II SA/Gl 149/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda (spr.), Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2017 r. sprawy ze skargi H. W. – J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. W dniu 13 listopada 2013 r. do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Urzędu Miejskiego w B. została zgłoszona praca geodezyjna dotycząca mapy do celów projektowych przeznaczonej dla inwestycji "[...]". Powyższej pracy został nadany nr [...]. Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji pierwszy etap ww. pracy geodezyjnej dotyczył aktualizacji danych ewidencji gruntów i budynków, której dokonano na podstawie analizy dokumentacji znajdującej się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym w B., mapy ewidencyjnej oraz stanu faktycznego w terenie. Aktualizacja danych ewidencyjnych dot. budynku posadowionego na działce ewidencyjnej nr 1 dotyczyła zmiany pola powierzchni zabudowy budynku. Na podstawie wyników nowego pomiaru wykonawca prac geodezyjnych dokonał obliczenia pola powierzchni zabudowy ww. budynku, które wyniosło 100 m2. W dniu 27 stycznia 2015 r. dokumentacja pomiarowa, zawierająca między innymi wykaz zmian danych ewidencyjnych dotycząca budynku posadowionego na działce nr 1 stanowiącej własność skarżących, została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w Urzędzie Miejskim w B. Z wykazu zmian danych ewidencyjnych wynikało, że zmianie uległo pole powierzchni zabudowy, które na podstawie danych z nowego pomiaru zmieniło się z 86 m2 na 100 m2. Pismem z dnia 1 sierpnia 2016 r. Prezydent Miasta B. zawiadomił strony o wszczęciu postpowania administracyjnego dot. aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków polegającej na zmianie powierzchni zabudowy budynku posadowionego na działce ewidencyjnej nr 1, w obrębie ewidencyjnym B. Jednocześnie organ ewidencyjny powiadomił strony postępowania o możliwości zapoznania się z zebranym w powyższej sprawie materiałem dowodowym. Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Prezydent Miasta B. orzekł o aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków poprzez zmianę pola powierzchni zabudowy budynku posadowionego na działce nr 1 z 86 m2 na 100 m2. Organ ewidencyjny uzasadnił swą decyzję przyjęciem do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentacji geodezyjnej, zawierającej wykaz zmian danych ewidencyjnych, sporządzony w ramach dokumentacji pomiarowej nr [...]. Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli H. i L. W. wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania. Wskazując przy tym na brak związku planowanej inwestycji z pomiarem budynku stanowiącego ich własność oraz wykonanie pomiaru bez udziału skarżących. Kwestionując przy tym również możliwość dokonania pomiarów budynku w oparciu o ortofotomapę. Rozpatrując odwołanie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając przyjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że rozstrzygnięcie organu I instancji jest rozstrzygnięciem właściwym pod względem prawnym i merytorycznym. Podkreślił przy tym, iż istotą niniejszej sprawy było ujawnienie nowych danych ewidencyjnych wynikających z przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego opracowania geodezyjnego nr [...] zawierającego wykaz zmian danych ewidencyjnych budynku położonego przy ul. [...]. Dane wskazane w tym wykazie odpowiadają faktycznej powierzchni zabudowy budynku określonej na podstawie danych z pomiaru w terenie. Tym samym wprowadzenie zaskarżoną decyzją pola powierzchni zabudowy budynku położonego na działce 1 zgodnie z materiałami źródłowymi znajdującymi się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym stanowi realizację obowiązku aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków przez Prezydenta Miasta B., o której mowa w § 44 pkt 2 ww. rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Organ odwoławczy wskazał, że wbrew zarzutom odwołania zebrany materiał dowodowy nie wskazuje na wykorzystanie ortofotomapy jako podstawy dokonania aktualizacji powierzchni zabudowy budynku należącego do odwołujących się. Wskazał, że zgodnie z § 63 pkt 13 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków danymi dotyczącymi budynku jest między innymi pole powierzchni zabudowy budynku. Dlatego powierzchnia przedmiotowego budynku wynikająca ze współrzędnych zawartych w opracowaniu przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, winna zostać ujawniona w operacie ewidencyjnym. Zwrócił również uwagę, że dokumentacja dot. aktualizacji bazy danych ewidencji gruntów i budynków dokonana została w oparciu o § 5 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa dnia 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie (Dz.U. z 1995 Nr 25, poz. 133), który w stanowi, iż mapy do celów projektowych powinny obejmować również obszar otaczający teren inwestycji w pasie co najmniej 30 m. Odnoszą się do zarzutu braku obecności odwołujących się w trakcie dokonywania pomiarów budynku organ wyjaśnił, że obecność właściciela nieruchomości nie jest wymagana przy pracach geodezyjnych, o ile oczywiście nie przewidują tego przepisy prawa materialnego, co ma miejsce np. przy pracach związanych z ustaleniem przebiegu granic nieruchomości. Nadto odpowiadając na wskazany w odwołaniu zarzut braku zasadności wprowadzenia przedmiotowej zmiany podkreślił, że podstawą aktualizacji może być każda dokumentacja powstała w wyniku prac geodezyjnych przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierająca wykaz zmian danych ewidencyjnych o których mowa w § 46 ust. 3 ww. rozporządzenia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosła H. W. zarzucając naruszenie prawa polegające na bezpodstawnym przyjęciu do zasobu geodezyjnego i kartograficznego danych uzyskanych w oparcie geodezyjnym wykonanym na potrzeby przedsięwzięcia pod nazwą " [...]". Na tej podstawie wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 Kpa w zw. z art. 24 ust. 2b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. W uzasadnieniu skargi wskazała na brak związku przyczynowo skutkowego pomiędzy wykonywaniem prac geodezyjnych na potrzeby planowanej inwestycji a dokładnymi pomiarami obiektów budowlanych należących do skarżącej. Zdaniem skarżącej z treści decyzji nie wynika jak była podstawa prawna dokonania pomiaru geodezyjnego budynku. Natomiast z faktu, że w materiałach geodezyjnych uwidacznia się obiekty znajdujące w pasie 30m od planowanej inwestycji nie wynika obowiązek ich zwymiarowania. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w całości podtrzymał stanowisko oraz argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji i na tej podstawie wniósł o oddalenie skargi. W piśmie z dnia 10 maja 2017r. pełnomocnik skarżącej odniósł się do treści odpowiedzi na skargę, konstatując, że w dalszym ciągu nie uzyskał odpowiedzi na pytanie jaka była podstawa prawna dokonania pomiarów budynku skarżącej. W toku postępowania sądowego pełnomocnik skarżącej wnosił i wywodził jak w skardze oraz piśmie procesowym z dnia 10 maja 2017r. akcentując, że nie powinny stanowić dowodu w sprawie ustalenia dotyczące "[...]". Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi, dodatkowo wskazując, że obowiązkiem organu była aktualizacja danych. Nadto wyjaśnił, że powierzchnia budynku została wyliczona na podstawie danych obrysów ( wedle współrzędnych punktów załamania). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego oraz postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. W pierwszej kolejności należy wskazać, że materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 520 z późn. zm.) oraz rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 1034) w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z przepisami powołanej na wstępie ustawy zmian w ewidencji dokonuje się na podstawie m.in. opracowań geodezyjnych i kartograficznych zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych. Organy administracji publicznej, prowadząc ewidencję gruntów rejestrują jedynie stany prawne w oparciu o określone dokumenty i nie mogą samodzielnie rozstrzygać w kwestii uprawnień objętych tymi dokumentami. Ewidencja gruntów jest tylko zbiorem informacji (art. 20, art. 22 i art. 24 ustawy), a rejestr ewidencji gruntów jest wyłącznie odzwierciedleniem danych wynikających z przedłożonych organowi dokumentów i ma on charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśniał wielokrotnie, że organy ewidencyjne nie są uprawnione do weryfikacji dokumentów, na podstawie których dokonują zmian w ewidencji ( por. wyrok NSA z dnia 18 czerwca 2014 r., sygn. akt I OSK 2802/12, wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OSK 666/07 - CBOSA). Szczegółowe zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz zasady wymiany danych ewidencyjnych reguluje rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Rozporządzenie to posługuje się kategorią aktualizacji operatu ewidencyjnego, która następuje z urzędu lub na wniosek, poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do danych ewidencyjnych - niezwłocznie po uzyskaniu przez starostę odpowiednich dokumentów, z których wynikają przedmiotowe zmiany (§ 45 ust. 1, § 46 ust. 1, § 47 ust. 1). Dokumenty, które mogą być podstawą zmienionego wpisu określa § 12 ust. 1 i § 46 ust. 2. Są to m.in. akty notarialne, ostateczne decyzje administracyjne, prawomocne orzeczenia sądowe, przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego opracowania geodezyjne i kartograficzne. Procedura aktualizacji ma zatem charakter rejestrowy. Wprowadzane w jej trakcie zmiany są wtórne wobec zdarzeń prawnych, z których wynikają. Jest to zatem procedura sformalizowana w zakresie określenia dokumentów stanowiących podstawę zmienionego wpisu (por. wyrok NSA z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt I OSK 719/07, Lex nr 505313, wyrok WSA w Białymstoku z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Bk 450/09 - CBOSA). Mając na uwadze sformalizowany charakter procedury aktualizacji danych ewidencyjnych przyjąć należy, że obejmuje ona dwie sytuacje. Przede wszystkim jest to wymiana (uaktualnienie) danych ewidencyjnych polegająca na wprowadzeniu nowych informacji wynikających z dokumentów źródłowych, o których mowa w § 12 ust. 1 i § 46 ust. 2 rozporządzenia. W pojęciu aktualizacji mieścić się będzie również usuwanie (prostowanie) błędnych wpisów znajdujących się w bazie danych ewidencyjnych, ale tylko takich, które mają charakter oczywistych - w świetle złożonych dokumentów - pomyłek (por. wyrok NSA z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt I OSK 719/07, Lex nr 505313). W sprawie poza sporem jest, że do zasobu geodezyjnego przyjęty został operat techniczny [...] z treści którego wynika, że powierzchnia zabudowy budynku położonego na działce nr 1 wynosi 100m2. Jednocześnie zgodnie ze stanem dotychczasowym uwidoczniona w ewidencji powierzchnia zabudowy przedmiotowego budynku wynosiła 86m2. Dlatego wobec rozbieżności danych dotyczących pola powierzchni zabudowy, organ miał obowiązek dokonać zmiany w tym zakresie, zgodnie z przyjętym operatem technicznym [...]. Zwrócić należy uwagę, że skarżąca nie kwestionuje prawidłowości dokonanych pomiarów pola powierzchni należącego do niej budynku, jak również konieczności objęcia na mapie do celów projektowych obszaru otaczającego teren inwestycji w pasie co najmniej 30m. Nie kwestionuje również możliwości dokonania pomiarów wszystkich obiektów na tym obszarze przez uprawnionego geodetę. Kwestionuje jednak zasadność dokonywania takich pomiarów. Okoliczność ta pozostaje jednak bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, bowiem jak już na wstępie wskazano organy ewidencyjne nie są uprawnione do weryfikacji dokumentów, na podstawie których dokonują zmian w ewidencji. Tym samym nie badają zasadności dokonywania pomiarów obiektów, które zostały ujawnione w operacie technicznym i stanowiły podstawę do dokonania zmian w ewidencji. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016r. poz. 718 z późn. zm.) skargę oddalił.