II FSK 192/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Rudowski, Sędzia NSA Antoni Hanusz (sprawozdawca), Sędzia WSA - (del.) Sylwester Golec, , Protokolant Magdalena Gródecka, po rozpoznaniu w dniu 19 października 2021 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 listopada 2018 r. sygn. akt I SA/Sz 464/18 w sprawie ze skargi Z.[...] w S. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 kwietnia 2018 r. nr 0115-KDIT2-2.4011.94.2018.1.ENB w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz Z.[...] w S. kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z 7 listopada 2018 r., I SA/Sz 464/18, w sprawie ze skargi Z[...] w S. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 18 kwietnia 2018 r. w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego, działając na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną. 2. W skardze kasacyjnej pełnomocnik organu zarzucił zaskarżonemu wyrokowi naruszenie na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 21 ust. 1 pkt 68 a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1509 ze zm., dalej: "u.p.d.o.f."). Jego zdaniem doszło do tego poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. W konsekwencji błędnie przyjęto, że nagrody wydawane osobom wygrywającym konkurs w przedstawionych we wniosku o interpretację indywidualną okolicznościach, których wartość jednorazowo nie przekracza 200 zł, są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z ww. przepisem. Tymczasem nagrody te nie powinny korzystać z tego zwolnienia. Są one bowiem wręczane jedynie zwycięzcom konkursu, a więc nie wszystkim uczestnikom. Beneficjentami są więc ci spośród nich którzy nie tylko spełniają warunki ściśle określone w regulaminie, lecz przede wszystkim podjęli działania w celu uzyskania nagrody, rywalizując z innymi uczestnikami konkursu i osiągnęli, na mocy decyzji jury, najlepszy wynik. W tym przypadku występuje zatem wzajemne zobowiązanie obu stron do dokonywania pewnych czynności. To z kolei wyklucza możliwość zastosowania zwolnienia wynikającego ze wskazanego przepisu. Wskazując na powyższe uchybienia przepisom prawa materialnego wniesiono o uchylenie wyroku w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez oddalenie skargi, ewentualnie uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. W odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik skarżącego wniósł natomiast o jej oddalenie. 3. Skarga kasacyjna nie zawiera uzasadnionych podstaw. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się do stwierdzenia czy w przypadku wydawania, w organizowanych przez skarżącego konkursach, nagród osobie fizycznej z tytułu wygranej o wartości nieprzekraczającej jednorazowo kwoty 200 zł, nagroda ta korzysta ze zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f. Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f. wolna od podatku dochodowego jest wartość nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego promocją lub reklamą, jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza kwoty 200 zł. Zwolnienie to nie ma zastosowania, jeżeli świadczenie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym. Z przywołanego przepisu wynika, że aby przy przekazaniu świadczenia można było skorzystać ze zwolnienia, spełnione powinny być następujące warunki: - świadczenie przekazywane jest nieodpłatnie, - przekazanie świadczenia ma związek z promocją lub reklamą świadczeniodawcy, - wartość świadczenia przekazywanego jednorazowo nie przekracza kwoty 200 zł, - między świadczeniodawcą i obdarowanym nie istnieje stosunek cywilnoprawny lub umowa o pracę. Mając powyższe na uwadze Sąd pierwszej instancji prawidłowo podzielił stanowisko skarżącego, że organ nie miał podstaw do uznania, iż organizowane przez nią konkursy nie mają charakteru świadczeń nieodpłatnych. Uczestnictwo w konkursach nie jest czynnością o charakterze ekwiwalentnym. Udział uczestników w konkursie nie powoduje więc po stronie uczestników obowiązku ponoszenia wydatków (kosztów) związanych z ich udziałem. Uczestnicy nie dokonują także żadnych świadczeń w zamian za otrzymanie nagrody. Dlatego fakt wzięcia udziału w danym konkursie po spełnieniu przewidzianych w regulaminie warunków automatycznie nie powoduje powstania świadczenia ekwiwalentnego wobec skarżącego świadczenia. Natomiast definicja nieodpłatnego świadczenia nie wyklucza tego, że otrzymujący świadczenie musi podjąć jakieś działania, aby świadczenie otrzymać. Istotne jest jednak aby w zamian za to świadczenie (kwalifikowane jako nieodpłatne) nie wykonywał żadnego świadczenia wzajemnego. Spełnienie zatem wymogów przewidzianych w regulaminie, które jest warunkiem otrzymania świadczenia (nagrody) nie powoduje skutków w postaci świadczenia wzajemnego. Stosunek pomiędzy organizatorem konkursu, a jego uczestnikiem nie jest rezultatem umowy wzajemnej. Natomiast świadczenie spełniane na rzecz uczestnika konkursu (przekazana nagroda) ma charakter świadczenia nieodpłatnego. Nie można również uznać za prawidłowe stanowiska organu interpretacyjnego, że o braku nieodpłatności świadczenia w konkursach organizowanych przez skarżącego przesądza fakt, że nagrody wydawane w konkursach nie są wydawane wszystkim uczestnikom organizowanego przedsięwzięcia. To nie fakt wydawania nagród niektórym uczestnikom konkursu, lecz okoliczność skierowania konkursów do szerokiego grona odbiorców decyduje o nieodpłatnym charakterze przyznanych nagród. Podobny pogląd prawny wyraził również WSA w Warszawie w wyroku z dnia 13 października 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 795/13. Wywiódł on swoje stanowisko stąd że gadżety reklamowe otrzymują osoby spełniające kryteria określone regulaminem promocji, co nie zmienia faktu, iż sama promocja ma charakter powszechny i nieograniczony, jeżeli akcje promocyjno-reklamowe kierowane są do nieograniczonego kręgu odbiorców i mają one na celu zwiększenie popytu na towary oferowane pośrednio przez kontrahenta. Nie ma też podstaw do podważania stanowiska skarżącego, że organizowane przez niego działania związane z konkursami mają na celu promowanie jego działalności oraz reklamowanie, a w efekcie zachęcanie mieszkańców miasta i województwa do brania udziału w przyszłych przedsięwzięciach artystycznych. Skoro w ramach planowanych konkursów uczestnicy będą mieli możliwość wygrania nagród w postaci m.in. biletów wstępu na imprezy kulturalne organizowane przez skarżącego, to niewątpliwie nagrody wydawane w konkursach mają związek z promocją i reklamą skarżącego organizowanej przez niego działalności. Biorąc pod uwagę powyższą argumentację, organ uznając stanowisko skarżącego za nieprawidłowe, nie przedstawił przekonujących argumentów, które uzasadniałby stwierdzenie, że w przedstawionym we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji stanie faktycznym nie występuje nieodpłatne świadczenie. Natomiast w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, słusznie sąd pierwszej instancji uznał, że nagrody wydawane w przedstawionych we wniosku okolicznościach uczestnikom konkursów, których wartość jednorazowo nie przekracza 200 zł, są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f. W tym stanie rzeczy, z mocy art. 184 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a.