IV SA/Wa 1498/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Sękowska Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Golat (spr.) sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 25 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. R. na postanowienie Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2018 r. poz. 2096), w związku z art. 53 ust. 4 pkt 11 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1945, z późn. zm.), po rozpatrzeniu zażalenia M. R. (określanego dalej jako skarżący), na postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] grudnia 2017 r., znak: [...], odmawiające uzgodnienia projektu decyzji o warunków zabudowy dla zmiany zagospodarowania terenu, obejmującej budowę budynku mieszkalnego na działce o nr ew. [...], położonej w miejscowości B. w gminie N. [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ zauważył, że postanowieniem z dnia [...] grudnia 2017 r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej (RZGW) w W., po rozpatrzeniu wystąpienia Wójta Gminy N. [...] z dnia [...] grudnia 2017 r., znak: [...], odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla zmiany zagospodarowania terenu, obejmującej budowę budynku mieszkalnego na działce o nr ew. [...], położonej w miejscowości B. w gminie N. [...]. Na powyższe postanowienie, pismem z dnia [...] stycznia 2018 r., zażalenie złożył M. R., wnosząc o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy, dotyczącej budowy jednorodzinnego budynku mieszkalnego na działce o nr ew. [...], z nieprzekraczalną linią zabudowy w odległości 50 m od stopy zapory bocznej. Skarżący zarzucił, że podstawa prawna postanowienia Dyrektora RZGW jest niepełna, gdyż nie zawiera przepisów, na które powołano się w uzasadnieniu postanowienia, wskazując ponadto na niepublikowany dokument pn. "Instrukcja eksploatacji zapory bocznej R. - B. - S.". Zdaniem skarżącego organ błędnie dokonał analizy pod kątem narażenia na zalanie, w przypadku zniszczenia lub uszkodzenia wału przeciwpowodziowego, opierając się na arkuszu [...] mapy zagrożenia powodziowego, sporządzonej przez Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, zamiast na arkuszu [...], z którego wynika, że obszar działki, na którym wyznaczono linie rozgraniczające teren inwestycji, oznaczone na załączniku graficznym do projektu decyzji o warunkach zabudowy, nie jest narażony na zalanie w przypadku zniszczenia lub uszkodzenia wału przeciwpowodziowego (zapory bocznej). Skarżący wskazał, że niedopuszczalne jest wykraczanie poza obowiązujące przepisy prawa. Ponadto Skarżący poinformował, że działka o nr ew. [...] w obrębie B., Gmina N. [...], ma długość ok. 100 m, linie rozgraniczające teren inwestycji oznaczone na załączniku graficznym do projektu decyzji o warunkach zabudowy znajdują się w odległości ok. 55 m od stopy zapory bocznej. Ponadto należało, kierując się analogią zapory bocznej do wałów przeciwpowodziowych, wziąć pod uwagę możliwe odstępstwa. W opinii skarżącego organ nie uzasadnił w sposób przekonujący negatywnego wpływu budowy jednorodzinnego budynku mieszkalnego w odległości większej niż 50 m od stopy zapory bocznej. Organ odwoławczy wywodził, że z dniem 1 stycznia 2018 r. weszły w życie przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1566, z późn. zm.), zgodnie z którą zniesieni zostali dyrektorzy regionalnych zarządów gospodarki wodnej oraz Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej. W myśl art. 545 ust. 4 tej ustawy do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, niewymienionych w ust. 1-3, stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że organem wyższego stopnia w rozumieniu K.p.a. jest Prezes [...]. W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1121, z późn. zm.), a organem właściwym jest Prezes [...]. Ponadto zgodnie z art. 546 ust. 7 ustawy z 2017 r. Prawo wodne, do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, w sprawie decyzji o warunkach zabudowy oraz decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 4 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 497, stosuje się przepisy dotychczasowe. Przedmiotem uzgodnienia w projekcie decyzji o warunkach zabudowy jest zmiana zagospodarowania terenu, obejmująca budowę budynku mieszkalnego na działce o nr ew. [...], położonej w miejscowości B. w gminie N. [...]. Na podstawie sporządzonych przez Prezesa KZGW map zagrożenia powodziowego (arkusz [...]), ustalono, że północna część terenu ww. działki znajduje się na obszarach, o których mowa w art. 88d ust. 2 pkt 3) lit. b) ustawy Prawo wodne, tj. na obszarach obejmujących tereny narażone na zalanie w przypadku zniszczenia lub uszkodzenia wału przeciwpowodziowego. W odniesieniu do błędu w postanowieniu Dyrektora RZGW, polegającego na nieprawidłowym wskazaniu godła arkusza mapy zagrożenia powodziowego, organ odwoławczy uznał wyjaśnienia Dyrektora RZGW, przekazane wraz z pismem z dnia [...] stycznia 2018 r., przyjmując, iż jest to omyłka pisarska. Organ dokonał bowiem poprawnych merytorycznie ustaleń, wynikających z arkusza mapy o właściwym godle, czyli [...], a dotyczących położenia części terenu działki na obszarze, o którym mowa w art. 88d ust. 2 pkt 3) lit. b) oraz w zakresie maksymalnej rzędnej zwierciadła wody, która wyniesie ok. 58,67 m n.p.m., a także w zakresie głębokości zalewu rozpatrywanego terenu, która dochodzi do 0,5 m. Organ odwoławczy zauważył, iż na stronie 4 przedłożonego do uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy organ gminy umieścił zapis: "Nieruchomość położona jest w obszarze zagrożenia powodziowego ze strony rzeki W. - teren narażony jest na zalanie, w przypadku zniszczenia lub uszkodzenia wału przeciwpowodziowego - głębokość zalewu wodami o średnim prawdopodobieństwie wystąpienia powodzi raz na 100 lat: 0,5 - 2 m". Organ uznał ten zapis za częściowo błędny, ponieważ zgodnie z mapami zagrożenia powodziowego (arkusz [...]), analizowany teren, położony jest na obszarze narażonym na zalanie w przypadku zniszczenia lub uszkodzenia wału przeciwpowodziowego, gdzie głębokość zalewu wynosi do 0,5 m, nie znajduje się natomiast na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią (w zasięgu zalewu wodą o średnim prawdopodobieństwie wystąpienia, tj. raz na 100 lat). Organ argumentował, że na dyrektorze regionalnego zarządu gospodarki wodnej spoczywa obowiązek oceny projektowanej inwestycji na danym obszarze pod względem ochrony ludzi i mienia przed powodzią. Kolejne dokonywane zmiany przepisów kładą nacisk na zabezpieczenie przed skutkami powodzi, między innymi poprzez odpowiednie zagospodarowanie obszarów narażonych na niebezpieczeństwo powodzi. Uzgodnienie ma także na celu zasięgnięcie stanowiska organów posiadających tzw. wiedzę specjalistyczną. Dyrektor RZGW, jak i Prezes [...] są wyspecjalizowanymi organami, które uprawnione są do oceny czy i jaki wpływ, z punktu widzenia ochrony terenów przed powodzią będzie miała realizacja inwestycji. W ocenie organu odwoławczego, za nieuzasadnione uznaje się zastosowanie przez organ I instancji analogii, polegającej na przywołaniu art. 88n ust. 1 Prawa wodnego, dotyczącego czynności zabronionych na wałach przeciwpowodziowych i wskazywaniu zastosowania tych zakazów względem budowli piętrzącej - zapory bocznej, kwalifikowanej jako urządzenie wodne, zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 19 ustawy Prawo wodne. Czynności zabronione względem urządzenia wodnego wskazuje art. 65 ust. 1 Prawa wodnego. Zgodnie z art. 65 ust. 1 pkt 3 Prawa wodnego zabrania się wykonywania w pobliżu urządzeń wodnych robót oraz innych czynności, które mogą powodować w szczególności: erozję gruntu powyżej oraz poniżej urządzeń wodnych; osuwanie się gruntu przy urządzeniach wodnych; zmniejszenie stateczności lub wytrzymałości urządzeń wodnych albo ich przydatności gospodarczej. Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku w zakresie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy z nieprzekraczalną linią zabudowy w odległości 50 m od stopy zapory bocznej, organ wyjaśnił, że nie może ingerować w przedłożony do uzgodnienia projekt decyzji i zmieniać jego ustaleń. Organ współdziałający związany jest treścią i ustaleniami projektu. Organ przywołał art. 88k ustawy Prawo wodne, i wskazał, że zdaniem organu wprowadzenie nowego zagospodarowania terenów przyzaporowych, w tym zabudowy mieszkaniowej, może wpłynąć na rozwój budownictwa na tych terenach, co może przełożyć się na stabilność i wytrzymałość zapory bocznej oraz w konsekwencji na bezpieczeństwo powodziowe mieszkańców Gminy N. [...]. Na marginesie organ zauważył, że samo naniesienie adnotacji w formie wydruku komputerowego nie stanowi potwierdzenia opracowania projektu decyzji przez uprawnioną osobę. Parafa przy wydruku komputerowym imienia i nazwiska osoby, która opracowała projekt decyzji, znajduje się jedynie na załączniku graficznym (nr 1) do projektu decyzji oraz na części graficznej wyników analizy. W skardze z dnia [...] kwietnia 2018 r. wywiedzionej przez M. R. na postanowienie z dnia [...] marca 2018 r. Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego [...] zarzucono naruszenie: 1. Art. 7 oraz art. 77 § 1 K.p.a. przez zaniechanie podjęcia niezbędnych działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, gdyż ww. normy prawa obligują organ administracji do zebrania i oceny całokształtu materiału dowodowego, 2. Art. 7a K.p.a. poprzez nierozstrzygnięcie wątpliwości na korzyść strony, 3. Art. 7a K.p.a. poprzez brak współdziałania z organem I instancji, w kwestii ustalenia stanu faktycznego przy powoływaniu się na art. 65 ustawy Prawo wodne, 4. Art. 8 K.p.a. poprzez nieuczynienie zadość zasadzie pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz ich świadomości i kultury prawnej, 1. Art. 9 K.p.a. poprzez wybiórcze powoływanie się na treść art. 65 ustawy Prawo wodne, 2. Art. 6 oraz art. 80 K.p.a. poprzez dokonanie oceny zebranego materiału dowodowego w sposób dowolny i wybiórczy, co oprócz naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów było sprzeczne z naczelną zasadą postępowania dotyczącą jego prowadzenia w sposób budzący zaufanie do organów administracji publicznej, 3. Art. 124 K.p.a. poprzez niewystarczające i niepełne uzasadnienie postanowienia, co miało wpływ na wynik sprawy. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia organu II instancji oraz poprzedzającego go postanowienia Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] grudnia 2017 r. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że odniesienie się do art. 88n ust. 1 ustawy Prawo wodne i wskazanie jako prawidłowego art. 65 ust 1, w związku z art. 9 ust 1 pkt 19 ustawy Prawo wodne, stoi w sprzeczności z ustaleniami, zawartymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1091/11, w którym wskazano, że skoro zapora boczna stanowi, podobnie jak wał przeciwpowodziowy, funkcję przeciwpowodziową, to należało zastosować przepis art. 85 ust. 1 pkt 4 Prawa wodnego, a art. 88n ust 1 pkt 4 ma treść identyczną z uchylonym art. 85 ust 1 pkt 4 (Dz. U. z 2005 roku Nr 239, poz. 2019). Skarżący argumentował, że na stronie internetowej www.kzgw.gov.pl znajduje się informacja, że Mapy Zagrożenia Powodziowego i Mapy Ryzyka Powodziowego obowiązują, jako oficjalne dokumenty planistyczne i stanowią podstawę do podejmowania działań, związanych z planowaniem przestrzennym i zarządzaniem kryzysowym. Na ww. mapach urządzenie wodne, zlokalizowane na działce nr ew. [...] w obrębie ewidencyjnym B., gmina N. [...], oznaczone jest w legendzie jako "wał przeciwpowodziowy". W związku z powyższym istnieją sprzeczności w rozstrzygnięciu organu II instancji, z przytoczonym wyrokiem sądu, czy też informacjami, zawartymi na stronach internetowych Państwowego Gospodarstwa Wodnego [...]. W kontekście ewentualnego uznania analogi między urządzeniem wodnym, zlokalizowanym na działce nr ew. [...], a wałem przeciwpowodziowym skarżący poinformował, że: a) działka o nr ew. [...] w obrębie B., gmina N. [...] ma długość ok. 100 m, b) linie rozgraniczające inwestycji oznaczone na załączniku graficznym do projektu decyzji o warunkach zabudowy znajdują się w odległości ok. 55m od granicy działki nr [...] obręb B., gmina N. [...], a więc w odległości większej niż wynikającej z przepisu 88n ust. 1 ustawy Prawo wodne, a zatem brak byłoby podstaw do nieuzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, co w swym rozstrzygnięciu uczynił organ I instancji. Podał, że art. 88n ust. 3 ustawy Prawo wodne stanowił (wg stanu prawnego na dzień wydawania postanowienia), że "jeżeli nie wpłynie to na szczelność i stabilność wałów przeciwpowodziowych, marszałek województwa może, w drodze decyzji, zwolnić od zakazów określonych w ust. 1." Zatem w przypadku wałów przeciwpowodziowym dopuszcza się możliwość lokalizacji obiektów w odległości nawet mniejszej niż 50 m, po uzyskaniu stosownego zwolnienia z owego zakazu co tym bardziej utwierdza w przekonaniu, że nieuzasadnione byłoby dowolne zwiększanie odległości w której mogą, bądź też nie mogą być wznoszone obiekty budowlane, co miało miejsce w rozstrzygnięciu organu I instancji. Odnosząc się do rozstrzygnięcia organu II instancji i art. 65 ust 1 ustawy Prawo wodne skarżący wywodził, że organ dokonał oceny materiału dowodowego w sposób dowolny i wybiórczy, co było sprzeczne z zasadą zaufania do organów. Przy cytowaniu zakazów, wynikających z art. 65 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo wodne pominięto art. 65 ust. 2 ustawy Prawo wodne, stanowiący że właściciel urządzenia wodnego jest obowiązany do oznaczenia obszaru objętego zakazami, o których mowa w ust. 1 pkt 3, tablicami, zawierającymi informację o zakazach, stosownie do ustaleń pozwolenia wodnoprawnego. Jednak w granicach działki nr ew. [...], w obrębie ewidencyjnym B., gmina N. [...] nie znajdują się żadne tablice. W obecnej wersji ustawy Prawo wodne art. 65 ust 1 ustawy Prawo wodne został zastąpiony art. 192 ust 1 ustawy Prawo wodne, których brzmienie jest tożsame. W dniu [...] marca 2018 r. skarżący wystąpił z prośbą do Państwowego Gospodarstwa Wodnego [...] Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. o udzielenie informacji publicznej, odnośnie do wspomnianych obszarów objętych zakazami. W odpowiedzi skarżący otrzymał pismo z dnia [...] marca 2018 r., z którego wynika, że brak jest informacji dotyczących obszaru, na których obowiązują zakazy wynikające z art. 192 ustawy Prawo wodne. Ponadto skarżący poinformował, że działka nr ew. [...] nie leży w obszarze szczególnego zagrożenia powodzią zdefiniowanego w ustawie Prawo wodne na którym zakazuje się budowy, a obszar na którym realizowana ma być inwestycja oddalony jest od granicy działki nr ew. [...], na której znajduje się urządzenie wodne o ok. 55 metrów, a zatem znajduje się w odległości większej, niż odległość określona w przepisach na których zakazuje się budowy, gdyby kierowano się analogią do wałów przeciwpowodziowych. Mimo, iż działka nr ew. [...] nie leży w obszarach z definicji bardziej narażonych na niebezpieczeństwo powodzi, tj.: obszarze szczególnego zagrożenia powodzią czy też w odległości mniejszej niż 50 od stopy wału przeciwpowodziowego, zarówno organ I instancji jak i organ II instancji swymi rozstrzygnięciami zablokowali możliwość budowy budynku mieszkalnego w sposób uniemożliwiający uzyskanie jakichkolwiek odstępstw. W żaden sposób, poza ogólnymi stwierdzeniami, organ II instancji nie przedstawił racjonalnych argumentów, mających oparcie w przepisach prawa, uzasadniających rzekomy negatywny wpływ budowy jednorodzinnego budynku mieszkalnego w odległości większej niż 55 m od granicy działki nr ew. [...], na której zlokalizowane jest urządzenie wodne - zapora boczna. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Stosownie do art. 9 ust. 1 pkt 19 powoływanej wcześniej ustawy Prawo wodne, ilekroć mowa jest o urządzeniach wodnych, rozumie się przez to urządzenia służące kształtowaniu zasobów wodnych oraz korzystaniu z nich, a w szczególności: a) budowle: piętrzące, upustowe, przeciwpowodziowe i regulacyjne, a także kanały i rowy, b) zbiorniki, obiekty zbiorników i stopni wodnych, c) stawy rybne oraz stawy przeznaczone do oczyszczania ścieków, rekreacji lub innych celów, d) obiekty służące do ujmowania wód powierzchniowych oraz podziemnych, e) obiekty energetyki wodnej, f) wyloty urządzeń kanalizacyjnych służące do wprowadzania ścieków do wód lub urządzeń wodnych oraz wyloty urządzeń służące do wprowadzania wody do wód lub urządzeń wodnych, g) stałe urządzenia służące do połowu ryb lub do pozyskiwania innych organizmów wodnych, h) mury oporowe, bulwary, nabrzeża, pomosty, przystanie, kąpieliska, i) stałe urządzenia służące do dokonywania przewozów międzybrzegowych. Zapora, w tym zapora boczna nie została wyłączona spod wskazanego pojęcia. Stosownie do art. 65 ust. 1 ustawy Prawo wodne zabrania się: 1) niszczenia lub uszkadzania urządzeń wodnych; 2) utrudniania przepływu wody w związku z wykonywaniem lub utrzymywaniem urządzeń wodnych; 3) wykonywania w pobliżu urządzeń wodnych robót oraz innych czynności, które mogą powodować, w szczególności: a) niedopuszczalne osiadanie urządzeń wodnych lub ich części, b) pojawienie się szczelin, rys lub pęknięć w korpusach oraz koronach zapór, okładzinach betonowych, szybach, sztolniach oraz przepławkach dla ryb, c) nadmierną filtrację wody, d) uszkodzenie budowli regulacyjnych, e) unieruchomienie zamknięć budowli piętrzących lub upustowych, f) erozję gruntu powyżej oraz poniżej urządzeń wodnych, g) osuwanie się gruntu przy urządzeniach wodnych, h) zmniejszenie stateczności lub wytrzymałości urządzeń wodnych albo ich przydatności gospodarczej, i) uszkodzenie wylotów urządzeń kanalizacyjnych, służących do wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi, j) uszkodzenie urządzeń pomiarowych, k) uszkodzenie znaków usytuowanych na wodach. Zgodnie z art. 16 pkt 65 obecnie obowiązującego Prawa wodnego ilekroć mowa o urządzeniach wodnych - rozumie się przez to urządzenia lub budowle służące do kształtowania zasobów wodnych lub korzystania z tych zasobów, w tym: a) urządzenia lub budowle piętrzące, przeciwpowodziowe i regulacyjne, a także kanały i rowy, b) sztuczne zbiorniki usytuowane na wodach płynących oraz obiekty związane z tymi zbiornikami, c) stawy, w szczególności stawy rybne oraz stawy przeznaczone do oczyszczania ścieków albo rekreacji, d) obiekty służące do ujmowania wód powierzchniowych oraz wód podziemnych, e) obiekty energetyki wodnej, f) wyloty urządzeń kanalizacyjnych służące do wprowadzania ścieków do wód, do ziemi lub do urządzeń wodnych oraz wyloty służące do wprowadzania wody do wód, do ziemi lub do urządzeń wodnych, g) stałe urządzenia służące do połowu ryb lub do pozyskiwania innych organizmów wodnych, h) urządzenia służące do chowu ryb lub innych organizmów wodnych w wodach powierzchniowych, i) mury oporowe, bulwary, nabrzeża, mola, pomosty i przystanie, j) stałe urządzenia służące do dokonywania przewozów międzybrzegowych; Nie jest to wyliczenie zupełne. Taka konstrukcja przepisu wskazuje, że ustawodawca pozostawił pewną dozę samodzielności dla organów wyspecjalizowanych w ochronie przeciwpowodziowej, w reagowaniu na zaistniałe i przyszłe zdarzenia, które mogą mieć negatywny wpływ na zachowanie ochrony przeciwpowodziowej, a jednocześnie których zupełnego katalogu nie da się ustalić. Zakazy sformułowane w przepisie art. 65 ust. 1 ustawy Prawo wodne mają charakter generalny, a wykładnia tego przepisu musi odzwierciedlać zakres zadań powierzonych Prezesowi Państwowego Gospodarstwa Wodnego [...] oraz Dyrektorowi Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej. Należy zatem pokreślić, że stosownie do art. 88a ustawy Prawo wodne ochrona przed powodzią jest zadaniem organów administracji rządowej i samorządowej i jest prowadzona z uwzględnieniem map zagrożenia powodziowego i map ryzyka powodziowego oraz planów zarządzania ryzykiem powodziowym. Ponadto na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 3) oraz art. 92 ustawy Prawo wodne dyrektor RZGW został wskazany jako organ właściwy w sprawach gospodarowania wodami w regionie wodnym. Stosownie do art. 88k ustawy Prawo wodne, ochronę ludzi i mienia przed powodzią realizuje się w szczególności przez kształtowanie zagospodarowania przestrzennego dolin rzecznych lub terenów zalewowych i utrzymywanie budowli przeciwpowodziowych. Nie jest również zgodne z zasadami doświadczenia życiowego wymaganie od organu, by explicite wskazał, jakie na pewno nastąpią negatywne konsekwencje budowy domu, w aspekcie ochrony przeciwpowodziowej. Zadanie poruczone organom w tej materii zakłada analizę wystąpienia pewnego stopnia ryzyka powodziowego i unikania nawet potencjalnych zagrożeń, przy jednoczesnym uwzględnieniu ich realności. W innym przypadku ochrona mogłaby się okazać iluzoryczna. Zawarte w zaskarżonym postanowieniu twierdzenie organu, że wprowadzenie nowego zagospodarowania terenów przyzaporowych, w tym zabudowy mieszkaniowej, może wpłynąć na rozwój budownictwa na tych terenach, co może negatywnie przełożyć się na stabilność i wytrzymałość zapory bocznej oraz w konsekwencji na bezpieczeństwo powodziowe mieszkańców Gminy N. [...], należy uznać za istotny argument, oparty na doświadczeniu życiowym i zasadach logiki. Organ nie popełnił, mającego istotny wpływ na wynik sprawy błędu w aspekcie art. 107 § 3 K.p.a. Organ zasadnie zatem zwrócił uwagę na, wynikający z przywołanego przepisu, zakaz wykonywania w pobliżu urządzeń wodnych robót, w tym przypadku robót budowlanych. Odnosząc się do twierdzeń skarżącego należy wskazać po pierwsze, że mapy zagrożenia powodziowego oraz mapy ryzyka powodziowego, jako oficjalne dokumenty planistyczne, stanowią podstawę do podejmowania działań, związanych z planowaniem przestrzennym i zarządzaniem kryzysowym. Zgodnie z mapami zagrożenia powodziowego, analizowany teren położony jest na obszarze narażonym za zalanie w przypadku zniszczenia lub uszkodzenia wału (arkusz [...], por. odpowiedź na skargę, str. 8 akt sądowych sprawy, treść zażalenia skarżącego – karta 4 akt administracyjnych oraz zaskarżone postanowienie, w którym organ odwoławczy sanował błąd organu I instancji). Informacja uzyskania w toku dostępu do informacji publicznej nie podważa prawidłowości wypowiedzi organu we wskazanych wcześniej aspektach, z uwagi na brzmienie art. 65 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo wodne oraz treść powołanej mapy. Ponadto, ustosunkowując się do twierdzeń skarżącego, Sąd wskazuje, że zgodnie z orzecznictwem, które Sąd podziela, "Zakres uzgodnienia, którego dokonuje organ uzgadniający, obejmuje treść decyzji, jaką ma wydać organ prowadzący postępowanie główne uruchomione wnioskiem strony. (...) Organ decydujący uwzględnia stanowisko organu uzgadniającego, wprowadzając zmiany w sporządzonym projekcie decyzji albo w razie odmowy uzgodnienia projektu decyzji wydaje decyzję odmawiającą załatwienia sprawy" (wyrok WSA w Gdańsku z 8 maja 2014 r., sygn. II SA/Gd 853/13, powołane w niniejszym uzasadnieniu, dostępne na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej CBOSA). Zatem "Projekt decyzji o warunkach zabudowy powinien być przedstawiony organowi uzgadniającemu w stanie kompletnym (...) wraz załącznikami stanowiącymi integralną jej część" (wyrok WSA w Warszawie z 6 czerwca 2006 r., sygn. IV SA/Wa 140/06, por. wyrok NSA z 12 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 125/11, CBOSA). Dopuszcza się nadto w doktrynie możliwość akceptacji projektu decyzji pozytywnej przez organ uzgadniający, lecz z uwagami (por. Uzgodnienia w procesie ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w świetle art. 53 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, T. Gawroński, komentarz praktyczny ABC, System Informacji Prawnej Lex). Nie jest to zatem tożsame ze zmianą projektu. W kontekście skargi Sad wskazuje, że organ opiniujący, w ramach swojego działania, nie może zastąpić trybu dokonywania odstępstw. Wreszcie, odnosząc się do braku tablic, o których mowa w art. 65 ust. 2 ustawy Prawo wodne należy podnieść, że mają one jedynie charakter informacyjny. Ich brak nie powoduje zniesienia obowiązujących w porządku prawnym nakazów i zakazów, dotyczących ochrony przeciwpowodziowej. Brak ten nie ma zatem znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Należy zauważyć, że przepis art. 65 ust. 2 i 3 tego aktu nie warunkuje nakazów i zakazów, dotyczących ochrony przeciwpowodziowej od istnienia tablic informacyjnych. Świadczy o tym wprost treść tych przepisów. Powołane jednostki redakcyjne zawierają bowiem następującą treść: "Właściciel urządzenia wodnego jest obowiązany do oznaczenia obszaru objętego zakazami, o których mowa w ust. 1 pkt 3, tablicami zawierającymi informację o zakazach, stosownie do ustaleń pozwolenia wodnoprawnego. Właścicielowi nieruchomości objętej zakazami, o których mowa w ust. 1, przysługuje odszkodowanie od właściciela urządzenia wodnego, na warunkach określonych w ustawie". Szczegółowe przepisy w tym zakresie określone zostały w dziale "Odpowiedzialność za szkody" prawa wodnego (VIII). Z uwagi na to, że zaskarżone postanowienie zostało właściwie umotywowane, wskazano jego prawidłową podstawę prawną, nie ma podstaw do zastosowania art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Skarżący nie wykazał bowiem błędów, które miałyby wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.) czy istotny wpływ (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.). Implikuje to oddalenie skargi, na podstawie art. 151 P.p.s.a.