VII SA/Wa 337/18

WyrokWSA w Warszawie2018-10-31

Skład orzekający: Grzegorz Rudnicki, Wojciech Sawczuk, Tomasz Stawecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej, rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 152 § 1 k.p.a., powinien zbadać prawdopodobieństwo uchylenia decyzji, nawet jeśli uzna, że wnioskodawca nie posiada legitymacji strony?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej, rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 152 § 1 k.p.a., jest zobowiązany do oceny prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Ustalenie braku legitymacji strony nie zwalnia organu z obowiązku zbadania tej przesłanki, a jedynie stanowi podstawę do odmowy wstrzymania wykonania decyzji, jeśli nie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia. W przypadku, gdy organ odwoławczy uchylił decyzję odmawiającą uchylenia pozwolenia na budowę, powinien był wstrzymać wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę, a nie utrzymać w mocy postanowienie odmawiające wstrzymania.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych. Organ pierwszej instancji odmówił wstrzymania, uznając, że skarżący nie posiadają legitymacji strony, ponieważ inwestycja nie oddziałuje na ich nieruchomości. Organ drugiej instancji utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów proceduralnych i materialnych, w tym błędną wykładnię przepisów dotyczących kręgu stron postępowania i obszaru oddziaływania inwestycji.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta, zasądzając jednocześnie koszty postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, , Sędzia WSA Wojciech Sawczuk, Sędzia WSA Tomasz Stawecki (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 31 października 2018 r. sprawy ze skargi L. B., U. P.-K., M. C., E. D., M. R., K. R., M. U., S. G., A. M. U.-G., K. B.-D., J. D., P. K., J. K., T. K. oraz Wspólnoty Mieszkaniowej przy [...] w [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. zasądza od Wojewody [...] solidarnie na rzecz skarżących L. B., U. P.-K., M. C., E. D., M. R., K. R., M. U., S. G., A. M. U.-G., K. B.-D., J. D., P. K., J. K., T. K. kwotę 580 zł (pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. III. zasądza na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej przy [...] w [...] kwotę 580 zł (pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 1. Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] z [...] grudnia 2017 r., znak:[...], po rozpatrzeniu zażaleń Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w [...], zwanej dalej również "skarżącą ad 1" oraz L. B., U. P., M. C., E. D., M. R., K. R., M. U., S. G., A. M. U., K. B., J. D. P. K., J.K. i T. K., zwanych dalej "skarżącymi ad 2", utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta [...] nr [...] z [...] października 2017 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji nr [...] z [...] czerwca 2016 r. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. 2. W dniu [...] lipca 2016 r. wpłynął wniosek skarżącej ad 1 dotyczący wstrzymania wykonania decyzji oraz wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta [...] nr [...] z [...] czerwca 2016 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę zespołu 9 budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami, z podziemnymi garażami i infrastrukturą techniczną przy ul. [...], na działkach nr ewid. [...], [...], [...] z obrębu [...] w Dzielnicy [...](dalej "inwestycja") udzielonego [...] sp.k. z siedzibą w [...] (obecnie [...] sp. z o.o. s.k. z siedzibą w [...], dalej "inwestor"). Postanowieniem nr [...] z [...] sierpnia 2016 r. organ wznowił ww. postępowanie. Po rozpatrzeniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę Prezydent [...] postanowieniem nr [...] z [...] listopada 2016 r. odmówił wstrzymania wykonania decyzji nr [...] z [...] czerwca 2016 r. Po rozpatrzeniu zażalenia skarżącej ad 1, Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] z [...] lutego 2017 r. uchylił w całości postanowienie Prezydenta [...] nr [...] z [...] listopada 2016 r. i przekazał do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W dniu [...] czerwca 2017 r. do Prezydenta [...] wpłynął wniosek skarżących ad 2 o wznowienie i wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. Pismem z [...] sierpnia 2017 r. organ wyjaśnił, że postępowanie w sprawie wznowienia i wstrzymania wykonania ww. decyzji zostało już wznowione z wniosku skarżącej ad 1, dlatego też nie można wznowić po raz kolejny tego samego postępowania. Tym samym wnioskodawcy są ujęci w niniejszym postępowaniu wznowieniowym, a ich argumenty są przedmiotem rozpatrywanej sprawy. 3. Rozpatrując ponownie sprawę, Prezydent [...] postanowieniem nr [...] z [...] października 2017 r. odmówił wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji nr [...] z [...] czerwca 2016 r. Organ pierwszej instancji wydał powyższe rozstrzygnięcie na art. 152 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), zwanej dalej "k.p.a.". Organ pierwszej instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 152 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Jednakże w sytuacji, gdy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji pochodzi od osoby nie mającej do tego legitymacji materialno-prawnej, koniecznym jest orzeczenie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji. Organ zwrócił uwagę, że w myśl art. 152 § 1 k.p.a. żądanie wstrzymania wykonania decyzji przysługuje wyłącznie stronie. Obowiązkiem organu właściwego w sprawie wznowienia postępowania, rozpatrującego wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji jest więc zbadanie, czy wnioskodawca posiada do tego umocowanie. Tymczasem, Prezydent [...] decyzją nr [...] z [...] października 2017 r. odmówił uchylenia własnej ostatecznej decyzji nr [...] z [...] czerwca 2016 r. zatwierdzającej wskazaną wyżej inwestycję. Organ uzasadniając ww. decyzję stwierdził, że zabudowa nie powoduje ograniczenia zagospodarowaniu działki nr ewid. [...] z obrębu [...], jak również nie obejmuje działki nr ewid. [...] z obrębu [...]. W związku z tym zarówno Wspólnota Mieszkaniowa ul. [...], jak i skarżący ad 2, nie mogą być uznani za stronę postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę ww. inwestycji, ponieważ ich nieruchomość nie znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu. Tym samym, w ocenie Prezydenta [...] nie istnieje prawdopodobieństwo uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, zatem zasadnym było odmówić również jej wstrzymania. 4. Od ww. postanowienia skarżąca ad 1 i skarżący ad 2 złożyli zażalenia, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i wydanie postanowienia o wstrzymaniu decyzji o pozwoleniu na budowę z [...] czerwca 2016 r. W zażaleniach zarzucono zaskarżonemu postanowieniu organu pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 6, 7, 8, 77 § 1 i 80 k.p.a., art. 152 § 1 k.p.a. w zw. z art. 145 §1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 28 k.p.a. w zw. z art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1332, dalej "pr.bud."), a także art. 35 ust. 1 pkt 2 pr.bud. oraz art. 28 ust. 2 pr.bud. w zw. z art. 3 pkt 20 pr.bud. W szczególności w odniesieniu do art. 152 k.p.a. skarżący zarzucili zaskarżonemu postanowieniu, że naruszenie wskazanego przepisu wraz ze związanymi z nim przepisami polegało na uznaniu, że nie zachodzi podstawa do uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę i odmowy wstrzymania wykonania ww. decyzji z powołaniem się na okoliczność braku legitymacji wnioskodawców (współwłaścicieli drogi) do występowania w sprawie jako strony, jak również na uchyleniu się od zbadania drugiej przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji – a mianowicie prawdopodobieństwa jej uchylenia we wznowionym postępowaniu. 5. Po rozpatrzeniu ww. zażaleń Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] z [...] grudnia 2017 r. utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta [...] z [...] października 2017 r. nr [...]. Organ drugiej instancji wydał powyższe rozstrzygnięcie na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 123 i 144 k.p.a. (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257). W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej złożony wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego, organ administracji publicznej powinien w pierwszej kolejności ustalić, czy wniosek taki pochodzi od podmiotu posiadającego interes prawny w postępowaniu. Interes prawny w postępowaniu w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest bowiem ściśle związany z interesem prawnym w postępowaniu w sprawie wznowienia. Dopiero bowiem ustalenie, że wniosek pochodzi od strony, stwarza możliwość do rozpoznania wniosku pod kątem zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Ustalenie zaś, że wniosek nie pochodzi od strony, obliguje właściwy organ administracji publicznej do wydania postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania decyzji. W rozpatrywanej sprawie, jak ustalił Wojewoda [...], zarówno skarżącej ad 1, jak i skarżącym ad 2 nie przysługuje przymiot strony w rozumieniu obowiązującego w tym zakresie prawa. Stosownie do treści art. 28 k.p.a., stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Po przeanalizowaniu materiału dowodowego, organ odwoławczy stwierdził, że skoro skarżący nie posiadają interesu prawnego w postępowaniu w sprawie ostatecznej decyzji Prezydenta [...] nr [...] z [...] czerwca 2016 r., to nie posiadają również interesu prawnego w postępowaniu w sprawie wstrzymania wykonania tej decyzji. 6. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli w dniu [...] stycznia 2018 r. skarżący ad 2 oraz skarżąca ad 1, wnosząc o uchylenie postanowienia Wojewody [...] z [...] grudnia 2017 r. Kwestionowanemu rozstrzygnięciu skarżący zarzucili: 1) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 6, 7, 8, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. i art. 138 § 1 ust. 1 w zw. z art. 123 i art. 144 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia pomimo niewyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, jak również poprzez nierozważenie całokształtu materiału dowodowego, a także niewystarczające wyjaśnienie i rozważenie podstawy prawnej postanowienia Wojewody [...], niepełne uzasadnienie wydanego postanowienia Wojewody [...], a w szczególności poprzez niezbadanie: w jaki dokładnie sposób inwestor realizuje drogę [...] w ramach zatwierdzonego zaskarżoną decyzją o pozwoleniu na budowę projektu budowlanego i na jakich działkach, czy pas o szerokości 4,5 m znajdujący się na działce o nr ew. [...] należącej do inwestora, który to został przeznaczony jako droga dojazdowa do budynków zlokalizowanych na terenie planowanej inwestycji w ramach jej pierwszego etapu, spełnia wymagania w zakresie szerokości wynikające z § 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, czy dojazd do obiektów mieszkalnych będzie odbywać się na nieruchomości należącej do skarżących ad 2, czy nieruchomość należąca do skarżących ad 2 zlokalizowana wzdłuż projektowanej drogi wchodzi w obszar oddziaływania inwestycji ze względu na uciążliwość akustyczną ruchu pojazdów odbywającą się po tej drodze, 2) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy: a) przepisów art. 28 ust. 2 pr.bud. i art. 28 k.p.a. w zw. z art. 3 pkt 20 pr.bud.: poprzez błędną wykładnię przez organ ww. przepisów i przyjęcie, że posiadanie przymiotu strony przez właściciela nieruchomości położonej w zasięgu oddziaływania obiektu jest uzależnione od tego, czy projektowany obiekt może oddziaływać ujemnie na sposób zagospodarowania jego nieruchomości, podczas gdy przepisy mówią o oddziaływaniu nie określając, czy ma mieć ono charakter pozytywny czy negatywny, a więc o każdym oddziaływaniu na sposób zagospodarowania nieruchomości, poprzez błędne zastosowanie i nieprawidłowe przyjęcie przez organ odwoławczy, że wyznaczony w projekcie budowlanym obszar oddziaływania inwestycji, którą obejmuje decyzja o pozwoleniu na budowę jest prawidłowy i w konsekwencji niedopuszczalne i nieuprawnione zawężenie kręgu stron postępowania administracyjnego i odmowę przyznania statusu strony skarżącym, b) art. 35 ust. 1 pkt 2 pr.bud. i art. § 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych w zw. art. 28 ust. 2 pr.bud. i art. 28 k.p.a. poprzez zaniechanie dokonania weryfikacji zgodności projektu zagospodarowania terenu z przepisami techniczno-budowlanymi, w tym w szczególności z przepisem § 14 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, podczas gdy prawidłowa ocena treści projektu budowlanego z przepisami prawa doprowadziłaby organ do przyjęcia, że ze względu na konieczność zapewnienia inwestycji dojazdu o szerokości 5 m, działka skarżących ad 2 musi być w tym celu wykorzystana, co oznacza istotne oddziaływanie planowanej inwestycji na nieruchomość skarżących ad 2 uzasadniające przyznanie im statusu strony w postępowaniu o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę; c) przepisów art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 152 § 1 i art. 145 §1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 28 k.p.a. w zw. z art. 28 ust. 2 pr.bud. w zw. z art. 3 pkt 20 pr.bud. poprzez uznanie, że skarżącym ad 2 nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu, a co za tym idzie nie posiadają interesu w sprawie wstrzymania wykonania decyzji. 7. Odpowiadając w dniu [...] lutego 2018 r. na ww. skargę organ drugiej instancji podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o ich oddalenie. Organ stwierdził, że przesłanki, którymi kierował się przy podejmowaniu zaskarżonego postanowienia zostały wskazane w jego uzasadnieniu, a zarzuty podniesione przez skarżących pozostają bez wpływu na treść wydanego rozstrzygnięcia. 8. Na rozprawie w dniu [...] października 2018 r. Sąd zarządził połączenie na podstawie art. 111 § 1 p.p.s.a. sprawy ze skargi skarżących ad 2 o sygn. akt VII SA/Wa 337/18 ze skargą skarżącej ad 1 o sygn. akt VII SA/Wa 338/18 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Jednocześnie Sąd zarządził, że sprawa z obu skarg będzie prowadzona pod sygn. akt VII SA/Wa 337/18. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 9. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podkreśla, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.), zadaniem Sądu jest dokonanie kontroli zaskarżonego aktu administracyjnego pod względem jego zgodności z prawem, czyli prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Jednocześnie stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi ani powołaniem podstawy prawnej. 10. W rozpatrywanej sprawie kluczowe znaczenie ma art. 152 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Sens powołanego przepisu, czyli używając języka prawniczego norma prawna wynikająca z wykładni językowej przepisu, wydaje się jasny: wstrzymanie wykonania decyzji z urzędu bądź na żądanie strony powinno nastąpić wówczas, kiedy w sprawie mamy do czynienia z prawdopodobieństwem uchylenia kwestionowanej decyzji. Interpretację taką potwierdzają zgodnie sądy administracyjne. Między innymi Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 13 grudnia 2017 r., sygn. akt II OSK 664/16 (LEX 2450635), podkreślił, że zaistnienie stanu prawdopodobieństwa w uchyleniu ostatecznej decyzji nie wymaga udowodnienia, że dotychczasowa decyzja na pewno zostanie uchylona. Uchylenie ostatecznej decyzji następuje w trybie postępowania wznowieniowego po ustaleniu w sposób nie budzący wątpliwości, że zaistniała przesłanka wznowieniowa, za wyjątkiem przypadku objętego regulacją art. 146 k.p.a. Jednocześnie w innym orzeczeniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w uzasadnieniu postanowienia wstrzymującego wykonanie decyzji muszą zostać przedstawione okoliczności sprawy uprawdopodabniające uchylenie decyzji w wyniku wznowienia postępowania, a więc organ musi być wstępnie przekonany o tym, że nastąpi uchylenie decyzji. Norma ta, winna być również oceniana w zestawieniu z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., ale także art. 146 k.p.a., bowiem dla wydania postanowienia w oparciu o art. 152 § 1 k.p.a. nie będzie podstaw w przypadku zaistnienia sytuacji uniemożliwiającej uchylenie decyzji stanowiącej przedmiot postępowania wznowieniowego (vide: wyrok z 17 października 2017 r., sygn. akt II OSK 2796/16, LEX nr 2388427). W niniejszej sprawie kwestionowaną decyzją, której prawdopodobieństwo uchylenia powinien ocenić organ administracji, jest ostateczna decyzja Prezydenta [...] z [...] czerwca 2016 r. nr [...] zatwierdzając projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę. W świetle art. 152 § 1 k.p.a. rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, tj. Prezydenta [...] należy uznać za logicznie spójne. Organ pierwszej instancji rozstrzygając co do istoty sprawy wnioski skarżącej ad 1 i skarżących ad 2 odmówił uchylenia ww. pozwolenia na budowę. Podstawą takiego rozstrzygnięcia była istotna okoliczność, a mianowicie ustalenie przez organ pierwszej instancji, że skarżącej ad 1 i skarżącym ad 2 nie przysługuje przymiot strony we wznowionym postępowaniu w związku z czym nie mogą oni kwestionować decyzji o pozwoleniu na budowę. Innymi słowy, zdaniem organu pierwszej instancji nie jest prawdopodobne, aby kwestionowana we wznowionym postępowaniu decyzja o pozwoleniu na budowę miała być uchylona. Konsekwentnie zatem w świetle art. 152 § 1 k.p.a. zdaniem organu pierwszej instancji nie ma podstawy do wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę. Analogicznej konsekwencji nie wyrażają jednak rozstrzygnięcia Wojewody [...], czyli organu odwoławczego. Z jednej bowiem strony organ drugiej instancji decyzją nr [...] z [...] lutego 2017 r. rozstrzygającą sprawę co do istoty uchylił decyzję Prezydenta m[...] z [...] listopada 2016 r. nr [...]. Ponieważ organ odwoławczy uchylił decyzję odmawiającą uchylenia pozwolenia na budowę, to należy przyjąć, że uznał bądź dostrzegł prawdopodobieństwo uchylenia spornej decyzji o pozwoleniu na budowę w wyniku wznowienia postępowania, do którego doszło [...] sierpnia 2016 r. Zgodnie z art. 152 § 1 k.p.a. organ drugiej instancji powinien więc wstrzymać na żądanie stron odwołujących się wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Tymczasem, organ odwoławczy, jak wskazano wyżej, utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta [...] nr [...] z [...] października 2017 r. Wbrew wskazanej logice art. 152 § 1 k.p.a. organ utrzymał zatem odmowę wstrzymania wykonania decyzji, mimo że przepis prawa jednoznacznie nakazuje wiązać rozstrzygnięcie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji z prawdopodobieństwem jej uchylenia. Wskazane rozstrzygnięcie Wojewody [...] zawarte w postanowieniu nr [...] narusza prawo, w szczególności art. 152 § 1 k.p.a. w zw. z art. 6 oraz art. 7b k.p.a. Z tego względu Sąd uznał za niezbędne uchylenie zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego. Jednocześnie, Sąd zdecydował się na podstawie art. 135 p.p.s.a. uchylić wskazane wyżej postanowienie nr [...] Prezydenta [...]. Co do meritum postanowienie to jest konsekwentne i w pełni zgodne z art. 152 § 1 k.p.a. Jednak wyrokiem w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 335/17 z tego samego dnia co wyrok wydany w rozpatrywanej sprawie, Sąd uchylił decyzję Wojewody [...] oraz decyzję Prezydenta [...], rozstrzygające co do istoty sprawy o wnioskach skarżącej ad 1 i skarżących ad 2 o uchylenie we wznowionym postępowaniu decyzji o pozwoleniu na budowę. W rezultacie będzie się toczyło postępowanie administracyjne na podstawie odwołań od pierwotnej (w sensie chronologicznym) decyzji Prezydenta [...] nr [...] z [...] listopada 2016 r. odmawiającej uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę. We wnioskach skarżących ad 1 i ad 2 o wznowienie postępowania i uchylenie pozwolenia na budowę zawarte były równocześnie wnioski o wstrzymanie wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Aby zatem nie przesądzać o rozstrzygnięciach w sprawie, Sąd uchylił również zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji, tj. postanowienie z [...] października 2017 r. nr [...]. W związku z tym pozostaje w mocy postanowienie nr [...] Wojewody [...] z [...] lutego 2017 r. uchylające wcześniejsze postanowienie Prezydenta [...] z [...] listopada 2016 r. i przekazujące sprawę do z wniosku o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. 11. W ponownym postępowaniu w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę właściwe organy administracji pierwszej i drugiej instancji ponownie rozpatrzą wnioski skarżących ad 1 oraz ad 2, a następnie wydadzą rozstrzygnięcia zgodne zarówno z okolicznościami faktycznymi sprawy, jak i normą prawną wynikającą z art. 152 § 1 k.p.a. 12. Biorąc pod uwagę przedstawioną analizę przepisów prawa znajdujących zastosowanie w rozpatrywanej sprawie, zasady rozumowania prawniczego i okoliczności faktyczne istotne w sprawie, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja jako nieprawidłowa podlegała uchyleniu wraz z poprzedzającą ją decyzję z [...] października 2017 r. Mając na względzie powyższe ustalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie I sentencji. Sąd na podstawie art. 135 p.p.s.a. uchylił również decyzję organu pierwszej instancji, gdyż w sposób oczywisty przemawiały za tym okoliczności sprawy. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ww. ustawy, czyli jak w pkt II oraz pkt III wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło