III SA/Kr 911/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Bociąga Sędziowie WSA Barbara Pasternak (spr.) WSA Maria Zawadzka Protokolant sekretarz sądowy Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2018 r. sprawy ze skargi J. H. na zarządzenie Prezydenta Miasta z dnia 6 lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska Dyrektora Szkoły skargę oddala Zarządzeniem z dnia 6 lipca 2018 r. ([...]) na podstawie art. art. 66 ust. 1 pkt. 1 c w związku z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 roku Prawo oświatowe (Dz.U.2018.996), na wniosek Kuratora Oświaty, Prezydent Miasta odwołał J. H. ze stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w K, bez wypowiedzenia, z uwagi na nie usunięcie w terminie do 30 kwietnia 2018 r. uchybień w zakresie organizacji pracy dydaktyczno-wychowawczo-opiekuńczej Szkoły oraz naruszenia prawa i dobra małoletniego A. P. (ucznia klasy 4). W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, co następuje: Pismem z dnia 21 czerwca 2018 roku Kurator Oświaty, działając na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy - Prawo oświatowe, wystąpił do Prezydenta Miasta o odwołanie J. H. ze stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w K bez wypowiedzenia. Jak podał Kurator, decyzją z dnia 5 kwietnia 2018 r. polecił J. H. usunąć w terminie do 30 kwietnia 2018 r. uchybienia w zakresie organizacji pracy dydaktyczno-wychowawczo-opiekuńczej Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w K oraz naruszenie prawa i dobra małoletniego A. P. Z odpisu decyzji Kuratora Oświaty z dnia 5 kwietnia 2018 r, wynika, że uchybienia w zakresie organizacji pracy dydaktyczno-wychowawczo-opiekuńczej Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w K oraz naruszenie prawa i dobra małoletniego A. P. dotyczyło: 1. Nieprawidłowego organizowania dla A. P., ucznia klasy 4, zajęć edukacyjnych w formie zindywidualizowanej ścieżki kształcenia, co narusza przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie zasad organizacji i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz. U. z 2017 r. póz. 1591 ze zm.) zwanego dalej rozporządzeniem, w zakresie: braku opinii publicznej poradni, z której wynika potrzeba objęcia ucznia pomocą w formie zindywidualizowanej ścieżki kształcenia, co jest niezgodne z § 12 ust. 3 rozporządzenia oraz braku współpracy z rodzicami w zakresie pomocy psychologiczno-pedagogicznej dla dziecka oraz uzgadniania zakresu udzielanej pomocy, co jest niezgodne z § 2 ust. 3 i § 4 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia; 2. Odsunięcia ucznia A. P. od uczestnictwa w zajęciach opiekuńczo-wychowawczych w szkole poprzez: zorganizowanie pomocy psychologiczno-pedagogicznej w Szkole Podstawowej nr [...] w K na zasadach określonych w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie zasad organizacji i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz. U. z 2017 r. poz. 1591 ze zm.), w szczególności do uzyskania publicznej poradni, z której wynika potrzeba objęcia ucznia pomocą w formie zindywidualizowanej ścieżki kształcenia, nawiązania współpracy z rodzicami ucznia w zakresie planowania i organizowania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w ustalonej formie, jak również umożliwienie uczestniczenia uczniowi A. P. w zajęciach opiekuńczo-wychowawczych w szkole. Kurator Oświaty polecił Dyrektorowi szkoły usnąć wymienione uchybienia w terminie do dnia 30 kwietnia 2018 r. W piśmie z dnia 21 czerwca 2018 roku Kurator Oświaty wskazał, że w dniu 24 maja 2018 r. została przeprowadzona kontrola doraźna. Kontrola ta, zgodnie z pismem Kuratora Oświaty z dnia 21 czerwca 2018 r. wykazała, że nie zostały usunięte uchybienia w zakresie organizacji pracy dydaktyczno-wychowawczo-opiekuńczej Szkoły oraz naruszenie prawa i dobra małoletniego A. P., opisane w decyzji Kuratora Oświaty z dnia 5 kwietnia 2018 r. W protokole kontroli doraźnej z dnia 24 maja 2018 r. wskazano m.in.: "W wyniku kontroli doraźnej, dotyczącej usunięcia uchybień w zakresie organizacji pracy dydaktyczno-wychowawczo-opiekuńczej Szkoły oraz naruszenia prawa i dobra małoletniego A. P. (decyzja nr [...] Kuratora Oświaty z dnia 5 kwietnia 2018 r.), przeprowadzonej 24 maja 2018 r. stwierdza się, że: nie wykonano zalecenia, bowiem realizuje się zindywidualizowaną ścieżkę kształcenia bez zgody rodziców oraz nie uzyskano opinii publicznej poradni psychologiczno - pedagogicznej. (...) Nie podjęto próby zapewnienia uczniowi udziału w zajęciach wspólnie z oddziałem szkolnym. (...) Tygodniowy wymiar godzin zajęć edukacyjnych realizowanych indywidualnie z uczniem w ramach zindywidualizowanej ścieżki kształcenia ustalono bez wniosku rodziców oraz przy braku opinii publicznej poradni"; "Dyrektor szkoły nie wykonał zaleceń: (...) zalecenie nr 12 - dotyczące objęcia A. P., ucznia kl. 4, zindywidualizowaną ścieżką kształcenia za zgodą rodziców i po uzyskaniu publicznej poradni, zalecenie nr 13- dotyczące zapewnienia A. udziału w zajęciach wspólnie z oddziałem szkolnym, w ramach realizacji przez ucznia zindywidualizowanej ścieżki kształcenia". Zgodnie z art. 56 ust. 3 ustawy Prawo oświatowe, jeżeli dyrektor szkoły lub placówki nie usunie w wyznaczonym terminie uchybień, organ sprawujący nadzór pedagogiczny występuje do organu prowadzącego szkołę lub placówkę z wnioskiem o odwołanie dyrektora szkoły lub placówki z końcem albo w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Wniosek złożony w tej sprawie przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny jest wiążący dla organu prowadzącego szkołę lub placówkę. Kurator Oświaty w piśmie z dnia 21 czerwca 2018 r., powołując się na wskazany przepis wniósł o odwołanie J. H. ze stanowiska Dyrektora Szkoły bez wypowiedzenia. Mając na względzie powyższe, z uwagi na okoliczności, że zgodnie z art. 56 ust. 3 zdanie drugie ustawy Prawo oświatowe, wniosek w sprawie odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły jest wiążący dla organu prowadzącego szkołę, na podstawie art. 66 ust 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo oświatowe odwołano J. H. ze stanowiska dyrektora szkoły bez wypowiedzenia. Na powyższe zarządzenie J. H. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając : - naruszenie interesu prawnego i uprawnienia skarżącego J. H. w postaci piastowania przez niego stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w im. [...] w K, a to poprzez odwołanie go z tego stanowiska; - błąd w ustaleniach faktycznych, poprzez błędne przyjęcie, że dyrektor J. H. nie współpracował z rodzicami ucznia A. P., w sytuacji w której był on w bieżącym kontakcie z rodzicami, informował rodziców o problemach wychowawczych ucznia, niedostosowaniu społecznym, zaburzeniach zachowania i emocji, a także demoralizacji; - błąd w ustaleniach faktycznych, poprzez błędne przyjęcie, że w dacie wydania zarządzenia nie istniała opinia publicznej poradni, z której wynika potrzeba objęcia ucznia pomocą w formie zindywidualizowanej ścieżki kształcenia, w sytuacji w której opinia taka została wydana dnia 5 czerwca 2018 r. przez Poradnię Psychologiczno -Pedagogiczną nr [...] w K; - naruszenie prawa materialnego - § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie zasad organizacji i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach poprzez jego błędne zastosowanie co do współpracy dyrektora szkoły z rodzicami, w sytuacji w której norma ta nie dotyczy tego przedmiotu, a innego przedmiotu ustawy, tj. pomocy psychologiczno-pedagogicznej rodzicom uczniów i nauczycielom; - błąd w ustaleniach faktycznych, poprzez błędne przyjęcie, że po wydaniu decyzji z dnia 5 kwietnia 2018 r. uczeń A. P. nie miał możliwości korzystania z zajęć opiekuńczo - wychowawczych, co jest ustaleniem wymykającym się z zakresu swobodnej oceny dowodów, a stanowi przejaw dowolnej ich oceny, bowiem żaden dowód na to nie wskazuje, tymczasem od 5 kwietnia 2018 r. uczeń mógł korzystać z zajęć opiekuńczych w postaci świetlicy szkolnej, oraz zajęciach wychowawczych, tj. akademii zakończenia roku szkolnego. Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zarządzenia Prezydenta Miasta z dnia 6 lipca 2018 r.; zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych oraz dopuszczenie wymienionych w skardze dowodów. W uzasadnieniu skargi podał skarżący, że piastował funkcję dyrektora Szkoły nr [...] im. [...] w K od 1 kwietnia 1999 r. Z funkcji tej został odwołany zarządzeniem Prezydenta z dnia 6 lipca 2018 r., które doręczone zostało dnia 12 lipca 2018 r. Okres powołania na stanowisko dyrektora upływał 31 sierpnia 2018 r. Mimo, że pismo Prezydenta Miasta z dnia 6 lipca 2018 r. nie wskazuje, że stanowi ono zarządzenie, to w doktrynie przyjmuje się, że decyzje wydawane na art. 66 ustawy - Prawo oświatowe winny przyjąć postać decyzji lub zarządzenia w zależności czy rozstrzygnięcie to wydawane jest przez organ kolegialny, czy też przez piastuna organu jednoosobowego. Dodał, że decyzja z dnia 5 kwietnia 2018 r. Kuratora Oświaty została mu doręczona 9 kwietnia 2018 r. W okresie od 19 kwietnia 2018 r. do 16 czerwca 2018 r. (sobota) J. H. przebywał na zwolnieniu lekarskim. Zgodnie z art. 68 ust. 9 ustawy Prawo oświatowe w przypadku nieobecności dyrektora szkoły zastępuje go wicedyrektor, a w szkołach i placówkach, w których nie utworzono stanowiska wicedyrektora - inny nauczyciel tej szkoły lub placówki wyznaczony przez organ prowadzący. Dnia 18 czerwca 2018 r. skarżący rozpoczął wykonywanie obowiązków pierwszorzędnych w postaci wystawienia świadectw, dyplomów i przygotowywanie zakończenia roku szkolnego, którego zakończenie przypadało na dzień 22 czerwca 2018 r. W okresie przed zwolnieniem lekarskim skarżący zlecił wicedyrektorowi i pedagogowi szkolnemu wykonanie poleceń zawartych w decyzji z dnia 5 kwietnia 2018 r. Kuratora Oświaty, co zostało wykonane. Skarżący wskazał, że dyrektor szkoły nie posiada żadnych mechanizmów faktycznych i prawnych które umożliwiłyby sporządzenie przez publiczną poradnię opinii, co do objęcia ucznia pomocą w formie zindywidualizowanej ścieżki kształcenia. W przypadku małoletniego to rodzice, którym przysługuje władza rodzicielska muszą wyrazić zgodę na badanie psychologiczne w poradni, a faktycznie przyprowadzić dziecko do niej. Dyrektor szkoły wielokrotnie zwracał się do rodziców A. P. o podjęcie przez nich działań zmierzających do wydania opinii. Nie jest prawdą, że rodzice ucznia nie wyrazili zgody na zindywidualizowaną ścieżkę kształcenia. Pismem z dnia 4 stycznia 2018 r. zostali oni poinformowani o takim sposobie pomocy psychologicznej, co zaakceptowali co najmniej w sposób dorozumiany, bowiem przeciwko temu nie oponowali. Nie jest zasadny zarzut, że A. P. został odsunięty od uczestnictwa w zajęciach opiekuńczo-wychowawczych w szkole poprzez brak współpracy dyrektora z rodzicami ucznia w zakresie planowania i organizowania pomocy psychologiczno- pedagogicznej. O zaburzeniach zachowania i emocji ucznia rodzice byli informowani na bieżąco. Dyrektor szkoły zmuszony był zawiesić ucznia w jego prawach i odsunąć od obowiązku szkolnego, o czym została poinformowana matka. Dyrektor zmuszony był sięgnąć po środki zmierzające do ustalenia czy uczeń jest zdemoralizowany, w ramach Ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich poprzez zawiadomienie KP pismem z dnia 25 października 2017 r. Protokół kontroli doraźnej [...] opisuje współpracę Dyrektora szkoły z rodzicami ucznia i w tym zakresie zaskarżone zarządzenie sprzeczne jest z tym dokumentem. To właśnie ta współpraca doprowadziła do wydania w dniu 5 czerwca 2018 r. przez Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną nr [...] w K opinii w sprawie objęcia ucznia zindywidualizowana ścieżka kształcenia. Zaskarżone zarządzenie narusza normę prawa materialnego - § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie zasad organizacji i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach. W uzasadnieniu Prezydenta Miasta wskazał, że brak współpracy z rodzicami w zakresie pomocy psychologiczno-pedagogicznej dla dziecka oraz uzgadniania zakresu udzielanej pomocy wynika z § 2 ust. 3 rozporządzenia, co stanowi niewłaściwe zastosowanie tej normy, bowiem ciężko uznać to za błędną wykładnię, w sytuacji w której wykładnia językowa tego przepisu prowadzi stwierdzenia, że norma ta dotyczy innego przedmiotu ustawy, tj. pomocy psychologiczno-pedagogicznej rodzicom uczniów i nauczycielom. Organ samorządu terytorialnego ponownie poczynił błędne ustalenia co do możliwości korzystania przez A. P. z zajęć opiekuńczo - wychowawczych. Od dnia 9 kwietnia 2018 r., tj. doręczenia decyzji Kuratora Oświaty, uczeń mógł korzystać zarówno ze świetlicy, co stanowi desygnat zajęć opiekuńczych oraz brał udział w zajęciach wychowawczych, tj. akademii zakończenia roku szkolnego. W ten sposób zostały zrealizowane polecenia kontrolne z decyzji, a wdrożone zostały w życie przez Skarżącego przed rozpoczęciem się zwolnienia lekarskiego. Zasadność wdrożenia zindywidualizowanej ścieżki kształcenia potwierdziła post factum opinia psychologiczna z publicznej poradni, co stanowi zrealizowanie poleceń usunięcia uchybień. Naruszenie § 12 ust. 3 rozporządzenia, które zostało konwalidowane, nie może stanowić podstawy do wnioskowania przez nadzór pedagogiczny o odwołanie nauczyciela, bowiem uchybienie to zostało usunięte, a na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy prawo oświatowe jedynie zaniechanie może skutkować złożeniem wniosku, a nie wcześniej istniejące uchybienie. Merytoryczną zasadność wdrożenia zindywidualizowanej ścieżki kształcenia dostrzegł Urząd Miasta, który na wniosek wicedyrektora szkoły, niezwłocznie wyraził zgodę na realizację dodatkowych 10 godzin tygodniowo w ramach pomocy psychologiczno-pedagogicznej dla A. P. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej oddalenie. Podał, że analiza zapisów ustawy, a to art. 55 i 56 ustawy Prawo oświatowe wskazuje, że to nie organ prowadzący szkolę, a organ nadzoru pedagogicznego kontroluje i wydaje zalecenia w zakresie określonym w ww. przepisach. W razie nie zastosowania się do powyższego ustawodawca przewidział wystąpienie ze stosownym wnioskiem do organu prowadzącego, który jako organ który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze zobowiązany jest w trybie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c) odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego. W takich sytuacjach organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego, w niniejszym przypadku Prezydent Miasta był związany wnioskiem Kuratora Oświaty. Prezydent nie ma uprawnień do merytorycznego badania zgodności wydanej decyzji z prawem, jak również zawartych w niej i w protokole kontroli zaleceń ani też oceny ich wykonania przez dyrektora szkoły. Nie są to kompetencje przewidziane przepisami dla organów prowadzących szkoły i placówki. Organ prowadzący szkoły, placówki sprawuje nad nimi nadzór, ale w innym zakresie, a mianowicie w aspekcie spraw finansowych i administracyjnych, o czym stanowi art. 57 ustawy. Mimo więc formalnego dokonania odwołania ze stanowiska J. H. Prezydent Miasta nie może odnieść się merytorycznie do opisanej w skardze sprawy związanej głównie z niepełnoletnim uczniem szkoły. Odmiennie sprawa przedstawia się, gdy odwołanie dyrektora szkoły, placówki ma miejsce w innych przypadkach określonych w ustawie, a to wynikających z art. 66 ust.1 pkt 1 lit b oraz pkt 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz.1302), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a." uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu lub jego fragmentu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Sąd administracyjny ocenia jedynie legalność działania organu administracji co oznacza, że zobowiązany jest zbadać, czy w czasie podejmowania danego aktu (zarządzenia), organ nie naruszył prawa. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest zarządzenie Prezydenta Miasta z dnia 6 lipca 2018 r. w sprawie odwołania J. H. ze stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w K podjęte na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 c w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. 2018.996). Zaskarżone zarządzenie jest aktem organu samorządu terytorialnego podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się w takich sprawach kognicję sądów administracyjnych (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 stycznia 2010 r. I OSK 1525/09). Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie gminnym sprawy edukacji publicznej należą do zadań własnych gminy, zaś zgodnie z art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań wójta (burmistrza, prezydenta) należy zatrudnianie i zwalnianie kierowników jednostek organizacyjnych gminy. Zaskarżone w niniejszej sprawie zarządzenie Prezydenta, stanowiąc realizację zadań organu samorządu terytorialnego w zakresie oświaty, jest władczym rozstrzygnięciem podlegającym kognicji sądu administracyjnego. Zarządzenie z dnia 6 lipca 2018 r. zostało wydane na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1c w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy Prawo oświatowe. Zgodnie z art. 56 ust. 3 ww. ustawy, jeżeli dyrektor szkoły lub placówki nie usunie w wyznaczonym terminie uchybień, o których mowa w ust. 1, nie opracuje lub nie wdroży w określonych w harmonogramie terminach programu poprawy efektywności kształcenia lub wychowania albo nie uwzględni w tym programie zgłoszonych uwag i wniosków, organ sprawujący nadzór pedagogiczny występuje do organu prowadzącego szkołę lub placówkę z wnioskiem o odwołanie dyrektora szkoły lub placówki z końcem albo w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Wniosek złożony w tej sprawie przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny jest wiążący dla organu prowadzącego szkołę lub placówkę. Ww. przepis określa sankcję, jaką stosuje się w razie niewykonania obowiązków nałożonych w myśl ust. 1 lub 2 komentowanego przepisu na dyrektora szkoły publicznej prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego. Jest to odwołanie dyrektora ze stanowiska z końcem albo w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Lista przesłanek zastosowania tego środka prawnego, wynikających z komentowanego przepisu, jest zamknięta. Nie jest zatem możliwe zgłoszenie wniosku o odwołanie dyrektora ze stanowiska, jeżeli uchybienia wytknięte w decyzji wydanej na podstawie art. 56 ust. 1 zostały usunięte, a następnie stwierdzono w trybie nadzoru pedagogicznego naruszenie jeszcze innych przepisów ustawy, a także w sytuacji, gdy co prawda dyrektor opracował i wdrożył program poprawy efektywności kształcenia lub wychowania, uwzględniając przy tym wnioski i uwagi organu sprawującego nadzór pedagogiczny, a mimo to osiągnięte efekty okazały się, w ocenie organu sprawującego nadzór pedagogiczny, niedostateczne. We wniosku, formułowanym na podstawie art. 56 ust. 3, organ sprawujący nadzór pedagogiczny powinien wyraźnie określić, czy żąda odwołania dyrektora za wypowiedzeniem z końcem roku szkolnego, czy też bez wypowiedzenia w czasie roku szkolnego. Organ prowadzący nie może rozstrzygnąć tego we własnym zakresie, gdyż art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c nie określa, w jakim trybie odwołanie następuje, zaś według treści art. 56 ust. 3 wniosek złożony w sprawie odwołania przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny jest dla organu prowadzącego szkołę lub placówkę wiążący. Jednak legalność wniosku o odwołanie dyrektora ze stanowiska w omawianym trybie niewątpliwie zależy od oceny istotności naruszenia przez dyrektora obowiązku nałożonego przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny, a także od tego, czy zachowana jest przesłanka formalna w postaci usunięcia uchybień bądź niedostatecznych efektów kształcenia i wychowania w myśl ust. 1 i 2. (por. Pilich Mateusz (red.), Komentarz do ustawy - Prawo oświatowe, [w:] Prawo oświatowe oraz przepisy wprowadzające. Komentarz.) Po złożeniu zatem stosownego wniosku na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy przez organ nadzoru pedagogicznego – bez którego procedowanie jest niemożliwe – organ prowadzący szkołę lub placówkę ma obowiązek przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, czy spełnione zostały przesłanki formalne wynikające ze wskazanej podstawy prawnej wniosku. Jedynie bowiem wniosek spełniający warunki formalne określone w art. 56 ust. 1 i 3 jest wiążący dla organu prowadzącego szkołę i placówkę i może stanowić podstawę do odwołania nauczyciela z kierowniczego stanowiska na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c. Z akt niniejszej sprawy wynika, że decyzją z dnia 5 kwietnia 2018 r. Kurator Oświaty polecił Dyrektorowi Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w K usunąć w terminie do 30 kwietnia 2018 r. wskazane w decyzji uchybienia w zakresie organizacji pracy dydaktyczno-wychowawczo-opiekuńczej Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w K oraz w zakresie naruszenia prawa i dobra małoletniego A. P. Jednocześnie kurator wskazał, w jaki sposób owe nieprawidłowości mają zostać usunięte. Decyzja powyższa wobec jej niezaskarżenia do Ministra Edukacji Narodowej stała się ostateczna. W dniu 24 maja 2018 r. Kuratorium przeprowadziło kontrolę doraźną dotyczącą usunięcia uchybień wskazanych w ww. decyzji, w trakcie której to kontroli ustalono, że uchybienia nie zostały usunięte. W związku z powyższym Kurator Oświaty pismem z dnia 21 czerwca 2018 r. wystąpił do Prezydenta Miasta o odwołanie Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w K w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Stwierdzić należy, że wniosek o odwołanie skarżącego ze stanowiska Dyrektora Szkoły złożony przez Kuratora Oświaty spełnia warunki formalne. We wniosku tym Kurator Oświaty wobec wymogu wyraźnego określenia, czy żąda odwołania dyrektora za wypowiedzeniem z końcem roku szkolnego, czy też bez wypowiedzenia w czasie roku szkolnego wskazał, iż wnioskuje o odwołanie skarżącego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Kurator powołał się nadto na treść decyzji z dnia 5 kwietnia 2018 r., która w dacie składania wniosku o odwołanie skarżącego była ostateczna, a nadto pozostawała niewykonana do przeprowadzenia kontroli w dniu 24 maja 2018 r. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, że organ prowadzący szkołę nie jest uprawniony do badania przesłanek o charakterze merytorycznym. Organ ten powinien zbadać czy spełnione zostały przesłanki o charakterze formalnym, do czego był zobowiązany. Taką analizę organ prowadzący szkołę przeprowadził, co doprowadziło do wydania zaskarżonego zarządzenia. Odnośnie natomiast do kwestii dotyczących obowiązków nałożonych na skarżącego decyzją Kuratora Oświaty z dnia 5 kwietnia 2018 r. to podkreślenia wymaga, że skarżący nie kwestionował ustaleń wynikających z tej decyzji ani treści jej rozstrzygnięcia, nie wnosząc odwołania. Liczne twierdzenia skargi dotyczące faktów mających miejsce w związku z organizowaniem dla małoletniego zajęć edukacyjnych, współpracy z rodzicami , czy też faktycznych możliwości terminowego uzyskania przez Dyrektora Szkoły opinii publicznej poradni nie mogły być przedmiotem oceny Sądu w niniejszym postępowaniu. Kwestie te mogły być bowiem rozważane albo na skutek odwołania od decyzji z dnia 5 kwietnia 2018 r., albo w innym trybie. Jak bowiem wynika z regulacji zawartej w § 18 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 25 sierpnia 2017r. w sprawie nadzoru pedagogicznego (Dz.U.2017.1658), dyrektor szkoły lub placówki, w terminie 7 dni roboczych od dnia otrzymania protokołu kontroli, może zgłosić do organu sprawującego nadzór pedagogiczny pisemne, umotywowane zastrzeżenia do ustaleń zawartych w protokole kontroli". Jak wynika z dalszej części ww. przepisu, w takim przypadku organ sprawujący nadzór pedagogiczny może zarządzić przeprowadzenie dodatkowych czynności kontrolnych, w przypadku stwierdzenia zasadności zastrzeżeń dokonuje zmian w protokole kontroli zaś w przypadku nieuwzględnienia zastrzeżeń sporządza pisemne stanowisko wobec zastrzeżeń i przekazuje je dyrektorowi szkoły w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania zastrzeżeń. Z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych wynika, że pomimo podejmowanych przez skarżącego czynności, które ewentualnie mogłyby świadczyć o istnieniu okoliczności odmiennych aniżeli wskazane i stwierdzone protokołem kontroli, skarżący nie skorzystał z możliwości złożenia umotywowanych zastrzeżeń do protokołu kontroli. Protokół powyższy został przyjęty przez wicedyrektora Szkoły w dniu 4 czerwca 2018 r. Zatem do tego dnia istniała możliwość złożenia zastrzeżeń, o których mowa w § 18 powołanego wyżej rozporządzenia, w terminie 7 dni roboczych. Skarżący przebywał do dnia 18 czerwca 2018 r. na zwolnieniu lekarskim. Jednakże zgodnie z przepisem art. 68 ust. 9 ustawy, w przypadku nieobecności dyrektora szkoły lub placówki zastępuje go wicedyrektor (...)". Pomimo więc choroby skarżącego do dnia 18 czerwca 2018 r., istniała możliwość złożenia zastrzeżeń do protokołu kontroli przez wicedyrektora Szkoły. Sąd dostrzega podnoszoną w skardze okoliczność, iż okres powołania skarżącego na stanowisko Dyrektora upływał z dniem 31 sierpnia 2018 r. Jednakże Prezydent Miasta nie był władny w związku z treścią wniosku o odwołanie skarżącego, czynić przedmiotem oceny kwestii należących do kompetencji organu sprawującego nadzór pedagogiczny, tj. Kuratora Oświaty. Zauważył to także sam skarżący, który w skardze stwierdził, że zarzuty merytoryczne kierowane były w istocie przez zaskarżone zarządzenie, wobec wniosku organu nadzoru edukacyjnego o odwołanie. Zdaniem Sądu, w realiach niniejszej sprawy, wniosek tegoż organu jako spełniający kryteria formalne miał charakter wiążący dla Prezydenta Miasta, bowiem wynika to wprost z art. 56 ust. 3 ustawy Prawo oświatowe. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ppsa orzeczono jak w sentencji wyroku.