II SA/Kr 71/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie : WSA Krystyna Daniel (spr.) WSA Aldona Gąsecka-Duda Protokolant : sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2016 r. sprawy ze skargi Towarzystwa [...] z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 29 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji Prezydent Miasta K. decyzją z 23.07.2015r, na podstaw/e art. 71, art. 73 ust. 1, art. 75 ust 1 pkt 4, art. 80 ust 1, art. 82, art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z 3.10.2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2013 r. póz. 1235, ze zm.), § 3 ust. 1 pkt 53 lit b tiret pierwsze i 56 lit a rozporządzenia Rady Ministrów z 9.11.2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, na wniosek Deweloperskiej Firmy Budowlanej A. S.C. w K. , ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pn.: "Budowa zespołu 65-u budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z infrastrukturą techniczną przy ul. [...] w K. "- zlokalizowana na działkach nr [...] ,[...] ,[...] itd... obr. [...] i nr [...] ,[...] obr [...] . ewid. P. w K ": l. Rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia. Planowane przedsięwzięcie polegać będzie budowie zespołu 65-u budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z infrastrukturą techniczną, drogami wewnętrznymi i zjazdem z ul. [...] i zlokalizowane będzie na działkach nr: [...] .[...] ,[...] itd... obr. [...] i nr [...] ,[...] obr [...] jedn. ewid. P. w K . Całkowita powierzchnia zabudowy rozumiana jako powierzchnia terenu zajęta przez obiekty budowlane oraz pozostała powierzchnia przeznaczona do przekształcenia w wyniku realizacji przedsięwzięcia wyniesie ok. 3,72 ha. Łączna powierzchni garaży wraz z towarzyszącą im infrastrukturą, rozumiana jako powierzchnia garaży, drogi dojazdowej i zjazdu z drogi publicznej wyniesie ok. 0,91 ha. Całość przedsięwzięcia obejmie budowę: -65-u budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej, szeregowej i wolnostojącej zlokalizowanych na działkach nr: [...] i [...] obr. [...] ewid. P. , - zjazdu na teren inwestycji na działce nr [...] ,[...] obręb [...] , -dróg wewnętrznych o nawierzchni asfaltowej i łącznej długości ok. 940 m zlokalizowanych na działkach nr: [...] ,[...] ,[...] itd... obręb [...] , - rozbudowę sieci energetycznej wraz z przyłączami zlokalizowaną na działkach nr [...] ,[...] ,[...] itd... obręb [...] , * rozbudowę sieci wodociągowej wraz z przyłączami zlokalizowaną na działkach nr [...] ,[...] ,[...] itd... obręb [...] , dz. nr [...] obręb [...] * rozbudowę sieci gazowej wraz z przyłączami zlokalizowaną na działkach nr [...] ,[...] ,[...] itd... obręb [...] , dz. nr [...] obręb [...] , - budowę ciśnieniowej sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami zlokalizowana na działkach nr [...] ,[...] ,[...] i obr [...] dz. nr [...] - odtworzenie rowu odwadniającego na dz. nr: [...] ,[...] ,[...] obr. [...] . II. Warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji (użytkowanie) przedsięwzięcia. 1. Zabezpieczenie powietrza atmosferycznego: a) W trakcie prowadzenia robót montażowo-budowlanych oraz w trakcie eksploatacji przedsięwzięcia ograniczyć emisję niezorganizowaną zanieczyszczeń pyłowych. b) Należy systematycznie sprzątać i w miarę potrzeby zraszać wodą plac budowy, w celu ograniczenia pylenia. 2. Zabezpieczenie przed hałasem. Uciążliwe akustycznie prace budowlane prowadzić wyłącznie w porze dziennej -rozumianej jako przedział czasu od godz. 6°° do 22°° zgodnie z przepisami o ochronie środowiska. 3. Zabezpieczenie środowiska gruntowo - wodnego. a) Budynki należy posadowić na fundamentach o głębności nie większej niż 1 m poniżej obecnego poziomu terenu. b) Prace związane w budową i odtwarzaniem istniejącego rowu należy prowadzić w terminie od połowy września do połowy marca, tj. poza okresem rozrodu płazów. c) Należy zabezpieczyć miejsca stanowiące potencjalne pułapki dla zwierząt, tj. 2 czasowe rowy. betonowe konstrukcje, studzienki itp. W przypadku stwierdzenia uwięzienia zwierzęcia, należy je odłowić i przenieść poza teren inwestycji. d) Ścieki socjalno-bytowe należy kierować do miejskiej sieci kanalizacji sanitarnej na warunkach uzgodnionych z jej administratorem. e) Wody opadowe po ich wcześniejszym podczyszczeniu należy odprowadzić do Potoku K. przez system rowów. 4. Ochrona przed odpadami. Powstałe odpady należy segregować i magazynować selektywnie w wydzielonym miejscu w odpowiednich pojemnikach, w sposób eliminujący ich negatywny wpływ na środowisko, zapewniając ich odbiór przez uprawnione podmioty. b) Odpady segregować, właściwie magazynować oraz przekazywać je podmiotom posiadającym stosowne zezwolenie na ich odbiór. 5. Ochrona środowiska przyrodniczego. a) Drzewa i krzewy znajdujące się w bezpośrednim otoczeniu planowanych prac należy zabezpieczyć przed uszkodzeniem np.:poprzez wydzielenie drzewa/krzewu polegające na całkowitym ogrodzeniu zwartym płotem powierzchni, na których rosną drzewa wraz z powierzchniami zajmowanymi przez korzenie oraz rzut koron; poprzez zabezpieczenie pnia drzewa w celu ochrony kory przed otarciami czy ubytkami - oszalowanie pnia lub owinięcie go matami np. ze słotny; przy zastosowaniu oszałowania z desek należy zwrócić uwagę aby deski szczelnie przylegały na całej powierzchni pnia na wysokości około 2 m (jeśli jest to możliwe), dolna część deski powinna być wkopana, a jeśli jest to niemożliwe to obsypana ziemią lub dodatkowo zabezpieczona drutem; poprzez zabezpieczenie systemu korzeniowego w wykopach; w obrębie korony drzewa wykop wykonywany będzie ręcznie; poprzez zabezpieczenie konarów drzew przez np. podwiązanie najniższych czy też niskoułożonych gałęzi, konarów do nadległych lub podparcie podporą tak aby nie uszkodzić ich kory. b) Należy zastosować wygrodzenia terenu niezbędnego dla realizacji inwestycji w oparciu o ogrodzenie z folii lub siatki o oczkach 0,5x0,5 cm lub agrotkaniny, rozpiętej na palikach, do wysokości ok. 0,5 m n.p.t. z 10-15 cm, daszkiem górnym (nawisem), w dolnej części wkopanej w podłoże do głębokości min 15 cm, w celu uniemożliwienia przedostawania się zwierząt na teren budowy. 3 c) W trakcie trwania prac budowlanych należy zwracać szczególną uwagę na tworzenie przypadkowych pułapek dla płazów, które mogą pojawić się na placu budowy. W przypadku pojawienia się osobników tej gromady w wykopach i zagłębieniach należy je przenieść w rejon istniejącego rowu. 6. Ochrona zabytków. Przedmiotowe przedsięwzięcie nie oddziałuje negatywnie na dobra materialne, dobra kultury i na zabytki chronione na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad nimi. 7. Ochrona zdrowia ludzi. a) Podczas realizacji i eksploatacji inwestycji konieczne jest prowadzenie prac zgodnie z przepisami BHP. W szczególności zabezpieczenia wymagają wykopy, sprzęt techniczny oraz miejsca składowania materiałów budowlanych, paliw i innych materiałów niebezpiecznych. b) Zaplecze budowy należy wyposażyć w urządzenia sanitarne. III. Wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym dla przedsięwzięcia: Należy określić sposób postępowania i zagospodarowania mas ziemnych, jeżeli będą one przemieszczane w związku z realizacją projektowanej inwestycji. IV. Dodatkowe warunki dotyczące zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko: Przy realizacji inwestycji należy uwzględnić uwagi i wnioski zawarte w opracowanym dla przedmiotowego przedsięwzięcia raporcie oddziaływania na środowisko. V. Przedsięwzięcie nie wymaga przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko oraz postępowania w sprawie transgraniczneg oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. VI. Charakterystyka przedsięwzięcia zawarta została w załączniku do decyzji. W uzasadnieniu organ podał, że wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia jw. wpłynął w dniu 11.07.2014r. W dniu 20.02.2015 r .inwestor złożył korektę wniosku wraz z aktualną kartą informacyjną. W związku z powyższym powtórzono procedurę. Uzyskano opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z 09.03.2015r., znak: [...] którzy wyraził opinię o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z 20.03.2015r., znak: [...] który wyraził opinię o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Prezydent Miasta K. , postanowieniem z 26.03.2015r. znak:[...] stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, określając jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Pismem z 01.04.2015r, wnioskodawca przedłożył raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko dla przedmiotowej inwestycji .Przedłożony raport o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko był zgodny z wymaganiami ustawy UUOŚ. Uzyskano opinię Sanitarną Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z 11.05.2015r.. znak: [...] oraz postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z 29.05.2015r., znak.: [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia. Treść opinii oraz uzgodnienia została uwzględniona w decyzji. Organ wskazał, że w decyzji określono warunki w fazie realizacji i eksploatacji (użytkowania) przedsięwzięcia, a także warunki dotyczące zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Ponadto zaznaczył, że: wprowadzanie gazów i pyłów do powietrza oraz emisja hałasu nie może powodować przekroczenia standardów jakości środowiska poza granicami inwestycji zgodnie żart. 144 Prawa ochrony środowiska; emisja hałasu nie może powodować przekroczeń standardów jakości środowiska (tj. dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku) poza granicami inwestycji; zgodnie z art. 29 ustawy z 18.07.2001 r. Prawo wodne niedopuszczalna jest niwelacja terenu powodująca naruszenie stanu wody na gruncie ze szkodą dla gruntów sąsiednich oraz niekorzystne przekształcenie naturalnego ukształtowania terenu oraz zagospodarowanie wód opadowych na terenie inwestycji nie może naruszać stanu wody na gruncie, ze szkodą dla gruntów sąsiednich oraz powinno zapewnić ochronę wód; warunki i sposób zagospodarowania mas ziemnych usuwanych lub przemieszczanych w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji, winny zostać określone w pozwoleniu na budowę; zastosowanie mas ziemnych nie może spowodować przekroczeń wymaganych standardów jakości gleby i ziemi, określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z 9.09.2002r. w sprawie 5 standardów jakości gleby oraz standardów jakości ziemi; usuwanie odpadów powinno odbywać się na podstawie indywidualnych umów z przedsiębiorstwami posiadającymi stosowne zezwolenia wynikające z ustawy o odpadach; gospodarkę odpadami na etapie realizacji, eksploatacji i likwidacji przedsięwzięcia należy prowadzić zgodnie z ustawą o odpadach. Dalej organ podał, że przedsięwzięcie zlokalizowane jest na terenie [...] Parku Krajobrazowego, który wchodzi w skład Parków Krajobrazowych Województwa [...] Park Kraj obrazowy został utworzony na podstawie rozporządzenia Wojewody Nr [...] z 17.10.2006r. Planowana inwestycja nie jest sprzeczna z zapisami wyżej wymienionego rozporządzenia. Zakres inwestycji, jej rodzaj oraz charakter, nic naruszają zakazów określonych w rozporządzeniu. Planowana zabudowa jednorodzinna nie należy do obiektów mogących naruszyć stosunki wodne obszaru ze względu na brak wykonywania głębokich wykopów, nie powoduje zmiany ukształtowania terenu. Przyczyni się lokalnie do zmiany krajobrazu, gdyż teren dotychczas użytkowany rolniczo zajęty zostanie przez zabudowę jednorodzinną. Inwestycja nie ingeruje w istniejący ekosystem starorzecza W. , gdyż jest od rzeki oddalona, natomiast ze względu na dotychczasową funkcję tych okolic K, gdzie sukcesywnie w tereny zielone wkracza zabudowa mieszkaniowa, istotne jest aby była to zabudowa domami jednorodzinnymi, przy utrzymaniu dużej skali powierzchni biologicznie czynnej, zachowaniu zagajników, zieleni wysokiej i stref obudowy biologicznej cieków. Wody opadowe z dachów budynków (ze względu na brak kanalizacji deszczowej w okolicy), po retencjonowaniu w zbiornikach na terenie każdej posesji wraz z podczyszczonymi wodami z dróg wewnętrznych zostaną odprowadzone tak, żeby nic zakłócać naturalnej gospodarki wodnej terenu, do rowu projektowanego wzdłuż południowej granicy inwestycji łączącego się z istniejącym rowem, a następnie za jego pośrednictwem do potoku K Teren wzdłuż rowu, w części terenu, na którym stwierdzono podmokłości, pozostawiono jako zielony, wolny od zabudowy. W fazie realizacji oddziaływanie pracującego sprzętu i pojazdów budowy nie wpłynie w znaczącym stopniu na pogorszenie się jakości powietrza w otoczeniu przedsięwzięcia, gdyż będzie ono chwilowe i przemijające. Przewidywany wzrost poziomu emisji hałasu do środowiska, jaki może występować w fazie realizacji inwestycji wiąże się przede wszystkim z wykorzystywaniem różnorodnego parku maszynowego, środków transportu oraz narzędzi 6 mechanicznych. Etap prac budowlanych będzie uciążliwy, jednak jest to oddziaływanie przemijające i nie przewiduje się wpływu na zdrowie lub pogorszenie warunków życia ludzi zamieszkujących tereny sąsiadujące .Na czas prowadzonych prac budowlanych obszar inwestycji winien być zabezpieczony w celu uniemożliwienia lub zdecydowanego ograniczenia możliwości dostania się zwierząt na teren planowanego przedsięwzięcia, a także winna być prowadzona kontrola głębokich wykopów. W przypadku stwierdzenia obecności płazów i gadów na terenie prowadzonych robót, winny być one odłowione i wyniesione, poza teren realizacji inwestycji .Prace budowlane można rozpocząć po przeniesieniu osobników dorosłych i ich fonii rozwojowych. Wówczas Inwestor powinien wystąpić do RDOS w K. z wnioskiem o wydanie zezwolenia na przeniesienie gatunku chronionego i zniszczenie jego siedliska zgodnie z art. 56 ust. 2 pkt. 2 ustawy o ochronie przyrody. Ze względu na poziom wód gruntowych na obszarze zabudowy, na poziomie ok. 2,9 - 3,2 m p. p.t. istnieje niewielkie prawdopodobieństwo konieczności odwadniania wykopów. Brak podpiwniczenia i posadowienie budynków na fundamentach o głębokości do 1 m p.p.t. dają gwarancję, że inwestycja na etapie budowy oraz funkcjonowania nie będzie stanowić zagrożenia zmiany poziomu wód gruntowych. Przedmiotowy kompleks zabudowy jednorodzinnej na etapie •eksploatacji nie będzie stanowić zagrożenia dla środowiska, ani uciążliwości dla mieszkańców najbliższej zabudowy mieszkaniowej w zakresie zanieczyszczeń powietrza. Ze względu na niewielki poziom emisji hałasu, funkcjonowanie planowanego przedsięwzięcia nie spowoduje znaczącego, ponadnormatywnego wzrostu emisji hałasu w jego otoczeniu. W rejonie przedsięwzięcia tło akustyczne kształtowane jest przez intensywny ruch pojazdów na obwodnicy K. oraz ulicy [...] .Lokalizacja inwestycji na terenie niezabudowanym nie spowoduje zmiany klimatu tego obszaru. Nieznacznie może zmniejszyć się prędkość wiatru oraz wzrosnąć pionowa wymiana powietrza na skutek zmian w nagrzewaniu się podłoża wywołanych zabudową i unoszeniem się cieplejszego powietrza ku górze. Niemniej jednak obecność w pobliżu terenów niezabudowanych pozwoli na utrzymanie odpowiedniej wymiany powietrza .Realizacja inwestycji nie wpłynie na zmianę istniejącego środowiska przyrodniczego, ponieważ nic spowoduje utraty cennych siedlisk przyrodniczych, nic naruszy funkcjonowania korytarzy ekologicznych oraz koresponduje z istniejącą zabudową. Ponadto na terenie przedsięwzięcia nie stwierdzono obecności chronionych gatunków zwierząt i roślin, a określone w postanowieniu warunki pozwolą na zabezpieczenie istniejącej zieleni wysokiej oraz gatunków zwierząt chronionych, które mogą pojawić się na placu budowy. Uciążliwość obiektu nie wykroczy poza obszar, do którego inwestor posiada tytuł prawny. Zastosowane zabezpieczenia i rozwiązania chronić będą środowisko gruntowo - wodne. Powstające odpady na etapie realizacji i eksploatacji nie będą stanowić zagrożenia dla środowiska pod warunkiem przestrzegania przepisów ochrony środowiska oraz przepisów dotyczących odpadów. Decyzja spełnia warunki określone w art. 82 UUOŚ. Nie stwierdzono konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, gdyż posiadane dane na temat przedsięwzięcia są wyczerpujące i pozwalają wystarczająco ocenić jego oddziaływanie na środowisko. Od powyższej decyzji odwołanie złożyło Towarzystwo na Rzecz Ochrony Przyrody w K. , wnosząc o uchylenie decyzji w całości. Zarzuciło naruszenie przepisów ustawy o ochronie przyrody, rozporządzenia Ministra Środowiska z 12.10.2011 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt, Dyrektywy 92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk naturalnych oraz dzikiej fauny i flory, ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W uzasadnieniu strona odwołująca podała, że dla części działek objętych wnioskiem, ten sam wnioskodawca wystąpił o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji o znacznie mniejszej skali (budowa zespołu do 6 budynków mieszkalnych jednorodzinnych). Prezydent Miasta K. decyzją [...] z 17.07.2015 r. odmówił ustalenia warunków zabudowy. W uzasadnieniu wskazano między innymi, że wprowadzenie nowej intensywnej zabudowy w tym obszarze spowoduje utratę jego walorów krajobrazowych i przyrodniczych. Ze względu na zachowanie ładu przestrzennego i utrzymanie dotychczasowego układu urbanistycznego nie jest możliwe dopuszczenie zabudowy na wnioskowanym terenie. W decyzji zwrócono również uwagę na wartości przyrodnicze obszaru. W ocenie strony odwołującej z ww. decyzji wynika diametralnie odmienna od przedstawionych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz w raporcie o oddziaływaniu na środowisko ocena walorów przyrodniczych i istnienia korytarza ekologicznego. Zdaniem Towarzystwa na Rzecz Ochrony Przyrody teren inwestycji leży również na terenie korytarza ekologicznego łączącego Obszar Natura 2000 z Doliną W. .Całość inwestycji położona jest na terenie [...] Parku Krajobrazowego, który jest obszarem prawnie chronionym na podstawie rozporządzenia Wojewody [...] . Inwestycja będzie negatywnie oddziaływać na teren [...] Parku Krajobrazowego i jest niezgodna z rozporządzeniem Wojewody zakazującym:, wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu, z wyjątkiem prac związanych z zabezpieczeniem przeciwpowodziowym lub przeciw osuwiskowym lub budową, odbudową, utrzymaniem, remontem lub naprawą urządzeń wodnych - w ramach inwestycji będą wykonanie prace ziemne trwale zniekształcające rzeźbę terenu w związku z wykopami pod obiekty kubaturowe, budową obiektów kubaturowych oraz dróg dojazdowych; dokonywania zmian stosunków wodnych, jeżeli zmiany te nie służą ochronie przyrody lub racjonalnej gospodarce rolnej, leśnej, wodnej lub rybackiej - zmiany stosunków wodnych nastąpią wskutek zmniejszania powierzchni biologicznie czynnej, a tym samym zdolności retencyjnych; likwidowania, zasypywania i przekształcania zbiorników wodnych i starorzeczy oraz obszarów wodno-błotnych - przekształceniu podlegać będą obszary wodno-błotne – według Konwencji Ramsarskiej obszarami wodno-błotnymi są tereny bagien, błot i torfowisk lub zbiorniki wodne, tak naturalne jak i sztuczne, stałe i okresowe, o wodach stojących lub płynących. Na terenie inwestycji znajduje się ciek wodny oraz jego rozlewiska. W decyzji brak jest określenia warunków udrożnienia cieku wodnego- sposób czyszczenia i utrzymywania rowów (w tym. m.in. zmiana profilu rowu, składowanie osadu) wpływa w istotny sposób nie tylko na warunki życia zwierząt (w szczególności płazów i bezkręgowców) również na ich przeżycie podczas prac melioracyjnych .Inwestycja wiąże się ze znacznym przekształceniem terenu, w tym zmniejszeniu powierzchni biologicznie czynnej, zmianą krajobrazową. Strona odwołująca wyraziła zdumienie dopuszczeniem możliwości prowadzenia prac ziemnych w obrębie cieku wodnego w okresie hibernacji płazów. Rowy i rozlewiska są miejscami zimowania płazów i jakiekolwiek prace w tym okresie w obszarze zimowania stanowią dla nich śmiertelne zagrożenie. Zupełnie pominięto antropogeniczne zagrożenia dla przyrody związane z zamieszkaniem w jego bezpośrednim sąsiedztwie kilkuset ludzi oraz ich zwierząt (psów, kotów). Inwestycja znajduje się w zasięgu zagrożenia powodziowego ze strony rzeki W . Doświadczenia ostatnich lat wskazują, że obszar ten ulega podtopieniu już przy wysokich stanach wody w W. Poza tym, zmniejszenie powierzchni biologicznie czynnej, a tym samym zdolności retencyjnych powoduje zagrożenie podtopieniami zabudowy na działkach sąsiednich. Wreszcie strona odwołująca zwróciła uwagę, że w zgodnie z zapisami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta K. całość inwestycji położona jest na terenie przeznaczonym w studium jako strefa ochrony i kształtowania krajobrazu oraz strefie kształtowania systemu przyrodniczego; będący w trakcie przygotowań miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego także przewiduje charakter ochronny i wyznacza w tym obszarze tereny zieleni. Instytut Nauk o Środowisku UJ proponuje objęcie terenu ochroną rezerwatową. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z 29.10.2015 r., znak: [...] , na podstawie art. 71, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 1, art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, § 3 ust. 1 pkt 53 lit. b tiret pierwsze i 56 łit.a, rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ II instancji powielił treść decyzji l instancji. W odpowiedzi na zarzuty odwołania wyjaśnił, że na etapie realizacji inwestycji oddziaływanie inwestycji na środowisko będzie miało, co ma miejsce przy realizacji każdej inwestycji budowlanej charakter przejściowy i ustąpi po jej zakończeniu, niemniej organ l instancji ustalił w decyzji warunki przeprowadzenia procesu budowlanego w sposób najmniej uciążliwy Organ l instancji uwzględniając wyniki przeprowadzonego postępowania (uzgodnienie RDOŚ w K. ) i uzyskane na tej podstawie wyczerpujące dane na temat inwestycji pozwalające ocenić na etapie wydawania decyzji jej oddziaływanie odstąpił od obowiązku przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Nałożenie obowiązku przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko nie jest bowiem obligatoryjne. Jeżeli zatem już na początku realizacji przedsięwzięcia wszystkie jego skutki środowiskowe nie budzą wątpliwości, to nie ma podstaw do nakładania obowiązku ponownego 10 przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż przedsięwzięcie nie należy do grupy przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. W ocenie kolegium, raport o oddziaływaniu na środowisko odpowiada wymaganiom, jakie stawia ustawa i prawidłowo został przyjęty przez organ l instancji jako podstawa ustaleń faktycznych .Ocena oddziaływania inwestycji na środowisko przeprowadzona została wszechstronnie i wyczerpująco. Dokonano obiektywnej oceny oddziaływania inwestycji na środowisko, a przede wszystkim jej uciążliwości, poprzez ustalenie danych związanych m.in. z gospodarką odpadami, emisją hałasu, emisji zanieczyszczeń do środowiska. Raport jest spójny i wolny od niejasności i nieścisłości i nie ma podstaw, aby odmówić mu waloru wiarygodności. Zdaniem kolegium, zakres raportu jest dostosowany do charakteru i wielkości oddziaływania zamierzonego przedsięwzięcia na środowisko. Raport sporządzony jest ze szczegółowością odpowiadającą rozwiązaniom na etapie koncepcji, wyczerpująco i obiektywnie przedstawia możliwości wystąpienia uciążliwości dla środowiska związanych z budową i funkcjonowaniem przedsięwzięcia wskazując, iż projektowane przedsięwzięcie przy zapewnieniu podczas jego realizacji rozwiązań zgodnych z założeniami nie spowoduje przekroczeń dopuszczalnych norm a także, iż uciążliwość nie przekroczy granic działek lokalizacji inwestycji. Przeprowadzone postępowanie wykazało dopuszczalność w ramach prawnej ochrony ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięć. Jeżeli oddziaływanie zamierzonej inwestycji nie przekracza wyznaczonych przepisami standardów, a takie wnioski wynikają z ustalonego stanu faktycznego brak podstaw do odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań. Odnosząc się do zarzutów odwołania, kolegium wskazało, iż w postępowaniu przeanalizowano i oceniono wpływ przedsięwzięcia na środowisko w wystarczającym zakresie. Wydanie decyzji nie jest natomiast uzależnione od zgody stron postępowania. Przy rozstrzyganiu wzięto pod uwagę stosowne przepisy prawa i ocenie podlegała inwestycja tylko w zakresie wiążącym organ w postępowaniu. Nie podlegały ocenie organu inne szczegółowe aspekty procesu inwestycyjnego tj. podlegające ocenie na etapie innych postępowań, jako pozostające poza jego zakresem. Odnośnie informacji, że na części działek Prezydent Miasta K. odmówił ustalenia warunków zabudowy, organ II instancji wyjaśnił, że postępowanie o ustalenie warunków zabudowy nie jest kompatybilne z przeprowadzonym postępowaniem o określenie środowiskowych uwarunkowań dla planowanej inwestycji. Są to dwa odrębne postępowania administracyjne, oparte na różnych aktach prawnych. Decyzja organu l instancji zawiera wszystkie elementy określone przez przepisy ustawy. Towarzystwo na Rzecz Ochrony Przyrody w K. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. , domagając się jej uchylenia. W treści skargi powielono argumentację przedstawioną w odwołaniu. Dodatkowo strona skarżąca wskazała, że organ II instancji nie ustosunkował się do zarzutów odwołania. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sad administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. póz. 1647 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kryterium tej kontroli określa art. 1 § 2 wskazanej ustawy i jest nim zgodność z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa procesowego oraz przepisów prawa materialnego w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., póz. 270 z późn. zm.) zwanej p.p.s.a, uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z 29.10. 2015 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z 23.07.2015r., którą na wniosek Deweloperskiej Firmy Budowlanej [...] S.C. w K. , ustalono środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pn.: "Budowa zespołu 65-u budynków mieszkalnych 12 jednorodzinnych wraz z infrastrukturą techniczną przy ul. [...] w K. "-zlokalizowana na działkach nr [...] ,[...] ,[...] itd... obr. [...] i nr [...] ,[...] obr [...] w K": Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu l instancji wykazała, że naruszają one przepisy prawa w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi i podjęcie orzeczenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., aczkolwiek nie wszystkie podniesione w skardze zarzuty należało uznać za zasadne. Oceniając zaskarżoną decyzję należy mieć na uwadze, że podstawę jej wydania stanowił przepis art. 138 § 1 pkt 1 kpa, zgodnie z którym organ utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. W związku z tym zauważyć należy , że rolą organu odwoławczego, wynikającą z zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego przyjętej w art. 15 kpa , jest ponowne merytoryczne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy rozstrzygniętej decyzją organu pierwszej instancji, czego następstwem jest podjęcie jednego z rodzajów decyzji określonych w art. 138 § 1 kpa, wśród których wymienione jest utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji (pkt 1). Dopiero bowiem tak przeprowadzone postępowanie daje gwarancję, że ta sama sprawa została dwukrotnie rozpoznana i rozstrzygnięta - po raz pierwszy w pierwszej instancji, a następnie w drugiej instancji. Na znaczenie zasady dwuinstancyjności wskazuje również Konstytucja RP w treści w art. 78, zgodnie z którym każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji (por. B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2014, s. 88). Wniesienie odwołania przenosi na organ drugiej instancji kompetencję do ponownego rozpoznania oraz merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej w jej całokształcie. Tym bardziej, że z mocy art. 128 kpa odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. W orzecznictwie i doktrynie nie budzi też wątpliwości, że rozstrzygnięcie organu drugiej instancji jest takim samym aktem stosowania prawa jak rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, a działanie organu drugiej instancji nie ma charakteru kontrolnego, ale jest działaniem merytorycznym, równoważnym działaniu organu pierwszej instancji. Wymogu tego nie spełnia sama tylko kontrola zasadności argumentów podniesionych w stosunku do rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, 13 jak też tylko weryfikacja zaskarżonej decyzji (T. Woś, J. Zimmermann; glosa do uchwały SN z 23 września 1986 r., III AZP 11/86, PiP 1989, z. 8, s. 147; B. Adamiak, op. cii, s. 89 oraz 543; wyrok NSA z 21 lutego 2012 r., II OSK 2720/11). Z omówionych wyżej względów obowiązkiem organu odwoławczego jest więc ponowne rozpatrzenie sprawy tak, jak gdyby nie było rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Tok rozumowania organu, przedstawiający proces konkretyzacji stosunku administracyjnoprawnego w danej sprawie, powinien zostać przedstawiony w uzasadnieniu decyzji w sposób spójny, logiczny i wyczerpujący, aby możliwe było dokonanie weryfikacji zajętego przez organ odwoławczy stanowiska. Uzasadnienie decyzji stanowi też element decydujący o przekonaniu strony co do trafności rozstrzygnięcia. Zasada przekonywania, wyrażona w art. 11 kpa, mocą której organ jest zobowiązany do wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, jakimi kierował się przy załatwieniu sprawy, pozostaje niezrealizowana zarówno wówczas, gdy organ pominie milczeniem niektóre twierdzenia, jak również gdy nie odniesie się do wszystkich faktów istotnych dla danej sprawy. Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy trzeba wskazać, że w ocenie Sądu zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z 29 października 2015 r. , utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z 23 lipca 2015 r. wydana została z naruszeniem tej zasady dwuinstancyjności. Organ II instancji jest bowiem zobowiązany rozpoznać i ustalić we własnym zakresie prawidłowe rozstrzygnięcie w sprawie. Nie można zatem uznać za prawidłowe i wystarczające powielenie treści uzasadnienia decyzji pierwsze instancyjnej oraz przebiegu przeprowadzonego dotychczas przez organ l instancji postępowania - jak to w istocie uczynił organ odwoławczy. Analizując tę decyzję nie sposób przyjąć, że SKO dokonał merytorycznej i prawnej oceny decyzji organu l instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji opisano decyzję organu l instancji, przytoczono obowiązujące przepisy wraz z ich wykładnią, natomiast cała merytoryczna ocena organu odwoławczego została ograniczona do ogólnikowego stwierdzenia, że: przeprowadzone postępowanie wykazało dopuszczalność w ramach prawnej ochrony ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Oceniając podstawowy dokument w sprawie jakim jest raport o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko wskazał jedynie, że jest on "spójny i wolny od niejasności i nie ma podstaw, aby odmówić mu wiarygodności". Nie odniósł się także w żaden sposób do zarzutów odwołania. Nie 14 można bowiem za takie odniesienie uznać końcowej części uzasadnienia , w którym wskazano, że "kolegium przeanalizowało i oceniło wpływ przedsięwzięcia na środowisko w wystarczającym zakresie", że wskazane w odwołaniu "postępowanie o ustalenie warunków zabudowy nie jest kompatybilne z postępowaniem w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanej inwestycji". Nadto nie odniósł się do zarzutów naruszenia przepisów prawa wskazanych w odwołaniu w tym: ustawy o ochronie przyrody, Dyrektywy 92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk naturalnych dzikiej flory i fauny, ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, nie wyjaśnił dlaczego w decyzji własnej z 17 lipca 2015 r. odmówił ustalenia warunków zabudowy dla 6 budynków mieszkalnych jednorodzinnych na części obszaru objętego wnioskiem inwestora w przedmiotowym postępowaniu, nie odniósł się do zastrzeżeń związanych z faktem, że obszar inwestycji jest położony na terenie [...] Parku Krajobrazowego, w bliskim sąsiedztwie obszaru Natura 2000, nie wyjaśnił wątpliwości dotyczących wpływu inwestycji na ochronę obszarów wodno-błotnych, oraz cieków wodnych, do zagrożeń związanych z przekształceniem terenu, zagrożeń powodziowych i istotnego zagrożenia dla zwierząt, w tym domowych oraz niezgodności całości inwestycji z obowiązującym studium uwarunkowań i zagospodarowania przestrzennego oraz przygotowywanym planem miejscowym, które dla terenu ww. działek przewidują inne przeznaczenie. Konkludując, organ II instancji nie tylko nie rozpoznał ponownie sprawy merytorycznie i nie ustosunkował się do podnoszonych w odwołaniu zarzutów, co stanowi istotne uchybieniem proceduralne uzasadniający uchylenie zaskarżonej decyzji. Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że także organ l instancji nie rozpoznał przedmiotowej sprawy zgodnie z wymogami postępowania administracyjnego, dlatego również decyzja organu l instancji podlega uchyleniu. Na wstępie trzeba wskazać, że przesyłane do kontroli sądowej akta organu l instancji nie spełniają wymagań wynikających z przepisów postępowania administracyjnego oraz art. 54 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którymi akta powinny zawierać wszystkie dokumenty obrazujące kolejne czynności formalne i merytoryczne, wykonywane przez organy prowadzące postępowanie w rozstrzyganej sprawie. Akta postępowań toczących się przed organem l i II instancji, przedkładane sądowi winny 15 zawierać komplety dokumentów ułożonych chronologicznie, złączonych i ponumerowanych, wyposażonych w kartę przeglądową. Niespełnienie tych wymagań skutkuje tym, iż sąd, nie będąc w stanie wyjaśnić nasuwających się wątpliwości, nie może uznać za udowodnione okoliczności, na które powołuje się organ administracji ( por. wyrok WSA w Krakowie z 24.09. 2015 r, sygn. akt. l SA/Kr 1191/15). Powyższe wymagania nie zostały w odniesieniu do przedłożonych sądowi akt pierwszoinstancyjnych w rozpoznawanej sprawie. Przede wszystkim trzeba wskazać, że z karty [...] akt administracyjnych wynika, że w dniu 13 listopada 2014 r. inwestor "w załączeniu" przedłożył organowi raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, jednak tego raportu brak w aktach. Taki stan rzeczy uniemożliwia weryfikację czy inwestor zastosował się w ww. raporcie do wezwania organu z dnia 7 listopada 2014 r. (k. [...] ), w którym wezwano inwestora do precyzyjnego ustosunkowania się do uwag i zastrzeżeń wysuniętych w stosunku do przedsięwzięcia przez Towarzystwo na Rzecz Ochrony Przyrody w K. (dopuszczone do udziału w sprawie w charakterze strony). Kolejnym pismem z dnia 23 grudnia 2014 organ wezwał inwestora do złożenia wyjaśnień i uzupełnienia raportu w tak istotnych kwestiach jak: lokalizacja części budynków ( nie wiadomo których) na terenach podmokłych, na kierunku spływu wód pochodzących od rowu biegnącego po działkach nr [...] ,[...] ,[...] , który przechodzi w płytki rów łączący się z potokiem K. ; przewidzianej niwelacji terenu, lokalizacji w dnie rowu sieci NN (teren dz. nr [...] ,[...] ,[...] ), a także zagrożeń powodzią i to nie tylko od rzeki W. w przypadku zaistnienia powodzi tysiącletniej, ale głównie powodzi stuletniej w wyniku, której "teren inwestycji może być zalany do wys. około 2,90 m do 4,80m." co wymaga - w ocenie organu - prowadzenia inwestycji z zastosowaniem. rozwiązań zmierzających do ograniczenia i redukcji ewentualnych strat materialnych i niematerialnych. Organ wskazał też na konieczność ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów oraz błędne dane dotyczące pomiaru hałasu. W odpowiedzi na wezwanie inwestor pismem z 26 stycznia 2015 r. (k. [...] ) wskazał, że dokonał korekty w "skorygowanym raporcie" (k. [...] ). W aktach administracyjnych brak karty nr [...] , brak także przedmiotowego "skorygowanego raportu", a następna karta to karta o numerze [...] . Na karcie [...] znajduje się notatka służbowa z 20 lutego 2015 r. , w której podano, że pełnomocnik inwestora przedłożył m. in. skorygowana Kartę Informacyjna Przedsięwzięcia oraz skorygowany na mapach zakres przedsięwzięcia. Na następnej karcie nr [...] (brakuje ośmiu) znajduje się płytka CD w kopercie bez numeru. Karta Informacyjna Przedsięwzięcia oraz aneks do KIP znajdują się na kartach [...] wpiętych między decyzję organu l instancji, a wnioskiem inwestora inicjującym całe postępowanie. Z kolei na karcie [...] znajduje się pismo inwestora z 1 kwietnia 2015 r. - o przedłożeniu raportu - raport nie został jednak dołączony. Na kolejnej karcie (bez numeru) znajduje się natomiast płytka CD opisana jako raport z datą z 16 kwietnia 2015 r. Kolejne istotne uchybienie dotyczy przedłożonego na końcu akt administracyjnych organu l instancji Raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko sporządzonego przez mgr inż. rolnik A.M. w styczniu 2015r., którego jedyny egzemplarz został przedłożony do akt administracyjnych sprawy. W ocenie sądu jako wadliwe należy uznać naniesienie w ww. raporcie odręcznych uwag bez oznaczenia daty ich wprowadzenia i bez podpisu, a jedynie z parafką (karty – [...] ,[...] ,[..] ,[...] ). Analogicznie naniesiono poprawki w Karcie. W tej sytuacji należy uznać, że przedłożone akta są niekompletne i nie ułożone chronologicznie. Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowiła ustawa z 3.10. 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2013 r, póz. 1235 ze zm.) w tym art. 71 ust. 1 pkt. 2 , 73 ust. 1 art. 75 ust. 1 pkt 4 art. 80 ust. 1, art. 85 ust. 1 i 2 pkt. 1 oraz 66. Raport, o którym mowa powyżej, stanowi na gruncie sprawy poddanej sądowej kontroli niezwykle istotny element. Art. 66 ust. 1 ustawy z 3.10. 2008 r. stanowi o tym, jakie konkretnie elementy powinien zawierać raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Elementy te zostały zawarte w 20 punktach. Kluczowy dla dalszych rozważań jest art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy, zgodnie z którym raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać opis analizowanych wariantów, w tym: a) wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, b) wariantu najkorzystniejszego dla środowiska wraz z uzasadnieniem ich wyboru. Należy zważyć, że treść przepisu art. 66 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy w polskim ustawodawstwie wynika z przyjętych przez Polskę zobowiązań wynikających z umów międzynarodowych i przede wszystkim z członkostwa Polski w Unii Europejskiej, tak, zgodnie z art. 5 ust. 3 Dyrektywy Rady z 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (85/337/EWG, Dz. U. L 175 z 5.7.1985, str. 40) informacje, 17 które mają być dostarczone przez inwestora, zgodnie z ust. 1, zawierają co najmniej zarys zasadniczych alternatywnych rozwiązań rozważanych przez wykonawcę, łącznie ze wskazaniem głównych powodów dokonanego przez niego wyboru, uwzględniającego skutki środowiskowe. W przedstawionym przez inwestora przedmiotowego przedsięwzięcia raporcie o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko w punkcie w punkcie 4. 1 i 4.2 na stronie 26 wskazano, że inwestor "nie przewiduje wariantu alternatywnego inwestycji", a w odniesieniu do wariantu najkorzystniejszego dla środowiska wskazano, że "zmiana intensywnego użytkowania rolnego na zabudowę jednorodzinną jest neutralna dla środowiska". Mając na uwadze, że art. 66 ust. 1 pkt 5 jednoznacznie stanowi, że raport o oddziaływaniu danego przedsięwzięcia na środowisko musi zawierać opis analizowanych wariantów należy uznać, że dotyczy to nie tylko wariantu proponowanego przez wnioskodawcę lecz także racjonalnego wariantu alternatywnego jak i wariantu najkorzystniejszego dla środowiska łącznie oczywiście z uzasadnieniem ich wyboru (por. wyrok NSA z 19. 11. 2013 r., sygn. akt II OSK 1376/12 ). Natomiast w rozpoznawanej sprawie poddanej sądowej kontroli raport o oddziaływaniu wnioskowanego przedsięwzięcia na środowisko zawiera w istocie tylko analizę jednego wariantu tj. wariantu preferowanego przez inwestora i tylko dla tego wariantu określono jego oddziaływanie na środowisko. Tymczasem dyspozycja art. 66 ust. 1 pkt 6 ustawy z 3.10. 2008 r. wymaga także określenia przewidywanego oddziaływania na środowisko w aspekcie każdego z analizowanych wariantów (por. wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1376/12). Należy podkreślić, że w świetle art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy nie jest wystarczające przedstawienie w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jedynie wariantu wnioskodawcy oraz wariantu polegającego na tym, że przedsięwzięcie nie będzie podejmowane. Wariant polegający na niepodejmowaniu przedsięwzięcia nie może być uznany za racjonalny wariant alternatywny wobec wariantu wnioskodawcy (por. wyrok WSA w Gdańsku z 24 . 03. 2011 r, sygn. akt II SA/Gd 864/10). W ocenie sądu uchybienie raportu jak brak opisu racjonalnego wariantu alternatywnego oraz brak wskazania argumentacji pozwalającej na uznanie danego wariantu za najkorzystniejszy dla środowiska każdorazowo będzie musiało być uznane za wadę pozbawiającą tego rodzaju dowód przydatności dla postępowania, natomiast w przypadku oparcia się przez organy na tego rodzaju wadliwym dowodzie za uchybienie mogące mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, a to jest już wystarczające dla uchylenie decyzji organu l instancji. 18 Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi w tym kwestionujących zgodność wnioskowanej inwestycji z treścią rozporządzenia nr [...] Woj. M. z 17.10. 2006 r. w sprawie [...] Parku Krajobrazowego oraz jej dopuszczalność ze względu na bliskie sąsiedztwo w obszarem Natura 2000 należy uznać ich zasadność. Jak wskazano wyżej organ odwoławczy w ogóle nie odniósł się do tych zarzutów natomiast organ Instancji bez głębszej analizy uznał w oparciu o lakoniczne i ogólnikowe wskazania raportu, że przedsięwzięcie nie naruszy środowiska w sposób niezgodny z prawem. Należy podkreślić, że w przedłożonym do akt administracyjnych raporcie ze stycznia 2015 wskazano m. in., że "naturalne korytarze migracyjne przechodzące przez miejsce planowanej inwestycji nie zostaną zburzone" (s. 34 ). Ani w raporcie ani w decyzji nie wyjaśniono jednak o jakich korytarzach jest mowa i na jakiej podstawie przyjęto, że nie zostaną one zbudzone. Analogicznie nie wyjaśnione pozostaje założenie - nie poparte żadnymi badaniami i wyliczeniem - że uciążliwość akustyczna jak powstanie w związku z realizacją przedsięwzięcia nie przekroczy granicy 200 m, od której rozciąga się [...] obszar łąkowy objęty ochroną " obszar Natura 2000". Kwestią niewyjaśnioną pozostaje zagrożenie powodzią stuletnią. Samo wskazanie, przez inwestora, że zabudowa zostanie przesunięta na północ nie stanowi wyjaśnienia tej kwestii, nie wiadomo bowiem czy modyfikacja jest wystarczająca i czy tereny dalej położone (owa "północ") nie mają charakteru terenów podmokłych. Niewyjaśniona pozostaje kwestia ilości wód opadowych wprowadzanych finalnie do potoku K. w szczególności ze względu na przyjęcie w raporcie w sposób budzący zastrzeżenia, że ilość wód opadowych z terenu przedsięwzięcia będzie " w ilości jak dla terenów zielonych" (s. [...] raportu), jest bowiem oczywistym, że wobec zmniejszenia pow. biologicznie czynnej, ilość odprowadzanych wód będzie inna niż w terenie zielonym, ze względu na odmienną chłonność gruntu zabudowanego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien uwzględnić powyższe wskazania i szczegółowo ocenić oddziaływanie wnioskowanego przedsięwzięcia na środowisko. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.