II SA/Wa 1476/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. L. i J. L. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] m. [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku właściwości miejscowej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić B. L. i J. L. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 300 (trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi Zaskarżoną uchwałą Zarząd Dzielnicy [...] m. [...] stwierdził brak swojej właściwości miejscowej do rozpatrzenia wniosku B. L. i J. L. (zwanych dalej skarżącymi) o wynajęcie lokalu na czas oznaczony z mieszkaniowego zasobu m. [...] na terenie Dzielnicy [...]. Pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...], Zarząd Dzielnicy poinformował o przysługującym skarżącym prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia. Pismem wniesionym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w dniu [...] maja 2017 r., sprecyzowanym na wezwanie ww. organu pismem z dnia [...] maja 2017 r., skarżący złożyli wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie powyższe, na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., zostało przekazane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] organowi właściwemu, czyli Zarządowi Dzielnicy [...]. W dniu [...] września 2017 r. skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. uchwałę Zarządu Dzielnicy w przedmiocie stwierdzenia braku właściwości miejscowej do rozpatrzenia wniosku skarżących. Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1775/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. L. i J. L. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] m. [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku właściwości miejscowej. Pismem z dnia [...] lipca 2018 r. B. L. i J. L. ponownie wnieśli skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] m. [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku właściwości miejscowej. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446, ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Stosownie natomiast do przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) – zwanej dalej P.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę postanowieniem a odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Wyjaśnić należy, że warunkiem wniesienia skargi na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r., do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie organu gminy było bezskuteczne uprzednie wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia. Wezwanie to było bezskuteczne wtedy, gdy wezwany organ gminy wyraźnie odmówił usunięcia naruszenia bądź nie zajął żadnego stanowiska w tej kwestii w terminie przewidzianym dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. W razie odmówienia przez właściwy organ gminy uwzględnienia wezwania skargę należało wnieść za pośrednictwem tego organu gminy do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o stanowisku organu. Natomiast w przypadku braku reakcji organu gminy na wezwanie dopuszczalne było złożenie skargi, również za pośrednictwem organu, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia. Przyjmowano bowiem za Naczelnym Sądem Administracyjnym, że: "Ustawa o samorządzie gminnym nie określa terminu wniesienia skargi na uchwałę rady gminy. Termin wniesienia skargi został określony w art. 53 § 2 P.p.s.a. To, że przepis art. 102a ustawy o samorządzie gminnym wyłącza stosowanie art. 52 § 3 i 4 P.p.s.a. w sprawach, o których mowa w rozdziale 10 ustawy o samorządzie gminnym, oznacza tylko tyle, że w tych sprawach nie stosuje się wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 3 i 4 P.p.s.a. Uchwała organu gminy jednak nie przestaje być innym aktem, o którym mowa w art. 52 § 4 P.p.s.a., a wobec tego należy do przypadków, do których odnosi się przepis art. 53 § 2 tej ustawy." (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2006 r. sygn. akt II OSK 1009/06, publik. ONSAiWSA 2007/2/30). Odnosząc przedstawione rozważania do rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że skarżący, spełnili warunek wezwania Zarządu Dzielnicy do usunięcia naruszenia ich interesu prawnego uchwałą tego organu (wezwaniem tym jest pismo skarżących wniesione do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w dniu [...] maja 2017 r., sprecyzowane pismem z dnia [...] maja 2017 r. i przekazane Zarządowi Dzielnicy zgodnie z właściwością miejscową). Zarząd Dzielnicy nie zajął jednak stanowiska w sprawie wezwania i nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, natomiast w odpowiedzi na skargę stwierdził, że takiego wezwania skarżący nie złożyli. Oznacza to, że w tej sprawie ma zastosowanie 60-dniowy termin wniesienia skargi, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia, to jest od dnia [...] maja 2017 r. Termin ten upłynął z dniem [...] lipca 2017 r. (obliczony na podstawie art. 83 § 2 P.p.s.a, zgodnie z którym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy), skarga została zatem wniesiona po upływie terminu jej wniesienia i podlega obligatoryjnemu odrzuceniu. Przyjmując korzystniejszą dla skarżących ścieżkę obliczenia terminu początkowego wpływu wezwania do właściwego organu, czyli w dniu [...] czerwca 2017 r., to 60-dniowy termin wniesienia skargi również został przekroczony. Dodatkowo należy wyjaśnić, że postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1775/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił już skargę B. L. i J. L. wniesioną na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] m. [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...]. Brak jest jednak podstaw do odrzucenia nowo wniesionej skargi na powyższą uchwałę na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Rozstrzygnięcie sądu w postaci odrzucenia skargi nie korzysta bowiem z przymiotu res iudicata i nie istnieje powód, który uniemożliwiałby stronie wniesienie skargi powtórnie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK 208/11, Lex 786107). Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.