VII SA/Wa 2746/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Jarecka (spr.), Sędziowie sędzia WSA Wojciech Sawczuk, asesor WSA Karolina Kisielewicz, Protokolant spec. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi H. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2017 r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Z okoliczności faktycznych sprawy ustalonych przez organ administracji i przyjętych za podstawę powyższego rozstrzygnięcia wynika, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr [...] Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. Ż. oraz A. Ż. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczego, zlokalizowanych na działce nr ew. [...] w miejscowości [...], gm. [...]. W dniu [...] maja 2015 r. Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zgodności posadowienia budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zlokalizowanego na działkach nr ew. [...],[...],[...] (powstałych w wyniku podziału działki ewidencyjnej nr [...]) przy ul. [...] w miejscowości [...], gm. [...]. W dniu 22 lipca 2015 r. Dokonano kontroli ww. budynku mieszkalnego jednorodzinnego, podczas której stwierdzono, że budynek mieszkalny został zrealizowany w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w pozwoleniu na budowę, gdyż zmieniono charakterystyczne parametry budynku oraz projekt zagospodarowania terenu. Organ ustalił, że zmianie uległ kształtu dachu przez likwidację lukarn dachowych oraz poszerzono garaż o 1,0 m. Dodatkowo stwierdzono podniesienie terenu działki względem sąsiednich nieruchomości. Budynek wykonano w stanie surowym zamkniętym. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę i przepisach, a następnie decyzją z dnia [...] września 2015 r. nr [...], działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r. poz. 1332), nałożył na A. Ż. i A. Ż. obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych ze wskazaniem robót budowlanych koniecznych do wykonania w celu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami w terminie 5 miesięcy od dnia doręczenia tejże decyzji. W dniu 16 czerwca 2017 r. inwestorzy przedłożyli w czterech egzemplarzach projekt budowlany zamienny realizowane inwestycji. Starosta [...] decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] uchylił własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2010 r., a następnie działając na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy - Prawo budowlane decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. zatwierdził projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną zlokalizowanego na działce nr ew. [...] w miejscowości [...] przy ul. [...], gm. [...], (kategoria obiektu budowlanego: I) o następujących parametrach technicznych inwestycji budynku: powierzchnia zabudowy - 183,75 m²; powierzchnia użytkowa - 230,83 m² + garaż - 39,57 m²; powierzchnia całkowita - 312,00 m²; kubatura - 902,50 m³, udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych prowadzonych przy realizacji przedmiotowej inwestycji, jak również nałożył na inwestora obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że projekt budowlany zamienny jest zgodny z wymogami wynikającymi z przepisów Prawa budowlanego i rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U z 2015 r. poz. 1422), zaś zamierzenia projektowe są zgodne z obowiązującymi normami prawa budowlanego oraz warunkami wynikającymi z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zatwierdzony projekt budowlany zamienny jest kompletny i posiada wymagane przepisami prawa dokumenty i oświadczenia oraz informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a także stosowne zaświadczenia dotyczące wykonania projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane oraz wpisaną na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Z przedłożonej dokumentacji projektowej wynika jednocześnie, że w przedmiotowym budynku konieczne są do wykonania roboty budowlane i ich zrealizowanie pozwoli na bezpieczne i zgodne z przeznaczeniem użytkowanie budynku. W wyniku rozpoznania odwołania złożonego przez H. P., właścicielkę działki sąsiedniej nr ew. [...],[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przywołaną wcześniej decyzją z dnia [...] września 2017 r. utrzymał w mocy ww. decyzję Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r. Organ odwoławczy, podzielając wszystkie ustalenia przyjęte przez Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego, stwierdził, że przedłożony przez inwestorów projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą jest kompletny, zgodny z przepisami dotyczącymi zagospodarowania przestrzennego, zaś projekt zagospodarowania działki nie narusza przepisów techniczno - budowlanych. Według organu, przedmiotowy budynek został zlokalizowany przy zachowaniu wymaganych projektowanych linii zabudowy oraz z zachowaniem odległości od granic sąsiednich działek budowlanych oraz obiektów budowlanych zlokalizowanych na działkach sąsiednich. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta Gminy [...] zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej w [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. (Dz. Urz. Nr 62, poz. 293 z dnia 20 października 1998 r.) na przedmiotowym terenie przewiduje się zabudowę mieszkaniową siedliskową, a zatem zgodną z przedmiotową inwestycją. Rozwiązania przyjęte w przedłożonym projekcie, w ocenie organu odwoławczego, nie naruszają uzasadnionych i chronionych interesów osób trzecich i czynią zadość warunkom określonym w przepisach. Organ zaznaczył, że w projekcie przewidziano takie roboty budowlane, których wykonanie spowoduje prawidłowe odprowadzanie wód opadowych, bez szkody dla działek sąsiednich. W ramach doprowadzenia poziomu terenu do stanu pierwotnego oraz zagospodarowania wód opadowych i roztopowych na własnej posesji zaprojektowano obniżenie terenu działki inwestycyjnej w pasie ok. 3 m wzdłuż ogrodzenia (strona wschodnia) ze spadkiem w kierunku południowym powodującym zachowanie różnicy terenu ok. 40 cm (obecnie ok. 1 m) zgodnie z oznaczeniem na projekcie zagospodarowania, obniżenie wykonanego ogrodzenia poprzez jego dostosowanie do obniżonego poziomu terenu oraz wykonanie studzienki wodno-kanalizacyjnej z zainstalowaną pompą wodną przepompowującą ewentualny nadmiar wody opadowej do zbiornika. Przyjęte przez inwestorów w przedłożonym projekcie zamiennym rozwiązania spowodują przejęcie wód opadowych i roztopowych przez grunt w obszarze działki inwestycyjnej i uniemożliwią ich przedostawanie się poza teren ww. działki, a w konsekwencji naruszenie stosunków wodnych w sąsiednim otoczeniu. Organ podkreślił przy tym, że zatwierdzony projekt nie przewiduje podwyższenia poziomu terenu w sposób powodujący spływ wody na działki sąsiednie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożyła H. P., wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie: - art. 77 § 1 pkt 1 k.p.a. polegające na zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu przez organ oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z powyższego przepisu, w szczególności poprzez brak zbadania, czy doszło do faktycznego dostosowania nieruchomość o nr ewidencyjnym [...] w miejscowości [...] gm. [...] do zmienionego planu budowlanego oraz poprzez zaniechanie ustalenia, czy podniesienie poziomu gruntu nie spowodowało zmian wody na gruncie ze szkodą dla gruntów sąsiednich poprzez skierowanie wód opadowych na nieruchomości skarżącej, co byłoby sprzeczne z decyzją o warunkach zabudowy, na którą to okoliczność wskazywała skarżąca, - art. 36a ust. 5 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa Budowlanego poprzez odstępstwa od planu budowlanego przy realizacji inwestycji związane z podniesieniem terenu działek nr ew. [...],[...],[...] położonych w miejscowości [...], - art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy - Prawo budowlane poprzez jego niezastosowanie i niewzięcie pod uwagę konieczności poszanowania przez inwestora wnoszącego obiekt uzasadnionych interesów osób trzecich, - art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1566) poprzez zezwolenie na podniesienie gruntu nieruchomości w sytuacji, gdy przepis ten jasno wskazuje, iż właściciel gruntu nie może zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej, ani kierunku odpływu ze źródeł ze szkodą dla gruntów sąsiednich, - art. 10 § 1 w zw. z art. 40 § 2 k.p.a. poprzez brak właściwego doręczenia pisma o zakończeniu postępowania pełnomocnikowi H. P. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Usunięcie z obrotu prawnego decyzji administracyjnej objętej skargą jest możliwe w przypadku stwierdzenia przez sąd administracyjny, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też w sprawie zachodzi podstawa do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Żadna z powyższych przesłanek nie wystąpiła w rozpatrywanej sprawie. Przedmiotem kontroli jest ocena legalności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną zlokalizowanego na działce nr ew. [...] w miejscowości [...] oraz udzielającej pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Podstawę prawną wydania takiego rozstrzygnięcia stanowi art. 51 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo budowlane, zgodnie z którym w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę organ nadzoru budowlanego jest zobowiązany nałożyć, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. W rozpatrywanej sprawie bezsporne pozostaje, że inwestorzy A. Ż. i A. Ż. rozpoczęli budowę budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] na podstawie udzielonego im wcześniej pozwolenia na budowę (decyzja Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. ). Z ustaleń organów nadzoru budowlanego wynika również niespornie, że w trakcie prowadzenia robót budowlanych inwestorzy odstąpili od udzielonego pozwolenia na budowę, realizując inwestycję w sposób istotnie odbiegający od zatwierdzonego projektu budowlanego, co obejmowało zaprojektowanie nowego kształtu dachu, wymiar garażu oraz sposób zagospodarowania terenu. Z akt sprawy wynika także, że wobec uznania, iż dokonane zmiany, w szczególności zmiana ukształtowania terenu stanowiły zmiany, o których mowa w art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego, organy nadzoru budowlanego przeprowadziły postępowanie w trybie art. 50-51 ustawy - Prawo budowlane w celu stwierdzenia, czy zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych pozostają zgodne z prawem. Odnosząc się do dokonanych przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w tym zakresie ustaleń, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżona decyzja została wydana po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, które obejmowało ocenę faktycznie wykonanych przez inwestorów prac na działce nr ew. [...]. Decyzja ta pozostaje przy tym zgodna z dyspozycją art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, art. 33-35 cyt. ustawy w zakresie kształtującym tryb oraz zakres oceny przedłożonego projektu budowlanego zamiennego, jak też pozostałych przepisów, w tym przepisów techniczo-budowlanych określających wymagania stawiane realizowanemu z odstępstwami obiektowi budowlanemu. Zdaniem Sądu, brak jest w sprawie podstaw, by zastrzeżenia, które skarżąca sformułowała względem zaskarżonej decyzji, wpływały na jej prawidłowość. Zauważyć w tym zakresie przede wszystkim trzeba, że Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje legalność zaskarżonego aktu, co obejmuje ocenę jego zgodności z przepisami prawa stanowiącymi podstawę wydania decyzji. Na wadliwość decyzji administracyjnej nie może wpływać sposób jej wykonywania przez adresata aktu jako podmiotu uprawnionego lub zobowiązanego, przez co jako bezprzedmiotowe należy w pierwszym rzędzie traktować w niniejszej sprawie te zarzuty skargi, w których skarżąca przypisane organom nadzoru budowlanego uchybienie powiązała z faktem, że inwestorzy nie zastosowali się do projektu budowlanego zamiennego nakazującego im wykonanie określonych robót budowlanych dotyczących m.in. obniżenia terenu wzdłuż ogrodzenia we wschodniej części działki. Brak "wdrożenia" zmienionego projektu budowlanego w życie, wbrew odmiennej ocenie skarżącej, stanowi odrębne zagadnienie prawne, toteż nie mogło ono oddziaływać na treść kwestionowanego rozstrzygnięcia, którego prawidłowość wyznaczała wyłącznie jego zgodność z przepisami prawa kształtującymi warunki jego podjęcia. Sąd zauważa, że zagadnienie to może być przedmiotem analizy w postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną zlokalizowanego na działce nr ew. [...], w trakcie którego zweryfikowana zostanie zgodność wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym zamiennym i warunkami pozwolenia na budowę oraz przepisami (art. 57 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego). Podnosząc swój zarzut, skarżąca nie dostrzegła, że wykonanie przewidzianych w projekcie budowlanym robót budowlanych, mających na celu pełne zagospodarowanie wód opadowych i roztopowych na działce nr ew. [...], jest przedmiotem prawnej reglamentacji i nie mogły zostać one zainicjowane przez inwestora dopóty, dopóki ich projekt nie zostanie zatwierdzony w odpowiedniej procedurze, a inwestorowi nie zostanie udzielone pozwolenie na wznowienie robót. Trudno z tego względu czynić inwestorom zarzut, iż po sporządzeniu projektu budowlanego zamiennego (styczeń 2016 r.) nie podjęli oczekiwanych przez skarżącą działań, skoro dopiero na podstawie ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego mogły zostać one rozpoczęte. W świetle dotychczasowego orzecznictwa sądów administracyjnych, ziemia nawieziona na działkę, nawet w dużej ilości, nie mająca żadnej konstrukcji, nie stanowi całości techniczno-użytkowej. Nie jest zatem budowlą w rozumieniu Prawa budowlanego, a jej zwożenia i wyrównania, co prowadzi do podwyższenia terenu, nie można uznać za wykonywanie robót budowlanych (por. wyrok NSA z dnia 24 listopada 2017 r. sygn. II OSK 160/17; wyrok NSA z dnia 25 lipca 2014 r. sygn. II OSK 377/13). Taka kwalifikacja nadawana wskazanym działaniom powoduje, że podwyższenie terenu działki przez inwestora nie może stanowić samoistnego przedmiotu postępowania prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego. Kwestia ta może mieścić się w zakresie kompetencji przyznanych organom nadzoru budowlanego, niemniej jej rozważenie może mieć miejsce jedynie w granicach przewidzianych prawem. W postępowaniu naprawczym problem zmiany rzędnych terenu organy nadzoru budowlanego powinny rozważyć w aspekcie wymaganym w art. 36a ust. 5 pkt 1 Prawa budowlanego (zmiana dotycząca projektu zagospodarowania działki lub terenu) i ocenić, czy podwyższenie terenu pozostaje w zgodzie z art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego w zw. z § 29 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Ten ostatni przepis stanowi, że dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione, co zawiera w sobie konieczność stwierdzenia, czy podniesienie rzędnych terenu do takiego rezultatu nie będzie prowadzić. Kompetencję organów nadzoru budowlanego wyznaczają w tym zakresie przepisy techniczno-budowlane, jednakże w analizowanym zakresie organy te powinny mieć na uwadze, że odpowiednie uprawnienia przeciwdziałające zmianie stosunków wodnych na gruncie ze szkodą dla gruntów sąsiednich, regulowane przepisami ustawy – Prawo wodne, posiadają również inne organy administracji (wójt, burmistrz lub prezydent miasta miejsca położenia nieruchomości, na której dokonano zmian stanu wód). Z tego względu, swój zakres rozważań organy nadzoru budowlanego powinny ograniczyć wyłącznie do tego aspektu sprawy, który pozostaje w ich właściwości rzeczowej. Właściwość tę wyznacza ustalenie, że w sprawie, po pierwsze, można mówić o zmianie naturalnego spływu wód opadowych w celu skierowania ich przez inwestora na teren sąsiedniej nieruchomości, po drugie zaś, że zmiana ta nastąpiła wskutek wykonania robót budowlanych objętych prowadzonym postępowaniem naprawczym (por. wyrok NSA z dnia 16 grudnia 2014 r. sygn. II OSK 1337/13). Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważa, że jakkolwiek w rozpoznawanej sprawie wystąpienie tej ostatniej przesłanki nie może być kwestionowane, gdyż inwestor doprowadził do podwyższenia wschodniej części działki nr ew. [...] do rzędnej 80.75-80.80 mnpm podczas budowy budynku, na który uzyskał pozwolenie na budowę, o tyle pierwszy warunek – jak trafnie przyjął [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego – nie został spełniony. Ustalenia faktyczne, na jakich oparł się organ, nie pozwalają bowiem w sposób uprawniony twierdzić, że wykonanie robót budowlanych zgodnie z zamiennym projektem zagospodarowania działki nr ew. [...] będzie skutkowało zmianą spływu wód opadowych poprzez ich skierowanie na teren działki nr ew. [...].[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie miał podstaw, by odmówić zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego, jeżeli się zważy, że projekt ten obejmował obniżenie terenu działki inwestycyjnej wzdłuż ogrodzenia ze spadkiem w kierunku południowym, obniżenie ogrodzenia poprzez dostosowanie go do obniżonego poziomu terenu, ja też wykonanie studzienki wodno-kanalizacyjnej przepompowującej ewentualny nadmiar wody opadowej do zbiornika na działce należącej do inwestorów. Powyższe działania znajdujące swój formalny wyraz w przedłożonym bilansie wód opadowych i roztopowych oraz sposobie ich odprowadzenia (k. 29 projektu budowlanego zamiennego), przeciwdziałające temu, by dokonana w toku robót budowlanych zmiana poziomu terenu skutkowała zalewaniem działki nr ew. [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny – za organem nadzoru budowlanego – uznaje za odpowiadające warunkom legalizacji istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego, którego dopuścili się inwestorzy realizujący inwestycję na podstawie ostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. Sąd zobowiązany jest zwrócić jednocześnie uwagę na to, że przedmiotem rozpatrywanej sprawy objęte są wyłącznie roboty budowlane prowadzone na działce nr ew. [...], których dotyczy zatwierdzony projekt budowlany zamienny w części odnoszącej się do planu zagospodarowania terenu. Poza zainteresowaniem organów nadzoru budowlanego, jak też Sądu musiały z tego powodu pozostawać te kwestie, które miały wprawdzie związek z podniesieniem poziomu gruntu i ewentualną zmianą stosunków wodnych, niemniej wynikał on z działań nieobjętych procesem inwestycyjny kształtowanym treścią ww. decyzji Starosty [...]. Część akcentowanych przez skarżącą prac (np. wykopanie rowów przy granicy działek), jak wynika z akt sprawy, została przeprowadzona na innej działce (nr ew. [...]), poza terenem inwestycji, toteż ich znaczenie dla ukształtowania prawidłowych (zgodnych z prawem) stosunków wodnych na gruncie nie mogło podlegać rozważeniu w niniejszym postępowaniu prowadzonym przez organy nadzoru budowlanego. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zgodzić się należy z zarzutem skargi odnośnie do naruszenia przez organ odwoławczy art. 40 § 2 k.p.a. Zaskarżona decyzja z dnia [...] września 2017 r. wadliwie została bowiem przesłana na adres skarżącej, pomimo że w toku postępowania odwoławczego ustanowiła ona pełnomocnika i z tego względu wszelka korespondencja, w tym decyzja kończąca postępowanie przed [...]WINB, powinna być kierowana na adres pełnomocnika strony, o czym wiążąco stanowi przywołany przepis. Wskazana wadliwość nie mogła jednakże prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji, gdyż naruszenie przez organ art. 40 § 2 k.p.a. nie miało wpływu na wynik sprawy. Wskazane naruszenie mogłoby podlegać ocenie wyłącznie w tym aspekcie, który ma związek z wyznaczeniem biegu terminu do wniesienia skargi, gdyby strona lub jej pełnomocnik kwestionowali skuteczność doręczenia pisma z pominięciem ustanowionego w sprawie pełnomocnika. Tego rodzaju zarzutu strona jednakże w złożonej skardze nie postawiła. Podobny wniosek odnieść należy do niezawiadomienia pełnomocnika strony o prawie do zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem decyzji z dnia [...] września 2017 r. Zarzut pozbawienia strony możliwości wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz składania wniosków może odnieść skutek tylko wówczas, gdy strona wykaże, że uchybienie to nie pozwoliło jej na dokonanie konkretnych czynności procesowych (por. wyrok NSA z dnia 6 marca 2018 r. sygn. II OSK 1185/16). W złożonej skardze brak jest wskazania tego rodzaju czynności. Uwzględniając, że w toku postępowania odwoławczego organ nie znalazł podstaw do przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego (art. 136 k.p.a.), a jednocześnie kierunek podejmowanego rozstrzygnięcia wyznaczała treść decyzji organu I instancji konfrontowana z argumentacją sformułowaną w odwołaniu złożonym przez skarżącą, niezawiadomienie tejże strony (jej pełnomocnika) o zakończeniu postępowania i możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, pomimo niedochowania należnego standardu procesowego przez organ, nie może być traktowane jako wada kwalifikowana postępowania. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia.