II SA/Go 559/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) Asesor WSA Jarosław Piątek Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2018 r. sprawy ze skargi Gminy na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] r., nr [...]. w sprawie stwierdzenia nieważności: 1. zarządzenia nr [...] Wójta Gminy z dnia [...] r. w sprawie ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej, 2. zarządzenia Nr [...] Wójta Gminy z dnia [...] r. w sprawie wprowadzenia zmian do zarządzenia Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej, 3. zarządzenia nr [...] Wójta Gminy z dnia [...] r. w sprawie powołania komisji konkursowej dla wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej: I. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze, II. zasądza od Wojewody na rzecz Gminy kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. III. zwraca ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na rzecz Gminy kwotę 300 (trzysta) złotych, tytułem nadpłaconego wpisu od skargi. 1. Gmina wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...], stwierdzające nieważność następujących zarządzeń Wójta Gminy: – z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w sprawie ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej, – z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] w sprawie wprowadzenia zmian do zarządzenia Nr [...] z dnia [...] grudnia 2017 r., – z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w sprawie powołania komisji konkursowej dla wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej. 1.1.Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco. Dnia [...] lipca 2016 r. Wójt Gminy wydał zarządzenie nr [...] w sprawie ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół. Kolejnymi zarządzeniami z dnia [...] sierpnia 2016 r. o kolejnych numerach [...] oraz [...] Wójt Gminy zatwierdził konkurs na stanowisko dyrektora Zespołu Szkól, a następnie powierzył to stanowisko W.T.. Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] Wojewoda stwierdził nieważność zarządzenia Wójta Gminy z dnia [...] lipca 2016 r. Następnie rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] stycznia 2017r. nr [...] Wojewoda stwierdził nieważność zarządzeń Wójta Gminy z dnia [...] sierpnia 2016r. Opisane rozstrzygnięcia nadzorcze nie zostały zaskarżone do sądu administracyjnego albo wyeliminowane w innym trybie i pozostają w obrocie prawnym. 1.2. Zarządzeniem z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] Wójt Gminy odwołał W.T. ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkół z dniem [...] stycznia 2017 r. bez wypowiedzenia powołując się na wystąpienie "szczególnie uzasadnionego przypadku", o którym mowa w art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn. Dz.U. z 2016r., poz. 1943 ze zm.; dalej u.s.o.). Kolejnym zarządzeniem z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] Wójt Gminy powierzył pełnienie obowiązków dyrektora Zespołu Szkół B.A.. Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] Wojewoda stwierdził nieważność zarządzenia Wójta Gminy z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] o odwołaniu W.T. ze stanowiska dyrektora wspomnianej wyżej placówki oświatowej. Kolejnym rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] Wojewoda stwierdził nieważność zarządzenia Wójta Gminy nr [...] w sprawie powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora B.A.. Na skutek skargi Gminy, wyrokiem z dnia 26 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Go 185/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uchylił rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] lutego 2017 r. Z kolei wyrokiem z dnia 14 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Go 330/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uchylił rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] marca 2017r. Na skutek wniesionej przez Wojewodę skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 listopada 2017 r., sygn. akt I OSK 1870/17 uchylił zaskarżony wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 26 maja 2017 r. w sprawie II SA/Go 185/17 i oddalił skargę gminy. Z kolei wyrokiem z dnia 12 grudnia 2017 r., sygn. akt I OSK 2079/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Wojewody wniesioną od wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie II SA/Go 330/17. 1.3. Zarządzeniem z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] Wójt Gminy ogłosił konkurs na stanowisko dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej. Zarządzeniem z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] Wójt zmienił swoje wcześniejsze zarządzenie z dnia [...] grudnia 2017 r. wskazując, że konkurs dotyczy stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej. Kolejnym zarządzeniem z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] Wójt Gminy powołał komisję konkursową w celu wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora wspomnianej placówki oświatowej. 2. Powołanym na wstępie uzasadnienia rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] Wojewoda, działając na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 994; dalej u.s.g.) stwierdził nieważność opisanych wyżej zarządzeń Wójta Gminy z [...] grudnia 2017 r., [...] lutego 2018 r. oraz z [...] maja 2018 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ nadzoru stwierdził, że zarządzenia Wójta zostały wydane z istotnym naruszeniem art. 63 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 996 ze zm.; dalej u.p.o.). Konkurs na stanowisko dyrektora szkoły podstawowej ogłasza się tylko w sytuacji wolnego stanowiska, tymczasem zdaniem organu nadzoru na stanowisku dyrektora szkoły podstawowej nie ma wakatu. Zatem podejmowanie przez Wójta czynności zmierzające do wyłonienia w drodze konkursu dyrektora tej szkoły jest niedopuszczalne. Zarządzeniem z dnia [...] sierpnia 2016 r. stanowisko dyrektora Zespołu Szkół powierzono bowiem W.T. na okres od [...] września 2016 r. do [...] sierpnia 2021 r. W ocenie organu nadzoru dla ustalenia, czy na stanowisku dyrektora Szkoły Podstawowej jest wakat kluczowe znaczeniem ma treść wyroku wyrok NSA z dnia 15 listopada 2017 r. wydanego w sprawie I OSK 1870/17 na skutek skargi kasacyjnej organu nadzoru od wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 26 maja 2017 r. w sprawie II SA/Go 185/17. Skutkiem tego orzeczenia jest to, że nie doszło do skutecznego odwołania W.T. ze stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej. Zatem to stanowisko pozostaje obsadzone do [...] sierpnia 2021 r., chyba że dojdzie do jej wcześniejszego odwołania na podstawie jednej z przesłanek, o których mowa w art. 66 u.p.o. Wydanie przez Wójta w dniu [...] grudnia 2017 r. zarządzenia nr [...] w sprawie ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora należy uznać za niedopuszczalne i naruszające w istotny sposób art. 63 ust. 10 zdanie pierwsze u.p.o., gdyż w dacie podejmowania przez Wójta tego zarządzenia nie istniały podstawy faktyczne do ogłaszania konkursu, albowiem na stanowisku tym formalnie nie istniał wakat. W konsekwencji za wydane z istotnym naruszeniem prawa należy uznać dalsze zarządzenia Wójta (nr [...] i nr [...]), w związku z czym zdaniem Wojewody należało stwierdzić ich nieważność. 3. Na wskazane rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Gmina wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. zarzucając mu naruszenie art. 91 ust. 1 u.s.g. w związku z art. 63 ust. 10 zdanie pierwsze u.p.o. poprzez zastosowanie naruszającego prawo środka nadzoru w postaci stwierdzenia nieważności wskazanych w nim zarządzeń Wójta Gminy. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, a także o przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentu w postaci kopii rozprawy przed Sądem Rejonowym z dnia [...] lipca 2018 r. obejmującego treść ugody sądowej na okoliczność, że w chwili wydania zarządzeń Wójta Gminy stanowiących przedmiot zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego, na stanowisku dyrektora Szkoły Podstawowej istniał wakat, ponieważ W.T. nie była już wówczas pracownikiem tej placówki. Zdaniem skarżącej Gminy wyrok NSA z dnia 15 listopada 2017 r., I OSK 1870/17 wcale nie przesądził, że na stanowisku dyrektora Szkoły Podstawowej nie było i nie ma wakatu. W późniejszym wyroku z dnia 12 grudnia 2017 r., I OSK 2079/17 NSA stwierdził bowiem, że zarządzenie z dnia [...] stycznia 2017 r. o powierzeniu pełnienia obowiązków dyrektora tej placówki oświatowej B.A. nie było niezgodne z prawem. Wakat na stanowisku dyrektora powstał na skutek rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. o unieważnieniu zarządzeń: nr [...] w sprawie zatwierdzenia konkursu na dyrektora Zespołu Szkół oraz nr [...] w sprawie powierzenia tego stanowiska W.T.. Skoro przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało doręczone organowi gminy, to akt, którego dotyczyło rozstrzygnięcie (powierzenie stanowiska dyrektora), został unieważniony ex tunc, tj. należy go traktować jako nieważny z chwilą jego podjęcia. Akt ten uznawany jest za "niebyły" i nie wywołuje skutków prawnych, nie tylko od momentu stwierdzenia nieważności, ale od chwili jego wydania. W stosunku do aktu, którego nieważność stwierdzono, upada domniemanie legalności i prawidłowości. Tym samym akt jest nieważny od chwili jego podjęcia, a zatem jest prawnie bezskuteczny. Rezultatem wydania rozstrzygnięcia nadzorczego jest uchylenie wszelkich prawnych skutków, które powstały w okresie od wejścia uchwały w życie do chwili stwierdzenia jej nieważności. W związku z powyższym już w chwili doręczenia Wójtowi Gminy rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody z dnia [...] stycznia 2017 r. W.T. utraciła podstawę do wykonywania funkcji dyrektora, a w konsekwencji na stanowisku dyrektora zaistniał wakat. Zgodnie z przepisami u.p.o. wakat na stanowisku dyrektora szkoły może być usunięty tylko poprzez przeprowadzenie konkursu. Zatem dopiero po skutecznym przeprowadzeniu kolejnego konkursu możliwe było obsadzenie stanowiska dyrektora szkoły. Niezależnie od powyższego w chwili wydania przez Wójta Gminy zarządzeń będących przedmiotem zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego, W.T. nie była już pracownikiem Szkoły Podstawowej. W toku postępowania przed sądem pracy, wywołanego wniesionym przez W.T. odwołaniem od wręczonego jej w dniu 29 marca 2017 r. oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia, strony zawarły w dniu [...] lipca 2018 r. ugodę sądową, na mocy której pozwana szkoła cofnęła oświadczenie o rozwiązaniu stosunku pracy z dnia, na co powódka wyraziła zgodę. Nadto strony zgodnie oświadczyły, że stosunek pracy ustał z dniem [...] maja 2017 r. z przyczyn organizacyjnych pracodawcy. Treść tej ugody potwierdza, że W.T. nie była pracownikiem Szkoły Podstawowej, a w konsekwencji nie mogła również zajmować stanowiska dyrektora tej szkoły w chwili, gdy wydawane były zarządzenia Wójta Gminy, będące przedmiotem zaskarżonego rozstrzygnięcia (a zatem w okresie od grudnia 2017 r. do maja 2018 r.). Błędne jest więc stanowisko organu nadzoru, iż na stanowisku dyrektora Szkoły Podstawowej nie było wakatu. 4. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym. Na skutek wyroku NSA z dnia 15 listopada 2017 r., I OSK 1870/17 nie doszło bowiem do skutecznego odwołania W.T. ze stanowiska dyrektora szkoły, zatem stanowisko to pozostało obsadzone. Jeśli chodzi natomiast o wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2017 r., I OSK 2079/17, to strona skarżąca dokonała nieuprawnionej nadinterpretacji tego orzeczenia. Kwestia istnienia bądź nieistnienia wakatu na tym stanowisku pozostawała bowiem poza zainteresowaniem NSA w toku rozstrzygania tej sprawy. Zdaniem organu strona skarżąca nietrafnie również podnosi, że zgodnie z treścią zawartej ugody sądowej stosunek pracy W.T. ustał z dniem [...] maja 2017 r. z przyczyn organizacyjnych pracodawcy, a zatem w chwili wydawania zarządzeń objętych zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym osoba ta nie była już pracownikiem szkoły, a w konsekwencji jej dyrektorem. W orzecznictwie sądowym prezentowany jest bowiem pogląd, w myśl którego administracyjny akt odwołania dyrektora szkoły ze stanowiska, poza skutkami prawnymi w sferze prawa publicznego, wywiera wprawdzie skutki w sferze prawa pracy, jednak nie traci charakteru aktu z zakresu administracji publicznej, zaś kwestie z zakresu prawa pracy mają charakter wtórny względem kwestii administracyjnoprawnych. Orzeczenie sądu pracy rozstrzygające spór dotyczący stosunku pracy nie wiąże sądu administracyjnego i pozostaje bez wpływu na ocenę legalności omawianych aktów administracyjnych. Stanowiska stron zostały podtrzymane na rozprawie w dniu 7 listopada 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 5. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7), do których to aktów zaliczają się bez wątpienia rozstrzygnięcia nadzorcze wojewody wydawane na podstawie art. 91 ustawy o samorządzie gminnym (u.s.g). Sąd uwzględniając skargę jednostki samorządu terytorialnego na akt nadzoru uchyla ten akt (art. 148 p.p.s.a.). 6. Stosownie do treści art. 91 ust. 1 u.s.g. uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia, w trybie określonym w art. 90. Stwierdzenie nieważności aktu organu jednostki samorządu terytorialnego ma dalej idące skutki niż jego uchylenie przez organ, gdyż powoduje, że od samego początku zakwestionowane postanowienia nie mogły wywoływać skutków prawnych. W orzecznictwie sądowym utrwalił się pogląd, w myśl którego stwierdzenie nieważności uchwały (przy czym pogląd ten można odnieść również do zarządzenia organu monokratycznego gminy) jest aktem deklaratoryjnym, a zatem rodzi skutki ex tunc – z mocą wsteczną od daty podjęcia uchwały. Tym samym akt taki jest nieważny od chwili podjęcia, a zatem jest prawnie bezskuteczny. Rezultatem wydania rozstrzygnięcia nadzorczego jest uchylenie wszelkich prawnych skutków takiego aktu, które powstały od chwili jego wejścia w życie do chwili stwierdzenia nieważności (por. wyrok TK z 9 grudnia 2003 r., P 9/02, OTK-A 2003/9/100; podobnie NSA w wyroku z 17 września 1992 r., SA/Ka 832/92, LEX nr 1688264). W sytuacji zatem, gdy rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] stycznia 2017 r. Nr [...] Wojewoda stwierdził nieważność zarządzenia Wójta Gminy z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora Zespołu Szkół W.T., przy czym opisane rozstrzygnięcie nadzorcze nie zostało, na skutek zaskarżenia do sądu administracyjnego albo w inny sposób wyeliminowane, uznać należy, że zarządzenie Wójta Gminy z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] nie wywołało w ogóle skutków prawnych (skutek ex tunc). Prowadzi to do wniosku, że z uwagi na pozostawanie w obrocie prawnym wskazanego wyżej rozstrzygnięcia nadzorczego W.T. nie objęła skutecznie (z punktu widzenia prawa administracyjnego) stanowiska dyrektora wymienionej placówki oświatowej. Tym samym nie sposób zgodzić się z twierdzeniem Wojewody, stanowiącym główną podstawę faktyczną zaskarżonego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia nadzorczego z dnia [...] czerwca 2018 r., że na stanowisku dyrektora Szkoły Podstawowej (obecna nazwa placówki) nie ma wakatu. 7. Odnosząc się do treści uzasadnienia wyroku NSA z dnia 15 listopada 2017 r., I OSK 1870/17 uznanie przez NSA, że stwierdzenie nieważności zarządzeń o: ogłoszeniu konkursu na stanowisko dyrektora, zatwierdzeniu wyników konkursu oraz powierzeniu stanowiska dyrektora W.T. nie może stanowić podstawy do odwołania dyrektora w trybie przewidzianym w art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o. – na co powołuje się Wojewoda nie przesądza tego, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do ogłoszenia konkursu wobec skutków wywołanych rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] stycznia 2017 r. Nr [...]. Z wyroku NSA wynika jedynie, że skutki te nie miały wpływu na przesłanki odwołania tej osoby ze stanowiska dyrektora w szczególnym, przewidzianym w art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o. trybie. Wskazuje na to treść uzasadnienia wyroku, w którym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że okoliczności powołane przez Wójta Gminy nie wypełniały przesłanki szczególnie uzasadnionego przypadku, pozwalającej na natychmiastowe zwolnienie W.T. z funkcji kierowniczej w czasie roku szkolnego. Jak konstatuje NSA "stwierdzenie przez Wojewodę nieważności zarządzeń o: ogłoszeniu konkursu na stanowisko dyrektora, zatwierdzeniu wyników konkursu oraz powierzeniu stanowiska dyrektora W.T. nie mogą stanowić podstawy do odwołania dyrektora w trybie przewidzianym w art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o. Wadliwie przeprowadzona ocena konkursowa oraz błędy proceduralne w toku postępowania konkursowego nie mieszczą się w pojęciu szczególnie uzasadnionych przypadków w rozumieniu art. 38. i tym samym nie mogą stanowić przesłanki do odwołania dyrektora w trybie natychmiastowym. Wymienione rozstrzygnięcia nadzorcze zostały bowiem wydane na skutek istotnego naruszenia prawa przez organ prowadzący – Wójta Gminy, a nie przez kandydata na dyrektora i nie dotyczyły bezpośrednio ani jego osoby ani jego nieetycznych czy też niezgodnych z prawem działań". Ocena NSA była więc dokonywana z punktu widzenia spełnienia indywidualnych i konkretnych przesłanek wskazanych w art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o., pejoratywnych dla odwołanej osoby w razie ich potwierdzenia, a nie generalnych skutków rozstrzygnięcia nadzorczego z dnia [...] stycznia 2017 r. Tych bowiem wyrok NSA nie dotyczył, tym bardziej że, w myśl art. 183 § 1 p.p.s.a. NSA rozpoznawał sprawę w granicach skargi kasacyjnej (zatem rozpoznając sprawę I OSK 1870/17 był związany granicami skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. wydanego w sprawie II SA/Go 185/17). W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli nie jest kwestia odwołania w szczególnym trybie osoby pełniącej funkcję dyrektora szkoły lecz uruchomienie procedury konkursowej będącej bezpośrednim skutkiem prawomocnego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody z dnia [...] stycznia 2017r. Nr [...]. 8. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że na skutek wydania omawianego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody z dnia [...] stycznia 2017 r. Nr [...] na stanowisku dyrektora placówki oświatowej w [...] istniał wakat, przez co Wójt Gminy był uprawniony do ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora tej placówki, a następnie do podjęcia kolejnych czynności związanych z postepowaniem konkursowym. W tej sytuacji zaskarżone w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] należy uznać za wydane z naruszeniem art. 91 ust. 1 u.s.g., polegającym na pominięciu w toku badania sprawy skutków materialnoprawnych wcześniejszego rozstrzygnięcia nadzorczego z dnia [...] stycznia 2017 r. Nr [...]. W związku z powyższym, na podstawie art. 148 p.p.s.a. zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze należało uchylić. Odnosząc się do kwestii dowodowych i oddalenia wniosków dowodowych skarżącej trafnie organ nadzoru powołuje się na odrębność drogi administracyjnej i drogi powszechnej przed sądem pracy. Ta utrwalona konwencja, mimo oczywistych i od lat wytykanych wad, nadal jest honorowana i niniejsze orzeczenie nie zmierza do jej podważenia. Niemniej na tle wątpliwości, które dla Wojewody powstają na styku treści orzeczenia NSA w sprawie I OSK 1870/17 z rozstrzygnięciem nadzorczym z [...] stycznia 2017r. Nr [...] sąd, mając na względzie aksjologię stanowiącą fundamenty wymiaru sprawiedliwości, nie widzi podstaw do tego, by akceptować wykładnię zawartą w treści rozstrzygnięcia nadzorczego. Prowadzi ona bowiem do konfliktu aksjologicznego pomiędzy wolą jednostki (droga przed sądem powszechnym), a interesem publicznym (droga administracyjna). Wykładnia akceptowana przez sąd ten konflikt usuwa.