II SA/Op 435/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Cisyk – spr. po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia "A" w [...] na czynność Burmistrza Miasta Głuchołazy w przedmiocie ustalenia opłaty za udostępnienie informacji publicznej na skutek wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 3 sierpnia 2017 r., T. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na pismo Burmistrza Miasta Głuchołazy z dnia 3 sierpnia 2017 r., wyznaczające wysokość opłaty za dostęp do informacji publicznej. Pismo organu z dnia 3 sierpnia 2017 r. skarżący uznał za akt, któremu zarzucił naruszenie: 1) art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, w zakresie w jakim przepis ten stanowi normatywną podstawę prawa do informacji publicznej poprzez nieprawidłowe nałożenie opłaty za dostęp do informacji publicznej, stanowiące faktyczne ograniczenie tego prawa; 2) art. 7 ust. 2 u.d.i.p., w zakresie w jakim przepis ten stanowi o bezpłatności dostępu do informacji publicznej, poprzez nieuzasadnione nałożenie opłaty za dostęp do informacji publicznej, niemającej charakteru wyjątku od zasady; 3) art. 15 ust. 1 u.d.i.p., w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę do nałożenia opłaty za dostęp do informacji publicznej, poprzez nieuzasadnione nałożenie opłaty spowodowane niewystąpieniem "dodatkowych kosztów", o których przepis ten stanowi. Pismem procesowym z dnia 19 września 2017 r., swój udział w postępowaniu zgłosiło Stowarzyszenie B (zwane dalej uczestnikiem postępowania), domagając się uwzględnienia skargi skarżącego i uchylenia pisma Burmistrza Miasta Głuchołazy z dnia 3 sierpnia 2017 r., w przedmiocie ustalenia opłaty za udostępnienie informacji publicznej w całości. Wyrokiem z dnia 23 listopada 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu: 1) stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności w zakresie, w jakim przewyższa kwotę 2971,07 (dwa tysiące dziewięćset siedemdziesiąt jeden 07/100) złotych, 2) dalej idącą skargę oddalił, 3) odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego na rzecz Stowarzyszenia A w [...] w całości. Odpis powyższego wyroku został doręczony stronom postępowania, w tym pełnomocnikowi uczestnika postępowania – w dniu 30 grudnia 2017 r., co obrazuje pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (por.: k-156 akta sądowych). Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem, pełnomocnik uczestnika postępowania - radca prawny A. K. wniósł za pośrednictwem poczty w dniu 14 lutego 2018 r. (data stempla), skargę kasacyjną od zapadłego w sprawie wyroku z dnia 23 listopada 2017 r., żądając rozpoznania sprawy na rozprawie oraz uchylenia zaskarżonego orzeczenia w części, tj. w zakresie punktu 1 sentencji wyroku i rozpoznanie sprawy co do istoty, przez uchylenie zaskarżonej czynności. Wraz ze skargą kasacyjną pełnomocnik uczestnika postępowania złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, uzasadniając to złym stanem zdrowia uniemożliwiającym pełnomocnikowi dokonanie czynności w terminie. Jednocześnie ze względu na zawarte we wniosku informacje dotyczące swojego stanu zdrowia, pełnomocnik zwrócił się z prośbą o możliwie maksymalne ograniczenie dostępu osób trzecich do treści wniosku o przywrócenie terminu. W dalszej części wniosku, pełnomocnik opisał przebieg zdarzeń (stanów chorobowych) uniemożliwiających – jego zdaniem – dochowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a także przedłożył zaświadczenie z dnia 7 lutego 2018 r. z poradni specjalistycznej informujące o fakcie pozostawania ww. pacjentem tamt. poradni. Pełnomocnik wskazał także, że wniosek został złożony z zachowaniem terminu z art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, bowiem dopiero w dniu 7 lutego 2018 r. udało się pełnomocnikowi uzyskać dokument stanowiący potwierdzenie przedstawionych okoliczności. Zdaniem pełnomocnika, składanie wniosku o przywrócenie terminu bez przedstawiania jakichkolwiek dowodów potwierdzających stan zdrowia wnioskodawcy, mogłoby się spotkać z zarzutem braku uprawdopodobnienia przesłanek warunkujących przywrócenie terminu, a w konsekwencji z jego oddaleniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz.1369, z późn. zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z przywołanego przepisu prawa wynika, że podstawową przesłanką przywrócenia terminu, którą zobowiązany jest uprawdopodobnić wnioskodawca, jest brak winy strony, tj. brak należytej dbałości o swoje interesy rozumianej obiektywnie, czyli takiej, której można wymagać od każdego (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, "Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis", Warszawa 2004, s. 149). Należy przy tym podkreślić, że w sytuacji gdy strona reprezentowana jest przez pełnomocnika, warunkiem przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, a więc i do złożenia skargi kasacyjnej, jest nie tylko brak winy strony, ale również brak winy tego pełnomocnika (por.: postanowienia NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OZ 1198/13 i z dnia 18 lutego 2014 r., sygn. akt I OZ 74/14, dostępne na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Reprezentujący uczestnika pełnomocnik uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej nastąpiło bez jego winy w powyższym rozumieniu. Pełnomocnik wskazał, że cierpi na schorzenie o zmiennej intensywności, a jego stan znacznie się pogorszył w związku ze zmianą leku. Przychylając się do wniosku pełnomocnika, Sąd nie przytacza szczegółowych danych związanych z opisaną chorobę pełnomocnika, w celu zapewnienia jego prywatności. Fakt choroby pełnomocnika potwierdza jednak złożone do akt zaświadczenie lekarskie. Wprawdzie w zaświadczeniu tym nie wskazano, w jakim dokładnie okresie miało miejsce nasilenie objawów chorobowych, a okoliczność tę wskazuje wyłącznie sam pełnomocnik – to jednak biorąc pod uwagę charakter schorzenia, na które cierpi (co nie budzi wątpliwości) i jego nieprzewidywalny przebieg, należy uznać wyjaśnienia pełnomocnika za wiarygodne. Z tych względów należało wniosek uwzględnić, co Sąd działając na zasadzie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.