II SA/Gd 186/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.) Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2018 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno - Usługowego Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie warunków zabudowy oddala skargę. Przedsiębiorstwo A. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 stycznia 2018 r., utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 3 października 2017 r., odmawiającą zmiany decyzji Wójta Gminy z dnia 4 kwietnia 2016 r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego hotelu o pokoje hotelowe, centrum konferencyjno – biznesowe, recepcję hotelową, restaurację, centrum odnowy biologicznej wraz z niezbędnymi urządzeniami infrastruktury technicznej i zagospodarowaniem terenu, dla działki nr [..], obręb K. gmina S. Swoje rozstrzygnięcie Samorządowe Kolegium Odwoławcze oparło na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 155 § 1 k.p.a. oraz art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 53 ust. 3 i 4, art. 54 w zw. z art. 64 ust. 1, art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z akt sprawy wynika następujący stan faktyczny i prawny: Wnioskiem z dnia 21 grudnia 2016 r. skarżąca Spółka wniosła o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego hotelu o pokoje hotelowe, centrum konferencyjno – biznesowe, recepcję hotelową, restaurację, centrum odnowy biologicznej wraz z niezbędnymi urządzeniami infrastruktury technicznej i zagospodarowaniem terenu, dla działki nr [..], obręb K., gmina S. Wójt Gminy decyzją z dnia 4 kwietnia 2016 r. ustalił warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, ustalając m.in., że odprowadzenie ścieków sanitarnych z planowanej inwestycji ma nastąpić do sieci kanalizacji sanitarnej na warunkach określonych przez dysponenta sieci (punkt 7.1 przedmiotowej decyzji). Z treści decyzji wynika, że wydano ją po uzgodnieniu ze Starostą Powiatu w zakresie ochrony gruntów rolnych, Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych Województwa w zakresie ochrony melioracji wodnych, zarządcą drogi gminnej, zarządcą dróg powiatowych w zakresie obsługi komunikacyjnej oraz Regionalnym Dyrektorem Lasów Państwowych. Wnioskiem z dnia 13 lipca 2017 r. skarżąca Spółka wniosła o zmianę decyzji ostatecznej Wójta Gminy z dnia 4 kwietnia 2016 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla działki nr [..] w miejscowości K., gmina S., w zakresie ustaleń dotyczących odprowadzania ścieków sanitarnych. Wnioskowana zmiana miałaby polegać na zmianie warunków dotyczących odprowadzania ścieków sanitarnych poprzez umożliwienie ich odprowadzania do istniejącej już na przedmiotowej nieruchomości przydomowej oczyszczalni ścieków. Wójt Gminy decyzją z dnia 3 października 2017 r. odmówił zmiany decyzji ostatecznej Wójta Gminy z dnia 4 kwietnia 2016 r. o warunkach zabudowy dla omawianej działki. W uzasadnieniu wskazano, że złożony przez skarżącą wniosek o zmianę decyzji nie może zostać uwzględniony. Organ zauważył, że do wniosku zostało załączone pismo B. określające warunki techniczne, umożliwiające wykonanie przyłączenia do gminnej sieci kanalizacji sanitarnej oraz zgłoszenie rozpoczęcia robót przyłączeniowych na działce. Nadto, organ uzyskał informację, że rozbudowa sieci sanitarnej we wsi K., poprawiająca warunki przyłączenia nieruchomości wnioskodawcy do sieci zostanie ukończona w lutym 2018 r. Tym samym uznano, że nieuzasadnione i zagrażające środowisku naturalnemu pozostaje dalsze odprowadzanie ścieków do indywidualnych systemów infrastruktury kanalizacyjnej z budynku hotelu, co pozostaje aktualne zwłaszcza po jego rozbudowie, gdy ilość odprowadzanych ścieków do ziemi wzrośnie do 100 m³/miesiąc. Jak zauważono, korzystanie z indywidualnych systemów odprowadzania ścieków w sytuacji, gdy istnieje możliwość przyłącza zabudowy do istniejącej i wciąż rozbudowywanej sieci kanalizacji sanitarnej, byłoby sprzeczne z przepisami szczególnymi tj. ustawą z dnia 18 lipca 2001 r. prawo wodne oraz rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki techniczne i ich usytuowanie, a także pozostawałoby w sprzeczności z interesem społecznym. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła skarżąca, zarzucając jej naruszenie przepisów art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminie oraz art. 155, art. 6, art. 7 i art. 77 k.p.a., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, o orzeczenie co do istoty sprawy poprzez zmianę pkt 7 ppkt 2 decyzji z dnia 4 kwietnia 2016 r. ustalając zasady obsługi w zakresie infrastruktury technicznej - z zapisu o odprowadzaniu ścieków sanitarnych do sieci kanalizacji sanitarnej na warunkach określonych przez dysponenta sieci, na zapis o odprowadzaniu ścieków bezpośrednio do własnej oczyszczalni ścieków zlokalizowanej na terenie omawianej działki. W uzasadnieniu wskazano, że inwestor na terenie działki posiada własny system infrastruktury sanitarnej w postaci oczyszczalni ścieków, a w bliskiej odległości nie istnieje sieć kanalizacji sanitarnej, przez co brak możliwości podłączenia nieruchomości do istniejącej sieci. W ocenie skarżącego plany budowy takiej sieci nie oznaczają realnej możliwości podłączenia się do niej w najbliższych miesiącach. Podkreślono, że brak faktycznej możliwości odprowadzania ścieków do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej doprowadził do sytuacji, w której nie istnieje możliwość odprowadzania ścieków zgodnie z warunkami decyzji z dnia 4 kwietnia 2016 r. Podkreślono także, że zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o warunkach zabudowy musi pozostawać w zgodzie z przepisami odrębnymi, którym jest niewątpliwie art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminie, który nakazuje właścicielowi podłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej wówczas, gdy sieć taka istnieje, ma miejsce możliwość przyłączenia do niej nieruchomości oraz nieruchomość nie jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków. Nadto, w ocenie skarżącego ustalenia decyzji o warunkach zabudowy nie przesądzają o tym, czy i kiedy inwestycja zostanie zrealizowana - rozstrzyga się o tym w decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ ustalając zasady podłączenia do kanalizacji sanitarnej nie może opierać się jedynie na publicznej sieci, tym bardziej jeśli pozostaje ona w fazie projektu, a inwestor posiada własną sieć kanalizacji sanitarnej. Rozpoznając odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 18 stycznia 2018 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy przywołał obowiązującą regulację prawną wskazując, że na podstawie art. 155 k.p.a. decyzja, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Zauważono, że postępowanie administracyjne prowadzone w trybie nadzwyczajnym jest samodzielnym postępowaniem, odrębnym od tego, w którym wydano decyzję ostateczną. Nadto wskazano, że w odniesieniu do decyzji o warunkach zabudowy, zmiana decyzji w trybie cytowanego przepisu jest dopuszczalna, przy czym przepisami szczególnymi, o których mowa w art. 155 k.p.a., są regulacje zawarte w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w szczególności art. 61 tej ustawy. Organ zauważył, że w przedmiotowej sprawie zakres wnioskowanej zmiany ostatecznej decyzji z dnia 4 kwietnia 2016 r. ustalającej warunki zabudowy jest możliwy w oparciu o art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdy istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; zgodnie z ust. 5 warunek ten uznaje się za spełniony, gdy wykonanie uzbrojenia terenu zostanie zagwarantowane umową zawartą między właściwą jednostką organizacyjną a inwestorem. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wnioskowany zakres zmiany ostatecznej decyzji z dnia 4 kwietnia 2016 r. zmierza w istocie do takiego sposobu odprowadzania ścieków, który faktycznie doprowadziłby do ustalenia warunków odbiegających od tych przyjętych w decyzji. Bezspornie bowiem zmiana dotyczącą istotnych cech uzbrojenia (zagospodarowania) terenu określonych decyzją ostateczną prowadzi w istocie do określenia nowych warunków zabudowy ustalonych z naruszeniem art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W efekcie stwierdzono, że w ustalonym stanie faktycznym i prawnym przesłanka tożsamości sprawy niezbędna do zastosowania art. 155 k.p.a. nie jest spełniona. We wniesionej do Sądu skardze skarżąca Spółka zarzuciła, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem: - art. 155 k.p.a. - poprzez jego błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że zmiana decyzji o warunkach zabudowy, poprzez umożliwienie odprowadzania ścieków sanitarnych do indywidualnego systemu kanalizacyjnego - prywatnej oczyszczalni ścieków, zamiast do nieistniejącej sieci kanalizacji sanitarnej, stanowi zmianę niespełniającą przesłanki tożsamości sprawy, stwarzającą konieczność wydania nowej decyzji o warunkach zabudowy, a nie jej zmianę, podczas gdy wnioskowana zmiana dotyczy kwestii rozstrzygniętych wcześniej decyzją "pierwotną", tj. przyłączenia do sieci kanalizacyjnej, a nie kwestii nowych nie stanowiących jej przedmiotu; - art. 7 i art. 77 k.p.a. - poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie, polegające na pominięciu istotnych dla sprawy okoliczności, a mianowicie, że na dzień rozpatrywania niniejszej sprawy skarżący nie ma możliwość podłączenia odprowadzania ścieków do gminnej sieci kanalizacji sanitarnej, co wynika dodatkowo z treści pisma B., określającego warunki techniczne umożliwiające wykonanie przyłączenie do gminnej sieci kanalizacji sanitarnej, jak również z pisma tej spółki z dnia 6 września 2017 r., nr [..], stanowiącego informację o planowanej inwestycji oraz pisma skarżącego - zgłoszenie rozpoczęcia robót przyłączeniowych na działce, jak również że na dzień składania niniejszej skargi nie podjęto żadnych prac mających na celu realizację wskazanej inwestycji, co tym samym powoduje, że decyzja o warunkach zabudowy z dnia 4 kwietnia 2016 r. nie może być wykonana w zakresie umożliwienia podłączenia inwestycji skarżącego do sieci kanalizacyjnej, a zatem jej zmiana jest w pełni uzasadniona; - art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie polegające na uznaniu, że zmiana decyzji o warunkach zabudowy w kwestii podłączenia do istniejącego lub projektowanego uzbrojenia terenu inwestycji poprzez umożliwienie odprowadzania ścieków sanitarnych do indywidualnego systemu kanalizacyjnego - prywatnej oczyszczalni ścieków, zamiast do nieistniejącej sieci kanalizacji sanitarnej, stanowi czynność polegającą na ustaleniu nowych kwestii w zakresie warunków zabudowy, skutkujących wydaniem nowej decyzji w tej sprawie, podczas gdy w rzeczywistości zmiana ta stanowi zmianę jednej z kwestii rozstrzygniętych decyzją "pierwotną" i nie powoduje wydania nowej decyzji. Skarżąca wskazała także, ze zaskarżona decyzja wydana została pomimo błędu w ustaleniach faktycznych polegającego na przyjęciu, że zmiana decyzji o warunkach zabudowy w kwestii podłączenia do istniejącego lub projektowanego uzbrojenia terenu inwestycji poprzez umożliwienie odprowadzania ścieków sanitarnych do indywidualnego systemu kanalizacyjnego - prywatnej oczyszczalni ścieków zamiast do nieistniejącej sieci kanalizacji sanitarnej, stanowi zmianę istotnych cech uzbrojenia (zagospodarowania) terenu określonych decyzją o warunkach zabudowy, podczas gdy wobec istnienia indywidualnego systemu kanalizacji - prywatnej oczyszczalni ścieków, a nieistnienia gminnej sieci kanalizacji, wskazany zakres zmian nie prowadzi do żadnych zmian uzbrojenia istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji i składania niniejszej skargi. W efekcie skarżąca wniosła o uchylenie w całości decyzji organu II instancji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zobowiązanie organu do wydania decyzji zmieniającej decyzję Wójta Gminy o warunkach zabudowy z dnia 4 kwietnia 2016 r. w zakresie pkt 7 ppkt 2, tj. ustalenia zasad obsługi w zakresie infrastruktury technicznej z zapisu o odprowadzaniu ścieków sanitarnych - do sieci kanalizacji sanitarnej na warunkach określonych przez dysponenta sieci na zapis o odprowadzaniu ścieków bezpośrednio do własnej oczyszczalni ścieków zlokalizowanej na terenie działki nr [..]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 stycznia 2018 r. jak i poprzedzająca ją decyzja Wójta Gminy z dnia 3 października 2017 r. są zgodne z prawem. W okolicznościach niniejszej sprawy zasadnym bowiem było odmówienie dokonania zmiany decyzji Wójta Gminy z dnia 4 kwietnia 2016 r., nr [..], ustalającej warunki zabudowy dla działki nr [..] w K. poprzez zastąpienie zawartego w punkcie 7 ppkt 2 stwierdzenia: "odprowadzenie ścieków sanitarnych – do sieci kanalizacji sanitarnej na warunkach określonych przez dysponenta sieci" stwierdzeniem: "odprowadzenie ścieków sanitarnych – do istniejącej już na przedmiotowej nieruchomości przydomowej oczyszczalni ścieków". Na wstępie Sąd zauważa jednak, że zmiana sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków, a także innych potrzeb w zakresie infrastruktury technicznej, jedynie jako pewna modyfikacja rozwiązania tej kwestii, możliwa była w trybie zmiany decyzji o warunkach zabudowy dokonanej w trybie art. 155 k.p.a. a nie, jak twierdzi organ odwoławczy, jedynie poprzez wydanie nowej decyzji o warunkach zabudowy (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 29 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Go 330/13, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z treścią art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.) decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 § 2 stosuje się odpowiednio. Wnioskowanej przez skarżącą zmianie decyzji Wójta Gminy z dnia 4 kwietnia 2016 r., nr [..], w zakresie ustaleń dotyczących warunków odprowadzania ścieków sanitarnych sprzeciwiają się zaś przepisy szczególne. Art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2017 r., poz. 1073 ze zm.) wskazuje, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe m.in. w przypadku, gdy istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego. Jednocześnie, art. 61 ust. 5 tej ustawy wyjaśnia, że warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za spełniony, jeżeli wykonanie uzbrojenia terenu zostanie zagwarantowane w drodze umowy zawartej między właściwą jednostką organizacyjną a inwestorem. Zgodnie z art. 2 pkt 13 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez uzbrojenie terenu należy rozumieć drogi, obiekty budowlane, a także wybudowane pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewody lub urządzenia wodociągowe, kanalizacyjne, ciepłownicze, elektryczne, gazowe bądź telekomunikacyjne. Celem przepisu art. 61 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie jest uzależnienie wydania decyzji o warunkach zabudowy od faktycznego istnienia uzbrojenia terenu, ale jedynie zagwarantowanie, że powstanie stosowne uzbrojenie, pozwalające na prawidłowe korzystanie z obiektów budowlanych (zob. wyrok NSA z dnia 15 lutego 2018 r., sygn. akt II OSK 839/16, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jeśli uzbrojenie terenu jeszcze nie powstało, to umieszczenie na obszarze inwestycji właściwych urządzeń musi zostać zagwarantowane w drodze umowy pomiędzy inwestorem, a właściwą jednostką organizacyjną, czyli przedsiębiorstwem zajmującym się dostarczaniem odpowiednich usług (zob. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, pod. red. Z. Niewiadomskiego, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2015, str. 537). Zagwarantowanie w drodze umowy nie jest równoznaczne z obowiązkiem legitymowania się taką umową już w momencie starania się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, ale posiadanie zapewnienia, gwarancji, że taka umowa w przyszłości zostanie zawarta (por. wyroki NSA: z dnia 4 listopada 2009 r., sygn. akt II OSK 1780/08; z dnia 29 maja 2013 r., sygn. akt II OSK 267/12; z dnia 9 maja 2017 r., sygn. akt II OSK 1298/16). W świetle powyższego i w świetle okoliczności sprawy uznać należy, że działka nr [..] w K. ma zagwarantowane przyłączenie do sieci kanalizacyjnej: w piśmie z dnia 2 sierpnia 2017 r. skarżąca otrzymała warunki przyłączenia do sieci kanalizacji sanitarnej wydane przez B.; w piśmie z dnia 30 sierpnia 2017 r. B. wskazało, że przewidywane zakończenie etapu projektowego wraz z uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę nastąpi do końca grudnia 2017 r.; w piśmie z dnia 6 września 2017 r. B. poinformowało, że rozbudowa sieci kanalizacji sanitarnej we wsi K. poprawiającą warunki przyłączenia nieruchomości skarżącej do sieci zostanie ukończona w lutym 2018 r. Podjęcie prac związanych z podłączeniem działki nr [..] do sieci kanalizacyjnej uniemożliwia zaś ustalenie warunków zabudowy w zakresie odprowadzania ścieków sanitarnych poprzez umożliwienie ich odprowadzania do przydomowej oczyszczalni ścieków. Zgodnie bowiem z § 26 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1422 ze zm.), działka budowlana przewidziana pod zabudowę budynkami przeznaczonymi na pobyt ludzi powinna mieć zapewnioną możliwość przyłączenia uzbrojenia działki lub bezpośrednio budynku do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, elektroenergetycznej i ciepłowniczej, a dla budynków wymienionych w § 56 - także telekomunikacyjnej (ust. 1). W razie braku warunków, o której mowa w ust. 1, może być wykorzystana pod zabudowę budynkami przeznaczonymi na pobyt ludzi, pod warunkiem zapewnienia możliwości korzystania z indywidualnego ujęcia wody, a także zastosowania zbiornika bezodpływowego lub przydomowej oczyszczalni ścieków, jeżeli ich ilość nie przekracza 5 m3 na dobę. Jeżeli ilość ścieków jest większa od 5 m3, to ich gromadzenie lub oczyszczanie wymaga pozytywnej opinii właściwego terenowo inspektora ochrony środowiska (ust. 3). Z powyższego wynika, że przez uzbrojenie terenu w urządzenia kanalizacyjne należy rozumieć istniejące lub projektowane podłączenie terenu inwestycji do sieci kanalizacyjnej a jedynie w razie braku takiej możliwości w drodze zapewnienia możliwości korzystania z przydomowej oczyszczalni ścieków lub zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe. Przydomowa oczyszczalnia ścieków jest więc alternatywnym sposobem zapewniającym uzbrojenie terenu w urządzenia kanalizacyjne, mogącym mieć zastosowanie tylko w wyjątkowych okolicznościach tj. wówczas, gdy dotychczas nie wybudowano sieci kanalizacyjnej umożliwiającej przyłączenie do niej działki lub bezpośrednio budynku, nie istnieje projekt budowy takiej sieci kanalizacyjnej a także, gdy właściwa jednostka organizacyjna nie zagwarantowała, w drodze umowy zawartej z inwestorem, w przyszłości takiej sieci kanalizacyjnej (por. K. Małysa – Sulińska, Uzbrojenie terenu jako przesłanka uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, LEX/el. 2011). Sąd ocenił jedocześnie, że w toku postępowania nie doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpoznając sprawę, organy orzekające dokonały prawidłowych i jednoznacznych ustaleń faktycznych, które znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Ustalenia te były niezbędne i wystarczające do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie. Orzekając w sprawie organy procedowały w zgodzie z przepisami postępowania administracyjnego. Z uwagi na powyższe Sąd uznał, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 2103 ze zm.), orzekł o jej oddaleniu.