I SA/Sz 464/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bolesław Stachura, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Zienkowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 listopada 2018 r. sprawy ze skargi Z. w S. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej Z. w S. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Z. S. (dalej: "Skarżący") złożył w dniu 26 lutego 2018 r. (data wpływu) do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wniosek z dnia 21 lutego 2018 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, w szczególności art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1509 ze zm., dalej: "u.p.d.o.f.") w zakresie zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych nagród o wartości nieprzekraczającej [...] zł w konkursach innych, niż konkursy z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu. Przedstawiając zdarzenie przyszłe Skarżący podał, że jako instytucja kultury prowadzi różnorodną działalność artystyczną, w tym teatralną, kinową, edukacyjną i wystawienniczą. Skarżący nie należy do podmiotów z kategorii środków masowego przekazu; zamierza przeprowadzać za pośrednictwem sieci Internet konkursy inne niż konkursy z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu. Wybór nagrodzonych uczestników może następować w drodze decyzji jury konkursu lub poprzez zastosowanie obiektywnego kryterium, np. najszybszego nadejścia poprawnej odpowiedzi. W ramach planowanych konkursów uczestnicy będą mieli możliwość wygrania nagród w postaci m.in. biletów wstępu na imprezy kulturalne organizowane przez Skarżącego. Planowane konkursy stanowią element reklamy oraz promocji działalności Skarżącego oraz mają na celu zachęcić mieszkańców miasta województwa do brania udziału w organizowanych przez niego przyszłych przedsięwzięciach artystycznych, a także wywoływać pozytywne z nim skojarzenia. Wartość nagród nie będzie przekraczać [...] zł. Wniosek dotyczy wyłącznie przypadków, gdy nagroda w konkursie o wartości nie przekraczającej [...] zł wydawana jest osobom fizycznym, które łącznie spełniają następujące warunki: a) nie prowadzą działalności gospodarczej lub prowadzą działalność gospodarczą, lecz biorą udział w konkursie bez związku z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą oraz b) nie są pracownikami Skarżącego, a także c) nie są osobami pozostającymi z nim w stosunku cywilnoprawnym. Udział uczestników w konkursie nie spowoduje u tych uczestników konieczności ponoszenia jakichkolwiek kosztów związanych z ich udziałem, ani też uczestnicy nic będą dokonywali żadnych świadczeń ekwiwalentnych w zamian za otrzymanie nagrody. Wykonanie zadania konkursowego nie będzie kreować po stronie Skarżącego żadnego bezpośredniego przysporzenia i nie będzie miało dla niego jakiejkolwiek wartości ekonomicznej, a tym bardziej takiej wartości, którą można byłoby traktować jako mający wymiar finansowy ekwiwalent wydawanego świadczenia. W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym Skarżący zadał pytanie: "Czy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym wydawane przez Skarżącego nagrody o wartości nieprzekraczającej [...] zł w ramach konkursów innych, niż konkursy z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu podlegać będą zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych?" Zdaniem Skarżącego prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym wydawane przez Skarżącego nagrody o wartości nieprzekraczającej [...] zł w ramach konkursów innych, niż konkursy z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu podlegać będą zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych. W ocenie Skarżącego, nagrody wydawane w konkursach należy zaliczyć do "przychodów z innych źródeł" w rozumieniu art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f.; do nagród tych nie ma zastosowania zwolnienie przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f. Jego zdaniem w opisanym zdarzeniu przyszłym zastosowanie znajdzie art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f. Skarżący przedstawił treść ww. przepisów prawa i uzasadnił szczegółowo własne stanowisko w sprawie. Zwrócił nadto uwagę, że analogiczne stanowisko w istotnie zbliżonym stanie faktycznym zaprezentował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w wyroku z dnia 5.07.2017 r. sygn. akt I SA/Bk 488/17. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał w dniu 18 kwietnia 2018 r. interpretację indywidualną znak: [...], w której stwierdził, że stanowisko Skarżącego przedstawione we wniosku z dnia 21 lutego 2018 r. jest nieprawidłowe. W ocenie tego organu, w sytuacji, gdy Skarżący przekaże zwycięzcom konkursów nagrody o wartości nieprzekraczającej [...] zł, to osoby te uzyskają przychód z innych źródeł, określony w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. W przedmiotowej sprawie wartość wydawanych przez Skarżącego nagród nie będzie korzystała ani ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f. ani ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f. Uzasadniając takie stanowisko organ przedstawił treść przepisów art. 9 ust.1, art. 11 ust. 1, art. 11 ust. 2a u.p.d.o.f. regulujących przedmiot opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w tym przychód z nieodpłatnych świadczeń oraz regulujących sposób ustalania wartości nieodpłatnych świadczeń, treść przepisu art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. wskazującego na przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. Przedstawiając następnie treść art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f. regulującego zwolnienie przedmiotowe, organ stwierdził, że zastosowanie powyższego zwolnienia mogłoby nastąpić tylko wówczas, gdyby organizatorem, jak i miejscem ogłoszenia konkursów były środki masowego przekazu. Wskazując, że organizatorem konkursów jest Skarżący, który nie jest instytucją zaliczaną do środków masowego przekazu, a same konkursy nie dotyczą dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, stwierdził, że wartość wydawanych przez Skarżącego nagród nie będzie korzystała ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f. Organ przywołał następnie brzmienie art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f. i wyjaśnił, że dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia decydujące jest spełnienie łącznie wszystkich warunków określonych w powołanym zwolnieniu, tj.: - świadczenie musi mieć charakter nieodpłatny, co oznacza, że otrzymanie świadczenia nie jest uzależnione od dokonania przez otrzymującego jakiejkolwiek czynności na rzecz świadczeniodawcy (brak zobowiązania wzajemnego), jak też, że świadczenie nie jest nagrodą za określone zachowanie/wykonanie danej czynności, - świadczenie musi pozostawać w związku z promocją lub reklamą świadczeniodawcy, - jednorazowa wartość tego świadczenia nie może przekraczać [...] zł, - świadczenie nie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby związanej z nim stosunkiem cywilnoprawnym. Organ stwierdził, że podstawową przesłanką omawianego zwolnienia jest otrzymanie od świadczeniodawcy nieodpłatnego świadczenia. Ponadto świadczenie to musi być otrzymywane w ramach promocji lub reklamy świadczeniodawcy. W jego ocenie, przedmiotowe zwolnienie w praktyce ma zastosowanie do nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych w ramach akcji promocyjno-reklamowych, w czasie których wręcza się drobne gadżety reklamowe i promocyjne (np. kalendarze, upominki i drobne prezenty), czy też wykonuje usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia. Wyjaśnił, że przepisy u.p.d.o.f. nie zawierają definicji pojęcia "nieodpłatnego świadczenia". Odwołując się do jego wykładni gramatycznej, stwierdził dalej organ, że za "nieodpłatne świadczenie" uznać należy świadczenia "nie wymagające opłaty, takie za które się nie płaci, bezpłatne" (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN 2003). Organ wskazał, że należy przyjąć, iż nieodpłatnym świadczeniem jest takie zdarzenie, którego skutkiem (następstwem) jest nieodpłatne przysporzenie majątku jednej osobie, kosztem majątku innej osoby, innego podmiotu. Organ wyjaśnił, że w prawie podatkowym brak jest również definicji promocji i reklamy. Przedstawiając znaczenie tych pojęć w oparciu o "definicje słownikowe" stwierdził, że zasadą jest, iż reklama i promocja są skierowane do faktycznych bądź potencjalnych odbiorców tych towarów lub usług w celu zachęcenia ich do dokonania zakupu. Odnosząc się do zdarzenia przyszłego przedstawionego w przedmiotowym wniosku organ zwrócił uwagę, że wydanie nagrody następować będzie w związku z uczestnictwem podmiotów wskazanych we wniosku w konkursie, a wyłonienie zwycięzców będzie następowało w drodze decyzji jury lub poprzez zastosowanie obiektywnego kryterium. Zatem, nagrody otrzymują jedynie zwycięzcy konkursu, a nie wszyscy jego uczestnicy. W konsekwencji nie można uznać za nieodpłatne świadczenie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f. wskazanych we wniosku nagród uzyskiwanych przez zwycięzców konkursów organizowanych przez Skarżącego, pomimo, że wartość tych nagród nie przekroczy kwoty [...] zł. Przesądza o tym fakt, że nagroda nie będzie wydawana wszystkim uczestnikom przedsięwzięcia organizowanego przez Skarżącego, a jej uzyskanie uzależnione będzie od wzięcia udziału w konkursie i osiągnięcia najlepszych rezultatów w rywalizacji. Podkreślił organ, że skorzystanie z przedmiotowego zwolnienia jest uwarunkowane tym, iż wręczenie drobnych gadżetów reklamowych i promocyjnych nie może wiązać się z żadną inną czynnością wzajemną, jak też nie może być nagrodą za określone zachowanie/wykonanie danej czynności (w tym wygranie rywalizacji). W przedmiotowej sprawie nagrody otrzymują jedynie zwycięzcy konkursów, w konsekwencji nie są wydawane wszystkim uczestnikom, lecz wyłącznie podmiotom, osiągającym podczas rywalizacji najlepsze rezultaty. Organ ocenił, że w takiej sytuacji istnieją wzajemne zobowiązania obu stron do dokonywania pewnych czynności, co wyklucza możliwość zastosowania zwolnienia wynikającego ze wskazanego przepisu. Niezależnie od powyższego organ wyjaśnił nadto, że ustawodawca wyraźnie rozgranicza zarówno sposób opodatkowania nieodpłatnych świadczeń i nagród oraz wygranych w konkursach, jak też zwolnienia przedmiotowe mające zastosowanie do ww. kategorii świadczeń. Nagrody i wygrane w konkursach zwolnione są na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 6a, 6b, 68 u.p.d.o.f. - co wynika wprost z tych przepisów, a także zostały wyraźnie wymienione jako opodatkowane w formie ryczałtu na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. W rezultacie, zakładając racjonalność ustawodawcy, stwierdził, że nie można uznać, iż świadczenie będące nagrodą lub wygraną w konkursie, do którego opodatkowania ma zastosowanie art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. i odpowiednio art. 21 ust. 1 pkt 6a, 6b i 68, może jednocześnie korzystać ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f., który to przepis odnosi się zdaniem tego organu wyłącznie do nieodpłatnych świadczeń. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skardze na przedstawioną wyżej interpretację, wnosząc o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości dwukrotności stawki minimalnej według norm przepisanych, Skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, zarzucił: 1) naruszenie art. 14c §1 i §2 w zw. z art. 14j §1 i §3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (dalej: "O.p.") przez nienależyte rozpoznanie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o udzielenie interpretacji i błędne uznanie, iż wydawane przez Skarżącego nagrody w ramach konkursów innych niż konkursy z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu mają charakter odpłatny i w związku z tym nie będą podlegać zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych, 2) błędną wykładnię art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f. poprzez przyjęcie, że świadczenia udzielane przez organizatora konkursów opisanych we wniosku nie są świadczeniami nieodpłatnymi. W uzasadnieniu skargi, przedstawiając argumentację popierającą podniesione w skardze zarzuty, Skarżący przywołał szczegółowo orzecznictwo sądów administracyjnych wydane jego zdaniem w analogicznym stanie faktycznym i potwierdzające stanowisko przedstawione we wniosku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że zarzuty skargi są bezpodstawne i nieuzasadnione, a przedstawione orzecznictwo wydane w innych sprawach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Skarga zasługiwała na uwzględnienie, choć nie wszystkie zarzuty skargi okazały się zasadne. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się do stwierdzenia czy w przypadku wydawania, w organizowanych przez Skarżącego konkursach, nagród osobie fizycznej z tytułu wygranej o wartości nieprzekraczającej jednorazowo kwoty [...] zł, nagroda ta korzysta ze zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f. Zdaniem Skarżącego nagrody o wartości nieprzekraczającej jednorazowo kwoty [...] zł korzystają ze zwolnienia z opodatkowania przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f. w odniesieniu do osób fizycznych wskazanych w pytaniu. Natomiast w ocenie organu interpretacyjnego w sprawie nagroda taka nie jest objęta zwolnieniem określonym w art. 21 ust.1 pkt 68a u.p.d.o.f., gdyż, pomimo że wartość nagrody nie przekracza kwoty [...] zł, nie można uznać jej za nieodpłatne świadczenie. Przesądza o tym fakt, że nagroda nie jest wydawana wszystkim uczestnikom przedsięwzięcia organizowanego przez spółkę, a jej uzyskanie uzależnione jest od wzięcia udziału w konkursie i osiągnięcia najlepszych rezultatów w rywalizacji. Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f. wolna od podatku dochodowego jest wartość nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego promocją lub reklamą - jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza kwoty [...] zł; zwolnienie nie ma zastosowania, jeżeli świadczenie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym. Z przywołanego przepisu wynika, że aby przy przekazaniu świadczenia można było skorzystać ze zwolnienia, spełnione powinny być następujące warunki: - świadczenie przekazywane jest nieodpłatnie, - przekazanie świadczenia ma związek z promocją lub reklamą świadczeniodawcy, - wartość świadczenia przekazywanego jednorazowo nie przekracza kwoty [...] zł, - między świadczeniodawcą i obdarowanym nie istnieje stosunek cywilnoprawny lub umowa o pracę. Prawidłowo wskazał organ w zaskarżonej interpretacji, że pojęcia "nieodpłatnego świadczenia", jak też "promocji" i "reklamy" nie zostały zdefiniowane w u.p.d.o.f.. W orzecznictwie wskazuje się, że za nieodpłatne świadczenie przyjęło się uważać nie tylko świadczenia w cywilistycznym znaczeniu, ale także wszystkie inne zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści, mających konkretny wymiar finansowy, kosztem innego podmiotu. Przysporzenia majątkowe uzyskane z tego tytułu stanowią przychód podatkowy i zasadniczo wpływają na wysokość zobowiązania podatkowego u osób je otrzymujących (por wyrok NSA z dnia 19 grudnia 2017 r. sygn. akt II FSK 3246/15, dostępny: www.orzeczenia.nsa.gov.pl) Z kolei pojęcia "promocji" i "reklamy", zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa sądów administracyjnych, należy poszukiwać w znaczeniu potocznym, uznając nadrzędność gramatycznej wykładni prawa. Zgodnie z definicją zawartą w Wielkim Słowniku Wyrazów Obcych pod redakcją M. Bańko wyd. PWN. Warszawa 2005 r. "promocja" to działania zmierzające do zwiększenia popularności jakiegoś produktu lub przedsięwzięcia; też: każde z tych działań; zaś słownikowo "reklama" to rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, w celu zwrócenia uwagi i zachęcenia do zakupu, ich wartości, miejscach i możliwościach nabycia. Natomiast według Uniwersalnego Słownika Języka Polskiego pod redakcją S. Dubisza (PWN. Warszawa 2003, t. 3, str. 894 i t. 4 str. 56 ) "promocja" to: działania zmierzające do spopularyzowania czegoś, mające ułatwić rozwój czegoś, upowszechnianie, propagowanie, ale także: działania zmierzające do zwiększenia popularności firmy i jej produktów, do zwiększenia sprzedaży jakiegoś towaru. Z kolei według tego samego źródła "reklama" to: działania polegające na zachęceniu potencjalnych klientów do zakupu określonych produktów i usług. Z brzmienia przepisu art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f. wynika, że nieodpłatne świadczenie ma pozostawać w związku z promocją lub reklamą świadczeniodawcy. Skoro, zatem nieodpłatne świadczenie otrzymane od świadczeniodawcy następuje w związku z jego promocją lub reklamą, to mając na uwadze słownikową definicję promocji, reklamy, należy uznać, iż ma to dotyczyć działalności (aktywności) świadczeniodawcy. Działania takie co do zasady skierowane są do potencjalnych odbiorców świadczeniodawcy, celem zachęcenia ich do nabycia oferowanych przez niego towarów i usług, ale również mogą być nakierowane na wsparcie określonych przedsięwzięć (por. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2015 r. sygn. akt II FSK 1138/13). Z zaskarżonej interpretacji indywidualnej wynika, że nie można uznać, iż świadczenie w postaci wydania osobie fizycznej będącej uczestnikiem konkursu organizowanego przez Skarżącego nagrody o wartości nieprzekraczającej jednorazowo kwoty [...] zł jest nieodpłatne. W przedstawionym stanie faktycznym otrzymanie nagrody wiąże się bowiem z czynnością wzajemną ze strony zwycięzcy konkursu, a ponadto nagrody nie są wydawane wszystkim uczestnikom przedsięwzięcia, a wyłącznie podmiotom wyłonionym w drodze rywalizacji. Sąd podzielił stanowisko Skarżącego, że organ nie miał podstaw do uznania, iż organizowane przez nią konkursy nie mają charakteru świadczeń nieodpłatnych. Niczym nieuzasadnione jest twierdzenie, że uczestnictwo w konkursie jest w jakikolwiek sposób ekwiwalentne z otrzymaniem nagrody. Jak wskazywał Skarżący, udział uczestników w konkursie nie powoduje u tychże uczestników konieczności ponoszenia jakichkolwiek kosztów związanych z ich udziałem, ani też uczestnicy nie dokonują żadnych świadczeń ekwiwalentnych w zamian za otrzymanie nagrody. Nie ma powodów do uznania, iż sam fakt wzięcia udziału w danym konkursie po spełnieniu przewidzianych w regulaminie warunków automatycznie powoduje powstanie ekwiwalentnego wobec Skarżącego świadczenia. Definicja nieodpłatnego świadczenia nie wyklucza tego, że otrzymujący świadczenie musi podjąć jakieś działania, aby świadczenie otrzymać. Istotne jest wszakże to, aby w zamian za to świadczenie (kwalifikowane jako nieodpłatne) nie wykonywał żadnego świadczenia wzajemnego. Działanie - polegające na spełnieniu wymogów przewidzianych w regulaminie, które jest warunkiem otrzymania świadczenia (nagrody), nie ma charakteru świadczenia wzajemnego. Nie można zatem uznać stosunku pomiędzy organizatorem konkursu, a jego uczestnikiem za umowę wzajemną. W związku z tym świadczenie spełniane na rzecz uczestnika konkursu (przekazana nagroda) ma charakter świadczenia nieodpłatnego. Nie można również uznać za prawidłowe stanowiska organu interpretacyjnego, że o braku nieodpłatności świadczenia w konkursach organizowanych przez Skarżącego przesądza fakt, że nagrody wydawane w konkursach nie są wydawane wszystkim uczestnikom organizowanego przedsięwzięcia. To nie fakt wydawania nagród nie wszystkim uczestnikom konkursu, a okoliczność skierowania konkursów do szerokiego grona odbiorców przesądza o nieodpłatnym charakterze wydawanych nagród. Podobnie stwierdził WSA w Warszawie w wyroku z dnia 13 października 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 795/13 wywodząc, iż to, że gadżety reklamowe otrzymują osoby spełniające kryteria określone regulaminem promocji, nie zmienia faktu, iż sama promocja ma charakter powszechny i nieograniczony, jeżeli akcje promocyjno-reklamowe kierowane są do nieograniczonego kręgu odbiorców i mają one na celu zwiększenie popytu na towary oferowane pośrednio przez kontrahenta. Nie ma też podstaw do podważania stanowiska Skarżącego, że organizowane przez nią działania związane z konkursami mają na celu promowanie działalności Skarżącego i reklamowanie działalności Skarżącego, w efekcie zachęcanie mieszkańców miasta i województwa do brania udziału w przyszłych przedsięwzięciach artystycznych organizowanych przez Skarżącego. Skoro w ramach planowanych konkursów uczestnicy będą mieli możliwość wygrania nagród w postaci m.in. biletów wstępu na imprezy kulturalne organizowane przez Skarżącego, to niewątpliwie nagrody wydawane w konkursach mają związek z promocją i reklamą Skarżącego. Reasumując, biorąc pod uwagę powyższą argumentację, organ uznając stanowisko Skarżącego za nieprawidłowe nie przedstawił przekonujących argumentów, które uzasadniałby stwierdzenie, że w przedstawionym we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji stanie faktycznym nie mamy do czynienia z nieodpłatnym świadczeniem. W ocenie Sądu, należało przyjąć, że nagrody wydawane w przedstawionych we wniosku okolicznościach uczestnikom konkursów, których wartość jednorazowo nie przekracza [...] zł, są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f. W zaskarżonej interpretacji indywidualnej organ dokonał zatem nieprawidłowej wykładni tego przepisu. Rozpoznając ponownie sprawę organ winien uwzględnić ocenę prawną zawartą w niniejszym orzeczeniu. Przedstawione wyżej stanowisko Sądu w sprawie zostało już zaprezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych przy rozpoznawaniu skarg na interpretacje indywidualne dotyczącego opodatkowania nagród w konkursach organizowanych przez przedsiębiorców, w tym. m.in. w wyrokach WSA w Gdańsku: z dnia 18 lipca 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 816/17, z dnia 6 września 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 815/17 i I SA/Gd 818/17, z dnia 3 października 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 817/17 oraz w wyroku WSA w Białymstoku z dnia 5 lipca 2017 r. sygn. akt I SA/Bk 488/17, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl. Sąd podzielił poglądy Sądów przedstawione w ww. wyrokach. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018 r. poz. 1302) uchylił zaskarżoną interpretację. W ocenie Sądu zarzut naruszenia art. 14c §1 i §2 w zw. z art. 14j §1 i §3 O.p. był nieuzasadniony. Zaskarżona interpretacja spełnia wymogi określone przez ww. przepisy prawa, zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, ocenę stanowiska Skarżącego wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny oraz wskazanie prawidłowego – zdaniem organu - stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Stosownie również do właściwości, zaskarżonej interpretacji dokonał właściwy w sprawie organ tj. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej. O kosztach postępowania, na które składa się uiszczony wpis od skargi (200 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł) oraz koszty zastępstwa prawnego (480 zł) orzeczono zgodnie z treścią art. [...] w zw. z art. 205 § 2 i § 4 ww. ustawy w zw. z §14 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265), nie stwierdzając okoliczności uzasadniających zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego w zwiększonej kwocie wskazanej we wniosku pełnomocnika (dwukrotność opłaty minimalnej).