III SA/Wa 2879/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Matylda Arnold-Rogiewicz, sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 lipca 2018 r. sprawy ze skargi E. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o wydaniu milczącej interpretacji indywidualnej oddala skargę 1. Na podstawie przedłożonych akt sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustalił następujący stan faktyczny: w dniu 4 lipca 2016 r. "[...] Sp. z o.o. Sp. k." z siedzibą w W., dalej jako "Skarżąca", "Spółka" złożyła wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od czynności cywilnoprawnych w zakresie zmiany umowy spółki komandytowej. 2. Po rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku Dyrektor Izby Skarbowej w W., w dniu 31 sierpnia 2016 r., wydał interpretację indywidualną, która została wysłana za pomocą platformy e-puap na adres elektroniczny pełnomocnika wskazany w pełnomocnictwie szczególnym. Interpretacja została uznana za doręczoną z dniem 14 września 2016 r. 3. Skarżąca wnioskiem z dnia 24 lutego 2017 r. – wystąpiła na podstawie art. 306a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm. – dalej "O.p.") - o wydanie zaświadczenia stwierdzającego, iż na podstawie art. 14o O.p. została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w powołanym wyżej wniosku w pełnym zakresie "milcząca interpretacja". 4. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r., odmówił wydania zaświadczenia. W uzasadnieniu m.in. wskazano, że w niniejszej sprawie Skarżąca występuje w trybie przepisów zakreślonych w dziale VIIIA O.p., dotyczącym wydawania zaświadczeń. Przepisy te są odmienne od trybu postępowania w przedmiocie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, niemniej jednak ustawodawca w art. 306a § 1 O.p. stanowi ogólnie o organie podatkowym jako zobowiązanym do wydania zaświadczeń. Z uwagi na powyższe Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej jako organ podatkowy zobowiązany jest rozstrzygnąć, czy zaistniały przesłanki do wydania zaświadczenia na podstawie wniosku strony. Zgodnie z art. 306a § 2 O.p., zaświadczenie wydaje się, jeżeli: 1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa; 2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego Przepis ten zakłada zatem konieczność zaistnienia co najmniej jednej z przesłanek w nim wymienionych, które zobowiązują organ do wydania zaświadczenia. W sprawie, zdaniem organu, nie zachodzi żadna z ww. przesłanek. 5. Skarżąca, pismem z dnia 11 maja 2017 r., wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o uchylenie postanowienia i wydanie zaświadczenia żądanej treści, iż istnieje w obrocie prawnym milcząca interpretacja. 6. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2017 r., utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W postanowieniu stwierdzono brak podstaw do uchylenia przedmiotowego postanowienia. Organ wskazał, że w sprawie Skarżąca występuje w trybie przepisów zakreślonych w dziale VIIIA O.p., dotyczących wydawania zaświadczeń. Przepisy te są odmienne od trybu postępowania w przedmiocie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, niemniej jednak ustawodawca w art. 306a § 1 O.p. stanowi ogólnie o organie podatkowym jako zobowiązanym do wydania zaświadczeń. Z uwagi na powyższe Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej jako organ podatkowy zobowiązany jest rozstrzygnąć, czy zaistniały przesłanki do wydania zaświadczenia na podstawie wniosku strony. Powołując się na treść art. 306a § 2 O.p., organ odwoławczy wskazał, że w sprawie nie zachodzi przesłanka wskazana w art. 306a § 2 pkt 1 O.p., albowiem w przepisach O.p. nie ma żadnego przepisu prawa, który wymagałby urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego w związku z procedurą wydawania interpretacji indywidualnych. 7. Strona, pismem z dnia 27 lipca 2017 r., wniosła skargę na powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie: a) art. 306a § 1, § 2 pkt 2, § 3, art. 306b § 1 i 2 w zw. z art. 14o § 1, art. 14d § 1 i § 2, art. 152a § 1, § 2, § 3, § 4 i § 5 O.p. poprzez błędne przyjęcie, że interpretacja indywidualna Ministra Finansów w imieniu którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w W. z dnia 31 sierpnia 2016 r. została wysłana za pomocą platformy e-puap na adres elektroniczny pełnomocnika wskazany w pełnomocnictwie szczególnym i została uznana za doręczoną z dniem 14 września 2016 r., w sytuacji gdy na adres pełnomocnika nie zostało skutecznie wysłane żadne powiadomienie ani interpretacja, nie zostało skutecznie wysłane ani powiadomienie o przesyłce z platformy e-puap na adres email wskazany przez pełnomocnika, ani nie było żadnej przesyłki na platformie i skrzynce pełnomocnika na platformie e-puap, mimo iż pełnomocnikowi zostało doręczone w dniu 16 września 2016 r. powiadomienie o przesyłce z Urzędu Skarbowego [...] i poczta ta została odebrana 30 września 2016 r. Strona wskazywała, że żadnej innej korespondencji z września 2016 r. w skrzynce nie było. Na okoliczność powyższego Skarżąca miała złożyć uwierzytelnione wydruki tzw. print screen ze skrzynki email oraz skrzynki epuap jednakże dowodów tych nie złożyła b) Skarżąca zarzuciła nadto naruszenie art. 306a § 1, § 2 pkt 2, § 3 art. 306b § 1 i 2 w zw. z art. 14o § 1, art. 14d § 1 i § 2 art. 152a § 1, § 2, § 3, § 4 i § 5 O.p. poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji błędne niezastosowanie art. 306a § 1, § 2 pkt 2, § 3 O.p. oraz art. 14 k § 1 w zw. z art. 14o O.p. oraz art. 10, art. 24 ustawy z dnia 1994r. o rachunkowości (t.j. 2016 poz. 1047) art. 193 i art. 194 § 1 O.p., odmowę wydania zaświadczenia z powołaniem się na brak interesu prawnego w uzyskaniu zaświadczenia, iż z dniem 5 października 2016 r. została wydana tzw. milcząca interpretacja indywidualna stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy, iż udzielenie spółce komandytowej pożyczki przez komandytariusza, który nie prowadzi spraw spółki, jest zwolnione od podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 10 lit. 1 ustawy PCC jako pożyczka udzielona przez spółkę komandytową jako spółkę kapitałową w rozumieniu przepisów dotyczących podatków pośrednich od gromadzenia kapitału, czyli także podatku od czynności cywilnoprawnych, mimo iż zaświadczenie to dotyczy stwierdzenia faktów i stanu prawnego wynikającego z rejestrów, ewidencji i dokumentów posiadanych przez organ (nie przez stronę), a stwierdzenie tych okoliczności dokumentem urzędowym (zaświadczeniem), pozwala stwierdzić, iż podatnik prawidłowo prowadzi księgi rachunkowe i podatkowe, oraz stanowi dokument urzędowy potwierdzający fakt wydania milczącej interpretacji indywidualnej, do której podatnik się stosuje, a skoro ustawodawca nie przewidział możliwości wydania w formie dokumentu milczącej interpretacji indywidualnej po upływie terminu trzymiesięcznego ani nie przewidział możliwości wydania decyzji o niewniesieniu sprzeciwu co do stanowiska wnioskodawcy zawartego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, ani decyzji o wydaniu interpretacji tzw. milczącej w trybie art. 14o, ani decyzji o niewydaniu takiej interpretacji indywidualnej w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia wniosku, wydanie wnioskodawcy, który jest podatnikiem zaświadczenia stwierdzającego fakt, że z dniem 5 października 2016 r. została wydana tzw. milcząca interpretacja Indywidualna stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy mogło nastąpić tylko w formie wydania zaświadczenia, o jakim mowa w art. 306a § 2 pkt 2 i art. 306 § 3 O.p. W związku z powyższym Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i poprzedzającego go postanowienia Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 kwietnia 2017 r. w całości, zasądzenie od organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz dopuszczenie w trybie art. 106 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej "p.p.s.a."), jako dowodu w sprawie składanych wraz z zażaleniem wydruków z print screen ze skrzynki email: [...] oraz skrzynki epuap: [...] na okoliczność, iż na adres pełnomocnika nie zostało skutecznie wysłane żadne powiadomienie ani interpretacja, nie zostało skutecznie wysłane ani powiadomienie o przesyłce z platformy e-puap na adres email wskazany przez pełnomocnika, ani nie było żadnej przesyłki na platformie i skrzynce pełnomocnika na platformie epuap, a mimo iż pełnomocnikowi zostało doręczone w dniu 16 września 2016 r. powiadomienie o przesyłce z Urzędu Skarbowego [...] i poczta ta została odebrana 30 września 2016 r. żadnej innej korespondencji z września 2016 r. na skrzynce nie było. 8. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. 9. W rozpoznawanej sprawie kwestię sporną stanowiło w istocie żądanie Skarżącej dotyczące wydania stosownego zaświadczenia potwierdzającego istnienie tzw. "milczącej interpretacji przepisów prawa". Problematyka wydawania zaświadczeń z uwzględnieniem specyfiki niniejszej sprawy regulowana jest przez przepisy Ordynacji podatkowej. Zawarte w dziale VIII a ("Zaświadczenia") Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 306a. § 1 O.p. organ podatkowy wydaje zaświadczenia na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. § 2. Zaświadczenie wydaje się, jeżeli: 1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa; 2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. § 3. Zaświadczenie potwierdza stan faktyczny lub prawny istniejący w dniu jego wydania. § 4. Zaświadczenie wydaje się w granicach żądania wnioskodawcy. § 5. Zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie zaświadczenia, (...). Zgodnie z art. 306b § 1 w przypadkach, o których mowa w art. 306a § 2, organ podatkowy jest obowiązany wydać zaświadczenie, jeżeli chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów lub z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu; z § 2. Organ podatkowy, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w niezbędnym zakresie postępowanie wyjaśniające. Zgodnie z art. 306c. Odmowa wydania zaświadczenia lub zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. W ocenie Sądu ze względu na milczenie ustawodawcy, co do formy potwierdzenia stanowiska wnioskodawcy zawartego we wniosku, o którym mowa w art. 14a O.p., a także formy potwierdzenia uchybienia terminowi do wydania interpretacji prawa podatkowego, strona postępowania może korzystając z uprawnień przewidzianych w dziale VIII a O.p. wystąpić do właściwego organu podatkowego o wydanie zaświadczenia potwierdzającego określony stan faktyczny dotyczący uchybienia terminowi do wydania interpretacji, a tym samym związania organów podatkowych właściwych dla wnioskodawcy obowiązującym w sprawie stanowiskiem strony. Zaświadczenie jest tylko potwierdzeniem stanu rzeczy odnoszących się do chwili jego wydania, daje jedynie świadectwo co do istnienia bądź nie pewnych stosunków prawnych i faktów mających znaczenie dla prawa. Zatem w przypadku zwrócenia się do organu podatkowego z wnioskiem o wydanie zaświadczenia potwierdzającego wejście w życie milczącej interpretacji, pozostający w zwłoce w wydaniu interpretacji urzędowej organ podatkowy obowiązany jest wydać zaświadczenie potwierdzające ten fakt. Zdaniem Sądu obowiązkiem organu, do którego skierowano wniosek o wydanie zaświadczenia było porównanie treści żądania strony ze stanem rzeczy wynikającym ze wszelkich, posiadanych przez niego danych (art. 306b § 1 i § 2 O.p.). W konsekwencji, gdy dane niezbędne do wydania zaświadczenia pozwalają na stwierdzenie braku zgodności między treścią żądania, a stanem rzeczywistym wynikającym z posiadanych przez organ danych, to taka sytuacja dopiero wymusza na organie wydanie postanowienia odmawiającego wydanie zaświadczenia. Natomiast przed ewentualnym wydaniem zaświadczenia możliwe jest przeprowadzenie przez organ postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w art. 306b § 2 O.p. Postępowanie to sprowadza się tylko do badania okoliczności wynikających z posiadanych przez organ ewidencji i innych danych, które pozostają w dyspozycji organu mającego wydać zaświadczenie. W konsekwencji tego, ustalenia czynione przez organ są ograniczone. Nie ma on, bowiem kompetencji do wykorzystywania na potrzeby wystawiania zaświadczenia, danych, które nie znajdują się w dyspozycji tego organu. Zatem postępowanie określone w art. 306b § 2 O.p. jest postępowaniem wyjaśniającym, nie jest natomiast sensu stricto postępowaniem dowodowym. Postępowanie to jest ograniczone do minimum niezbędnego do urzędowego stwierdzenia znanych faktów lub stanu prawnego, w zakresie danych pozostających w dyspozycji organu podatkowego mającego wydać zaświadczenie (vide wyrok NSA z dnia 19 maja 2009 r., sygn. akt. II FSK 143/08, LEX nr 551639). 10. Na podkreślenie zasługuje to, że mimo niezasadności skargi Sąd nie przyznał racji organowi, że podatnicy nie mają interesu prawnego w żądaniu wydania zaświadczenia o treści związanej z potwierdzeniem istnienie milczącej interpretacji. To, że Strona nie wskazała przepisu prawa materialnego z którego wynikałyby jej prawa lub obowiązki, kreujące jej interes prawny, a także to, że przepisu takiego nie można także doszukać się wprost w obowiązujących regulacjach prawnych nie powoduje, że z uwagi na obiektywne okoliczności związane z dysponowaniem milczącą interpretacją i jej gwarancyjny charakter podatnik nie posiadał interesu prawnego w wydaniu zaświadczenia o określonej treści. Podnieść należy, że interes prawny wnioskodawcy może wynikać z wielu okoliczności czysto praktycznych w postaci posługiwania się odpowiednim urzędowym dokumentem potwierdzającym posiadane uprawnienia wynikające z milczącej interpretacji, którym to zaświadczeniem mógłby posługiwać się m.in. przed organami podatkowymi. 11. Wbrew stanowisku zawartemu w skardze z akt sprawy wynika, że do organu wniosek wpłynął w dniu 4 lipca 2016 r., zaś interpretacja została wydana 31 sierpnia 2016 r. i skutecznie doręczona w dniu 14 września 2016 r. Stosownie do treści art. 14d O.p., interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Do tego terminu nie wlicza się terminów i okresów, o których mowa w art. 139 § 4. W razie niewydania interpretacji indywidualnej w terminie określonym w cytowanym wyżej art. 14d O.p. uznaje się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji, została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie (art. 14 O § 1 o.p.). Zgodnie z postanowieniami art. 286 § 2 p.p.s.a., termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Odczytanie łączne powyższych przepisów, przy uwzględnieniu wykładni językowej oraz zewnętrznej systemowej jednoznacznie wskazuje, że organ interpretacyjny uzyskuje ponownie trzymiesięczny termin do załatwienia sprawy, liczony od dnia doręczenia temu organowi akt administracyjnych tej sprawy przez sąd administracyjny. Taki sposób rozumienia powyższych unormowań został także potwierdzony w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 marca 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 2566/07 oraz wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. akt I FSK 118/14, opublikowane w: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym miejscu należy przypomnieć, że w uchwale całej Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdzono, iż w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 lipca 2007 r. pojęcie "niewydanie interpretacji" użyte w art. 14o § 1 O.p., nie oznacza braku jej doręczenia w terminie trzech miesięcy od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w art. 14d powoływanej ustawy. W uzasadnieniu tej uchwały podkreślano, że konsekwencja, z jaką ustawodawca używa odrębnych pojęć "wydanie" i "doręczenie", nie pozwala przyjąć, że w przypadku, o którym mowa w omawianych przepisach, utożsamił wydanie interpretacji z jej doręczeniem. Przez zwrot zatem "niewydanie interpretacji indywidualnej" należy rozumieć niesporządzenie i niepodpisanie tego aktu, gdyż stanowi on przeciwieństwo pojęcia "wydanie interpretacji" (zob. uchwała całej Izby Finansowej NSA z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II FPS 7/09, opublikowana w: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Powoływana wyżej uchwała zasadniczo zyskała aprobatę w literaturze przedmiotu (zob. J. Brolik, Ogólne oraz indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego, Warszawa 2013, s. 178 i n.). 12. Abstrahując od poglądu wyrażonego w ww. uchwale NSA podnieść należy, że z akt sprawy wynika jednoznacznie, że interpretacja indywidualna została wydana i doręczona przed terminem 3 miesięcznym. Podnieść należy, że w myśl art. 144 § 1 O.p. [Sposoby doręczenia], Organ podatkowy doręcza pisma: za pokwitowaniem, za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. - Prawo pocztowe, pracowników urzędu obsługującego ten organ, funkcjonariuszy celnych lub upoważnionych pracowników innego organu podatkowego, lub przez organy lub osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów, lub za urzędowym poświadczeniem odbioru, za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej. Jeżeli przepisy ustawy przewidują doręczanie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, doręczenie następuje przez portal podatkowy w zakresie wynikającym z odrębnych przepisów lub przez elektroniczną skrzynkę podawczą. W przypadku wystąpienia problemów technicznych uniemożliwiających organowi podatkowemu doręczenie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, pisma doręcza się w sposób określony w § 1 pkt 1. Doręczanie pism pełnomocnikowi będącemu adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym oraz organom administracji publicznej następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej albo w siedzibie organu podatkowego. Stosownie do art. 144a O.p. [Doręczanie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej] Doręczanie pism następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona spełni jeden z następujących warunków: złoży podanie w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu podatkowego lub portal podatkowy; Wniesie o doręczenie za pomocą środków komunikacji elektronicznej i wskaże organowi podatkowemu adres elektroniczny; Wyrazi zgodę na doręczanie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej i wskaże organowi podatkowemu adres elektroniczny. Wystąpienie organu podatkowego o wyrażenie zgody, o której mowa w § 1 pkt 3, może nastąpić za pomocą środków komunikacji elektronicznej i zostać przesłane stronie przez portal podatkowy lub na jej adres elektroniczny. Przepisów art. 152a § 1 -5 nie stosuje się. § lb. Strona ma prawo do rezygnacji z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W takim przypadku organ podatkowy doręcza pismo w sposób określony dla pisma w formie innej niż forma dokumentu elektronicznego. Na mocy art. 152 § 3 O.p., w przypadku doręczenia pisma za pomocą środków komunikacji elektronicznej doręczenie jest skuteczne, jeżeli adresat potwierdzi odbiór pisma w sposób, o którym mowa w art. 152a § 1 pkt 3. Zgodnie z art. 152a O.p. [Sposób doręczania pism w formie dokumentu elektronicznego przez organ podatkowy] § 1. W celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego organ podatkowy przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: 1. informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego; 2. wskazanie adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać pismo i pod którym dokonać potwierdzenia doręczenia pisma; 3.pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym organu podatkowego, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru w określony sposób. W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego w sposób określony w § 1 pkt 3, organ podatkowy po upływie 7 dni, licząc od dnia wystania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma. W przypadku nieodebrania pisma doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni, licząc od dnia przesiania pierwszego zawiadomienia. Zawiadomienia, o którymi mowa w: § 1 i 2, mogą być automatycznie tworzone i przesyłane przez system teleinformatyczny organu podatkowego, a odbioru tych zawiadomień nie potwierdza się. W przypadku doręczenia, o którym mowa w § 3, organ podatkowy umożliwia adresatowi pisma dostęp do treści pisma w formie dokumentu elektronicznego przez okres co najmniej 3 miesięcy od dnia uznania pisma w formie dokumentu elektronicznego za doręczone oraz informacji o dacie uznania pisma za doręczone i o datach wysłania zawiadomień, o których mowa w § 1 i 2, w systemie teleinformatycznym. Warunki techniczne i organizacyjne doręczania pism w formie dokumentu elektronicznego określają przepisy ustawy, o której mowa w § 1 pkt 3. 13. Na podstawie powyższych przepisów organ interpretacyjny po podwójnym awizowaniu na publicznym portalu e-puap doręczył pełnomocnikowi interpretację indywidualną. Z akt sprawy wynika (z wydruków z systemu e-puap), że w przedmiotowej sprawie pierwsze zawiadomienie o odbiorze pisma (interpretacji) zostało przesłane pełnomocnikowi w dniu 31 sierpnia 2016 r., natomiast drugie w dniu 8 września 2016 r. A zatem, zgodnie z art. 152a § 3 O.p., interpretacja została uznana za doręczoną profesjonalnemu pełnomocnikowi z dniem 14 września 2016 r. Powyższy fakt wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia - Identyfikator Poświadczenia: ePUAP-UPDSO [...]. Wobec powyższego nie można twierdzić, że w niniejszej sprawie doszło do wydania interpretacji milczącej. Zważywszy powyższe zasadnie organ odmówił wydania zaświadczenia potwierdzającego istnienie milczącej interpretacji w przedmiotowej sprawie. 14. Pełnomocnik Spółki powołuje się w skardze na fakt złożenia w niniejszej sprawie wydruków z print screen ze skrzynki email: [...] oraz skrzynki epuap: [...] na okoliczność, iż na adres pełnomocnika nie zostało skutecznie wysłane żadne powiadomienie ani interpretacja, nie zostało skutecznie wysłane ani powiadomienie o przesyłce z platformy e-puap na adres email wskazany przez pełnomocnika, ani nie było żadnej przesyłki na platformie i skrzynce pełnomocnika na platformie epuap. Odnosząc się do tych okoliczności wskazać należy, że w aktach sprawy jak i w skardze pełnomocnik nie przedłożył żadnych dokumentów potwierdzających błędne doręczenie pism za pośrednictwem portalu publicznego. 15. Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że organ zasadnie odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści. Stąd skarga jako nieuzasadniona na podstawie art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu