V SA/Wa 579/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 marca 2018 r. sprawy ze skargi C. S. C. P. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (obecnie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej) z dnia (...) stycznia 2017 r., nr (...) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego; 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia 10 listopada 2016; 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz C. S. C. P. S.A. z siedzibą w W. kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. C. S. A wystąpiła do Dyrektora Izby Skarbowej w W. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej przepisów celnych. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Spółka jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą polegającą w głównej mierze na świadczeniu usług produkcji wyrobów akcyzowych - piwa, piwa zmieszanego z napojami bezalkoholowymi oraz piwa bezalkoholowego - z powierzonych jej materiałów. W tym celu Spółka prowadzi kilka składów podatkowych na terenie kraju i posiada stosowne pozwolenia i dokumentacje wydane przez organy właściwe dla Spółki. Wyroby, po ich wyprodukowaniu, mogą być czasowo składowane (wraz z innymi towarami akcyzowymi) w procedurze zawieszenia poboru akcyzy na terenie magazynów położonych w składach podatkowych. Ponadto Spółka magazynuje usługowo towary - inne napoje alkoholowe np. cydr. Spółka posiada odpowiednie decyzje organów celnych określające dopuszczalne normy ubytków wyrobów akcyzowych - zarówno w zakresie produkcji wyrobów jak i ich magazynowania. Obecnie Spółka dokonuje comiesięcznych inwentaryzacji (rozumianych jako sprawdzenie stanu rzeczywistego ze stanem ewidencyjnym) produkcji oraz magazynów wyrobów gotowych oraz towarów w poszczególnych składach podatkowych. W tym celu pracownicy Spółki o północy ostatniego dnia miesiąca zatrzymują proces produkcyjny i przystępują do inwentaryzacji. Z uwagi jednak na dużą uciążliwość dokonywania inwentaryzacji w dotychczasowym schemacie czasowym (uciążliwe jest rozpoczynanie inwentaryzacji o północy, ponadto comiesięczne zatrzymywanie produkcji generuje wysokie koszty dla Spółki) Spółka rozważa dokonywanie inwentaryzacji produkcji i magazynów w innych schematach czasowych - przykładowo w innych godzinach niż północ w cyklach innych niż miesięczne (np. kwartalne, półroczne, co rok). Zmiany te mogą potencjalnie wymagać zmian w dokumentacji prowadzonej przez Spółkę. W związku z powyższym spółka pragnie potwierdzić, iż regulacje akcyzowe i celne nie stoją na przeszkodzie zmianom w częstotliwości przeprowadzania inwentaryzacji. W związku z powyższym Wnioskodawca zadał pytania: 1. Czy zgodnie z obowiązującymi regulacjami akcyzowymi i celnymi Spółka może dokonywać planowanych inwentaryzacji produkcji piwa, piwa zmieszanego z napojami bezalkoholowymi oraz piwa bezalkoholowego w innym momencie niż północ ostatniego dnia miesiąca (nie rzadziej jednak niż co rok)? 2. Czy zgodnie z obowiązującymi regulacjami akcyzowymi i celnymi Spółka może dokonywać planowanych inwentaryzacji magazynów, w których składowane są napoje alkoholowe (wyroby gotowe i towary) w procedurze zawieszenia poboru akcyzy w innym momencie niż północ ostatniego dnia miesiąca (nie rzadziej jednak niż co rok)? 3. Czy zgodnie z obowiązującymi regulacjami akcyzowymi i celnymi Spółka może dokonywać planowanych inwentaryzacji produkcji piwa, piwa zmieszanego z napojami bezalkoholowymi oraz magazynów wyrobów gotowych w różnych terminach? Organ w dniu [...] listopada 2016 r. wydał postanowienie nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania. Dyrektor Izby Skarbowej w W., biorąc pod uwagę pytania i własne stanowisko Spółki stwierdził, że w niniejszej sprawie wydana interpretacja dotyczyłaby analizy przepisów prawa celnego - poruszony problem częstotliwości czy momentu dokonywania inwentaryzacji może tylko potencjalnie wpływać na materię regulowaną przez ustawę o podatku akcyzowym. Przepisy z zakresu podatku akcyzowego nie regulują kwestii częstotliwości, czy też momentu dokonywania inwentaryzacji produkowanych lub magazynowanych wyrobów akcyzowych. Przedmiotowy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej przepisów celnych nie dotyczy przepisów podatkowych, zatem obliguje to organ do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia interpretacji, co wynika z treści art. I65a § l, w związku z art. I4h Ordynacji podatkowej. Na powyższe postanowienie wniesiono zażalenie. Zaskarżonemu postanowieniu Wnioskodawca zarzuca naruszenie art. I4b w zw. z art. 3 pkt l oraz pkt 2 Ordynacji podatkowej - poprzez uznanie, że przepisy prawa celnego wskazane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie są przepisami prawa podatkowego. W związku z powyższym, wnosi o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie określonym we wniosku Spółki. Spółka podnosi, iż Organ uznał, że kwestie objęte pytaniami (zarówno w zakresie przepisów akcyzowych, jak i celnych) nie są regulowane przepisami prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Organ wskazał bowiem, że "ww. ustawy wraz z wydanymi na ich podstawie rozporządzeniami wykonawczymi nie mieszczą się w kategorii przepisów prawa podatkowego (...)". Zdaniem spółki w konsekwencji przyjętego przez Organ poglądu należy uznać, że zarówno przepisy prawa akcyzowego, jak i celnego nie nakładają na Spółkę jakichkolwiek obowiązków w zakresie terminów dokonywania inwentaryzacji produkcji piwa, piwa zmieszanego z napojami bezalkoholowymi, piwa bezalkoholowego, czy magazynów, w których składowane są napoje alkoholowe w procedurze zawieszenia poboru akcyzy. W ocenie strony z uzasadnienia postanowienia zdaje się wynikać, że dotyczy ono tylko kwestii prawa celnego. Powstają więc wątpliwości, czy postanowienie rozstrzyga też wniosek Spółki w zakresie, w jakim dotyczył przepisów akcyzowych, a w konsekwencji czy w tym zakresie nie doszło do wydania przez Organ tzw. interpretacji milczącej przepisów prawa podatkowego (art. 14o Ordynacji podatkowej). W odpowiedzi na zażalenie Organ podatkowy stwierdza, że głównym zarzutem przedstawionym przez Spółkę jest fakt uznania przez tut. Organ, że przepisy prawa celnego wskazane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie są przepisami prawa podatkowego. W odniesieniu do tego zarzutu organ podnosi że indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są na podstawie art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Przy tym. art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego - rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Natomiast poprzez ustawy podatkowe, zgodnie z treścią art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej, rozumie się ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich. Zatem organ do którego wpływa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest zbadać, czy Wnioskodawca może zostać uznany za "zainteresowanego", tzn. czy sytuacja, o którą pyta kształtuje jego sytuację prawno-podatkową oraz czy problem Wnioskodawcy dotyczy przepisów prawa podatkowego. W ocenie organu mimo że Spółka w części E. wniosku ORD-IN powołała m.in. przepisy prawa podatkowego - art. 85, art. 138a, art. 138o i art. 138s ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r., poz. 752, z późn. zm.) oraz § 3 i załącznik nr 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 grudnia 2015 r. w sprawie maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków i dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych (Dz. U. z 2015 r,, poz. 2175), nie odniosła się do tych przepisów (akcyzowych) we własnym stanowisku. Spółka nie wskazała bowiem jak poruszony przez nią problem - terminów przeprowadzania inwentaryzacji piwa. piwa zmieszanego z napojami bezalkoholowymi oraz piwa bezalkoholowego (przy produkcji i magazynowaniu) wpływa na jej obowiązki w podatku akcyzowym. Spółka stwierdziła w złożonym wniosku że przepisy z zakresu podatku akcyzowego nie regulują kwestii częstotliwości, czy też momentu dokonywania inwentaryzacji produkowanych lub magazynowanych wyrobów akcyzowych. Wydana interpretacja dotyczyłaby zatem co do zasady wyłącznie analizy przepisów prawa celnego - poruszony problem częstotliwości czy momentu dokonywania inwentaryzacji może tylko potencjalnie wpływać na materię regulowaną przez ustawę o podatku akcyzowym (tj. ustawę podatkową). W ocenie organu trzeba się zgodzić z twierdzeniem Spółki, że powołany we wniosku o wydanie interpretacji § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 grudnia 2015 r. w sprawie kontroli niektórych wyrobów akcyzowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 2293, dalej: "Rozporządzenie"), nakłada na Spółkę obowiązek dokonania inwentaryzacji. Nie można jednak zgodzić z jej sugestią, że ww. przepis reguluje sposób rozliczenia ubytków. Kwestia ta (rozliczania ubytków) została bowiem kompleksowo uregulowana w przepisach ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r., poz. 752, z późn. zm.). W ustawie tej: • w art. 2 ust. 1 pkt 20 zdefiniowano znaczenie pojęcia ubytków wyrobów akcyzowych, • w art. 8 ust. 3 zakresem opodatkowania objęto ubytki wyrobów akcyzowych, • w art. 10 ust. 1 określono moment powstania obowiązku podatkowego (jako zaistnienie stanu faktycznego), • w art. 30 ust. 4 zwolniono od akcyzy ubytki wyrobów akcyzowych (do wysokości ustalonych norm), • a na podstawie upoważnień zawartych w tej ustawie (w art. 85 ustawy) wydane zostało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 grudnia 2015 r. w sprawie maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków i dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 2175) oraz rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 2015 r. w sprawie w norm dopuszczalnych ubytków niektórych wyrobów akcyzowych (Dz. U. z 2015 r., poz. 2181). Jak zauważa Spółka "przepis ten [§ 5 Rozporządzenia] jednoznacznie wskazuje, że to na Spółce ciąży obowiązek dokonania inwentaryzacji ubytków oraz zużycia wyrobów akcyzowych. Spółka sama dokonuje bowiem porównania odpowiednich wartości, które następnie mają podlegać kontroli obrachunkowej organu celnego (o której mowa w § 5 ust. 1 rozporządzenia). W rezultacie § 5 rozporządzenia przede wszystkim wskazuje na obowiązek dokonania przez podatnika inwentaryzacji, której prawidłowość jest następnie weryfikowana przez organ celny w ramach kontroli obrachunkowej." Tym samym, zdaniem Organu, ww. § 5 rozporządzenia nakładający na Spółkę obowiązek dokonania inwentaryzacji należy rozpatrywać w kontekście regulacji stosunków Spółki z organami celnymi" (prawidłowość inwentaryzacji jest weryfikowana przez ten organ), a nie jako przepis wpływający na jego sytuacją prawnopodatkową (wysokość opodatkowania podatkiem akcyzowym) sposób rozliczenia ubytków jest co do zasady zawarty w przepisach akcyzowych. Zatem organ zasadnie wskazał, że ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. z 2013 r.. poz. 727, z późn. zm.) reguluje m.in. zasady przywozu towarów na obszar celny Wspólnoty Europejskiej oraz związane z tym prawa i obowiązki osób, a także uprawnienia i obowiązki organów celnych. Ponadto z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2015 r., poz. 990, z późn. zm.) wynika, że reguluje ona zadania i organizację Służby Celnej. Natomiast rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 18 grudnia 2015 r. w sprawie kontroli niektórych wyrobów akcyzowych (Dz. U. z 2015 r" poz. 2293) zostało wydane na podstawie upoważnienia wynikającego z art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2015 r. poz. 990, z późn. zm.). Biorąc pod uwagę powyższe Organ stwierdził, że ww. ustawy (tj. ustawa Prawo celne i ustawa o Służbie Celnej) wraz z wydanymi na ich podstawie rozporządzeniami wykonawczymi nie mieszczą się w kategorii przepisów prawa podatkowego, o których mowa w powołanym art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Podkreślono, że Organ odmówił wszczęcia na podstawie art. 165a § 1 w związku z art. 14h Ordynacji podatkowej do całości wniosku, ponieważ wydając interpretację indywidualną zobligowany byłby nie do interpretacji przepisów ustawy o podatku akcyzowym (podatkowych), mimo powołania ich przez Spółkę, ale co do zasady wyłącznie do interpretacji przepisów prawa celnego (nie będących przepisami prawa podatkowego). Tym samym sugestie Spółki, że doszło do wydania przez Organ tzw. interpretacji milczącej przepisów prawa podatkowego (art. 14o Ordynacji podatkowej) w zakresie, w jakim wniosek dotyczył przepisów akcyzowych, są bezzasadne. Natomiast kwestia, że cło nie jest podatkiem, nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. W tej materii organ przywołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2009 r. sygn. akt I GSK 296/08. W przedmiotowym orzeczeniu Sąd stwierdził, że "Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że cło, będąc danina publiczną, nie jest podatkiem". Podobnie w wyroku sygn. akt I GSK 297/08 z dnia 18 lutego 2009 r., oraz w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 czerwca 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 475/12, w którym Sąd rozpatrując kwestię interpretacji przepisu § 35 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 7 maja 2010 r. w sprawie kontroli niektórych wyrobów akcyzowych (Dz. U. z 2010 r., Nr 86, poz. 555, z późn. zm.), który został wydany na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej stwierdził: "W ocenie Sądu organ prawidłowo skonstatował, że przepisy wskazanego rozporządzenia, w tym przepis § 35, nie zawierają regulacji dotyczących opodatkowania wyrobów akcyzowych, natomiast dotyczą kontroli wykonywanej przez tę służbę." Wyżej opisane postanowienie zaskarżyła C. S.A. zarzucając mu naruszenie: 1) art. 14 b § 1 w zw. z art. 165 a § 1 i art. 14 b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.)- poprzez jego błędną wykładnię skutkującą nie wydaniem interpretacji ze względu na uznanie, iż problem częstotliwości oraz momentu dokonywania inwentaryzacji nie jest regulowany w przepisach akcyzowych, a w konsekwencji uznanie, że nie jest możliwe wydanie interpretacji wskazującej czy Spólka zgodnie z tymi przepisami może dokonywać inwentaryzacji w określonych w pytaniach momentach bądź w określonej częstotliwości; 2) art. 14b § 1 w zw. z art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 165 a § 1 i art. 14h Ordynacji podatkowej – poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, iż przepisy o obowiązku inwentaryzacji zawarte w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 18 grudnia 2015 r. w sprawie kontroli niektórych wyrobów akcyzowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 2293) nie są przepisami prawa podatkowego, a wiec iż nie regulują praw i obowiązków spółki jako podatnika podatku akcyzowego i w związku z tym, nie mogą być przedmiotem indywidualnej interpretacji podatkowej. Podnosząc powyższe skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia go poprzedzającego, a także zobligowanie Dyrektora IS do merytorycznego rozpatrzenia wniosku Spółki, a nadto o zasądzenie na rzecz Spółki od Dyrektora IS zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przypisanych. W uzasadnieniu skargi podkreślono m. in. że dokonanie inwentaryzacji jest związane z prawidłowym rozliczeniem podatku akcyzowego. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 10 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym "Obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej", natomiast w myśl art. 12 ustawy akcyzowej "Jeżeli nie można określić dnia. w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu czynności lub stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, za datę jego powstania uznaje się dzień, w którym uprawniony organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej stwierdził dokonanie danej czynności lub istnienie danego stanu faktycznego". Zgodnie natomiast z art. 42 ust. 1 pkt 6 ustawy akcyzowej: "Zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy następuje w przypadku ubytków wyrobów akcyzowych lub całkowitego zniszczenia wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20 - z dniem powstania ubytków wyrobów akcyzowych lub ich całkowitego zniszczenia, a gdy nie można ustalić tego dnia - z dniem stwierdzenia przez uprawniony organ ubytków wyrobów akcyzowych lub ich całkowitego zniszczenia". W powyższym zakresie Spółka zwraca uwagę na zasadę pierwszeństwa samoobliczenia podatku akcyzowego wobec wtórnej działalności kontrolnej organów podatkowych. W rezultacie, skoro co do zasady, to organy dokonują stwierdzenia powstania ubytków oraz mogą je opodatkować - tym bardziej może dokonać tego podatnik, który dokonuje inwentaryzacji (w praktyce w asyście urzędnika celnego sprawującego kontrolę nad składem podatkowym). W świetle powyższego, nie powinno pozostawiać żadnych wątpliwości, że określenie dnia powstania ubytków wyrobów akcyzowych (w tym także prowadzenie ewidencji akcyzowych) jest związane z terminami przeprowadzania inwentaryzacji tych wyrobów. Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w uzyskanej przez Spółkę interpretacji z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w której Organ wskazał m.in.. iż: "Zasadne jest zatem przyjęcie przez Spółkę, że identyfikacja ubytków produkcyjnych piwa powinna odbywać się w oparciu o porównanie stanów ewidencyjnych zawartych w dokumentacji produkcji piwa, piwa zmieszanego z napojami bezalkoholowymi oraz piwa bezalkoholowego ze stanem rzeczywistym wolumenów tych wyrobów ustalonym w drodze inwentaryzacji" W związku z powyższym, zobowiązania w podatku akcyzowym wynikające z rozliczania ubytków przekraczających normy ubytków są związane z przyjętą metodą inwentaryzacji tych ubytków. W rezultacie, ma ona wpływ na kształtowanie sytuacji prawno-podatkowej Spółki. Zdaniem skarżącej stanowisko organu jest tym bardziej niezrozumiale, że Spółka we wniosku powołała przykładowe interpretacje indywidualne wydane na rzecz innych podmiotów działających w branży akcyzowej, gdzie w analogicznych okolicznościach faktycznych (tj. dotyczących przeprowadzania inwentaryzacji ubytków) organ podatkowy odpowiedział na wskazane przez podatnika kwestie interpretacyjne dotyczące przepisów akcyzowych. W ocenie skarżącej w świetle powyższego, uznać należy, że Dyrektor IS odmawiając wydania interpretacji indywidualnej w zakresie przepisów prawa akcyzowego naruszył art. 14 b § 1 Ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Sąd zważył co następuje: Wniesienie skargi skutkowało koniecznością uchylenia zarówno zaskarżonego postanowienia, jak i utrzymanego nim w mocy postanowienia z dnia [...] listopada 2016 r. Stosownie do art. 14 b § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2017 r. 201 tekst jednolity – dalej O.p.) w brzmieniu mającym zastosowanie w sprawie: - Minister właściwy do spraw finansów publicznych na wniosek zainteresowanego wydaje w jego indywidualnej sprawie interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretacja indywidulna); - wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Pod pojęciem przepisy prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 O.p. należy natomiast rozumieć przepisy ustaw podatkowych, postanowień, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. W ocenie sądu nie budzi wątpliwości, to że do uzyskania interpretacji indywidualnej legitymowany jest podmiot dla którego określony stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe może rodzić konsekwencje w sferze stosunków prawno-podatkowych. Nie ulega wątpliwości, że skarżący formułując zadane pytania, oraz uzasadniając je wykazał że dokonanie przez niego inwentaryzacji (w określonym miejscu i czasie) napojów objętych wnioskiem o wydanie interpretacji wiąże się z rozliczeniem należnego podatku akcyzowego które może być uznane za prawidłowe, bądź wadliwe. Ma to bowiem związek z przepisami które odnoszą się do powstania obowiązku podatkowego, jak i daty tegoż powstania (zob. art. 10, oraz 12 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, Dz.U. z 2014 poz. 752 ze zm.). Nie bez znaczenia w omawianej kwestii jest również przepis art. 42 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy który przewiduje, że zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy następuje w przypadku ubytków wyrobów akcyzowych lub całkowitego zniszczenia wyrobów akcyzowych o których mowa w art. 2 ust 1 pkt 20 z dniem powstania ubytków wyrobów akcyzowych lub ich całkowitego zniszczenia a gdy nie można ustalić tego dnia z dniem stwierdzenia przez uprawniony organ ubytków wyrobów akcyzowych lub ich całkowitego zniszczenia. W przypadku obowiązku podatkowego skarżącej związanego z przedstawionymi przez nią w zadanych pytaniach stanami faktycznymi niewątpliwie mamy do czynienia zarówno z regulacjami zawartymi w prawie celnym, jak i w prawie podatkowym. Przy czym regulacje te na gruncie tychże stanów faktycznych wzajemnie się uzupełniają (przenikają). Jeśli weźmiemy pod uwagę także to, że na stronie ciąży obowiązek samoobliczenia podatku akcyzowego, oraz to że na jego wysokość może mieć wpływ określenie dnia powstania ubytków wyrobów akcyzowych związane z terminami przeprowadzenia ich inwentaryzacji, to nie powinna budzić wątpliwości organu potrzeba wydania interpretacji indywidualnej wnioskowanej przez skarżącą. Do uzyskania interpretacji indywidualnej legitymowany jest bowiem podmiot dla którego określony stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe może rodzić konsekwencje w sferze stosunków prawno – podatkowych. Natomiast przedmiotem interpretacji mogą być także sytuacje faktyczne które mogą powodować powstanie, bądź też zmniejszenie lub zwiększenie już istniejącego obowiązku podatkowego lub zobowiązania podatkowego po stronie wnioskodawcy (por. m. in. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 1 lutego 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 1626/16 – lex nr 2252085). Powyższe prowadzi do wniosku, że nie można obowiązku udzielania przez organ podatkowy pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego zawężać wyłącznie do ustaw zawierających w tytule pojęcia prawa podatkowego, ponieważ nie tylko w tych ustawach uregulowano elementy od których zależy opodatkowanie i jego wysokość. Zatem w kontekście wymogów dotyczących wydawania indywidualnych interpretacji przez prawo podatkowe rozumieć należy ogół przepisów regulujących zasady powstawania oraz wygasania zobowiązań podatkowych oraz obowiązki podatników i inkasentów poszczególnych podatków (zob. m. in. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 28 września 2017 r. sygn. akt ISA/Rz 459/17 – lex nr 2366372). Podstawą wyroku jest art. 145 § 1 pkt 1 lit c, oraz art. 200 p.p.s.a.