II SA/Ke 244/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na czynność – pismo Wojewody z dnia 15 lutego 2018 r. znak: [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działanie organu postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 15 lutego 2018 r., znak: [...], Wojewoda , w odpowiedzi na pismo z dnia 17 stycznia 2018 r., w którym A. B. wezwał Wojewodę do dymisji i wyciągnięcia konsekwencji dyscyplinarnych wobec urzędników zajmujących się rozpatrywaniem jego sprawy, w związku z wcześniejszą korespondencją dotyczącą nieprawidłowości w funkcjonowaniu zespołów ds. orzekania o niepełnosprawności, poinformował autora wezwania, że jego żądania nie są poparte żadnym argumentem merytorycznym, a zasady wydawania orzeczeń o wskazaniach co do ulg i uprawnień oraz karty parkingowej wyjaśniono w piśmie z dnia 2 stycznia 2018 r. Pismo z dnia 15 lutego 2018 r. doręczono stronie w dniu 20 lutego 2018 r. W dniu 12 marca 2018 r. A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę, "w związku z pismem z dnia 15 lutego 2018 r.", domagając się "wydania postanowienia o prawomocności" orzeczeń o stopniu niepełnosprawności wydawanych przez Powiatowy Zespół o Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, przy pełnej akceptacji sprawującego nadzór Wojewody. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Kpa, z uwagi na brak kognicji sądów administracyjnych, względnie oddalenie. W uzasadnieniu wniosku o odrzucenie skargi wskazał, że pismo z dnia 15 lutego 2018 r., na które powołuje się skarżący zostało sporządzone w związku z postępowaniem skargowym w rozumieniu art. 221-247 Kpa. Postepowania w sprawach skarg i wniosków objętych działem VIII Kpa nie podlegają zaś kontroli sądów administracyjnych. Na poparcie tego stanowiska organ przywołał postanowienie NSA w sprawie II OSK 2692/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "Ppsa", sąd orzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres kontroli działalności administracji publicznej, wykonywanej przez sądy administracyjne wyznacza art. 3 § 2 Ppsa, zgodnie z którym sądy administracyjne są właściwe do orzekania w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Skarżący przedmiotem swojej skargi uczynił pismo Wojewody, sporządzone w ramach skargi na działalność Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, tj. w ramach postepowania skargowego, uregulowanego w Dziale VIII Kpa. Przedmiotem takiej skargi może być każde działanie czy zaniechanie organu państwowego, samorządowego, organizacji społecznych lub ich pracowników, w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 Kpa). Skarga tego rodzaju uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością faktyczną w postaci zawiadomienia o załatwieniu sprawy, które może być kwestionowane nową skargą wniesioną w tym trybie. W postępowaniu tym nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, nie jest wydawany akt administracyjny, ani dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zgodnie z art. 229 pkt 2 Kpa, jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, jest organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności: organów wykonawczych jednostek samorządu terytorialnego oraz kierowników powiatowych służb, inspekcji, straży i innych jednostek organizacyjnych w sprawach należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej - wojewoda lub organ wyższego stopnia. W niniejszej sprawie Wojewoda prowadził postępowanie skargowe na skutek pisma (skargi) A. B. z dnia 17 stycznia 2018 r. W odpowiedzi na to pismo wystosował zaskarżone w niniejszej sprawie pismo z dnia 15 lutego 2018 r. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że skarga określona w art. 227 Kpa stanowi odformalizowany środek ochrony różnych interesów jednostki, który nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego ani też postępowania sądowoadministracyjnego. Tym samym, ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII Kpa nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. postanowienia NSA: z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. II OSK 2783/13; z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. II OSK 2692/11). W konsekwencji, skarga wniesiona w niniejszej sprawie, której przedmiotem jest czynność podjęta w sprawie rozpoznania skargi na działalność Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego i nie może być przezeń rozpoznawana. Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w zakresie skarg i wniosków, normowanym przepisami działu VIII Kpa, nie mają bowiem formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 Ppsa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 Ppsa.