r.). W niniejszej sprawie strona skarżąca wnosząc protest, a następnie skargę do Sądu podniosła zarzuty dotyczące kryteriów wyboru projektu i dokonanej na ich podstawie wadliwej oceny merytorycznej zgłoszonego projektu, w zakresie szczegółowych kryteriów merytorycznych (punktowanych), które sformułowane zostały w załączniku nr [...] do Regulaminu konkursu nr [...] W ramach tej oceny zakwestionowała liczbę przyznanych punktów i zarzuciła naruszenie zasad wynikających z art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy w związku z uznaniem, że nie przyznano większej ilości punktów w ramach spełnionych kryteriów wyboru. Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej czynności Zarządu Województwa wykazała, że ocena projektu i rozstrzygnięcie protestu nie naruszyły zasady przejrzystości, rzetelności, ani zasady równego dostępu do pomocy. Sąd stoi na stanowisku, iż w rozpoznawanej sprawie ocena projektu została przeprowadzona w sposób prawidłowy, w oparciu o jasno i precyzyjnie sformułowane kryteria wartościujące. W niniejszej sprawie sporna była ocena projektu w zakresie ilości punktów przyznanych w ramach kryteriów nr 12, 15 i 17. W pierwszej kolejności należy wskazać, że informacja o wynikach oceny merytorycznej zawarta w piśmie Zastępcy Dyrektora Departamentu Wdrażania Programu Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa W. z dnia [...] lipca 2017 r. zawierała wskazanie średniej liczby punktów, jakie projekt uzyskał w ramach poszczególnych kryteriów oraz uzasadnienie dokonanej oceny. Natomiast argumentacja dotycząca ilości przyznanych punktów w ramach powyższych kryteriów wskazana przez Komisję Oceny Projektów została szeroko rozwinięta i uzupełniona przez Komisję Odwoławczą, która szczegółowo ustosunkowała się także do zarzutów skarżącej podniesionych w proteście oraz wyjaśniła w sposób wyczerpujący okoliczności, które zadecydowały o ilości przyznanych punktów oraz przyczyny, dla których wbrew żądaniom wnioskodawcy niemożliwe było przyznanie większej czy maksymalnej ilości punktów. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skarżącej, które w odniesieniu do wszystkich zakwestionowanych kryteriów sprowadzały się w istocie do tego, że dokonana ocena jest subiektywna i nienależycie uzasadniona, należy wskazać, że weryfikacja merytoryczna danych wynikających z wniosku o dofinansowanie oraz dołączonej do niego dokumentacji aplikacyjnej (zarówno na etapie oceny przez Komisję Oceny Projektów jak i w ramach oceny przez Komisję Odwoławczą) była dokonywana rzetelnie i zapewniła bezstronność dokonywanej oceny. Argumentację przytoczona przez organ w ramach poszczególnych kryteriów jest przy tym w ocenie Sądu jasna, spójna, logiczna i wyczerpująca. Natomiast skarżąca nie przedstawiła żadnych merytorycznych argumentów, które mogłyby poddać w wątpliwość prawidłowość dokonanej oceny oraz jej uzasadnienia. Należy także dodać, że przy dokonywaniu oceny słusznie wzięto pod uwagę jedynie okoliczności istniejące na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie i wykazane w tymże wniosku oraz dokumentacji aplikacyjnej, a nie zdarzenia późniejsze czy spodziewane ( takie jak przedłożone na rozprawie pismo WKZ w P. z dnia [...].11.2017r.). Takie działanie jest zgodne z zasadą równego dostępu do pomocy wszystkich beneficjentów oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów wynikającej z art. 26 ust. 2 ustawy wdrożeniowej o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Z tych samych względów na wynik dokonanej oceny nie mogły mieć także wpływu okoliczności powołane przez skarżącą już po złożeniu wniosku o dofinansowanie i w nim nie podniesione. Analizie sadu nie podlegała ocena wniosków innych beneficjentów. Przechodząc kolejno do kwestionowanych kryteriów, w pierwszej kolejności odnieść się należy do kryterium nr 12. W ramach tego kryterium przyznano wnioskodawcy 4,5 pkt na 6 możliwych, uznając ze rewitalizacja zamku wpłynie w stopniu umiarkowanym na zwiększenie atrakcyjności turystycznej i inwestycyjnej regionu. Sąd rozpoznający sprawę stwierdza, że organ w sposób wyczerpujący wyjaśnił, dlaczego projekt uzyskał 4,5 pkt (co jest oceną bardzo wysoką). Organ wskazał, iż zgłoszony przez wnioskodawcę projekt ma duży potencjał i znaczenie dla Gminy i Miasta G.. Jego realizacja przyczyni się do wzrostu liczby osób korzystających z oferty obiektów kultury. Niemniej nie będzie miał znaczącego wpływu na zwiększenie atrakcyjności turystycznej i inwestycyjnej regionu, ze względu na swój lokalny charakter. Organ odwołał się do informacji zawartych w dokumentacji aplikacyjnej, w której wnioskodawca podkreślił znaczenie realizacji projektu dla mieszkańców gminy, wykorzystanie zamku jako muzeum oraz miejsca organizacji imprez okolicznościowych dla lokalnej społeczności. Wnioskodawca nie wykazał zaś w sposób wystarczający ponadlokalnego charakteru projektu i skutków jego realizacji dla rozwoju innych usług turystycznych i pozaturystycznych. Uzasadniając swoje stanowisko organ podkreślił, że zasadne powinno być wspieranie projektów, które mają realny wpływ na to, by istotnie przyczynić się do wzrostu ruchu turystycznego lub rozwoju odpłatnych usług kulturalnych w danej miejscowości, a w konsekwencji wygenerować największe efekty mnożnikowe w postaci rozwoju bazy gastronomicznej i hotelowej, produkcji i sprzedaży pamiątek oraz innych usług dla turystów (np. transportowych, przewodnickich itp.). Organ uznał, że projekt wnioskodawcy spełnia te kryteria w stopniu umiarkowanym, a nie w wysokim. W konsekwencji uznał za zasadne przyznanie w ramach omawianego kryterium 4,5 pkt. W ocenie Sądu, powyższa ocena i argumentacja organu została przeprowadzona w sposób rzetelny i prawidłowy. Przyjęte stanowisko, zarówno na etapie punktacji wniosku jak i rozpatrywania protestu zostało szeroko omówione i uzasadnione. Sąd nie jest uprawniony do ingerowania w subiektywną ocenę projektu dokonaną przez ekspertów. Stwierdzić może jedynie czy została ona przeprowadzona z zachowaniem procedur określonych w Regulaminie konkursu jak i ustawy, co w rozpoznawanej miało miejsce. W załączniku nr [...] do regulaminu określono punktację możliwa do uzyskania za to kryterium od 0 do 6 punktów, co pozwalało na swobodę w przyznawaniu punktów pełnych czy ułamkowych. P. również na wyliczenie średniej arytmetycznej punktów przyznanych przez dwóch ekspertów. W opisie tego kryterium w sposób jasny i przejrzysty wskazano, że ocenie podlegać będzie to czy realizacja projektu spowoduje i w jakim stopniu zwiększenie atrakcyjności turystycznej i inwestycyjnej regionu, wyrażonej w zwiększeniu liczny osób korzystających z oferty obiektów kultury, projekt miał przyczynić się do wzrostu atrakcyjności gospodarczej terenu. KO przy ocenie tej powołało się na zapisy w instrukcji do sporządzania SW (załącznik nr [...] do regulaminu), w którym podano, że należy wskazać jaki jest zasięg oddziaływania projektu czy lokalny (skierowany do mieszkańców gminy, powiatu) czy regionalny (skierowany do mieszkańców całego województwa, innych województw, cudzoziemców). KO nie kwestionowała dużego znaczenia projektu dla mieszkańców gminy, uznała jednak, że z uwagi na swój lokalny charakter nie będzie miał znaczenia na zwiększenie atrakcyjności turystycznej i inwestycyjnej regionu. Kryterium to miało charakter ocenny, niemierzalny jednakże przy jego ocenie nie miała miejsce nieuzasadniona dowolność. KO wyraźnie wskazało, że projekt zakładający rewitalizację zamku z przeznaczeniem go na nowocześnie wyposażone muzeum z wiatą rekreacyjną może być miejscem kilkugodzinnego lub jednodniowego pobytu – zbyt krótkiego, by wymusił skorzystanie z usług. Wnioskodawca we wniosku wskazał, że projekt jest adresowany do mieszkańców gminy, nie wykazał jego istotnego wpływu na atrakcyjność gospodarczą regionu, np. nowe inicjatywy i działalności gospodarcze, które inspirowane są wtedy gdy inwestycja ma charakter ponadlokalny. W ocenie projektu (4,5 pkt z 6 możliwych) zostały uwzględnione pozytywne aspekty inwestycji, nie spełniała ona jednak wskazanego kryterium w stopniu maksymalnym z uwagi na lokalny charakter co w mniejszym stopniu niż inwestycje o szerszym znaczeniu wpływa na atrakcyjność gospodarczą terenu. Tym samym nie można uznać, że nie zostały uwzględnione argumenty skarżącej, były one jednak niewystarczające dla uznania, że projekt winien otrzymać większą liczbę punktów za to kryterium niż zostały przyznane. Skarżąca kwestionuje dokonaną ocenę i przyznaną punktację w ramach kryterium nr 15. W ramach tego kryterium można było uzyskać maksymalnie 8 punktów i oceniano następujące elementy w zgłoszonych projektach: - obniżenie kosztów utrzymania na rzecz wydatków inwestycyjnych - 2 pkt., - zastosowanie innowacyjnych rozwiązań energooszczędnych 2 pkt., - dywersyfikacja źródeł finansowania - pozyskiwanie zewnętrznych źródeł finansowania - 2 pkt.; - dodatnie efekty ekonomiczne mające wpływ na bezpośrednie otoczenie inwestycji - 2 pkt. Dokonując oceny projektu organ stwierdził, że efektami realizacji projektu będą: przywrócenie obiektu do użytkowania, podniesienie standardu i estetyki budynku i przedłużenie jego żywotności (w strefie ochrony konserwatorskiej), wzrost atrakcyjności nieruchomości poprzez poprawę wartości technicznej i użytkowej budynku, zmniejszenie emisji C02. Stwierdzono, że Projekt nie zakłada dywersyfikacji źródeł finansowania poza WRPO oraz nie jest finansowo opłacalny. Organ uznał za zasadne przyznanie 4,5 pkt w ramach kryterium nr 15 na możliwych 8 Skarżąca nie zgodziła się z uznaniem projektu za finansowo nieopłacalny, oraz podniosła, iż zachodzi oczywista "sprzeczność pomiędzy pierwszym i drugim etapem oceny, stwierdzając brak możliwości wywołania przez projekt dodatnich efektów ekonomicznych". W ocenie skarżącej nie wykazała ona w tym kryterium dywersyfikacji źródeł finansowania ale nie zgadza się, że nie spełniała warunku dodatnich efektów ekonomicznych mających wpływ na bezpośrednie otoczenie inwestycji. Zarzuciła, że organ nie wziął pod uwagę żadnych z argumentów wskazujących na atrakcyjność inwestycji związaną z powstaniem głównego ośrodka kulturalno – artystycznego regionu. Podała, że w pkt 3.5.1. i na str. 19, 40 -45 SW opisano wpływ projektu na zwiększenie atrakcyjności turystycznej i inwestycyjnej regionu. W zakresie dodatnich efektów ekonomicznych mających wpływ na bezpośrednie otoczenie inwestycji organ wyjaśnił szeroki zakres tego zagadnienia. W ramach oddziaływania ekonomicznego projektów wyodrębnić bowiem można wpływ projektu na przyciąganie nowych użytkowników; rolę projektu w tworzeniu nowych miejsc pracy i dochodów w otoczeniu (efekty mnożnikowe); wpływ na zmiany strukturalne, w tym na powstawanie tzw. kreatywnych działalności. Jak wynikało z opisu tego kryterium badane i oceniane miały być dodatnie efekty ekonomiczne w co zdaniem organu wpisuje się dochodowy czy niedochodowy charakter inwestycji. Zdaniem organu wnioskodawca nie wykazał, że inwestycja przyciągnie do G. odwiedzających/turystów ( we wniosku wskazano listę odwiedzających a nie turystów) spoza gminy oraz jaki projekt będzie miał wpływ na rozwój innych działalności w zakresie turystyki w gminie. Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania wyrażonej przez organ oceny. Projekt wnioskodawcy (co zostało wskazane we wniosku przez samego wnioskodawcę) zakładał głównie oddziaływanie lokalne i nie był przeznaczony na osiąganie zysku. Wnioskodawca wskazał, ze zrewitalizowany zamek będzie służył lokalnej społeczności i władzom samorządowym jako miejsce spotkań i organizacji imprez okolicznościowych. Jako jedną z nadrzędnych funkcji wskazano funkcję konferencyjną oraz budowę muzeum, które jako instytucja kultury nie jest nakierowane na generowanie zysku. Już bowiem z samej definicji muzeum (art. 1 ustawy o muzeach : Dz. U. 2017 poz. 972) wynika, że jest to "jednostka organizacyjną nienastawiona na osiąganie zysku, której celem jest gromadzenie i trwała ochrona dóbr naturalnego i kulturalnego dziedzictwa ludzkości o charakterze materialnym i niematerialnym, informowanie o wartościach i treściach gromadzonych zbiorów, upowszechnianie podstawowych wartości historii, nauki i kultury polskiej oraz światowej, kształtowanie wrażliwości poznawczej i estetycznej oraz umożliwianie korzystania ze zgromadzonych zbiorów". Wobec powyższego organ słusznie uznał, że z wniosku nie wynikało, iż przeznaczenie zamku w G. na cele kulturalne i wykorzystanie w ramach potrzeb lokalnej społeczności przyczyni się do powstania dodatnich efektów ekonomicznych i w efekcie generowania zysków. Sąd podziela również ocenę organu, że skarżący nie udowodnił, że inwestycja przyciągnie do G. odwiedzających/turystów spoza gminy oraz jaki będzie wpływ projektu na rozwój innych przedsięwzięć realizowanych w gminie. Jak już wskazano, sam wnioskodawca skupił się na skutkach projektu w obrębie lokalnej społeczności. Zamek po rewitalizacji byłby miejscem organizacji prelekcji, wystaw i spotkań kulturalnych. We wniosku nie wskazano jednak czy potencjalna realizacja inwestycji przyczyni się do wzmocnienia pozycji G. na turystycznej mapie W.. Wnioskodawca nie odniósł się również do dodatnich skutków ekonomicznych, które mógłby powstać w związku z rewitalizacją zamku. Zauważyć bowiem trzeba, że zwiększająca się liczba turystów sprawia, że na danym obszarze zachodzi potrzeba rozbudowy (modernizacji lub budowy) infrastruktury turystycznej (hotele, hostele, pensjonaty, domki letniskowe) a także okołoturystycznej (co oznacza: restauracje sklepy, pocztę, sieć komunikacyjną itp.) Do najkorzystniejszych zmian, jakie zachodzą dzięki rozwojowi turystyki, można zaliczyć aktywizację zawodową społeczności lokalnej. Wraz z rozbudową sektora usług turystycznych rośnie zapotrzebowanie na pracowników obsługi ruchu turystycznego, jak i pracowników w sektorze handlu i usług. Zgłoszony przez wnioskodawcę projekt w ogóle nie analizuje ww. kwestii, w związku z czym należy stwierdzić, że zasadnie uznano iż projekt nie wywoła dodatnich skutków ekonomicznych. Biorąc pod uwagę szeroką argumentację organu wyrażoną na etapie prowadzonego postępowania należy więc stwierdzić, że dokonana ocena nie miała charakteru dowolnego ani arbitralnego. Organ przyznaje punktację w oparciu o informacje zawarte w dokumentacji zgłoszeniowej, a więc wobec braku ich zamieszczenia lub szczegółowego omówienia organ dokonując oceny punktowej nie ma obowiązku wzywać wnioskodawcy do wyjaśnienia. To działanie wnioskodawcy powinno mieć na celu takie opracowanie projektu i uzasadnienie wniosku, aby możliwe było uzyskanie jak największej ilości punktów, a w konsekwencji dofinansowania. Odnośnie sposobu punktacji organ w tym zakresie również wskazał na uzyskiwanie jej w wyniku średniej arytmetycznej oceny dokonanej przez dwóch ekspertów. Skarżąca upatrywała błędu w fakcie, że za wskazane w tym kryterium cztery elementy przyznawane miały być po dwa punkty. Jak wyjaśnił organ i w tym zakresie oceny ekspertów mogły zawierać spełnianie w większym lub mniejszym zakresie każde z poszczególnych elementów, a tym samym powodować, że punktacja zawierać mogła przy wyliczeniu średniej arytmetycznej wartości ułamkowe. Nie było to kryterium ścisłe i w przypadku zaistnienia okoliczności, w których dany aspekt jest niewystarczająco wiarygodnie uzasadniony lub oceniający stwierdza, że wnioskodawca nie ma racji, przyznaje odpowiednio niższą liczbę punktów lub punktów nie przyznaje. To, że za poszczególne elementy tego kryterium wskazano konkretną liczbę punktów (2) nie uzasadniało przyjęcia, że mogła być za nie przyznawana tylko punktacja 0 lub 2. Skoro ogólna punktacja określona była w granicach od 0 do 8, punkty w tych granicach mogły być przyznane również w wartościach ułamkowych a nie jedynie 0, 2, 4, 6 i 8, tym samym wskazanie w opisie, że każdy z czterech poszczególnych elementów oceniany jest na 2 pkt nie wykluczały przyznania za konkretny element oceny od 0 do 2 pkt, co uzasadnia dodatkowo jak w poprzednim kryterium ocenny, niemierzalny konkretnie określonymi wartościami element oceny. W ocenie Sądu kryterium to nie było sformułowane w sposób niejasny, nie budził wątpliwości sposób punktacji, w sposób przejrzysty organ wskazał przyczyny dla których odmówił przyznania pełnej punktacji za dodatnie efekty ekonomiczne a skarżąca nie wskazała żadnych argumentów, które przemawiałyby za uznaniem, że pominięto zawarte w we wniosku argumenty dotyczące tego elementu punktacji ewentualnie, by argumentacja organu była nielogiczna, niejasna czy wewnętrznie sprzeczna. To, że elementy wniosku zostały inaczej ocenione przez organ niż stara się wskazać w skardze strona nie stanowi jeszcze argumentu pozwalającego uznać, że ocena organu z punktu widzenia celów danego konkursu z uwzględnieniem jego reguł naruszała prawo. Organ w niniejszej sprawie nie kwestionował znaczenia projektu i jego znaczenia dla gminy, dokonując oceny odnosił się jednak do kryterium, które ustalono dla tego konkretnego konkursu. W Uszczegółowieniu dot. projektów dotyczących Poddziałania 4.4.1 "Inwestycje w obszarze dziedzictwa kulturowego regionu" wskazano, że w sposób priorytetowy traktowane będą projekty o ponadlokalnym oddziaływaniu, wpływające na zwiększenie dostępu do wysokiej jakości oferty kulturalnej (w tym dotyczące obiektów poprzemysłowych, którym nadane zostaną nowe funkcje kulturalne) oraz projekty komplementarne z innymi działaniami podejmowanymi w zakresie rozwoju kultury na obszarze planowanej interwencji. (https://www.funduszeeuropejskie.gov.pl/media/4554/uszczegolowienie_wrpo_2014_2020.pdf) Skarżąca nie zgadzała się również ze stanowiskiem organu co do oceny kryterium nr 17, dotyczącego kompleksowości projektu. Skarżąca podniosła, że zgłoszony Projekt spełniał sześć typów ocenianych w ramach tego kryterium i winien uzyskać maksymalną liczbę punktów tj 2 a nie 1,5. Stosownie do stanowiska organu, projekt jest kompleksowy w stopniu umiarkowanym, i spełnia dwa typy projektów. Stosownie do załącznika nr [...] Regulaminu konkursu wskazać trzeba, że omawiane kryterium odnosi się do wskazania, ile z rodzajów projektów przewidzianych do dofinansowania w ramach Poddziałania 4.4.1, realizuje zgłoszony projekt spośród dziesięciu możliwych. Typy te wskazane zostały w pkt III.C regulaminu oraz w Uszczegółowieniu WRPO 2014+ i są nimi: 1. Rewitalizacja, rewaloryzacja, konserwacja, renowacja, restauracja, zachowanie, a także adaptacja na cele kulturalne, obiektów oraz obszarów zabytkowych. 2. Rozbudowa, przebudowa instytucji kultury oraz wyposażenie instytucji kultury. 3. Rewitalizacja, rewaloryzacja, konserwacja, renowacja, restauracja, zachowanie, a także adaptacja na cele kulturalne obiektów poprzemysłowych i powojskowych o wartościach historycznych. 4. Ochrona, zachowanie i zabezpieczenie obiektów dziedzictwa kulturowego i obiektów zabytkowych. 5. Konserwacja, renowacja, przebudowa, odbudowa, a także adaptacja na cele kulturalne miejsc martyrologii. 6. Zakup trwałego wyposażenia oraz konserwacja i zabezpieczenie muzealiów, archiwaliów, starodruków i innych zabytków ruchomych jako integralne elementy szerszego projektu infrastrukturalnego. 7. Zabezpieczenie zabytków przed kradzieżą i zniszczeniem. 8. Zagospodarowanie otoczenia obiektów o charakterze kulturalnym (wyłącznie jako element szerszego projektu inwestycyjnego). 9. Tworzenie i rozwój systemów oznakowania obszarów i obiektów atrakcyjnych kulturowo (wyłącznie jako element projektu inwestycyjnego). 10. Działania związane z wykorzystaniem i rozwojem aplikacji i usług teleinformatycznych, jak również rozwój kultury i turystyki związanej z treściami cyfrowymi (wyłącznie jako element projektu inwestycyjnego). W Regulaminie wskazano, że typy projektów można łączyć. W ramach kryterium 17 można było uzyskać maksymalnie dwa punkty, a oceniano czy zgłoszony projekt jest kompleksowy (realizuje 3 z ww. działań) za co przyznawano 2 pkt, jeżeli jest projektem niewielkiej kompleksowości (realizuje 2 z ww. działań) przyznawano 1 pkt, jeżeli stwierdzano, ze jest niekompleksowy nie przyznawano punktów. Wnioskodawcy przyznano 1,5 pkt na 2 możliwe. Wnioskodawca w studium wykonalności wskazał, że zgłoszony projekt realizuje dwa typy działań (k. 109v, - kompleksowość projektu w SW): 1. Rewitalizacja, rewaloryzacja, konserwacja, renowacja, restauracja, zachowanie, a także adaptacja na cele kulturalne, obiektów oraz obszarów zabytkowych; 2. Zakup trwałego wyposażenia oraz konserwacja i zabezpieczenie muzealiów, archiwaliów, starodruków i innych zabytków ruchomych jako integralne elementy szerszego projektu infrastrukturalnego. Oprócz tego wskazał, że "przedsięwzięcie jest kompleksowe, oprócz poprawy stanu technicznego obiektu – wyeliminowania problemu zawilgocenia ścian, zagospodarowany zostanie teren wokół zamku. Wiata rekreacyjna, w której znajdować się będą stoły i ławy biesiadne stylem nawiązywać będzie do charakteru obiektu. Wyeksponowanie zgromadzonych zbiorów w gablotach ochroni je przed kradzieżą i zniszczeniem". Tak zredagowany wniosek nie pozwala w ocenie organu na uznanie, że skarżąca wykazała pełną kompleksowość obiektu a to na niej ciąży obowiązek przedstawienia argumentów w sposób jak najbardziej szczegółowy i wyczerpujący i wykazania, że projekt wpisuje się w warunki określone w dokumentacji konkursowej. Komisja Odwoławcza stwierdziła, że oceniający, dokonując oceny, bazują na informacjach zawartych we wniosku o dofinansowanie, a te powinny być przedstawione w sposób jak najbardziej szczegółowy i wyczerpujący. To na wnioskodawcy ciąży obowiązek wskazania wszelkich niezbędnych informacji, które pozwalają oceniającym stwierdzić, czy dane kryterium zostało spełnione czy nie. W przedmiotowym wniosku o dofinansowanie Projektu takiej jednoznaczności zabrakło. Komisja podkreśliła, że sam wnioskodawca wskazał, że spełnia dwa typy projektów, co uzasadniało przyjęcie że zgłoszony projekt jest kompleksowy w stopniu umiarkowanym. Dodatkowe informacje podane przez skarżącą w SW w części dotyczącej kompleksowości wpisywały się we wskazane przez nią pkt 1 i 6 kryterium nr 17. Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, który słusznie stwierdził, że jeżeli na etapie oceny wniosku nie zostało w wystarczającym stopniu wykazane, że projekt realizuje 3 typy, brak było podstaw do przyznania dwóch punktów. Skarżącej przyznano uśrednioną liczbę 1,5 pkt, która przewyższa możliwą do przyznania ilość punktów za spełnienie dwóch kryteriów wycenioną przez dwóch ekspertów. Skarżąca nie wykazała, aby projekt spełniał więcej niż dwa typy działań, w proteście ograniczyła się jedynie do wymienienia pozostałych typów które w jej ocenie również zostały spełnione. Przy tym nie powołała żadnych twierdzeń z wniosku uzasadniających przyznanie 2 punktów, ani nie wskazała w sposób przekonujący gdzie i w jaki sposób wyjaśniono we wniosku (mimo wskazania jedynie dwóch elementów kryterium nr 17), że zgłoszony projekt realizuje więcej niż dwa typy działań. Skarżąca jak słusznie przyjął organ dopiero na późniejszym etapie starała się podporządkować zapisy wniosku pod kolejne typy działań, mimo, że w samym wniosku wpisała dwa z nich. W związku z tym w ocenie Sądu rozpoznając protest wnioskodawcy organ zasadnie odmówił zwiększenia ilości przyznanych punktów, uzasadniając przy tym swoją ocenę. Odnosząc się do punktacji ułamkowej organ wyjaśnił, że przyjął średnią ocenę dwóch ekspertów, KO dokonując oceny uznało, że zasadne było uznanie spełnienia 2 z 10 typów projektu, co uzasadniałoby przyznanie 1 pkt. Organ w odpowiedzi na skargę podał, że KO nie obniżyło punktacji nie chcą działać na niekorzyść skarżącej. W ocenie sądu orzeczenie KO było uzasadnione w sposób jasny i logiczny. Komisja powołała się na dane we wniosku i zgodnie z tym co umieściła sama skarżąca nie miała podstaw, by dokonywać dodatkowych ustaleń w zakresie spełnienia tego kryterium. Z uwagi na spełnienie jedynie dwóch z dziesięciu elementów tego kryterium uzasadnione było przyznanie skarżącej 1 pkt za kryterium nr 17. Brak obniżenia punktacji za to kryterium w sytuacji gdy ocena na wcześniejszym etapie byłą średnią oceny dwóch ekspertów i obecnie skarżąca wnosi o uznanie, że winna otrzymać więcej punktów za to kryterium, nie stanowił naruszenia prawa w stopniu mających wpływ na rozstrzygnięcie. Zdaniem Sądu zarzuty w zakresie naruszenia art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej i tego przepisu w zw. z art. 44 ust. 1 i art. 58 ust. 3 ustawy wdrożeniowej nie były uzasadnione. Przyjęty system punktacji był klarowny i prawidłowo zastosowany oraz uzasadniony. Brak było podstaw do uznania, że punktacja wobec skarżącej została zaniżona. W konkursie zachowano zasady równości, regulamin i instrukcja do sporządzania SW obowiązująca wszystkie podmioty ubiegające się o dofinansowanie w konkursie była przejrzysta, stosowana wedle tych samych reguł do wszystkich, w tym do skarżącej. Nie stosowano różnych kryteriów wobec wnioskujących ani nie zmieniono zasad konkursu w trakcie jego trwania. KO rozpoznała istotę sprawy, odnosząc się do zarzutów skarżącej i znajdującej się dokumentacji. Nie pominęła żadnego z argumentów skarżącej a to, że nie podzieliła jej stanowiska nie oznacza, że ocena naruszała prawo. KO nie wskazała na żadne nieznane dane lub informację o projekcie, nie zarzuciła skarżącej braków w dokumentacji, te elementy są weryfikowane we wstępnej fazie. Wskazując, że skarżąca nie udowodniła swoich twierdzeń organ wskazał, że ocenie nie podlega jedynie podanie przez wnioskującego, że jego projekt spełnia określony element podlegający ocenie a to w jakim stopniu zostało to przez niego uzasadnione. Jakość i kompletność tez wnioskujących analizowana jest więc obiektywnymi przesłankami i weryfikowalnymi informacjami znajdującymi się we wniosku, o które winien zadbać podmiot stawiający do konkursu i to na etapie składania wniosku a nie po rozstrzygnięciu konkursu. Słusznie organ wskazał, że do procedury konkursowej ani odwoławczej nie stosuje się zasad z kodeksu postępowania administracyjnego (art. 50 i 67 ustawy wdrożeniowej) i to wnioskodawca musi zadbać o to, by przekonać instytucję rozdysponowującą pomoc, że jego projekt gwarantuje realizację celów danego działania. W razie wątpliwości dotyczących postanowień regulaminu zgodnie z z pkt II. 22 regulaminu wnioskodawcy mieli możliwość zwrócenia się do IZ WRPO o wyjaśnienia dotyczące interpretacji postanowień Regulaminu. Nie zasługiwał również na uwzględnienie zarzut skarżącego dotyczący naruszenia art. 58 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 57 ust. 5 ustawy o samorządzie województwa (dalej: u.s.w.), poprzez wydanie rozstrzygnięcia Komisji Odwoławczej w przedmiocie nieuwzględnienia protestu skarżącego przez osoby działające bez umocowania Zarządu Województwa. Zgodnie z art. 58 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, tj. instytucja zarządzająca rozpatrująca protest, informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu lub nieuwzględnieniu protestu, wraz z uzasadnieniem. Skarżąca podała, że informacja o sposobie rozpatrzenia protestu została jej przekazana przez Dyrektora Departamentu Polityki Regionalnej UM WW. Orzeczenie KO zostało podpisane przez Przewodniczącego Komisji T. S., W orzeczeniu ani w innych dostępnych dokumentach nie ma informacji o umocowaniu w/w osoby przez Zarząd Województwa do wydania orzeczenia. Na rozprawie pełnomocnik skarżącej podał, że zgłosił ten zarzut z uwagi na konieczność sprawdzenia czy nie zachodzą podstawy do wyłączenia któregoś z pracowników od orzekania. Zgodnie z art. 60 ustawy wdrożeniowej w rozpatrywaniu protestu nie mogą brać udziału osoby, które były bezpośrednio zaangażowane w przygotowanie projektu lub w jego ocenę. Przepis art. 24 § 1 kpa stosuje się odpowiednio. Organ na rozprawie przedłożył uchwałę Zarządu WW Nr [...] z dnia 20 stycznia 2017r. w przedmiocie udzielenia upoważnień Dyrektorowi Departamentu Polityki Regionalnej i jego zastępcom do m.in. dokonywania wszelkich czynności związanych z obsługą procedury odwoławczej w zakresie WRPO+ w tym do powoływania Komisji Odwoławczej. Dołączył także pismo zastępcy Dyrektora o wyznaczeniu do składu KO trzech osób, w tym podpisującego orzeczenie T. S., jako przewodniczącego. Osoba ta nie była bezpośrednio zaangażowana w przygotowanie projektu ani nie wchodziła w skład KOP, którego skład został opublikowany na stronie http://wrpo.wielkopolskie.pl/nabory/153. Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej instytucją zarządzającą jest zarząd województwa, do którego zadań należy w szczególności wybór projektów do dofinansowania.(art. 9 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej), rozstrzyganie konkursu (art. 46 ust. 1 ustawy wdrożeniowej), rozpatrywanie protestów (art. 55 ustawy wdrożeniowej). Ustawa wdrożeniowa nie wskazuje szczegółowych zasad i formy działania instytucji zarządzającej. Rozporządzenie ogólne Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013r. (Dz.U.UE.L.2013.347.320) również nie określa zasad działania instytucji zarządzającej, zalecono jedynie, by z uwagi na spełnianie przez nią znaczną liczbę funkcji określono jej obowiązki i funkcje (pkt 108). W prawie krajowym zasady działania zarządu województwa określone zostały w ustawie z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie województwa (t.j. Dz.U. 2017.2096). Zgodnie z art. 41 ust. 2 pkt 4 tej ustawy do zadań zarządu województwa należy w szczególności przygotowywanie projektów strategii rozwoju województwa i innych strategii rozwoju, planu zagospodarowania przestrzennego, regionalnych programów operacyjnych, programów służących realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności oraz ich wykonywanie. Decyzje w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej wydaje marszałek województwa, jeżeli przepisy nie stanowią inaczej który może do wydawania decyzji w jego imieniu upoważnić określone osoby (art. 46 ust. 1 i 2 u.s.w.) Decyzje wydane przez zarząd województwa w sprawach z zakresu administracji publicznej podpisuje marszałek. W decyzji wymienia się imiona i nazwiska członków zarządu, którzy brali udział w wydaniu decyzji (art. 46 ust. 2a u.s.w.). Zgodnie z art. 57 ust. 5 u.s.w. Zarząd województwa może upoważnić pracowników urzędu marszałkowskiego do składania oświadczeń woli związanych z prowadzeniem bieżącej działalności województwa. Zasady i tryb działania zarządu województwa określa statut województwa (art. 41 ust. 3 u.s.w.). Statut Województwa W. opublikowany w Dziennik Urzędowy Województwa W. ([...]) w § 60 ust. 1 określa, że Zarząd jest organem wykonawczym Województwa. Stosownie do § 61 ust. 1 statutu, Zarząd działa z zachowaniem kolegialności i wykonuje zadania przy pomocy Urzędu Marszałkowskiego, wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych lub wojewódzkich osób prawnych. Zgodnie z § 60 ust. 2 statutu, w skład Zarządu, liczącego 5 osób, wchodzi Marszałek jako jego przewodniczący, dwóch wicemarszałków i dwóch członków. Na podstawie § 65 ust. 1 statutu, Zarząd rozstrzyga w formie uchwał w sprawach należących do jego kompetencji, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. Zgodnie z załącznikiem Nr [...] do uchwały Nr [...] Zarządu Województwa z dnia 16 lipca 2015 roku, w ramach Urzędu Marszałkowskiego działa Departament Polityki Regionalnej, do którego zadań należy (§ 30 ) wykonywanie zadań Zarządu Województwa pełniącego rolę Instytucji Zarządzającej W. Regionalnym Programem Operacyjnym na lata 2007 – 2013 oraz na lata 2014-2020 w zakresie zarządzania programem, w tym wykonywania zadań Instytucji Zarządzającej WRPO (§ 30 pkt 10), wśród których wymieniono (katalog otwarty) m.in. koordynację realizacji procedury odwoławczej oraz udział w pracach Komisji Odwoławczej rozpatrującej protesty wnoszone w ramach konkursów WRPO 2014 – 2020. Zgodnie z art. 72 rozporządzenia ogólnego 1303/2013 Instytucja zarządzająca Programem Operacyjnym jest zobowiązana ustanowić system zarządzania i kontroli Programem Operacyjnym. W ramach systemu zapewnia się m.in. funkcjonowanie wewnętrznych procedur. Zarząd WW w uchwale nr [...] z dnia 29 grudnia 2016r. przyjął Instrukcję Wykonawczą IZ WRPO 2014+.a w uchwale nr [...] z z dnia 29 grudnia 2016r.przyjął Opis Funkcji i Procedur. Minister Infrastruktury i Rozwoju ogłosił wytyczne w zakresie kontroli realizacji programów operacyjnych na lata 2014 – 2020 z dnia 28 maja 2015 r. (Nr [...]). Zarząd WW w uchwale Nr [...] z dnia 25 listopada 2016r. przyjął regulamin konkursu. Forma uchwały zarządu została zastrzeżona jedynie dla wyboru projektów do dofinansowania (pkt IV. H.1 regulaminu). Zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja rozstrzyga konkurs, zatwierdzając listę, o której mowa w art. 44 ust. 4. W ustawie wdrożeniowej wskazano, że protest jest rozpatrywany (art. 55) i o wynikach rozpatrzenia protestu właściwa instytucja informuje wnioskodawcę. Informacja ta zawiera treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu lub nieuwzględnieniu protestu (art. 58). Z przepisów tych nie wynika, że rozpatrzenie protestu winno być dokonane przez zarząd w formie uchwały. Nie wynika też, że informacja z art. 58 ust. 1 winna być sporządzona w formie właściwej dla działania tego organu, uregulowanej w ustawie o samorządzie wojewódzkim czy statucie województwa. Pismo informujące wnioskodawcę o sposobie rozpatrzenia protestu stanowi oświadczenie wiedzy w związku z tym może być podpisane przez osobę legitymującą się pełnomocnictwem IZ w tym zakresie. Rozstrzygnięcie protestu z uwagi na fakt, że zawiera konkretne rozstrzygnięcie, uzasadnienie i pouczenie nie może być traktowane jak decyzja administracyjna. W art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wskazano, że skargę wnosi się zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a , czyli w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę a nie w sprawach skarg na akty wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. W art. 64 ustawy wdrożeniowej wskazano, że w zakresie nieuregulowanym odpowiednio stosuje się przepisy p.p.s.a określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem. Sąd to inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Czynności podejmowane przez instytucję zarządzającą nie są czynnościami ani aktami wymienionymi w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a, ponieważ przepisy dotyczące tych aktów w zakresie nieuregulowanym stosuje się odpowiednio a nie wprost. Zgodnie z art. 67 ustawy wdrożeniowej do procedury odwoławczej nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminu. Nie ma więc podstaw do uznania, że rozpatrzenie protestu winno spełniać warunki takie jak określono dla decyzji administracyjnej czy innych aktów wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a. jak wynika z art. 58 ust. 1 ustawy wdrożeniowej winno zawierać jedynie rozstrzygnięcie w przedmiocie uwzględnienia lub nieuwzględnienia wraz z uzasadnieniem Zaskarżone orzeczenie KO te elementy zawiera. W przedmiotowym postępowaniu konkursowym przewidziano powołanie Komisji Odwoławczej do rozpatrzenia protestów. Organ dołączył uchwałę ZW Nr [...] w przedmiocie udzielenia upoważnień Dyrektorowi Departamentu P. Regionalnej i jego zastępcom do m.in. dokonywania wszelkich czynności związanych z obsługą procedury odwoławczej w zakresie WRPO+ w tym do powoływania Komisji Odwoławczej. Dołączył także pismo zastępcy Dyrektora o wyznaczeniu do składu KO trzech osób, w tym podpisującego orzeczenie T. S., jako przewodniczącego. W podstawie upoważnienia w uchwale Nr [...] powołano również art. 6 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z tym przepisem: 1. System realizacji programu operacyjnego zawiera warunki i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji programów operacyjnych, obejmujące w szczególności zarządzanie, monitorowanie, sprawozdawczość, kontrolę i ewaluację oraz sposób koordynacji działań podejmowanych przez instytucje. 2. Podstawę systemu realizacji programu operacyjnego mogą stanowić w szczególności przepisy prawa powszechnie obowiązującego, wytyczne horyzontalne oraz wytyczne, o których mowa w art. 7, szczegółowy opis osi priorytetowych programu operacyjnego, opis systemu zarządzania i kontroli oraz instrukcje wykonawcze zawierające procedury działania właściwych instytucji. Wytyczne o których mowa w art. 7 to wytyczne dotyczące kwestii szczegółowych dla danego programu operacyjnego, zwane dalej "wytycznymi programowymi", zgodne z wytycznymi horyzontalnymi. Stanowią one na równi z przepisami prawa powszechnie obowiązującego podstawę do uregulowania zasad związanych również z procedurą odwoławczą. Skoro wskazano w nich, że w strukturach organizacyjnych urzędu może zostać stworzona specjalna komisja do rozpatrywania protestów udzielnie upoważnienia do jej powołania i następnie wydanie przez nią rozstrzygnięć nie jest działaniem bez umocowania, naruszającym prawo. Przy braku wymogu podpisania rozstrzygnięcia przez cały organ kolegialny jej podpisanie przez przewodniczącego jest wystarczające. Na zakończenie Sąd dodatkowo wskazuje, że działanie instytucji zarządzającej, w tym tworzenie przez nią określonych struktur do wykonywania licznych zadań związanych z realizacją programu operacyjnego podlega monitorowaniu przez komitet monitorujący powoływany przez instytucję zarządzającą (art. 14 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej), za koordynację realizacji programów odpowiada Minister Rozwoju (art. 4 ustawy wdrożeniowej, który może wydać wytyczne horyzontalne (art. 5 ustawy wdrożeniowej). Instytucja zarządzająca musi uzyskać desygnację i jest obowiązana spełniać kryteria desygnacji określonych w załączniku XIII do rozporządzenia ogólnego Nr [...] z 17 grudnia 2013r., do których zalicza się procedury dotyczące wniosków o dotacje, oceny wniosków, wyboru do dofinansowania a także istnienie struktury organizacyjnej obejmującej funkcje instytucji zarządzającej i instytucji certyfikującej i przydział funkcji w ramach każdej z tych instytucji, z zapewnieniem poszanowania, w stosownych przypadkach, zasady rozdziału funkcji oraz plan przydziału odpowiednich zasobów ludzkich o koniecznych umiejętnościach technicznych, na różnych poziomach i na potrzeby różnych funkcji w strukturze organizacyjnej.( art. 15 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej). Mając to na uwadze i ten zarzut skarżącego nie zasługiwał na uwzględnienie. Sumując , biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należało orzec o oddaleniu skargi jako bezzasadnej na podstawie art. 61 ust. 8 pkt. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020 ( j. t. Dz. U. 2017, poz. 1460).